ျငိမ္းခ်မ္းစြာအတူတကြ အတူတကြ လက္တြဲ သြားၾကပါစို႔

တရားမွ်တ လြတ္လပ္ျခင္းနွင့္မေသြ ဒို႔ ျပည္ ဒို႔ ေျမ ..မ်ားလူခပ္သိမ္းျငိမ္းခ်မ္းေစဖို႔.. . ခြင့္ တူညီမွ် ၀ါဒ ျဖဴစင္တဲ့ေျပ ဒို႔ေျပ ဒို႔ေျမ .. ျပည္ေထာင္စုအေမြ အျမဲတည္တန္႔ေစ..အဓိ႒ာန္ျပဳေပ.. ထိန္းသိမ္းစို႔ေလ..(ကမၻာမေၾက ဗမာျပည္ ဒို႔ ဘိုးဘြား အေမြ အနွစ္မို႔ခ်စ္ျမတ္နိုးေပ..ျပည္ေထာင္စုကို

အသက္ေပးလို႔ ဒို႔.. ကာကြယ္မေလ..ဒါ ဒို႔ျပည္ ဒါ ဒို႔ေျမ ဒို႔ ပိုင္တဲ႔ေျမ ..ဒို႔ ေျပ ဒို႔ ေျမ အက်ိဳးကို ညီညာစြာ ဒို႔ တစ္ေတြ ထမ္းေဆာင္ပါစို႔ေလ.ဒို႔ တာ၀န္ေပ အဖိုးတန္ေျမ...)။


စာေရးသူ ငယ္ငယ္ကတည္းက နွစ္သက္ျမတ္နိုးလာခဲ့ရေသာ အမိနိုင္ငံေတာ္ သီးခ်င္းေလးျဖစ္ပါတယ္။ ငယ္စဥ္က ေက်ာင္းတက္ေခါင္းေလာင္းသံ ၾကားရျပီးသည္ ဆိုသည္နွင့္ စာေရးသူအပါအ၀င္ အားလံုးေသာေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြသည္ ေက်ာင္းေရွ့ေျမကြက္လပ္မွာ စုေပါင္းျပီး ရပ္ေနၾကရပါတယ္။

စာေရးသူက ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ားထဲမွာ အနည္းငယ္ထြားၾကိဳင္းေသာေၾကာင့္ ေန႔တိုင္း အလံကို တင္ရေသာ တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ရပါသည္။ ဆရာက အခ်က္ျပလိုက္သည္ နွင့္ ၾကိဳးကို တေျဖးေျဖး ဆြဲျပီး အလံကို တင္ရပါသည္၊ အလံတိုင္ထိပ္ေပၚ သို႔ ေရာက္သည္ နွင့္ တျပိဳင္တည္းမွာပဲ အမိနိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းကို ဆရာနွင့္တကြ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြ အားလံုး ညီညီညာညာ သီဆိုၾကရပါသည္။


နိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းကိုိဆိုေနရင္းျဖင့္ စာေရးသူ၏ တစ္ကုိယ္လံုး တုန္ယင္လာျပီး စိတ္ထဲမွာ တိုင္းျပည္နွင့္လူမ်ိဳးအေပၚ ခ်စ္ျမတ္နုိးေသာ စိတ္ေတြ ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါသည္။

ေကာင္ကင္ျပာ၏ေအာက္ ေလထဲမွာ တလြင့္လြင့္ျဖစ္ေနေသာ အမိနိုင္ငံေတာ္အလံကို ၾကည့္မိတယ္ဆိုရင္ျဖင့္ တိုင္းျပည္အတြက္ အသက္ကို ပဓာနမထားပဲ လြတ္လပ္ေရးရေအာင္ ၾကိဳးပန္းသြားခဲ့ၾကသည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္နွင့္တကြ မ်ိဳးခ်စ္တပ္မေတာ္ သားမ်ားကို အေလးျပဳတာနွင့္ေတာင္ မလံုေလာက္ပဲ မ်က္ရည္မ်ားေ၀့၀ဲလာသည့္အထိ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ခံစားခဲ႔ရပါသည္။

