tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450Fri, 01 Jun 2012 10:36:51 +0000စဥ္းစားေဝဖန္မူတရားမ်ား...၁ခံစားခ်က္ကဗ်ာမ်ား.....ဒႆန စာေပမ်ား......ပညာေပး ကဗ်ာမ်ား........ေမးၾကေျဖၾကမယ္( Can ask me something here..ဗဟုသူတေဆာင္ပါးမ်ား..ခံစားခ်က္ေဆာင္ပါးမ်ားပညာေပးေဆာင္းပါးမ်ားစပ္မိစပ္ရာသီရိလကၤာေျပာျပခ်င္တာေလးမ်ား..မိခင္ေမတၱာဖြဲ႔ ကဗ်ာမ်ား...ဓါတ္ပံဳအဆံုးအမဇာတ္ေတာ္ရႆစာေပမ်ား..ရသာစာေပမ်ား..လွဴဒါန္းၾကပါစို႔............ပညာေပးစာေပမ်ား.............http://www.living-in-peace.net/noreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)Blogger35125tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-6579887005339353140Sun, 20 Feb 2011 11:28:00 +00002011-02-20T07:12:03.087-08:00လွဴဒါန္းၾကပါစို႔............<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-xJbF7y3rorI/TWEMkmMgizI/AAAAAAAABA0/_K21C_Yko0s/s1600/images.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5575751636529220402" src="http://2.bp.blogspot.com/-xJbF7y3rorI/TWEMkmMgizI/AAAAAAAABA0/_K21C_Yko0s/s320/images.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 129px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 103px;" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:small;">ကုသိုလ္ဆိုတာ ေမ႔ေနလွ်င္ </span><br /><br /><br /><span style="font-size:small;">တိရစၦာန္နွင္႔ မထူးေတာ႔</span><br /><br /><br /><span style="font-size:small;">ကုသိုလ္ဆိုတာ ဒီနည္းနဲ႔လည္း ရ</span><br /><br /><br /><span style="font-size:small;">ဟိုနည္းနဲ႔လည္း ရေနမွေကာင္းတယ္။ (ဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိဝံသ) </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:small;"><br /> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:small;">တစ္ေန႔ ညေနခင္း စာေရးသူတို႔ တကၠသိုလ္အေဆာင္ကို အေေဆာင္မႈးေရာက္ရွိ လာခဲ႔ပါတယ္။ လာမည္႔ ၁၇ ရက္ေန႔ လျပည့္ေနမွာ မိဘမဲ႔ကေလးမ်ား။ ဆင္းရဲ ခ်ိဳတဲ႔စြာ ပညာသင္ၾကားေနရွာေသာ သာမေဏမ်ား နွင္႔ ေက်ာင္းသို႔ လာေရာက္ ဥပုသ္ေစာင္႔ ကုန္ေသာ ပုဂၢိဳလ္အေပါင္း တို႔ အား ေန႔လည္စာ ေကြ်းေမြး လဴွဒါန္း မည္ျဖစ္တဲ႔အတြက္ မိမိ တို႔နိုင္သေလာက္ ထည္႔ၾကရန္ စာေရးသူကို ေျပာလာပါတယ္။<br /><br /><br />စာေရးသူမွာလည္း ေက်ာင္းစရိတ္က သြင္းထားတာ မၾကာေသးေတာ့ မိမိလက္ထဲမွာ ေငြးေၾကးက မ်ားမ်ားစားစားမရွိပါဘူး။ မိဘမဲ႔ကေလးနဲ႔ ဆင္းရဲ ခ်ိဳတဲ႔စြာ ပညာသင္ၾကား ေနၾကေတာ္မူကုန္ေသာ သာမေဏေတြကို လွဴဒါန္းတဲ႔ ပြဲတစ္ခုဆိုေတာ့ တအားစိတ္ဝင္စား သြားခဲ႔ပါတယ္။<br /><br /><br />စာေရးသူလည္း ဟိုတုန္းက ဆင္းဆင္းရဲရဲနဲ႔ ပညာကို နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သင္ၾကားလာခဲ႔ရေတာ့ မိဘမဲ႔ကေလးမ်ားနဲ႔ သာမေဏေတြ အေပၚမွာ မိမိ နိုင္သေလာက္ လဴွဒါန္းလိုစိတ္ ျဖစ္သြားခဲ႔ပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ျဖစ္ခ်င္တာ ျဖစ္ဆိုျပီး ေန႔လည္စာအျပင္ နိုင္သေလာက္လည္း အားလံုးကို တပည့္ေတာ္ အကုန္တာဝန္ယူမယ္ဆိုျပီး အေဆာင္ဘုန္းေတာ္ၾကီးကို ေလွ်ာက္ခဲ႔တယ္။<br /><br /><br /><br />လူဦးေရက ဘယ္ေလာက္ေတာင္လာမွာလဲဆိုျပီး အေဆာင္မႈးကို ေမးၾကည့္ေတာ႔ အားလံုး ၂၅၀ ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ လာလိမ္႔မယ္လို႔ေျပာတယ္။ ဒါနဲ႔ စာေရးသူ သူမ်ားေတြထံမွာ ေခတၱခဏ ေပးထားတဲ႔ ေငြေလးေတြကို လုိက္စုပါတယ္။<br /><br /><br /><br />ရသင္႔သေလာက္လည္း ရလာခဲ႔ေပမယ္႔ ေငြက မေလာက္လို႔ ရွရွားမွာ ပညာသင္ၾကားေနတဲ႔ တပည့္မ်ားျဖစ္ၾကတဲ႔ ေမာင္ေဇာ္ျဖိဳးသူ ။ ေမာင္သက္ျဖိဳးနိုင္၊ ေမာင္ထြန္းထြန္းနိုင္။ ေမာင္သိန္းမင္းေအာင္။ ေမာင္ျပည့္ျဖိဳးေအာင္။ ေမာင္စည္သူေအာင္ တို႔ကို ေျပာလိုက္ေတာ့ သူတို႔တေတြကလည္း ဝမ္းသာအားရနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းပဲ သူတို႔ ဦးေဆာင္းထည္႔ ကာ ညတြင္းခ်င္းပဲ သူတို႔အေဆာင္က သူငယ္ခ်င္းေတြကို ကိုယ္စီကိုယ္ငွ လိုက္စုျပီး ရသေလာက္လွဴမယ္ ေျပာလာခဲ႔ပါတယ္။<br /><br /><br /><br />ထိုင္းနိုင္ငံက တကၠသိုလ္မွာ ပညာသင္ၾကားေနတဲ႔ မနန္းယုယခိုင္ ကလည္း ရွရွားက ေမာင္သက္ျဖိဳးနိုင္နဲ႔ ဆက္သြယ္ျပီး စာေရးသူကို နိုင္သေလာက္ လွဴဒါန္းပါမည္ဟု ေလွ်ာက္ထားလာခဲ႔ပါတယ္။<br /><br /><br /><br />လျပည့္ေန႔ မတိုင္ခင္ရက္မွာပဲ ရွရွား နဲ႔ ထိုင္းက ေငြေရာက္လာခဲ့တယ္။ ေငြေရာက္လာတာ နဲ႔ စာေရးသူလည္း ေစ်းသြားက ေန႔လည္စာ အတြက္ နဲ႔ လဴွဒါန္းဖို႔ အတြက္ လိုအပ္တဲ႔ ပစၥည္းေတြကို သြားေရာက္ဝယ္ယူခဲ႔တယ္။ ၁၆ ရက္ေန႔ ညတစ္ညလံုး သူငယ္ခ်င္းနွစ္ေယာက္။ ကုလား ဒကာေတြနဲ႔ အတူ ေနာက္တစ္ေန႔ ေန႔လည္စာတြက္ စတင္ ခ်က္ျပဳတ္ခဲ႔ပါတယ္။<br /><br /><br /><br />ေနာက္ေန႔မနက္ေရာက္ေတာ့ အေဆာင္ဆရာေတာ္က ဒီေန႔ မိဘမဲ႔ကေလးေတြေတာ့ လာနိုင္မွာမဟုတ္ဘူး သူတို႔အတြက္ စီစဥ္ထားတဲ႔ ပစၥည္းေတြနဲ႔ ေငြကို ဆရာေတာ္ ေပးတဲ႔ သူတို႔ အဖြဲ႔ရဲ့ ဘဏ္အေကာင္႔ထဲကို ထည့္လိုက္ပါတယ္။ ေရာက္လာတဲ႔ သူေတြက စာေရးသူတို႔ မွန္းထားတာတဲ႔ ၂၀၀ ပတ္ဝန္ေလာက္ ပိုေရာက္လာပါတယ္။ အားလံုးေပါင္း လူေပါင္း ၄၀၀ နီးပါေလာက္ျဖစ္သြားပါတယ္။<br /><br /><br /><br />ေနာက္ဆံုးေတာ႔ အလြန္႔ကို ဝမ္းေျမာက္ဖြယ္ရာ အလွဴတစ္ခု ျဖစ္ခဲဲ့ပါတယ္။ စာေရးသူရဲ့ ျဖစ္ခ်င္တဲ႔ အလဴွဆႏၵကို ဝမ္းသာအားရနဲ႔ ဝိုင္းျပီး ပါရမီ ျဖည္႔ေပးခဲ႔ၾကတဲ႔ ရွရွားက တပည့္ေတြနဲ႔ ထုိင္းမွာ ဒကာမ မနန္းယုယုခိုင္ တို႕အားလံုးကို ေက်းဇဴးတင္ပါတယ္။<br /><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:small;">"ကိုယ္႔က်ိဳးသူ႔က်ိဳး၊ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ေဆာင္သယ္ပိုးက၊ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">အက်ိဳးကမၻာတည္လိမ္႔မည္" တဲ႔</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:small;"><br /><br /><br />စာေရးသူတို႔ ဗုဒၶဘုရားရွင္က ေလာက၌ ပုဂၢိဳလ္ ေလးမ်ိဳးကို ေဟာၾကားခဲ႔ပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ႔<br /><br /><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:small;">ကိုယ္က်ိဳးသူက်ိဳး ဘာမွ်မေဆာင္ရြက္သူ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ကိုယ္က်ိဳးမွ်သာ ေဆာင္ရြက္သူ</span><br /><br /><span style="font-size:small;">သူတစ္ပါးအက်ိဳးမွ်သာ ေဆာင္ရြက္သူ</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ကိုယ္က်ိဳးသူက်ိဳး နွစ္မ်ိဳး ေဆာင္ရြက္သူ</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:small;"><br /> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:small;">၁ = စား၊ ဝတ္၊ ေနေရး ဟူေသာ ေလာကေရးရာ၌ လည္းေကာင္း၊ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာ ကုသိုလ္ ေလာကုတၱရာ ေရးရာ၌လည္းေကာင္း၊ မိမိလည္းအားမထုတ္၊ သူတစ္ပါးကိုလည္း မတိုက္တြန္းလွ်င္၊ ထိုသူမ်ိဳးသည္ ေျခေရာလက္ပါ ဘာမွ်မပါသူနွင္႔ တူသည္ဟု ဆိုပါသည္။ ဤလူသည္ ဤေလာကဝယ္ အညံ့ဆံုးသူျဖစ္သည္ဟု ဆိုပါသည္။<br /><br /><br /><br />၂ = အခ်ိဳ႕သည္ မိမိ အက်ိဳးအတြက္ အားတက္သေရာ လုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ၾကသည္။ အရာရာ၌ မိမိအက်ိဳးအတြက္သာ ၾကည့္ျပီး သူတစ္ပါးအအက်ိဳးကို စိတ္မဝင္စား။ မိမိအတြက္ အက်ိဳးမရွိက ဘာမွ်မလုပ္၊ အမ်ားအက်ိဳးကို လုပ္ရမည္ဆိုလွ်င္ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျပကာ ေရွာင္ေနတတ္သည္။ ကိုယ္႔ဖို႔ တစ္ဖို႔သာရွိေသာ ထိုသူမ်ိဳးသည္ လက္သာပါ၍ ေျခမပါသူနွင္႔ တူပါသည္။ ထို ပုဂၢိဳလ္သည္လည္း အညံ့စား ပုဂၢိဳလ္မ်ိဳး ျဖစ္ပါသည္။<br /><br /><br /><br />၃ = အခ်ိဳ႕သည္ သူတစ္ပါး ၾကီးပြားခ်မ္းသာေအာင္ အၾကံေပးတတ္သည္။ သူတစ္ပါးကိစၥကို လိုက္လံေဆာင္ရြက္ေပးတတ္သည္။ မိမိ ၾကီးပြားရာ ၾကီးပြားေၾကာင္း ကိစၥကို ေပါ႔ေပါ႔ဆဆ ျပဳလုပ္ေနတတ္ၾကသည္။ ကုသိုလ္ေရးတြင္ သူတစ္ပါးကို ဒါန၊ သီလ၊ ျပဳရန္ တိုက္တြန္းတတ္၏။ မိမိကမႈ ဘာမွမလုပ္၊ ထိုသူသည္ကား ေျခေထာက္သာပါ၍ လက္မပါသူနွင္႔တူ၏၊ သြားလာဖို႔သာတတ္သည္။ လက္မပါေသာေၾကာင္႔ မယူတတ္။ ထိုလူမ်ိဳးသည္လည္း အညံ့စားပုဂၢိဳလ္မ်ိဳးဟူ၍ သတ္မွတ္ေခၚေဝၚရပါမည္။<br /><br /><br /><br />၄ = အခ်ိဳ႕သည္ မိမိအက်ိဳး သူတစ္ပါးအက်ိဳးကို မွ်တေအာင္ ရြက္သည္။ မိမိၾကီးပြားေအာင္လည္း ထထ ၾကြၾကြ ေဆာင္ရြက္ တတ္သည္။ သူတစ္ပါး ၾကီးပြားေအာင္လည္း နည္းလမ္းညြန္ျပ အကူအညီေပးတတ္သည္။ ေလာက ေရးရာတြင္သာမက ဘာသာေရးတြင္လည္း ကိုယ္တိုင္လုပ္သလို သူတစ္ပါး လုပ္ခ်င္ေအာင္ လုပ္လာေအာင္ တိုက္တြန္းအားထုတ္သည္။ ထိုသူကား ျမတ္ေသာ ေယာက်ၤားပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ေတာ႔သည္။ ဤ ပုဂၢိဳလ္သည္ ေျခေရာ လက္ပါ အဂၤါျပည္႔စံုေသာ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္သည္။ ထိုလူသည္ ခ်ီးမြမ္းအပ္၊ ျမတ္နိုးအပ္ေသာ ပုဂၢိဳလ္ျဖစ္ေလသည္။<br /><br /><br /><br />ေလာကအေပၚ တကယ္တမ္း ခ်စ္တတ္ဖို႔ ၾကင္နာတတ္ဖို႔ ဆိုသည္မွာ လြယ္သည္ေတာ့မဟုတ္ပါ။ မလြယ္ေသာလည္း ေမြးျမဴလွ်င္ ရပါတယ္။ ေမြးျမဴျခင္းဆိုသည္မွာ မိမိ၏ အက်ိဳးစီးပြားကို စြန္႔၍ ေလာကအတြက္ အနစ္နာခံျခင္းျဖစ္တယ္။ အနစ္နာမခံနိုင္ဘဲနွင္႔ေတာ့ ေလာကအေပၚ ခ်စ္၍ မရ၊ ၾကင္နာ၍ မရ၊ ထိုေၾကာင္႔ ေလာကအေပၚ တကယ္တမ္း ခ်စ္နိုင္ရန္။ ၾကင္နာနိုင္ရန္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ေလးသေခ်ၤနွင္႔ ကမၻာတစ္သိန္းတိုင္တိုင္ အနွစ္နာခံခဲ့ပါတယ္။ ေလာက အေပၚ ခ်စ္တတ္ဖို႔ ၊ ၾကင္နာတတ္ဖို႔ အတြက္ အနစ္နာခံျခင္းနွင္႔ပတ္သက္၍<br /><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:small;">"တစ္စတစ္စ ၊ စြန္႔ဝံ့မွလွ်င္</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဘဝေနာက္ေနွာင္း၊</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဆက္တိုင္းေကာင္း၏" ( ဦးေရႊေအာင္၏ မစၦရိယ သူေဌး ဝတၳဳမွ)</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:small;"><br /><br /><br />ဟူ၍ မိမိအေနျဖင္႔ အနစ္နာခံနိုင္ေအာင္ တျဖည္းျဖည္းခ်င္း က်င္႔ယူရန္ ပညာရွိမ်ားက သြန္သင္ခဲ႔ျခင္းျဖစ္တယ္။ အမွန္အားျဖင္႔ အနစ္နာခံျခင္း မရွိဘဲလ်က္ ေလာကအေပၚ ခ်စ္ပါသည္၊ ၾကင္နာပါသည္ ဟူ၍ ဆိုလွ်င္ ထုိခ်စ္ျခင္းနွင္႔ ၾကင္နာျခင္းသည္ မိမိ၏ အတၱစိတ္ကို ဖံုးကြယ္ရန္ အသံုးျပဳေသာ " ဒိုင္း" သာျဖစ္ေပလိမ့္မည္။<br /><br /><br /><br /><br />ဒါနကုသိုလ္ျပဳတာ ပစၥည္းေတြ ေလ်ာ႔သြားတာမဟုတ္ပါဘူး။ စိုက္ပ်ိဳးေရး သမားတစ္ဦးဟာ ဂ်ံဳ၊ စပါးတစ္ဆုပ္ေလာက္ သူ႔လယ္ထဲမွာ စိုက္ပ်ိဳးလိုက္ရင္ တစ္ဆုပ္စာေတာ့ စြန္႔လိုက္ရတာပါပဲ။ ဒါေပမယ္႔ အဲဒီတစ္ဆုပ္ဟာ အပင္ေတြ ျပန္ေပါက္ျပီး သီးလာတဲ႔အခါ အဆုပ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျပန္ရနို္င္တယ္။ အဲဒီသေဘာမ်ိဳးပါ။<br /><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:small;"><br />သူမ်ားစိတ္ဓါတ္၊ ျမတ္၊မျမတ္၊ လိုက္မွတ္၍သာ မေနနဲ႔</span><br /><br /><span style="font-size:small;">သူမ်ားစကား၊ မွန္၊အမွား။ ခြဲျခား၍သာ မေနနဲ႔</span><br /><br /><span style="font-size:small;">သူမ်ားအလုပ္၊ ဟုတ္, မဟုတ္ ၊ သရုပ္ခြဲကာ မေနနဲ႔</span><br /><br /><span style="font-size:small;">သူမ်ားအေၾကာင္း ၊ ေကာင္း မေကာင္း ၊ ငဲ႔ေစာင္းၾကည္႔ကာ မေနနဲ႔</span><br /><br /><span style="font-size:small;">မေကာင္း သူမ်ား ေကာင္ သူမ်ား ၊ ခံစားရမွာ ၊ ဧကန္ကြဲ႔၊</span><br /><br /><span style="font-size:small;">မိမိစိတ္ဓါတ္၊ ျမတ္၊ မျမတ္ ၊မျပတ္စိစစ္ပါ။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">မိမိစကား၊ မွန္၊ အမွား ၊ ခြဲျခား ၾကည့္ေနပါ။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">မိမိ အလုပ္ ၊ ဟုတ္၊ မဟုတ္ ၊ သရုပ္ခြဲၾကည့္ပါ။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">မိမိအေၾကာင္း၊ ေကာင္း မေကာင္း ၊ ငဲ႔ေစာင္းၾကည့္ေနပါ။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">မေကာင္း မိမိ၊ ေကာင္း မိမိ၊ ကံရွိ ခံရမွာ။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">မျမတ္စိတ္ဓါတ္ ၊ စြန္႔ပစ္လတ္၊ ျမင္႔ျမတ္စိတ္ထားပါ။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">အမွားစကား၊ မေျပာၾကား ၊ စကားမွန္ ေျပာပါ။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">မဟုတ္၊ အလုပ္။ မျပဳလုပ္ ၊ အဟုတ္ လုပ္ကိုင္ပါ။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">မိမိအေရး ၊ ေထာက္လွမ္းေတြး ၊ စစ္ေဆးျပဳျပင္ပါ။ </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:small;"><br /><br /><br />ယေန႕ ျပဳလုပ္ရေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ အားလံုးကို ျမင္အပ္ေသာ သူ ျမင္အပ္ေသာသူ အားလံုးနွင္႔ သံုးဆဲ့တစ္ပံုမွာ က်င္လည္ေနၾကကုန္ေသာ အားလံုးေသာ ပုဂၢိဳလ္ သတၱဝါအေပါင္းတို႔ အား အမွ် .. အမွ်.. အမွ် ေပးေဝငွပါ၏။ အမွ် ရ၍ ကိုယ္စိတ္ နွစ္ဖ်ာ က်မ္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ..<br /><br /><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:small;">သာဓု.. သာဓု.. သာဓု..။</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:small;"><br /><br />စာေရးသူ နွင္႔ အတူတကြ လွဴဒါန္းသူမ်ားစာရင္း<br /> </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:small;">ေမာင္ေဇာ္ျဖိဳးသူ ( စိန္႔ပီတာစပတ္- ရုရွား)</span></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:small;">ေမာင္ထြန္းထြန္းနိုင္၊ ေမာင္သက္ျဖိဳးနိုင္ နွင္႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ား( ကုစ္ - ရွရွား)</span></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:small;">ေမာင္စည္သူေအာင္ နွင္႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ား (အမ္ယူစီတီအာ -ေမာ္စကို- ရွရွား)</span></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:small;">ေမာင္သိန္းမင္းေအာင္။ ေမာင္ျပည့္ျဖိဳးေအာင္ နွင္႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ား( မီဆာ- ေမာ္စကို- ရွရွား)</span></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:small;">မနန္းယုယုခိုင္ (Rankanhaeng university -ဘန္ကပီ- ထိုင္း)</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="MsoNormal" style="line-height: normal; margin-bottom: 12pt; text-align: center;"><span style=";font-family:&quot;;font-size:12pt;" ><br /></span></div><div class="MsoNormal"><span style=";font-family:&quot;;" > </span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><a href="http://3.bp.blogspot.com/-t4vzxMjsv5M/TWDkfJomkaI/AAAAAAAAA18/q5rsUlYbasU/s1600/SAM_0199.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-t4vzxMjsv5M/TWDkfJomkaI/AAAAAAAAA18/q5rsUlYbasU/s400/SAM_0199.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-L9Ltzr9x9fM/TWDlPEm0TpI/AAAAAAAAA2E/XaORk0VoW-A/s1600/SAM_0201.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-L9Ltzr9x9fM/TWDlPEm0TpI/AAAAAAAAA2E/XaORk0VoW-A/s400/SAM_0201.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-_tgUupvm6TA/TWDlkh3zMiI/AAAAAAAAA2M/WWhC56yzJQg/s1600/SAM_0203.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-_tgUupvm6TA/TWDlkh3zMiI/AAAAAAAAA2M/WWhC56yzJQg/s400/SAM_0203.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-iqnehveTBbw/TWDleQGR7NI/AAAAAAAAA2I/TogCOYzO9GI/s1600/SAM_0202.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-iqnehveTBbw/TWDleQGR7NI/AAAAAAAAA2I/TogCOYzO9GI/s400/SAM_0202.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-mbvCEMmqsqQ/TWDltjZmljI/AAAAAAAAA2Q/6sQMbGmflf0/s1600/SAM_0203.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-yN-bLt1VATU/TWDkJq_nJcI/AAAAAAAAA1w/RLJIFiRpfJQ/s1600/SAM_0194.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-yN-bLt1VATU/TWDkJq_nJcI/AAAAAAAAA1w/RLJIFiRpfJQ/s400/SAM_0194.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/--2JZM5BHayg/TWDkPMwtcSI/AAAAAAAAA10/w3emNcXdAB8/s1600/SAM_0195.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-DBQnsNBq7Cw/TWDkbKKIOtI/AAAAAAAAA14/ONMK3EklsP4/s1600/SAM_0196.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-DBQnsNBq7Cw/TWDkbKKIOtI/AAAAAAAAA14/ONMK3EklsP4/s400/SAM_0196.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-t4vzxMjsv5M/TWDkfJomkaI/AAAAAAAAA18/q5rsUlYbasU/s1600/SAM_0199.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-t4vzxMjsv5M/TWDkfJomkaI/AAAAAAAAA18/q5rsUlYbasU/s400/SAM_0199.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-j2tdDrlHpSc/TWDkquebr6I/AAAAAAAAA2A/y6Ost9-h3Ak/s1600/SAM_0200.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-j2tdDrlHpSc/TWDkquebr6I/AAAAAAAAA2A/y6Ost9-h3Ak/s400/SAM_0200.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-FV20WA8jYU0/TWDmNgkI9yI/AAAAAAAAA2U/w5zuipieZUU/s1600/SAM_0204.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-FV20WA8jYU0/TWDmNgkI9yI/AAAAAAAAA2U/w5zuipieZUU/s400/SAM_0204.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Twi7VijrKeQ/TWDmk51MooI/AAAAAAAAA2Y/71emBlWvJVY/s1600/SAM_0207.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-Twi7VijrKeQ/TWDmk51MooI/AAAAAAAAA2Y/71emBlWvJVY/s400/SAM_0207.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-aQ-elHoXqF4/TWDmtN3l9ZI/AAAAAAAAA2c/XRtziZn4FXI/s1600/SAM_0209.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-aQ-elHoXqF4/TWDmtN3l9ZI/AAAAAAAAA2c/XRtziZn4FXI/s400/SAM_0209.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-bXK-nh2wfko/TWDm0ZID6zI/AAAAAAAAA2g/Ix45ckzfpMg/s1600/SAM_0195.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-bXK-nh2wfko/TWDm0ZID6zI/AAAAAAAAA2g/Ix45ckzfpMg/s400/SAM_0195.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Dwr8tib2URE/TWDm09yZD-I/AAAAAAAAA2k/9IneJRQm3E4/s1600/SAM_0211.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-Dwr8tib2URE/TWDm09yZD-I/AAAAAAAAA2k/9IneJRQm3E4/s400/SAM_0211.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-BueFa2AdhLY/TWDm1krBr-I/AAAAAAAAA2s/hJZsDmYh57U/s1600/SAM_0213.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-BueFa2AdhLY/TWDm1krBr-I/AAAAAAAAA2s/hJZsDmYh57U/s400/SAM_0213.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-umGkNVK_CAI/TWDm2PvkJXI/AAAAAAAAA2w/l0fPzSz4RmI/s1600/SAM_0214.