ထိုအခ်ိန္မွ စ၍ ငါအရြယ္ေရာက္လာရင္ျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လို စစ္သားေကာင္းျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္ ျပီးေတာ့ သူတို႔လို အမိနိုင္ငံေတာ္အတြင္း မွာ ရွိေနေသာ ျပည္သူေတြအတြက္ သာသနာေတာ္အတြက္ အသက္ကို ရဲ့ရဲ့၀င့္၀င့္ ေပးဆပ္မယ္ ကာကြယ္ မယ္ဆိုျပီး စိတ္ကူးေလးေတြ တည္ေဆာက္ခဲ့မိပါတယ္။

အထူးသျဖင့္ မိမိ နိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းကို သီဆိုရသည့္ အခ်ိန္တိုင္းမွာ စာေရးသူခံစားခဲ့မိျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းမွာ စာေရးသူ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနွင့္ေဆာ့ကစား ေသာအခါတြင္လည္း စစ္တိုက္ျခင္းျဖင့္သာလွ်င္ ကစားခဲဲ့တာ မ်ားပါသည္။ ၄-တန္းနွစ္ေလာက္မွာ အကိုက စစ္ထဲ၀င္သြားေတာ့ ငါတို႔ေတြ စစ္သားမ်ိဳးျဖစ္ျပီိဆိုျပီး အကိုယ္အတြက္ ဂုဏ္ယူ ၀မ္းေျမာက္မိခဲ့ရျပန္ပါသည္။

ငယ္ငယ္ကတည္းက ဖတ္ခဲ့ေသာ စာအုပ္မ်ားသည္လည္း ၉၀ ရာခိုင္နႈန္းဟာျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း နိုင္ငံေတာ္ကို လြတ္လပ္ေရးရေအာင္ ၾကိဳးပန္းခဲ့တာေတြ မ်ိဳးခ်စ္တပ္မေတာ္ သားမ်ားသည္ ျပည္သူေတြအတြက္ သူတို႔၏ အသက္ကို ျမဴမႈန္မွ်ေလာက္ေတာင္ ပဓာနမထားပဲ ရဲ့ရဲ့၀င့္၀င့္ ေပးဆပ္ခဲ့ရေသာ စာအုပ္မ်ား အေၾကာင္းကိုသာ ဖတ္ခဲ့ပါသည္။ ဘာေၾကာင့္ လည္းဆိုေတာ့ သူတို႔လိုျဖစ္ခ်င္တာရယ္ တပ္မေတာ္သားေတြကို ေလးစားလို႔ ဂုဏ္ယူမိလို႔ ဖတ္ျဖစ္ခဲ့တာျဖစ္ပါသည္။


တပ္သားတစ္ေယာက္ ျဖစ္ဖို႔အတြက္ အေတာ္ကို ခဲယင္းပါလိမ့္မည္။ သာမန္စိတ္ဓါတ္နွင့္ ၀င္လို႔ရနိုင္မည္ မထင္ပါဘူး။ ဘာၾကာင့္ဘာလိမ့္ စာဖတ္သူတို႔ေတြ ေသခ်ာစဥ္စားၾကည့္ပါ မ၀င္ခင္ကတည္းက စစ္ထဲ၀င္ရင္ အမိနိုင္ငံေတာ္အတြက္ စစ္တိုက္ရမယ္ဆုိတာသိတယ္၊ စစ္တိုက္ရင္ျဖင့္ ေသနိုင္တယ္ဆိုတာလည္းသိတယ္၊ မည္သူကမွ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နွင့္ ေသခ်င္သူမ်ား ရွိလိမ့္မဟုတ္ပါ၊

စစ္သားျဖစ္ခ်င္သူေတြ၏ စိတ္ထဲမွာ တူညီေသာ စိတ္ထားကေတာ့ ျပည္သူေတြအတြက္ ငါအသက္ကို စေတးရဲသည္၊ မေသမခ်င္းလည္း အမိနိုင္ငံေတာ္ကို ငါနိုင္သေလာက္ကာကြယ္မယ္ဆိုသည့္ ခိုင္မာေသာ စိတ္ထားမ်ိဳးျဖစ္ပါသည္။

ဒါကေတာ့ ေျပာျပေနစရာလိုပါဘူး လယ္ျပင္မွာ ဆင္သြားသလိုထင္ရွားေနပါသည္။


အထဲေရာက္ေတာ့လည္း ျပည္သူေတြလို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ မစားရရွာပါဘူး။ ျဖစ္သလိုစား ျဖစ္သလိုေန ေနပူမေရွာင္ မိုးရြာမေရွာင္ ေလ႔က်င့္မႈေတြကို အျမဲမပ်က္ လုပ္ေနရပါသည္။ ဘယ္လိုပဲ ၾကည့္ၾကည့္ မလြယ္ကူလွပါဘူူး။

ေလ့က်င့္မႈေတြ ျပီးေသာအခါတြင္လည္း မေနရပါဘူး စစ္ေျမျပင္ကို အမိ်ဳးဘာသာ သာသနာအတြက္ စစ္တလင္းကို ပန္းခင္းလမ္းအလား ေရွာက္လွမ္းခဲ့ရျပန္ပါသည္။

စစ္ေျမျပင္မွာလည္း ေသမင္းတမန္ေတြနွင့္ အျပိဳင္ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရျပန္ပါတယ္။ စစ္တလင္းမွာ ေအာင္ျမင္တာလည္းရွိတယ္ မေအာင္ျမင္တာလည္းရွိမယ္ အသက္ေသတာလည္းရွိမယ္ မေသပဲနွင့္ ေျချပတ္၊ လက္ျပတ္တာေတြရွိမယ္။ အရွင္လတ္လတ္ငရဲမွာ ေနရသလို သူတို႔ေတြ ခံစားၾကရမွာပါ၊

ဒါေပမယ့္ သူတို႔ေနာက္ဆုတ္ခဲ့သလား မဆုတ္ပါဘူး အမ်ားျပည္သူေတြအတြက္ ငါတစ္ေယာက္သာ အသက္အေသ ခံမယ္ဆိုျပီး ပန္ပင္းမႈေတြ ငတ္မြတ္မႈေတြ နာၾကဥ္မႈေတြကို ခ၀ါခ်လို႔ ေရွ့ကိုဆက္ခဲ့ရရွာပါတယ္။


ဒါမ်ိဳး စိတ္ဓါတ္ရွိဖို႔အတြက္ ျဖစ္လာဖို႔အတြက္ လြယ္ပါမလား။ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓါတ္ဆိုတာ ဘာကိုေခၚတာလည္း ငါ႔မွာ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓါတ္ရွိတယ္ ဆိုျပီး ဖင္ဘူးေထာင္းေထာင္ ေအာ္ေနျပီး လက္ေတြ႕ၾကေတာ့ ပုရြက္ဆိတ္ေတာင္ အကိုက္မခံရဲ တာကို ေခၚတာလား။ ေသခ်ာ စဥ္းစားၾကပါ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္မလုပ္နိုင္တဲ့ အလုပ္ကို သူတို႔လုပ္ေနသည္ကို အားမေပးသင့္ဘူးလား ဂုဏ္မယူသင့္ဘူးလား၊


အိမ္ေထာင္တစ္ခုတည္ ေဆာက္မယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ပထမဆံုး အိမ္ေထာင္ကို ကာကြယ္နိုင္ဘုိ႔အေရးၾကီးလွပါတယ္။ မိမိတည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ အိမ္ေထာင္ေရးက မခိုင္ျမဲဘူး ဆိုရင္ျဖင့္ ျဖစ္လာမည့္ အနာဂါတ္ဆိုတာလည္း ဒယ္ိမ္းဒယိုင္ပဲ ျဖစ္လာမွာျဖစ္ပါသည္။ မိမိမွ ေကာင္းေကာင္းမေစာင့္ေရွာက္နိင္ရင္ အိမ္ေထာင္ေရး စီပြားေရး သားသမီေရး ဘာသာေရး ဆိုတာေတြက ဘယ္လိုမွျဖစ္လာနိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။