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-umGkNVK_CAI/TWDm2PvkJXI/AAAAAAAAA2w/l0fPzSz4RmI/s400/SAM_0214.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-oJu9w4QpqgM/TWDm2hWPlJI/AAAAAAAAA20/JZM99ZClsTc/s1600/SAM_0215.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-oJu9w4QpqgM/TWDm2hWPlJI/AAAAAAAAA20/JZM99ZClsTc/s400/SAM_0215.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-KS7ltER94Ok/TWDm3K3wxTI/AAAAAAAAA24/H_zXrmYiYjo/s1600/SAM_0216.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-KS7ltER94Ok/TWDm3K3wxTI/AAAAAAAAA24/H_zXrmYiYjo/s400/SAM_0216.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-iafjRtBWs9E/TWDm3uaxDkI/AAAAAAAAA28/kBPgIn-gd3s/s1600/SAM_0221.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-iafjRtBWs9E/TWDm3uaxDkI/AAAAAAAAA28/kBPgIn-gd3s/s400/SAM_0221.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-tdmj4Y-brKo/TWDnL9XMrRI/AAAAAAAAA3A/vcFs_pIZ_xM/s1600/SAM_0223.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-tdmj4Y-brKo/TWDnL9XMrRI/AAAAAAAAA3A/vcFs_pIZ_xM/s400/SAM_0223.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-XQpggFXvb_Q/TWDnMFKD58I/AAAAAAAAA3E/PZr6gD_r6eY/s1600/SAM_0224.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-XQpggFXvb_Q/TWDnMFKD58I/AAAAAAAAA3E/PZr6gD_r6eY/s400/SAM_0224.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-BCrEMP0mqZ0/TWDnNMjMANI/AAAAAAAAA3I/0GwHMMSIGwU/s1600/SAM_0225.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-BCrEMP0mqZ0/TWDnNMjMANI/AAAAAAAAA3I/0GwHMMSIGwU/s400/SAM_0225.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-P1yT73_j0hg/TWDnNZZ_a4I/AAAAAAAAA3M/vXyAgVm2Yqc/s1600/SAM_0228.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-P1yT73_j0hg/TWDnNZZ_a4I/AAAAAAAAA3M/vXyAgVm2Yqc/s400/SAM_0228.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-dslFa1rAjsM/TWDnN2esgLI/AAAAAAAAA3Q/BnNhjuixVnk/s1600/SAM_0230.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-dslFa1rAjsM/TWDnN2esgLI/AAAAAAAAA3Q/BnNhjuixVnk/s400/SAM_0230.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-bGuQA_ge3Ug/TWDnOVanCLI/AAAAAAAAA3U/Y-ebas9XljM/s1600/SAM_0234.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-bGuQA_ge3Ug/TWDnOVanCLI/AAAAAAAAA3U/Y-ebas9XljM/s400/SAM_0234.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-_iZ_hJ_0N2A/TWDnOiiX6qI/AAAAAAAAA3Y/LW-z8BdYteg/s1600/SAM_0235.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-_iZ_hJ_0N2A/TWDnOiiX6qI/AAAAAAAAA3Y/LW-z8BdYteg/s400/SAM_0235.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-wQRflAFo_Q4/TWDnPNOAdBI/AAAAAAAAA3c/6FomeEtN-gE/s1600/SAM_0236.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-wQRflAFo_Q4/TWDnPNOAdBI/AAAAAAAAA3c/6FomeEtN-gE/s400/SAM_0236.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-U_kJPvSr5Zg/TWDnPrjp2gI/AAAAAAAAA3g/sn5JlGOZvdw/s1600/SAM_0237.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-U_kJPvSr5Zg/TWDnPrjp2gI/AAAAAAAAA3g/sn5JlGOZvdw/s400/SAM_0237.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-HbGHbIkQ5Kk/TWDnP0hKaOI/AAAAAAAAA3k/aIOwDD14gio/s1600/SAM_0239.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-HbGHbIkQ5Kk/TWDnP0hKaOI/AAAAAAAAA3k/aIOwDD14gio/s400/SAM_0239.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-p4wqKySHtEg/TWD1hbdOYJI/AAAAAAAAA5Y/iyPXXzUB4eI/s1600/SAM_0242.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-p4wqKySHtEg/TWD1hbdOYJI/AAAAAAAAA5Y/iyPXXzUB4eI/s400/SAM_0242.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-USSQglWKgos/TWD1hwlMefI/AAAAAAAAA5c/JmAMA-Oyt7A/s1600/SAM_0246.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-USSQglWKgos/TWD1hwlMefI/AAAAAAAAA5c/JmAMA-Oyt7A/s400/SAM_0246.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-pjSMasB5lP8/TWD1iYiMiII/AAAAAAAAA5g/uYckQwXNtzM/s1600/SAM_0249.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-pjSMasB5lP8/TWD1iYiMiII/AAAAAAAAA5g/uYckQwXNtzM/s400/SAM_0249.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-_yL2pfeR0XI/TWD1i1WJc9I/AAAAAAAAA5k/RXtzTottIuc/s1600/SAM_0250.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-_yL2pfeR0XI/TWD1i1WJc9I/AAAAAAAAA5k/RXtzTottIuc/s400/SAM_0250.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-kkxxhdNeqhs/TWD1jNK9PpI/AAAAAAAAA5o/kY1lfunpgJQ/s1600/SAM_0256.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-kkxxhdNeqhs/TWD1jNK9PpI/AAAAAAAAA5o/kY1lfunpgJQ/s400/SAM_0256.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-p0_atjHitG0/TWD1jpo4GHI/AAAAAAAAA5s/Ip6BT8EnaEc/s1600/SAM_0260.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-p0_atjHitG0/TWD1jpo4GHI/AAAAAAAAA5s/Ip6BT8EnaEc/s400/SAM_0260.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-B-em9jpl-TI/TWD1kSffaoI/AAAAAAAAA5w/V8Hvc1w1piM/s1600/SAM_0261.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-B-em9jpl-TI/TWD1kSffaoI/AAAAAAAAA5w/V8Hvc1w1piM/s400/SAM_0261.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-1y5MikugNYc/TWD1k_z6aDI/AAAAAAAAA50/kzf0EksJQWU/s1600/SAM_0262.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-1y5MikugNYc/TWD1k_z6aDI/AAAAAAAAA50/kzf0EksJQWU/s400/SAM_0262.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-WnHlwlY31Rs/TWD1lL7yFVI/AAAAAAAAA54/hSsl4seMSqU/s1600/SAM_0263.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-WnHlwlY31Rs/TWD1lL7yFVI/AAAAAAAAA54/hSsl4seMSqU/s400/SAM_0263.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-2Ne2PR8Jhq4/TWD1lo6kJSI/AAAAAAAAA58/dWNM6occU78/s1600/SAM_0264.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-2Ne2PR8Jhq4/TWD1lo6kJSI/AAAAAAAAA58/dWNM6occU78/s400/SAM_0264.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-HQgoGcKexfE/TWD1msi8YDI/AAAAAAAAA6A/SI0pBTHCkaA/s1600/SAM_0265.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-HQgoGcKexfE/TWD1msi8YDI/AAAAAAAAA6A/SI0pBTHCkaA/s400/SAM_0265.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-we3e6vr3UTU/TWD1nlpEZVI/AAAAAAAAA6I/yNVGTToa2DQ/s1600/SAM_0268.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-we3e6vr3UTU/TWD1nlpEZVI/AAAAAAAAA6I/yNVGTToa2DQ/s400/SAM_0268.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-KV16uNwKwng/TWD1oE1f-lI/AAAAAAAAA6M/xQKdhEvgYxA/s1600/SAM_0269.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-KV16uNwKwng/TWD1oE1f-lI/AAAAAAAAA6M/xQKdhEvgYxA/s400/SAM_0269.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ABOKrf45uFo/TWD1oq_DTVI/AAAAAAAAA6Q/AvNicwzC2sQ/s1600/SAM_0270.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-ABOKrf45uFo/TWD1oq_DTVI/AAAAAAAAA6Q/AvNicwzC2sQ/s400/SAM_0270.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/--2jiUjBQUN4/TWD1pBXQa3I/AAAAAAAAA6U/cvt2_a8ofTU/s1600/SAM_0271.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/--2jiUjBQUN4/TWD1pBXQa3I/AAAAAAAAA6U/cvt2_a8ofTU/s400/SAM_0271.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/---lZbiuWz7w/TWD1pkw-F2I/AAAAAAAAA6Y/OOZM8CnCihI/s1600/SAM_0272.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/---lZbiuWz7w/TWD1pkw-F2I/AAAAAAAAA6Y/OOZM8CnCihI/s400/SAM_0272.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-F6YnNnnYyow/TWD1qC384rI/AAAAAAAAA6c/wPqggFqSY2k/s1600/SAM_0274.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-F6YnNnnYyow/TWD1qC384rI/AAAAAAAAA6c/wPqggFqSY2k/s400/SAM_0274.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-IqhZtm3lCDc/TWD1qnKzvfI/AAAAAAAAA6g/1CBcv0qX0hg/s1600/SAM_0275.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-IqhZtm3lCDc/TWD1qnKzvfI/AAAAAAAAA6g/1CBcv0qX0hg/s400/SAM_0275.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-epSioJWsr9Q/TWD1rKsTUiI/AAAAAAAAA6k/8bGHDrMz2Bo/s1600/SAM_0279.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-epSioJWsr9Q/TWD1rKsTUiI/AAAAAAAAA6k/8bGHDrMz2Bo/s400/SAM_0279.