ဒါေၾကာင့္ ပထမဆံုး အေရးၾကီးဆံုးက ကြာကြယ္ေရးပါပဲ ။ ကာကြယ္ေရးမရွိပဲ လူမႈေရး ဘာသာေရး စီးပြားေရးေတြဆိုတာ ျဖစ္မလာနိုင္ပါဘူး။ ကာကြယ္ေရးေကာင္းမွသာလွ်င္ အတြင္းမွာ စီးပြားေရး ဘာသာေရးေတြ ေကာင္းမြန္လာမွာျဖစ္ပါသည္။


စာဖတ္သူတို႔သိမွာပါ မိမိတို႔နိုင္ငံ ကာကြယ္ေရးမေတာင့္တင္းခဲ့၍သာ တပါးသူေတြ လက္ထဲမွာ ကြ်န္ဘ၀နွင့္ ေနခဲ့ရျခင္းျဖစ္ပါသည္၊ ကိုယ္မင္း ကိုယ္ခ်င္း ကိုယ္ဘာသာေရးနွင့္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနလာခဲ့ရေသာ ျပည္ျမန္မာသည္ ကာကြယ္ေရးမေတာင့္တင္းမခိုင္းမာခဲ့၍လည္းေကာင္း ျပည္တြင္း ေလာက္ေကာင္ ေတြေၾကာင့္ လည္းေကာင္း သူတပါးေတြရဲ့လက္ေအာက္မွာ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျပည္သူေတြသည္လည္း ဆင္းဆင္းရဲရဲ ေနခဲ႔ရစားခဲ့ရ ။

ကေလးသူငယ္မ်ားသည္လည္း စာေပပညာကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ မသင္ၾကားခဲ့ရ ၊ ထိုအတူ ငါတို႔ခ်စ္ျမတ္နိုးလွေသာ ငါတို႔ ရိုေသကိုင္းရိႈင္းရေသာ ဗုဒၶျမတ္စြာ၏ ဘာသာ သာသနာသည္လည္း သူတို႔၏ ဖိနပ္ခြာသံ ေတြြေအာက္မွာ ျငိဳးႏြမ္းခဲ့ရပါသည္။ ဘယ္ေလာက္မ်ား ရင္နာေကာင္းစရာေကာင္းလိုက္ပါလိမ့္၊


ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေခတ္၊ ပထမ လြတ္လပ္ေရး တုိက္ပဲြတုန္းက ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ ဟိုင္နန္ကြၽန္းမွာ စစ္ပညာသင္စဥ္က "ေဟ့ ေသလည္း ျမန္မာပီပီ ဇာတိမာန္နဲ႔ ေသၾကပါ။ ရန္သူက မိရင္ လက္အားရင္ လက္နဲ႔ထုိး၊ ေျခအားရင္ ေျခနဲ႔ကန္ပါ။ ေနာက္ဆံုး ပါးစပ္အားေနရင္ ပါးစပ္နဲ႔ ကိုက္ၿပီးမွ ရဲရဲသာ ေသျပလုိက္တာေပါ့"ဆုိတဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေျပာခဲ့ေသာစကားသည္ တအားကို တန္းဘိုးရွိလွပါသည္။

ဒါေၾကာင့္နိုင္ငံေတာ္မွာ ကာကြယ္ေရးက မရွိမျဖစ္လိုအပ္ပါတယ္။ မိမိတို႔ ဒါမ်ိဳး သူတစ္ပါး၏လက္ေအာက္မွာ ေနာက္တစ္ခါ ထပ္ျပီးမေန ရေအာင္ ကာကြယ္သင့္ပါတယ္။ အမိနိုင္ငံေတာ္ကို ကာကြယ္နိုင္ရန္ အတြက္ အသက္ကို အေသခံရဲသည့္ တပ္မေတာ္သားမ်ား လိုအပ္ပါသည္။


အျပင္ကဘယ္ေလာက္ပဲကာကြယ္ကာကြယ္ အထဲမွာ ညီညြတ္ျခင္း စည္းလံုးခ်င္းမရွိလို႔ကေတာ့ ဘယ္လိုမွ ျဖစ္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ နိုင္ငံေတာ္ လြတ္လပ္ေရးရလာခဲ့တာသည္ လူမ်ိဳးေပါင္းစံုး စည္းစည္းလံုးလံုး ညီညြတ္ေၾကာင့္သာလ်င္ ခုလိုလြလ္လပ္ေရးၾကီး ရလာခဲ့တာျဖစ္ပါသည္။

ဒါေၾကာင့္အရာရာကို စဥ္းစားသင့္ပါသည္။ ငယ္ငယ္က သင္ခဲ့ရပါေသာ ပံုျပင္တစ္ခုကို သြားသတိရပါသည္ အဘိုးအိုက သူ၏သားသံုး ေယာက္ကို ပထမ ထင္းစည္းတစ္ခုလံုးကို ခ်ိဳးခိုင္းပါတယ္။ သားေတြက ဘယ္လိုပင္္ အားထုတ္ခဲ့ပါေသာ္ လည္း ခ်ိဳး၍ မရခဲ့ပါ။

ေနာက္ေတာ့ အဘိုးအိုက ေကာင္းျပီ ငါသားတို႔ မင္းတို႔ ၾကိဳးကိုေျဖျပီး ထင္းကို တစ္ေခ်ာင္းျခင္း ခ်ိဳးၾကည့္စမ္းလို႔ ခိုင္းေတာ့ သားေတြကလည္း အဘိုးအိုေျပာသည့္ အတိုင္း ခ်ိဳးလိုက္ၾကေသာအခါ ထင္းေခ်ာင္းမ်ားသည္ တခဏအတြင္းမွာပင္ အားလံုးဟာ အက်ိဳးေတြျဖစ္ကုန္ၾကပါသည္။


သားေတြက အဘိုးအိုကို အားရ၀မ္းသာနွင့္ ထင္းေတြ အကုန္လံုးက်ိဳးသြားျပီးဆိုျပီး ေျပာေတာ့

အဘိုးအိုက ငါသားတို႔ မင္းတို႔ျမဲျမဲ မွတ္ထား ဘယ္အေၾကာင္းမဆို ထင္းစည္းၾကီးလိုမ်ား ငါသားတို႔သံုးေယာက္ေနသြားခဲ့မည္ ဆိုလ်င္ ျဖင့္ ငါသားတို႔ကို ဘယ္ရန္သူမွ လာျပီး မဖ်တ္ဆီးနိုင္ဘူး။ တကယ္လို႔ ငါသားသံုးေယာက္က ထင္းစည္းေတြလိုမေန ဘူးဆိုရင္ျဖင့္ ထင္းေခ်ာင္းေတြလို တစ္ေခ်ာင္းျခင္း အခ်ိဳးခံရျပီး ငါသားတို႔ဘ၀ ပ်တ္ဆီးသြားလိမ့္မယ္ ဒါေၾကာင့္ငါသားတို႔ ထင္းစည္းလိုပဲက်င့္ၾက လို႔ သားေတြကို ဆံုးမစကားေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။

ငယ္ငယ္တုန္းက ဘာကိုဆိုလိုတာ စာေရသူေသခ်ာ မသိခဲ့ေပမည့္လည္း ခုအခါမွာ ဒီအဆံုးအမေလးက ငါတို႔နိုင္ငံအတြက္ ဘယ္ေလာက္အသံုး၀င္သလဲဆိုတာ နားလည္း သေဘာေပါက္လာခဲ့ပါသည္။


ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေျပာသလို အကယ္၍စည္းလံုးညီညြတ္မႈသာမရွိခဲ့လ်င္ ငါတို႔နိုင္ငံၾကီးသည္ ဟိုဒင္း နိုင္ငံျပန္ျပီးျဖစ္သြားနိုင္ပါသည္။ ဒါေၾကာင့္ တိုင္းရင္သားေတြ စည္းစည္းလံုးလံုးနွင့္ ဆိုင္ရာတာ၀န္ေတြကို ကိုယ္အသိစိတ္နွင့္ကို ထမ္းေဆာင္နိုင္ၾကမယ္ဆိုရင္ ဟိုဒင္းနိုင္ငံျဖစ္လာဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္နိုင္ပါဘူး။

" အက်ိဳးကို ညီညာစြာ ဒို႔ တစ္ေတြ ထမ္းေဆာင္ပါစို႔ေလ..