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-lnozRTLc5KY/TWD1rZiPhTI/AAAAAAAAA6o/KTjZV6r7utE/s1600/SAM_0280.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-lnozRTLc5KY/TWD1rZiPhTI/AAAAAAAAA6o/KTjZV6r7utE/s400/SAM_0280.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-NTiRBllJqbA/TWD2RV08j_I/AAAAAAAAA6s/WuzwC96f5-A/s1600/SAM_0281.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-aLgnfB8WenY/TWD2SNDxOyI/AAAAAAAAA60/bqaBRr_95-E/s1600/SAM_0283.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-aLgnfB8WenY/TWD2SNDxOyI/AAAAAAAAA60/bqaBRr_95-E/s400/SAM_0283.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-3EZXw7oqTpE/TWD2StWj1WI/AAAAAAAAA64/mlBvEvxbXaA/s1600/SAM_0285.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-3EZXw7oqTpE/TWD2StWj1WI/AAAAAAAAA64/mlBvEvxbXaA/s400/SAM_0285.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-KlXLlNKXv4I/TWD2UpX3odI/AAAAAAAAA7M/KAKBsFiJKDw/s1600/SAM_0290.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-zYrPDpUFOuY/TWD2Vbjsl2I/AAAAAAAAA7Q/kBRqhET2Nhk/s1600/SAM_0291.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-zYrPDpUFOuY/TWD2Vbjsl2I/AAAAAAAAA7Q/kBRqhET2Nhk/s400/SAM_0291.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-6nmjD29-fUY/TWD2XcKJwmI/AAAAAAAAA7k/CTr8ya0YsXc/s1600/SAM_0296.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-RRPaSEbiN7U/TWD2X11bXZI/AAAAAAAAA7o/9MzN_5sK5EA/s1600/SAM_0298.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-RRPaSEbiN7U/TWD2X11bXZI/AAAAAAAAA7o/9MzN_5sK5EA/s400/SAM_0298.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Fs4NkK9kV5k/TWD2YyDRXpI/AAAAAAAAA7w/L6q6tCEt8_w/s1600/SAM_0303.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-zElRbA0O46Q/TWD2ZdqW2FI/AAAAAAAAA70/NqbRsHI_eak/s1600/SAM_0307.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-jOf7d1wPrF0/TWD2Zl9_XDI/AAAAAAAAA74/6pdzpM0ctfg/s1600/SAM_0310.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-jOf7d1wPrF0/TWD2Zl9_XDI/AAAAAAAAA74/6pdzpM0ctfg/s400/SAM_0310.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-eWvVfUyJSQc/TWD2aEIvZlI/AAAAAAAAA78/JHyV2pPwPJo/s1600/SAM_0316.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-eWvVfUyJSQc/TWD2aEIvZlI/AAAAAAAAA78/JHyV2pPwPJo/s400/SAM_0316.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-NTiRBllJqbA/TWD2RV08j_I/AAAAAAAAA6s/WuzwC96f5-A/s1600/SAM_0281.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-hFvGyKXHeMg/TWD2RuxKo1I/AAAAAAAAA6w/98pI_dezI_U/s1600/SAM_0282.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-hFvGyKXHeMg/TWD2RuxKo1I/AAAAAAAAA6w/98pI_dezI_U/s400/SAM_0282.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-aLgnfB8WenY/TWD2SNDxOyI/AAAAAAAAA60/bqaBRr_95-E/s1600/SAM_0283.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-3EZXw7oqTpE/TWD2StWj1WI/AAAAAAAAA64/mlBvEvxbXaA/s1600/SAM_0285.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-QQTcpN01DWI/TWD2Syu4DtI/AAAAAAAAA68/TdGrLIfzTUI/s1600/SAM_0286.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-QQTcpN01DWI/TWD2Syu4DtI/AAAAAAAAA68/TdGrLIfzTUI/s400/SAM_0286.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-3oja80fItxg/TWD2TSdA67I/AAAAAAAAA7A/d2dxCP4oOVA/s1600/SAM_0287.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-3oja80fItxg/TWD2TSdA67I/AAAAAAAAA7A/d2dxCP4oOVA/s400/SAM_0287.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-fqeAZYv8pEk/TWD2Tw0BJNI/AAAAAAAAA7E/zE8HWot3J34/s1600/SAM_0288.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-fqeAZYv8pEk/TWD2Tw0BJNI/AAAAAAAAA7E/zE8HWot3J34/s400/SAM_0288.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ZxVdCWA3goU/TWD2UAiQ4-I/AAAAAAAAA7I/t8mkyECyb3o/s1600/SAM_0289.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-ZxVdCWA3goU/TWD2UAiQ4-I/AAAAAAAAA7I/t8mkyECyb3o/s400/SAM_0289.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-KlXLlNKXv4I/TWD2UpX3odI/AAAAAAAAA7M/KAKBsFiJKDw/s1600/SAM_0290.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-KlXLlNKXv4I/TWD2UpX3odI/AAAAAAAAA7M/KAKBsFiJKDw/s400/SAM_0290.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-zYrPDpUFOuY/TWD2Vbjsl2I/AAAAAAAAA7Q/kBRqhET2Nhk/s1600/SAM_0291.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-zYrPDpUFOuY/TWD2Vbjsl2I/AAAAAAAAA7Q/kBRqhET2Nhk/s400/SAM_0291.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-iqdlMBrmy2k/TWD2V8e-N5I/AAAAAAAAA7U/tUKX7CX_aJE/s1600/SAM_0292.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-iqdlMBrmy2k/TWD2V8e-N5I/AAAAAAAAA7U/tUKX7CX_aJE/s400/SAM_0292.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-no5k8iwL4Nc/TWD2WEq90dI/AAAAAAAAA7Y/aWK9bzjkhyE/s1600/SAM_0293.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-no5k8iwL4Nc/TWD2WEq90dI/AAAAAAAAA7Y/aWK9bzjkhyE/s400/SAM_0293.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-HndK6RTfjI0/TWD2WohjISI/AAAAAAAAA7c/UNqzarx2Hck/s1600/SAM_0294.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-HndK6RTfjI0/TWD2WohjISI/AAAAAAAAA7c/UNqzarx2Hck/s400/SAM_0294.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-5Ncrrbt4rrQ/TWD2XNM5csI/AAAAAAAAA7g/CltOY_Jo4GU/s1600/SAM_0295.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-5Ncrrbt4rrQ/TWD2XNM5csI/AAAAAAAAA7g/CltOY_Jo4GU/s400/SAM_0295.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-6nmjD29-fUY/TWD2XcKJwmI/AAAAAAAAA7k/CTr8ya0YsXc/s1600/SAM_0296.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-6nmjD29-fUY/TWD2XcKJwmI/AAAAAAAAA7k/CTr8ya0YsXc/s400/SAM_0296.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-RRPaSEbiN7U/TWD2X11bXZI/AAAAAAAAA7o/9MzN_5sK5EA/s1600/SAM_0298.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-4z3d2vVkQeY/TWD2YVCxd8I/AAAAAAAAA7s/Eb_AHzhnr5s/s1600/SAM_0301.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-4z3d2vVkQeY/TWD2YVCxd8I/AAAAAAAAA7s/Eb_AHzhnr5s/s400/SAM_0301.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Fs4NkK9kV5k/TWD2YyDRXpI/AAAAAAAAA7w/L6q6tCEt8_w/s1600/SAM_0303.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-Fs4NkK9kV5k/TWD2YyDRXpI/AAAAAAAAA7w/L6q6tCEt8_w/s400/SAM_0303.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-zElRbA0O46Q/TWD2ZdqW2FI/AAAAAAAAA70/NqbRsHI_eak/s1600/SAM_0307.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-zElRbA0O46Q/TWD2ZdqW2FI/AAAAAAAAA70/NqbRsHI_eak/s400/SAM_0307.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-jOf7d1wPrF0/TWD2Zl9_XDI/AAAAAAAAA74/6pdzpM0ctfg/s1600/SAM_0310.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-eWvVfUyJSQc/TWD2aEIvZlI/AAAAAAAAA78/JHyV2pPwPJo/s1600/SAM_0316.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-eWvVfUyJSQc/TWD2aEIvZlI/AAAAAAAAA78/JHyV2pPwPJo/s400/SAM_0316.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-TLvDiOzTCg4/TWD3QMJp-2I/AAAAAAAAA8A/XXlUG0l_A6I/s1600/SAM_0320.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-TLvDiOzTCg4/TWD3QMJp-2I/AAAAAAAAA8A/XXlUG0l_A6I/s400/SAM_0320.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-AVg6Itgw-j4/TWD3QlT1KbI/AAAAAAAAA8E/YNAgQb-bSbg/s1600/SAM_0324.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-AVg6Itgw-j4/TWD3QlT1KbI/AAAAAAAAA8E/YNAgQb-bSbg/s400/SAM_0324.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-GbZZiwaBaVU/TWD3RKHr38I/AAAAAAAAA8I/h2xp7IsU1sI/s1600/SAM_0326.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-GbZZiwaBaVU/TWD3RKHr38I/AAAAAAAAA8I/h2xp7IsU1sI/s400/SAM_0326.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-EbpJyXu2_jo/TWD3RnI5G_I/AAAAAAAAA8M/EavxQYBnBug/s1600/SAM_0327.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-EbpJyXu2_jo/TWD3RnI5G_I/AAAAAAAAA8M/EavxQYBnBug/s400/SAM_0327.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ETNnTJV6q6k/TWD3R_I-6MI/AAAAAAAAA8Q/U-KJ-EO0yD0/s1600/SAM_0329.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-ETNnTJV6q6k/TWD3R_I-6MI/AAAAAAAAA8Q/U-KJ-EO0yD0/s400/SAM_0329.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-q-6834Ulggs/TWD3SSOkoKI/AAAAAAAAA8U/wWjRC2r-Lxk/s1600/SAM_0330.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-q-6834Ulggs/TWD3SSOkoKI/AAAAAAAAA8U/wWjRC2r-Lxk/s400/SAM_0330.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Ao2rdz9txX8/TWD3S2OtZTI/AAAAAAAAA8Y/B_UpH5wvrlE/s1600/SAM_0331.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-Ao2rdz9txX8/TWD3S2OtZTI/AAAAAAAAA8Y/B_UpH5wvrlE/s400/SAM_0331.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-vh0DhMfULso/TWD3TvsG3QI/AAAAAAAAA8c/zpqZwHFEIRU/s1600/SAM_0332.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-vh0DhMfULso/TWD3TvsG3QI/AAAAAAAAA8c/zpqZwHFEIRU/s400/SAM_0332.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-NleEEFOe7l0/TWD3UdnWShI/AAAAAAAAA8g/Qef-IH0SGkE/s1600/SAM_0333.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-NleEEFOe7l0/TWD3UdnWShI/AAAAAAAAA8g/Qef-IH0SGkE/s400/SAM_0333.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-Dn5uqYelGtk/TWD3VUe75BI/AAAAAAAAA8k/38a2WhKFR54/s1600/SAM_0335.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-Dn5uqYelGtk/TWD3VUe75BI/AAAAAAAAA8k/38a2WhKFR54/s400/SAM_0335.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-06k5VsfuDwE/TWD3V0HkoUI/AAAAAAAAA8o/Qp9O0i8Y-c4/s1600/SAM_0337.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-06k5VsfuDwE/TWD3V0HkoUI/AAAAAAAAA8o/Qp9O0i8Y-c4/s400/SAM_0337.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-WIs47pQor70/TWD3WcR62MI/AAAAAAAAA8s/A8n9c7aVjTg/s1600/SAM_0338.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-WIs47pQor70/TWD3WcR62MI/AAAAAAAAA8s/A8n9c7aVjTg/s400/SAM_0338.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-YWXsnnsHt1Q/TWD3W3jwfRI/AAAAAAAAA8w/ZB61Saa8IWM/s1600/SAM_0339.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-YWXsnnsHt1Q/TWD3W3jwfRI/AAAAAAAAA8w/ZB61Saa8IWM/s400/SAM_0339.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-6znIpRs_9XA/TWD3XWtjB2I/AAAAAAAAA80/uIpjLPBcQOc/s1600/SAM_0340.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-6znIpRs_9XA/TWD3XWtjB2I/AAAAAAAAA80/uIpjLPBcQOc/s400/SAM_0340.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-B1l56EgM43g/TWD3X2Y1S6I/AAAAAAAAA84/1Arj_-9YTJ4/s1600/SAM_0341.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-B1l56EgM43g/TWD3X2Y1S6I/AAAAAAAAA84/1Arj_-9YTJ4/s400/SAM_0341.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-fUcweeDrgLM/TWD3YYuFcMI/AAAAAAAAA88/khmQSzW9j0Y/s1600/SAM_0342.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-fUcweeDrgLM/TWD3YYuFcMI/AAAAAAAAA88/khmQSzW9j0Y/s400/SAM_0342.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-lWnwV-eGVY0/TWD3Y3nHq-I/AAAAAAAAA9A/SEE7nZPkOqc/s1600/SAM_0343.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-lWnwV-eGVY0/TWD3Y3nHq-I/AAAAAAAAA9A/SEE7nZPkOqc/s400/SAM_0343.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-nMgGLMtGgi8/TWD3Za2d0cI/AAAAAAAAA9E/IOPzMFvyKDg/s1600/SAM_0344.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-nMgGLMtGgi8/TWD3Za2d0cI/AAAAAAAAA9E/IOPzMFvyKDg/s400/SAM_0344.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-2dSGQFicAWg/TWD3ZpuxVlI/AAAAAAAAA9I/X0z-mmDzFVA/s1600/SAM_0346.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-2dSGQFicAWg/TWD3ZpuxVlI/AAAAAAAAA9I/X0z-mmDzFVA/s640/SAM_0346.JPG" width="480" border="0" height="640" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/---ugG7P3Ndw/TWD3aSo0kuI/AAAAAAAAA9M/nZhLiwEsh4o/s1600/SAM_0350.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/---ugG7P3Ndw/TWD3aSo0kuI/AAAAAAAAA9M/nZhLiwEsh4o/s400/SAM_0350.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-pu8TF6xyPqw/TWD3a2UEwFI/AAAAAAAAA9Q/zVhcXnz5sgY/s1600/SAM_0360.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-pu8TF6xyPqw/TWD3a2UEwFI/AAAAAAAAA9Q/zVhcXnz5sgY/s400/SAM_0360.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-P339mpgMKuY/TWD4IR0W_9I/AAAAAAAAA9U/5gikziUdaXg/s1600/SAM_0361.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-P339mpgMKuY/TWD4IR0W_9I/AAAAAAAAA9U/5gikziUdaXg/s400/SAM_0361.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-tqwKC4Svdko/TWD4I7oTbzI/AAAAAAAAA9Y/lcI2fYa26YA/s1600/SAM_0368.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-tqwKC4Svdko/TWD4I7oTbzI/AAAAAAAAA9Y/lcI2fYa26YA/s400/SAM_0368.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-WQoafMPPrKU/TWD4JS6y0fI/AAAAAAAAA9c/bYNuh9vR6I0/s1600/SAM_0371.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-WQoafMPPrKU/TWD4JS6y0fI/AAAAAAAAA9c/bYNuh9vR6I0/s400/SAM_0371.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-x8elcX3e8b8/TWD4JvBJpuI/AAAAAAAAA9g/DmeG1ygJ5Tg/s1600/SAM_0372.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-x8elcX3e8b8/TWD4JvBJpuI/AAAAAAAAA9g/DmeG1ygJ5Tg/s400/SAM_0372.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-ujlpZ5Iel9E/TWD4KbYpSFI/AAAAAAAAA9k/KOxDZb_oSuw/s1600/SAM_0373.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-ujlpZ5Iel9E/TWD4KbYpSFI/AAAAAAAAA9k/KOxDZb_oSuw/s400/SAM_0373.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-AMACqiSDv8g/TWD4LBKa3OI/AAAAAAAAA9o/PIQP_HeDOGs/s1600/SAM_0375.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-AMACqiSDv8g/TWD4LBKa3OI/AAAAAAAAA9o/PIQP_HeDOGs/s400/SAM_0375.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-xBhcxMEGewY/TWD4Lef3GyI/AAAAAAAAA9s/6qUUnOcTE7c/s1600/SAM_0376.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-xBhcxMEGewY/TWD4Lef3GyI/AAAAAAAAA9s/6qUUnOcTE7c/s400/SAM_0376.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-SEN7PquyyEw/TWD4L-boIWI/AAAAAAAAA9w/BhmNPHjH_lI/s1600/SAM_0377.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-SEN7PquyyEw/TWD4L-boIWI/AAAAAAAAA9w/BhmNPHjH_lI/s400/SAM_0377.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-Zn-zwzqTmv0/TWD4MZ94seI/AAAAAAAAA90/rOVaz_0_37g/s1600/SAM_0378.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-Zn-zwzqTmv0/TWD4MZ94seI/AAAAAAAAA90/rOVaz_0_37g/s400/SAM_0378.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-zHpATJyxOWY/TWD4MppbNII/AAAAAAAAA94/D5549uMHFLQ/s1600/SAM_0380.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-zHpATJyxOWY/TWD4MppbNII/AAAAAAAAA94/D5549uMHFLQ/s400/SAM_0380.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-0iTGdfzvi5E/TWD4NMIFiSI/AAAAAAAAA98/eFWJ1-EABec/s1600/SAM_0387.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-0iTGdfzvi5E/TWD4NMIFiSI/AAAAAAAAA98/eFWJ1-EABec/s400/SAM_0387.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-aHWhxxNasAc/TWD4N1Y7UfI/AAAAAAAAA-A/GaYKCrHjIIo/s1600/SAM_0388.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-aHWhxxNasAc/TWD4N1Y7UfI/AAAAAAAAA-A/GaYKCrHjIIo/s400/SAM_0388.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-owkFZMT33Jo/TWD4OXLlJgI/AAAAAAAAA-E/EkBEHv-bUls/s1600/SAM_0389.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-owkFZMT33Jo/TWD4OXLlJgI/AAAAAAAAA-E/EkBEHv-bUls/s400/SAM_0389.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-Ej2FmNiDARM/TWD4O2o1-3I/AAAAAAAAA-I/HaxmLPH6t40/s1600/SAM_0390.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-Ej2FmNiDARM/TWD4O2o1-3I/AAAAAAAAA-I/HaxmLPH6t40/s400/SAM_0390.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-jBlOKtTMLwY/TWD4PRbJhJI/AAAAAAAAA-M/EuQ1W5IkFWY/s1600/SAM_0391.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-jBlOKtTMLwY/TWD4PRbJhJI/AAAAAAAAA-M/EuQ1W5IkFWY/s400/SAM_0391.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-0cV-6vbP09A/TWD4QEoHt5I/AAAAAAAAA-Q/KBe3TAVyk14/s1600/SAM_0392.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-0cV-6vbP09A/TWD4QEoHt5I/AAAAAAAAA-Q/KBe3TAVyk14/s400/SAM_0392.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-MI8vpd2-lxI/TWD4Qk_cQ_I/AAAAAAAAA-U/csSTi0BYePQ/s1600/SAM_0393.