ဆိုေသာ စကားေလးအတိုင္းသာ လုပ္သြားၾကဖို႔လိုအပ္ပါသည္။ ကြ်ဲနွစ္ေကာင္ခတ္တာေၾကာင့္ ၾကားထဲမွာ ရွိေနၾကေသာ အျပစ္မရွိေသာ ေျမဇာပင္ေတြ ပ်က္ဆီးဆံုးရႈံုးေနမွာ ေတာ႔ ေသခ်ာပါသည္။

ဘာေၾကာင့္မ်ား ကြ်ဲနွစ္ေကာင္ ရန္မႈေနၾကပါလိမ့္ အစာအဟာရေၾကာင့္လား သူစားက်က္ ငါစားက်က္ လုေနလို႔လား သူတို႔ဒီလို႔ျပဳမႈေနၾကတဲ့အတြက္ ၾကားထဲက ေျမဇာပင္ေတြ ပ်က္ဆီးရသလို သူတို႔အတြက္လည္း အက်ိဳးမရွိပါဘူး။


ကြ်ဲတစ္ေကာင္က အရင္စားက်က္ကို ပိုင္ထားသည္ အျခားကြ်ဲတစ္ေကာင္က ဒီစာက်က္ထဲမွာ သ႔ူလိုပဲ ငါလည္းက်က္စားခ်င္တယ္ ဆိုရင္ ဒီစားက်က္ထဲမွာပဲ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူတကြ စားခ်င္ပါသည္စသည္ျဖင့္ ေတာင္းခံသင့္ပါသည္။

စားက်က္ပိုင္ရွင္က ခြင့္ေပးရင္စားေပါ့ မေပးရင္လည္း ကိုယ္နွင့္သင့္ေတာ္မည့္ စားက်က္ကိုရွာသင့္ပါတယ္ စားက်က္ပိုင္ရွင္ကို သြားျပီး မေပးရေကာင္းလား ဆိုျပီး ရန္ျပဳမယ္ဆိုရင္ေတာ့ မလိုလားအပ္တဲ့ ျပသနာေတြ တက္လာနိုင္တဲ့အျပင္ အျပစ္မရွိတဲ့ ေျမဇာပင္ေတြ လည္း အမ်ားအျပား ပ်က္ဆီးဆံုးရႈံးရပါလိမ့္မည္။


" ႏြားကြဲရင္ က်ားဆြဲခံရမည္" သေဘာတရားေလးကေတာ့ ႏြားအုပ္တစ္အုပ္က အတူတစ္ကြ မိမိတို႔စားက်က္တစ္ခုထည္းမွာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း စည္းစည္းလံုးလံုးနွင့္ သာက်က္စားေနမယ္ဆိုရင္ျဖင့္ မိမိတို႔ကို စားရန္ေခ်ာင္းေနေသာ သားေကာင္ရန္မွ ကင္းေ၀းမွာ ျဖစ္ပါသည္။ ဒါမွမဟုတ္လို႔ စည္းစည္းလံုးလံုး မရွိဘူးဆို အျမဲတန္းတစ္ေကာင္နွင့္ တစ္ေကာင္ ရန္ေဆာင္ေနမယ္ ဆိုရင္ျဖင့္ အျမဲတန္းေခ်ာင္းေနေသာ သားေကာင္၏ အစာျဖစ္သြားပါလိမ့္မည္။


ေနာက္တခုက မိသားစု တစ္စုတြင္ အိမ္ေထာင္ဦးစီးသည္ ေကာင္းေသာ သူလည္းျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မည္။ မေကာင္းေသာသူလည္း ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္နိုင္သည္။ အိမ္ေထာင္ဦးစီး ေကာင္းသည္ မေကာင္းသည္မွာ သူ၏ အပိုင္းသာျဖစ္ပါသည္။ သူနွင့္ပတ္သတ္၍ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ေပါက္ဖြားလာေသာ သားသမီးမ်ား နွင့္ သက္ဆိုင္ျခင္းမရွိပါ။