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-MI8vpd2-lxI/TWD4Qk_cQ_I/AAAAAAAAA-U/csSTi0BYePQ/s400/SAM_0393.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-746FeOuWEYQ/TWD4RU0kg0I/AAAAAAAAA-Y/-0sFuH-mHoI/s1600/SAM_0394.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-746FeOuWEYQ/TWD4RU0kg0I/AAAAAAAAA-Y/-0sFuH-mHoI/s400/SAM_0394.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-BRl60n5V-9M/TWD4R0OxFdI/AAAAAAAAA-c/pT9gC5u3my0/s1600/SAM_0395.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-BRl60n5V-9M/TWD4R0OxFdI/AAAAAAAAA-c/pT9gC5u3my0/s400/SAM_0395.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-dW6l_sw0eIs/TWD4SYWXgQI/AAAAAAAAA-g/NI4BPiGVmXk/s1600/SAM_0397.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-dW6l_sw0eIs/TWD4SYWXgQI/AAAAAAAAA-g/NI4BPiGVmXk/s400/SAM_0397.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-TZbITIhkLNg/TWD4S2N8cwI/AAAAAAAAA-k/OvN8Mtmyd6M/s1600/SAM_0406.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-TZbITIhkLNg/TWD4S2N8cwI/AAAAAAAAA-k/OvN8Mtmyd6M/s400/SAM_0406.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-rJf5ZgQGcM8/TWD43hmqnNI/AAAAAAAAA-o/hh9GIrW4RXM/s1600/SAM_0407.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-rJf5ZgQGcM8/TWD43hmqnNI/AAAAAAAAA-o/hh9GIrW4RXM/s400/SAM_0407.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-GwURgx-A8ZM/TWD44F2frtI/AAAAAAAAA-s/9cgir_hH7oM/s1600/SAM_0408.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-GwURgx-A8ZM/TWD44F2frtI/AAAAAAAAA-s/9cgir_hH7oM/s400/SAM_0408.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-pXraH5BZfbw/TWD44inpm2I/AAAAAAAAA-w/Zozx4aZCPb4/s1600/SAM_0409.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-pXraH5BZfbw/TWD44inpm2I/AAAAAAAAA-w/Zozx4aZCPb4/s400/SAM_0409.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-uCqUDcCA-Dk/TWD44-bRyOI/AAAAAAAAA-0/uBs9sgUycr0/s1600/SAM_0410.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-uCqUDcCA-Dk/TWD44-bRyOI/AAAAAAAAA-0/uBs9sgUycr0/s400/SAM_0410.JPG" width="300" border="0" height="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-5b8zL6rX3Y8/TWD45jwt1OI/AAAAAAAAA-4/u24y5tmYWcs/s1600/SAM_0413.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-5b8zL6rX3Y8/TWD45jwt1OI/AAAAAAAAA-4/u24y5tmYWcs/s400/SAM_0413.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-TXINTyBGpMs/TWD46Pk4HqI/AAAAAAAAA-8/a0FPTjSCKqc/s1600/SAM_0414.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-TXINTyBGpMs/TWD46Pk4HqI/AAAAAAAAA-8/a0FPTjSCKqc/s400/SAM_0414.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-fV7p0hKDEkg/TWD46Y0bDGI/AAAAAAAAA_A/DZ4RQWUZqmA/s1600/SAM_0415.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-fV7p0hKDEkg/TWD46Y0bDGI/AAAAAAAAA_A/DZ4RQWUZqmA/s400/SAM_0415.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-hsIx8hv3Kl4/TWD47GOaakI/AAAAAAAAA_E/EMzmOAaNEuA/s1600/SAM_0416.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-hsIx8hv3Kl4/TWD47GOaakI/AAAAAAAAA_E/EMzmOAaNEuA/s400/SAM_0416.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-qhbG1C3YB3w/TWD47t3CjJI/AAAAAAAAA_I/QXUx3ExKG9U/s1600/SAM_0417.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-qhbG1C3YB3w/TWD47t3CjJI/AAAAAAAAA_I/QXUx3ExKG9U/s400/SAM_0417.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-ZCr-BL9x7To/TWD479BvIqI/AAAAAAAAA_M/V0nHzoAw74A/s1600/SAM_0419.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-ZCr-BL9x7To/TWD479BvIqI/AAAAAAAAA_M/V0nHzoAw74A/s400/SAM_0419.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-Up3mlKlDsD0/TWD48Z_loGI/AAAAAAAAA_Q/AwIFfhUpZDQ/s1600/SAM_0421.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-Up3mlKlDsD0/TWD48Z_loGI/AAAAAAAAA_Q/AwIFfhUpZDQ/s400/SAM_0421.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-eVY2BcEfkhc/TWD49bAZYxI/AAAAAAAAA_U/T04_IZ-7IcY/s1600/SAM_0422.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-eVY2BcEfkhc/TWD49bAZYxI/AAAAAAAAA_U/T04_IZ-7IcY/s400/SAM_0422.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-sNW1_LqD7Rc/TWD494OKm-I/AAAAAAAAA_Y/D92ZtAl0EKE/s1600/SAM_0424.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-sNW1_LqD7Rc/TWD494OKm-I/AAAAAAAAA_Y/D92ZtAl0EKE/s400/SAM_0424.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-u1nl5K0PrX0/TWD4-nK-_CI/AAAAAAAAA_c/R1tKhH_HpKU/s1600/SAM_0427.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-u1nl5K0PrX0/TWD4-nK-_CI/AAAAAAAAA_c/R1tKhH_HpKU/s400/SAM_0427.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-UAd0uz89ltg/TWD4_OaFJaI/AAAAAAAAA_g/_qlTURoJ1u4/s1600/SAM_0431.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://2.bp.blogspot.com/-UAd0uz89ltg/TWD4_OaFJaI/AAAAAAAAA_g/_qlTURoJ1u4/s400/SAM_0431.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-iRaj8Goc2-w/TWD4_nSj6uI/AAAAAAAAA_k/LrFh4LKfO4Q/s1600/SAM_0432.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-iRaj8Goc2-w/TWD4_nSj6uI/AAAAAAAAA_k/LrFh4LKfO4Q/s400/SAM_0432.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-RPsYZia7xnk/TWD5AH0AouI/AAAAAAAAA_o/2H7OBLAvGwM/s1600/SAM_0435.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-RPsYZia7xnk/TWD5AH0AouI/AAAAAAAAA_o/2H7OBLAvGwM/s400/SAM_0435.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-mZvBfzUHtjw/TWD5A4pRPpI/AAAAAAAAA_s/CQ3urY30zIo/s1600/SAM_0437.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-mZvBfzUHtjw/TWD5A4pRPpI/AAAAAAAAA_s/CQ3urY30zIo/s400/SAM_0437.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-KHcJtXvopg8/TWD5BP_JEJI/AAAAAAAAA_w/PHDNPNBsSuc/s1600/SAM_0443.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-KHcJtXvopg8/TWD5BP_JEJI/AAAAAAAAA_w/PHDNPNBsSuc/s400/SAM_0443.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-njJQ8L3Bt34/TWD5Bycfk-I/AAAAAAAAA_0/SgevKBbUuFI/s1600/SAM_0448.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-njJQ8L3Bt34/TWD5Bycfk-I/AAAAAAAAA_0/SgevKBbUuFI/s400/SAM_0448.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-TQ5OQWwgP0w/TWD5CtTrQUI/AAAAAAAAA_4/OSXdPkxiLWM/s1600/SAM_0450.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-TQ5OQWwgP0w/TWD5CtTrQUI/AAAAAAAAA_4/OSXdPkxiLWM/s400/SAM_0450.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-X5crC72LbfI/TWD5DLyfIOI/AAAAAAAAA_8/8f5c4FeZcyk/s1600/SAM_0451.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-X5crC72LbfI/TWD5DLyfIOI/AAAAAAAAA_8/8f5c4FeZcyk/s400/SAM_0451.JPG" width="300" border="0" height="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-dUH3lS_nSLw/TWD5Du44RXI/AAAAAAAABAA/M1fewGqp7oA/s1600/SAM_0455.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-dUH3lS_nSLw/TWD5Du44RXI/AAAAAAAABAA/M1fewGqp7oA/s400/SAM_0455.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-N3wDbTB7Q8A/TWD5ECUvnTI/AAAAAAAABAE/1WYEkVgnegY/s1600/SAM_0456.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-N3wDbTB7Q8A/TWD5ECUvnTI/AAAAAAAABAE/1WYEkVgnegY/s400/SAM_0456.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-SYo2bzuwAMk/TWD5EkruY7I/AAAAAAAABAI/ya8h862YFkE/s1600/SAM_0457.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-SYo2bzuwAMk/TWD5EkruY7I/AAAAAAAABAI/ya8h862YFkE/s400/SAM_0457.JPG" width="300" border="0" height="400" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/-8x-kgE490u4/TWD5E5jSH_I/AAAAAAAABAM/7Oz5E5V1y5o/s1600/SAM_0458.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-8x-kgE490u4/TWD5E5jSH_I/AAAAAAAABAM/7Oz5E5V1y5o/s400/SAM_0458.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-2h1DUs4AyKg/TWD5FWWxeLI/AAAAAAAABAQ/DhBr55HC2AA/s1600/SAM_0459.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://1.bp.blogspot.com/-2h1DUs4AyKg/TWD5FWWxeLI/AAAAAAAABAQ/DhBr55HC2AA/s400/SAM_0459.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-VdvzCoou7Ww/TWD5F5EqcoI/AAAAAAAABAU/OitAiYaz6ww/s1600/SAM_0461.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-VdvzCoou7Ww/TWD5F5EqcoI/AAAAAAAABAU/OitAiYaz6ww/s400/SAM_0461.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-RG3p21IhfK8/TWD5GYeNIjI/AAAAAAAABAY/KCK5Fi708Pg/s1600/SAM_0462.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/-RG3p21IhfK8/TWD5GYeNIjI/AAAAAAAABAY/KCK5Fi708Pg/s400/SAM_0462.JPG" width="400" border="0" height="300" /></a></div><br /><br />ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလး</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-6579887005339353140?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2011/02/blog-post_20.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)6tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-2741427772617977381Thu, 10 Feb 2011 18:40:00 +00002011-02-10T14:03:53.535-08:00ဗဟုသူတေဆာင္ပါးမ်ား..<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://2.bp.blogspot.com/-EUNXheTRVSY/TVQy6MwHJDI/AAAAAAAAAy8/C09ffKdJoB0/s1600/image001.gif" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5572134614400967730" src="http://2.bp.blogspot.com/-EUNXheTRVSY/TVQy6MwHJDI/AAAAAAAAAy8/C09ffKdJoB0/s320/image001.gif" style="cursor: pointer; display: block; height: 224px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px;" /></a><br /><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ငယ္ငယ္ကစျပီး ေကာင္းေအာင္ေနၾကပါ</span><br /><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">ၾကီးခါမွ ေကာင္းေအာင္ေနမယ္လို႔ မလုပ္ၾကပါနဲ႔</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေနာင္တဆိုတာ ေနာင္မွရတက္တယ္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ငယ္ငယ္တုန္းက မဟုတ္တာေတြ လုပ္ထားမိရင္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ၾကီးခါက်ေတာ့ ေနာင္တေတြရကုန္ေရာ</span><br /><br /><span style="font-size: small;">နွလံုးမသာယာ မႈေတြ ျဖစ္ကုန္ေရာ</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒါေၾကာင္႔ ငယ္ငယ္ကစျပီး ေကာင္းေအာင္ေနၾကပါ</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br />ဆိုတဲ႔ ဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိဝံသ ေရးတဲ႔ ကဗ်ာေလးကို ဖတ္ျပီး စာေရးသူ ေတာ္ေတာ္ေလး သံေဝဂ တရားရမိပါတယ္။ စာေရးသူ အပါအဝင္ စာဖတ္သူေတြ အားလံုး ဒီစကားရဲ့ အဓိပၸါယ္ေလးကို ျမင္ေအာင္ သိေအာင္ လုပ္ဖို႔ လုိအပ္ပါတယ္။<br /><br /><br /><br />ေနာင္မွ ရတဲ႔ ေနာင္တ ဆိုတာ ဘယ္ေတာ့မွ မေကာင္းတာကိုလည္း အားလံုး သိပါတယ္။ ဒါဆို စာေရးသူတို႔ အားလံုး ဘာလုပ္သင္႔ပါသလဲ။ ယခု ေရာက္ရွိေနတဲ႔ အရြယ္ကေန စျပီး ျပဳျပင္ ေနထိုင္ သြားၾကရမွာေပါ့။<br /><br /><br /><br />အသိဥာဏ္ဆိုတာ ငယ္တာ ၾကီးတာ နဲ႔မဆိုင္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင့္လည္း ဆိုရင္ အသက္ၾကီးေပမယ္႔ အသိမဥာဏ္မရွိတဲ႔ သူေတြ ရွိသလို အသက္ငယ္ေပမယ္႔ အသိဥာဏ္ ထက္ျမက္တဲ႔ လူငယ္ လူရြယ္ ေတြ တပံုၾကီးရွိပါတယ္။<br /><br /><br /><br />အသိဥာဏ္ဆိုတာ လူတိုင္းမွာ ရွိၾကပါတယ္။ ရင္႔က်က္မူ နဲ႔ မရင္႔က်က္တာ ပဲ ကြာပါလိမ္႔မယ္။ အလုပ္တစ္ခု လုပ္ေတာ့မယ္ ဆိုရင္ မလုပ္ခင္ မိမိရဲ့ ရွိသေလာက္ အသိဥာဏ္နွင္႔ စဥ္းစားပါ ဆင္ျခင္ပါ ဆံုးျဖတ္ပါ။<br /><br /><br /><br />အလုပ္တစ္ခုကို အသိဥာဏ္နဲ႔ ယွဥ္ျပီး လုပ္မယ္ဆိုရင္ အမွားရွိမယ္ ဆိုရင္ေတာင္ အဲဒီအမွား ဟာ လြယ္လြယ္ ကူကူ နဲ႔ ျပန္လည္ ျပဳျပင္လို႔ ရမွာပါ။ အသိဥာဏ္မပါတဲ႔ အလုပ္ဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ေအာင္ျမင္မွာ မဟုတ္သလို႔ မွားျပီးရင္လည္း ျပန္လည္ ျပဳျပင္လို႔ ရလိမ့္မွာ မဟုတ္ပါဘူး၊<br /><br /><br /><br />အဲဒီေနရာမွာ စာေရးသူ ေျပာစရာ တစ္ခုရွိပါတယ္။ ယခုလို ေခတ္ၾကီးထဲမွာ လူၾကီး လူငယ္ စာရိတၱပိုင္းဆိုင္ရာေတြ ေကာင္းၾကဖို႔ လုိအပ္ပါတယ္။ အထူးသျဖင္႔ လူငယ္ေတြပါ။ လူၾကီးေတြက တေျဖးေျဖးနဲ႔ ေနာက္ကို ေရာက္သြားျပီး လူငယ္ေတြက ေရွ႔ကို တက္လာၾကလို႔ပါပဲ။<br /><br /><br /><br />တိုင္းျပည္တိုးတက္ဖို႔ ဆိုတာ လူၾကီးေတြ ထက္ လူငယ္ေတြက ပိုျပီးအေရးၾကီးပါတယ္။ ေရွ႔ကို ဆက္တက္သြားဖို႔ရန္ လူၾကီးေတြထံကေန အသိဥာဏ္ကို လူငယ္ေတြက အတုယူတက္ဖို႔ ရန္လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါဆို လူၾကီးေတြက လူငယ္ေတြ ရဲ့ စံျပ ျဖစ္မေနသင္႔ဘူးလား။<br /><br /><br /><br />သူေဌးသူၾကြယ္ျဖစ္ရံုမွ် လူ႕အဆင္အတန္း ျမင္႔သူ။ လူစဥ္မီသူ မဟုတ္ပါဘူး။ စိတ္ေနသေဘာထား ျမင္႔မွသာ လူျမင္႔၏။ လူစဥ္မီ၏။ ေရႊေငြေပါတိုင္း ၊ အသက္ၾကီးတိုင္း လူၾကီးမဟုတ္၊ စိတ္ေန သေဘာထားၾကီးျပီး စာရိတၱေကာင္းမြန္မွသာ လူၾကီးျဖစ္မည္၊ လူၾကီးဟု ေခၚပါသည္။။ ဒါမွ လည္း လူငယ္ေတြက အတုယူစရာ ျဖစ္မွာေပါ့။<br /><br /><br /><br />ေသလွ်င္ျပီးစတမ္း ဝါဒ ထြန္းကားေလသမွ် ကမၻာၾကီးမွာ စာရိတၱ ပ်က္ျပားမႈေတြ ေပ်ာက္နိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူုး။<br /><br /><br /><br />လူငယ္ေတြကလည္း စာရိတၱ ပိုင္းမွာ ေကာင္းေအာင္ ၾကိဳးစားၾကပါ။ စာရိတၱမေကာင္းရင္ တစ္ဘဝလံုး သံုးလို႔ မရေတာ့ပါဘူး။ စာရိတၱဆိုတဲ႔ အပိုင္းကို စတင္က်င္႔သံုးေတာ့ မယ္ဆိုရင္ တစ္ဦးနွင္႔ တစ္ဦး ဆက္ဆံတဲ႔ေနရာမွာ ဦးေလး အရြယ္ဆို ဦးေလး။ အေဒၚ အရြယ္ဆို အေဒၚ။ နွမ အရြယ္ဆို နွမ။ အစ္ကိုယ္ အရြယ္ဆို အစ္ကို။ အဖိုးအရြယ္ဆို အဖိုး ဒီလို ဆက္ဆံရမယ္။<br /><br /><br /><br />အမ်ိဳးသားေတြကလည္း အမ်ိဳးသမီးေတြကို နွမအရင္း ဆက္ဆံသလို . မိမိ မိခင္ကို ဆက္ဆံသလို ေျပာရမယ္ ဆိုရမယ္ ေတြးရမယ္။ အမ်ိဳးသမီးေတြလည္း အမ်ိဳးသားေတြ အေပၚမွာ ဒီလိုပဲ ျပဳမႈ ဆက္ဆံရမယ္။<br /><br /><br /><br />ငါ႕ရဲ့စိတ္က မေကာင္းတာကို လုပ္ခ်င္ျပီး ေျပာခ်င္ျပီး ဆိုရင္ ေလာေလာဆယ္ အိမ္မွာ ရွိတဲ႔ ညီမေတြ အစ္မေတြကို ျပန္လည္ ျမင္ေယာင္ၾကည့္လုိက္ပါ။ လက္ခုပ္ဆိုတာ နွစ္ဘက္တီးမွ ျမည္တယ္ ဆိုေပမယ္႔ လက္တစ္ဘက္က တီးခ်င္စိတ္မရွိရင္ အဲဒီလက္ခုပ္သံ ဟာ ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ပါဘူး။<br /><br /><br /><br />အမ်ိဳးသမီးေတြ ဘက္ကလည္း အိေျႏၵေရ သိကၡာရွိတာ အင္မတန္မွ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ အတြင္းက ရိုးသားတဲ႔ စိတ္ဓါတ္လည္း ရွိရမယ္ေနာ္။ <br /><br /><br /><br />စိတ္ဓါတ္မွ မေကာင္းရင္ ဘယ္ေလာက္ပဲ အိေျႏၵေရ သိကၡာရွိရွိ အဲဒီအမ်ိဳးသမီးက ၾကီးအာသီးလို အျပင္က လွပျပီး အထဲက မည္းညစ္ေနသလို ျဖစ္ေနမွာပါ။ တစ္ခုေလာက္ ေမးခ်င္ပါတယ္။<br /><br /><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"> ညီမငယ္တို႔ ယခုလို အလွျပင္တာ </span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />ဝတ္စားဆင္ယင္ ထားတာေတြဟာ</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />ကိုယ္႔အတြက္လား။ သူ မ်ားအတြက္လား။</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />ကိုယ္႔အတြက္ ဆိုရင္ ကိစၥ မရွိေပမယ္႔</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />သူမ်ားအတြက္ ဆိုရင္</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />ကိုယ္ဟာ သူမ်ားအသံုးခ်ခံ ပစၥည္း တစ္ခုလို</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္ေနာ္။ </span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />အဆင္မသင္႔ရင္ ဒုကၡေတာင္ေတြ႔နိုင္တယ္</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />တစ္ခါတစ္ေလ ကိုယ္႔ရဲ့ ဝတ္စား ဆင္ယင္မႈဟာ</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />ကိုယ္႔ကို ျပန္လည္ ဒုကၡေပးတက္တယ္ </span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />သတိထားၾကပါ ညီမငယ္တို႔</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br />အမ်ိဳးသားေတြ လက္ခုပ္တစ္ဖက္တီး ခ်င္ေလာက္ေအာင္ စည္းကမ္းမဲ႔တဲ႔ အျပဳအမႈ အေျပာအဆို အေနအထုိင္ ကို ဆင္ေျခပါ။ မိမိဘက္က စည္းကမ္းရွိတဲဲဲ႔ အေနအထိုင္ အျပဳအမႈ အေျပာအဆို ဆိုတဲ႔ လက္ခုပ္တစ္ဖက္သာ ရွိရင္ အမ်ိဳးသားေတြဘက္က ဘယ္ေလာက္ပဲ လက္ခုပ္ တီးခ်င္ပါေစ အဲဒီလက္ခုပ္သံ ဘယ္ေတာ႔မွ ျဖစ္လာလိမ့္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။<br /><br /><br /><br />ညီငယ္ေတြကလည္း ညီမငယ္တို႔ကို ျမင္တဲ႔ အခါ၊ ေတြ႔တဲ႔ အခါ မိမိညီမငယ္ေလး တစ္ေယာက္၊ အစ္မတစ္ေယာက္ကို ျပဳမႈဆံဆက္သလို ရိုးရိုးသားသား နဲ႔ ဆက္ဆံပါ ေျပာဆိုပါ။ ညီမငယ္တို႔ လည္း ဒီလိုပဲ ဆက္ဆံရမယ္ေနာ္။<br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br /><br />ဆရာတင္မွားလို႔ အေပါင္းအသင္းမွားလို႔ အိမ္ေထာင္ျပဳမွားလို႔ စတဲ႔</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />အမွားေပါင္းမ်ားစြာဟာ ဗဟုသုတမရွိလို႔။ အခ်ိန္ယူ မေလ႔လာ မစူးစမ္းလို႔</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />ရလာတဲ႔ ဒဏ္ခ်က္ေတြပါ။ တစ္ခုခု လုပ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ အခ်ိန္ယူျပီး </span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />မိမိရဲ့ဥာဏ္နဲ႔ ေလ႔လာဆံုးျဖတ္ပါ။<br /><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /><br />ညီငယ္တို႔ ညီမငယ္တို႔တေတြဟာ အနာဂါတ္ရဲ့ မ်ိဳးေကာင္း မ်ိဳးသန္႔ေလးေတြပါ ။ မ်ိဳးေကာင္း မ်ိဳးသန္႔ဆိုတာ အခ်ိန္မတန္ခင္ မေၾကြရဘူး။ ေလဒဏ္၊ မိုးဒဏ္ေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ ၾကမ္းတမ္းပါေစ ၾကံံ႕ၾကံ႕ခံနိုင္ရမယ္။<br /><br /><br /><br />ရာသီဥတု