မိဘျဖစ္သူကမွ မေကာင္းတာ သူလည္း ဘယ္ေကာင္းမလည္း ဆိုေသာ ၀ါဒ သည္ ေကာင္ေသာ၀ါဒ မဟုတ္ပါ အားလံုးကို သိမ္းၾကံဳး၍ လည္း ၀ါးလံုးရွည္နွင့္ မရမ္းသင့္ပါ။ တကယ္ေတာ့ သားသမီးဆိုသည္မွာ မိဘ၏ အေမြကို ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ မေကာင္းျဖစ္ေစ ခံယူၾကရပါသည္။

မိဘလုပ္ေသာသူသည္ သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္လ်င္ အမ်ားသူငွာေတြသည္ ဒီကေလးဟာျဖင့္ သူေတာ္ေကာင္းေလး၏သား အကယ္၍မ်ား မိဘလုပ္ေသာသူက မေကာင္းလ်င္ ဒီကေလးက သူမိုက္၏သား စသည့္ျဖင့္ အျပစ္မရွိေသာ သားသမီးမ်ားသည္ မိဘမ်ား၏အေပၚ မူတည္၍ အေမြးအမ်ိဳးမ်ိဳး ရရွိခဲ့ၾကပါသည္။

မယ္ေတာ္ တစ္ေယာက္က ေျပာဘူးတယ္ သားသမီးဆိုတာ ေကာင္းေမြခံ ဆိုးေမြးခံေလးေတြပါတဲ့ ၊

ဒီစကားေလးက ေတာ္ေတာ္ကို မွတ္သားဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ တန္ဖိုးလည္းရွိတယ္၊


ဒီလိုပါပဲ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခု၏ လက္ေအာက္မွာ လုပ္ကိုင္ေနၾကကုန္ေသာ မည္သို႔ေသာ အလုပ္သမားမ်ားမဆို အလုပ္ရွင္၏ ေကာင္းေမြးခံ ဆိုးေမြးခံလို႔ ေခၚထုိက္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူတို႔မွာ ဘာအျပစ္မွ ရွိတာမဟုတ္ပါဘူး၊

မိမိက ေျပာခ်င္တယ္ ဆိုခ်င္တယ္ ဆိုရင္ျဖင့္ အလုပ္သမားမ်ားနွင့္တင္မျပီးပါဘူး အထက္က အလုပ္ရွင္ကသာ အဓိကပါ။ ဒါေၾကာင့္ အျပစ္တင္ခ်င္ ေျပာခ်င္တယ္ဆိုရင္ျဖင့္ အလုပ္ရွင္ထံကိုသာ တိုက္ရိုက္သြားျပီး ေဆြးႏြးသင့္ တိုင္ပင္သင့္ ပါသည္။ တကယ္ေတာ့ လက္ေအာက္ခံ သူတို႔ဘ၀ေလးေတြက တကယ့္ကို သနားဖို႔ေကာင္းပါတယ္။




မိဘေၾကာင့္ ျဖစ္လာခဲ့ေသာ သားသမီးျဖစ္ေပမယ့္ လည္း သေဘာထား အသိညဏ္ ပညာစတာေတြက ကြာျခားနိုင္ပါတယ္။ ဥပမာ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ မေဟာသဓာကို ၾကည့္နိုင္ပါတယ္ ဘခင္ထက္ ထက္ျမတ္္ေသာသားျဖစ္ပါသည္။ အရွင္သာရိပုတၱရာ မိခင္ထက္ ထက္ျမတ္ေသာ သားရတာနာျဖစ္ပါသည္။


ဒါေၾကာင့္ တစ္အိမ္ထဲေန တေရးထဲေသာက္ေနေပမယ့္ အားလံုးကိုအတူတူပဲလို႔ မမွတ္ယူသင့္ပါဘူး။ အသိညဏ္ရွိေသာ သူတိုင္း စဥ္စားနိုင္ပါသည္။ ပညာရွိသူေတာ္ ေကာင္းတို႔မည္ သည္ ဘယ္ေတာ့မွ ဤ သို႔မေျပာပါ မလုပ္ေဆာင္ပါ။

ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဆံုးမ၍ ရေသာသူကိုသာဆံုးမ၍ ဆိုဆံုးမ၍ မရေသာသူကို ဥေပကၡာျဖင့္ေနပါသည္။ ဥေပကၡာ ဆိုသည္မွာ ခ်စ္ခ်င္း မုန္းခ်င္း မရွိပါ။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ ျမတ္ကိုယ္တိုင္ ရဟန္းတို႔အား မိမိအေပၚရန္ျပဳလာေသာ သူေတြကို ေမတၱာနွင့္ျပန္၍ ေျပာပါ ေျပာ၍ မရပါက နုတ္ဆိတ္ေနေတာ္မူပါလို႔ တပည့္သားေတြကို ကိုဆံုးမေတာ္မူခဲ့ပါသည္။


ငါတို႔ကို ရန္လုပ္္ေနသူပဲ မေကာင္းေျပာေနေသာသူပဲဆိုျပီး မေကာင္းေသာစိတ္နွင့္ ေမတၱာမပို႔ရ ဆိုျပီး အနာဂါတ္ကို ရည္ေမ်ာ္ျပီး ဆိုဆံုးမေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ အယုတ္ဆံုးအားျဖင့္ ေျပာဖ႔ိုေနေနသာသာ ေစာင္းေျမာင္းျပီးေတာင္ မေျပာရဟု မိန့္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ဒါက ရဟန္းေတြအတြက္ ပညတ္ထားတာပါ။ လူေတြ အတြက္ လည္း မွတ္သားနာယူသင့္ပါတယ္။


မိမိဆႏၵကေတာ့ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနွင့္ မိသားစုတစ္စုျဖစ္ေစခ်င္ပါသည္ ေဘးရန္ေတြျပည့္ေနေသာ အိမ္ေထာင္တစ္ခုလို မျဖစ္ေစခ်င္ပါ။ က်ားလည္း အဆြဲမခံနိုင္ဘူး ႏြားလည္း အကြဲမခံနိုင္ဘူး ။ ေကာင္းေမြခံ ဆိုးေမြးခံ ကေလးသူငယ္ေတြကို သနားေပးပါ။

နားလည္းေပးပါ ၀ါးလံုးရွည္နွင့္ ရိုက္ခ်င္ေသာ စိတ္မ်ားကိုလည္း မျဖစ္ေစခ်င္ပါ။ အိမ္တြင္းမွာ ရွိေနေသာ ဘခင္ မိခင္ သားသမီးေတြ အားလံုးစည္းစည္း လံုးလံုး ညီညီညာညာ ျဖင့္ မိမိ နွင့္ဆိုင္ရာ ေနရာကိုယ္စီမွာ ေနျပီး တာ၀န္ေက်မယ္ဆိုရင္ျဖင့္ အိမ္ေထာင္စုတစ္စုသည္ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ အလြန္႔ကို ေကာင္းေသာ မိသားစုေလး ျဖစ္လာမွာ မလြဲပါဘူး။


အားလံုးပဲ ကိုယ္စိတ္နွစ္ျဖာ က်မ္းမာခ်မ္းသာစြာျဖင့္ သူေတာ္ေကာင္ေတြ အားလံုး စည္းစည္းလံုးလံုး ညီညီညြတ္ညြတ္ျဖင့္ တစ္ဦးနွင့္တစ္ဦး အျပစ္မျမင္ အခ်စ္၀င္ကာျဖင့္ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူတကြ တစ္သက္လံုး လက္တြဲသြားနိုင္ၾကပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳရင္းျဖင့္...............

ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလး

ျငိမ္းခ်မ္းစြာအတူတကြ အတူတကြ လက္တြဲ သြားၾကပါစို႔