ဒဏ္ကို မွ မခံနိုင္ပဲ ေစာေစာ ေၾကြသြားမယ္ ဆိုရင္ ဘယ္ေတာ့မွ မ်ိဳးေကာင္းမ်ိဳးသန္႔ ဆိုတဲ႔ မ်ိဳးေစ႔ ျဖစ္မလာပဲ။ မိုးဒဏ္ ေလဒဏ္ ေတြရဲ့ၾကားထဲမွာ ေနရာအနွံ႔ေမ်ာ ပါေနျပီး ဘယ္ေနရာမွ အသံုးဝင္မွာ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။<br /><br /><br /><br />ကဲ ညီငယ္ ညီမငယ္တို႔ ဘယ္လို ျဖစ္ခ်င္ၾကသလဲ ဆိုတာ ေတာ့ မိမိဘာသာ စဥ္စားပါ။ စာရိတၱဆိုတာ တကယ္ေတာ့ အသိပါ။ အသိေပၚမွာ မူတည္ျပီး က်င္႔ရတာပါ။<br /><br /><br />သစ္ပင္တစ္ပင္ကို ၾကည့္တဲ႔အခါ အျမစ္ပိုင္း။ ပင္စည္ပိုင္း။ အကိုင္းအခတ္ပိုင္း ဆိုျပီး သံုးပိုင္း ပါဝင္ပါတယ္။ လူဘဝမွာလည္း ကိုယ္က်င္႔တရားပိုင္း။ အသိပညာပိုင္းနဲ႔ အတတ္ပညာပိုင္း။ ရာထူးဂုဏ္သိမ္ စည္းစိမ္ဥစၥာပိုင္း ဆိုျပီး သံုးပိုင္းရွိပါတယ္။<br /><br /><br /><br />သစ္ပင္တစ္ပင္မွာ အျမစ္ပိုင္းသာ ပ်က္စီးသြားမယ္ဆိုရင္ က်န္တဲ႔ ပင္စည္ပိုင္းနဲ႔ အကိုင္းအခတ္ပိုင္းတို႔ဟာ ဘာမွ် သံုးမက်တဲ ထင္းေျခာက္ေတြပဲ ျဖစ္သြားမွာပါ။ အဲဒီအတိုင္းပဲ လူဘဝမွာလည္း<br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br /><br />ကိုယ္က်င္႔တရားပိုင္း ပ်က္စီးသြားပါက </span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />က်န္တဲ႔ အသိပညာနွင္႔ အတတ္ပညာပိုင္း</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />ရာထုူးဂုဏ္သိမ္ စည္းစိမ္ ဥစၥာပိုင္းေတြဟာ</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />အလြန္ေၾကာက္စရာေကာင္းတဲ႔ </span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />ေလာကရဲ့ အဆိပ္မ်ားသာ ျဖစ္လာေတာ့မွာ။</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br />ညီငယ္ ညီငယ္တို႔ ေလာကရဲ့ အဆိပ္ေတြ ျဖစ္ခ်င္ၾကသလား။ စာေရးသူ ဆႏၵအမွန္ကေတာ့ အရြယ္မေရာက္ခင္ မေၾကြေစခ်င္ပါဘူး။ မႏြမ္းေစခ်င္ဘူး။ အရြယ္ေရာက္လာတဲ႔ အထိ အ ကိုင္းအခတ္ အလက္ေတြ ေဝေဝဆာဆာ နဲ႔ တင္႔တင္႔ တယ္တယ္ ဘဝကို ျမင္ခ်င္ပါတယ္။<br /><br /><br /><br />ကာမ တရားဆိုတာ ခုေခတ္ လူငယ္ လူရြယ္ေတြ ၾကားထဲမွာ ေခတ္စားေနပါတယ္။ အဲဒီၤအတြက္ေၾကာင့္ပဲ စာရိတၱ ပို္င္းဆိုင္ရာေတြ ဆိုးရြားစြာ ပ်က္ဆီးေနၾကတာ။ အားလံုး အသိပါ။<br /><br /><br /><br />ဒီေတာ့ ေနာက္ကာလရဲ့ တန္းဖိုးၾကီးတဲ႔ ရတနာေလးမ်ား ျဖစ္ၾကတဲ႔ ညီငယ္ ညီမငယ္တို႔ မိမိ တို႔ရဲ့ အက်င္႔သိကၡာပိုင္းကို ကိုယ္စီကိုယ္ငွ အျမဲတမ္း ေစာင့္ထိမ္းကာကြယ္ သြားၾကရမယ္။<br /><br /><br /><br />မိမိရဲ့ ကိုယ္ပိုင္ အသိဥာဏ္ေလးေတြနဲ႔ ေစာင္႔သိၾကမယ္ဆိုရင္ ဘယ္လို ဒုကၡေတြမွ ေတြ႔လာစရာ အေၾကာင္းမရွိပါဘူး။ မေစာင္႔ထိမ္းနိုင္ဘူးဆိုရင္ မ်ိဳမိတဲ႔ ငါးပမာ ျဖစ္သြားလိမ့္မယ္။<br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br /><br />ကာမသုခရဲ့ေနာက္မွာ လက္စမသတ္နိုင္တဲ႔</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />ကာမ ဒုကၡေတြ ရွိတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />ငါးစာကိုသာျမင္ျပီး</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />ငါးမွ်ားခ်ိတ္ကို မျမင္ဘဲ</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />ငါးမွ်ားခ်ိတ္ကို မ်ိဳမိတဲ႔ ငါးလို </span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />ဒုကၡေရာက္တတ္တယ္<br /><br />ညီငယ္ ညီမငယ္တို႔ သတိထားၾကပါ။</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /><br /><br />ဒါေၾကာင့္ သတိဆိုတာလည္း မေမ႔ပါနဲ႔။ သတိကို ပညာနဲ႔ၾကည့္ရမယ္။ သတိ ဟာ ဘဝမွာ အလြန္အေရးၾကီးပါတယ္။ ေသးနုပ္တဲ႔ ကိစၥပင္ျဖစ္ေစ။ သတိလက္လြတ္ လုပ္ကိုင္မိရင္ ဆိုးက်ိဳးေပးတက္တယ္။<br /><br /><br /><br />အခ်ိဳ႕ အမွတ္မထင္ ခဏေလးမွ် ျပဳလိုက္မိသျဖင္႔ အသက္ကို ထိခိုက္နိုင္ျခင္း။ အရွက္ကို ထိခိုက္နိုင္ျခင္း နဲ႔ မိမိေၾကာင့္ အမ်ားဒုကၡေရာက္ျခင္းတို႔ ျဖစ္နိုင္တယ္။<br /><br /><br /><br />သတိကို သတိနဲ႔ ထိန္းေပးရမယ္။ သတိထားမွ သတိရွိနိုင္မယ္။ သတိ မထားပဲ ေမ႔ေမ႔ေလ်ာ႔ေလ်ာ႔ ေနထိုင္ လုပ္ကိုင္ ျပဳမႈ ဆက္ဆံ ေျပာဆိုမယ္ဆိုရင္ေတာ့ တစ္ခ်ိန္မွာ သတိမမႈတဲ႔ အျပစ္ကို ျပန္လည္ ခံရမွာျဖစ္တယ္။<br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br /><br />နွလံုးသားက ေတာင္းဆိုတိုင္း</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />ဦးေနွာက္က အလိုလိုက္ရင္</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />ျပင္မရေအာင္ မွားတက္တယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"> </span><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />တစ္ခဏသုခကို သည္းခံလိုက္ပါ</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />မေရမတြက္နိုင္တဲ႔ ဒုကၡေတြကို</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />ကာကြယ္ျပီးသား ျဖစ္သြားပါလိမ္႔မယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;"><br />သတၱဝါေတြ ဒုကၡေရာက္တယ္ဆိုတာ</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />တစ္ခဏသုခကို သီးမခံနိုင္ၾကလို႕ပါပဲ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;"> သင္ဓုန္းဓားသြားေပၚမွာ ေပက်ံေနတဲ႔ ပ်ားရည္ကို</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />တစ္ခဏ လွ်က္မိလိုက္တာနဲ႔</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />တစ္သက္လံုး လွ်ာျပတ္တဲ႔ ဒုကၡ ေရာက္ရသလို</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />တစ္ခဏသုခကို သည္းမခံနိုင္ရင္</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />ဒုကၡကို တစ္သက္လံုး ေက်ာပိုးထားရမယ္ဆိုတာ</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />အခ်ိန္မလြန္ခင္</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />ဆင္ျခင္ စဥ္စား သည္းခံလိုက္ပါ။</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /><br />ေအာင္၊ နိုင္ရင္ အက်ိဳးရွိ ဆိုတဲ႔ စကားကို ေရွးပညာရွိ စာရိတၱေကာင္းခဲ႔ၾကတဲ႔ လူၾကီးေတြက အလကားထားခဲ႔ ၾကတာ မဟုတ္ပါဘူး။<br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br /><br />Ability may get you to the top,</span><br /><br /><br /><span style="font-size: small;">but it takes character to keep you there.</span><br /><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />ကိုယ္စြမ္း ကိုယ္စက သင္႔အား</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />ထိပ္ဆံုးသို႔ ေရာက္ရွိေစနိုင္တယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />သို႔ရာတြင္ အက်င္႔စာရိတၱကသာလွ်င္</span><br /><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />သင္႔အား ထိပ္ဆံုး၌ ဆက္လက္တည္ျမဲ ေစနိုင္ပါသည္။<br /><br /></span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br />ကဲ အားလံုးက်မ္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။<br /><br /><br /><br />စာဖတ္သူတို႔ ရင္ထဲမွာ တစ္ခုခု မ်ားက်န္ခဲ႔ရင္ စာေရးရက်ိဳးနပ္ပါျပီး။<br /><br /><br /><br />ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလး<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-2741427772617977381?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2011/02/blog-post_10.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)6tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-1734464363876650729Tue, 08 Feb 2011 02:03:00 +00002011-02-08T01:41:52.372-08:00ရႆစာေပမ်ား..<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TU_kA8CfI8I/AAAAAAAAAyE/cmYUNLT-aGU/s1600/Winter-Jasmine-Fairy-Girl-A-Flower-Book.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5570921968848282562" src="http://4.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TU_kA8CfI8I/AAAAAAAAAyE/cmYUNLT-aGU/s320/Winter-Jasmine-Fairy-Girl-A-Flower-Book.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 320px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 176px;" /></a><br /><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br />နာမည္အရင္းက ပန္းစံပယ္ပါ။ ကြ်န္မကို ေမြးဖြားျပီးေနာက္ အေဖနဲ႔ အေမ က ဒီနာမည္ေလးကို ေပးခဲ႔တာပါ။ အေမကေလ စံပယ္ကို အျမဲတန္း ဆံုးမတယ္ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက<br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br /><br />"ပန္းစပယ္ သမီးေလး।<br /><br /></span><span style="font-size: small;">.ရွင္.. ေမေမ .. </span><br /><br /><span style="font-size: small;">သမီးကို ဘာေျပာမလို႕လဲ </span>"</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br />သမီးက မိန္းခေလးေနာ္ .မိန္းခေလးဆိုတာ ေနတာ ထိုင္တာ သြားတာ လာတာ ေျပာတာက အစ အစစ အရာရာ ဆင္ဆင္ ျခင္ျခင္ ေနရမယ္။<br /><br />ျပီးေတာ့ ေမေမတို႔က ဗုဒၶ ဘာသာလူမ်ိဳးေတြ ျဖစ္တယ္။ ဒီေတာ႔ ဗုဒၶဘာသာ ျမန္မာလူမ်ိဳးကေန ဆင္းသက္လာတဲ႔ သမီးေလးကလည္း ျမန္မာဆန္ဆန္ ယဥ္ယဥ္ ေက်းေက်းနဲ႔ ဘာသာေရးတရားကို ကိုင္းရိႈိင္းရမယ္ေနာ္ သမီး။<br /><br />ဒါက စံပယ္ကို ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက အေမ ဆံုးမခဲ႔တဲ႔ စကားေလးေတြပါ။ ျပီးေတာ့ မနက္ဆို အိပ္ယာက ေစာေစာထ တစ္ကိုယ္ေရ သန္႔ွရွင္းေရးလုပ္ျပီး ျမတ္စြာဘုရားကို ပန္း၊ ဆီမီး၊ ေရခ်မ္း ဆြမ္း အစရွိတာေတြကို ရိုရိုေသေသနဲ႔ ကပ္လွဴ ပူေဇာ္ အမွ်အတန္း ေပးေဝ ျပီး အိမ္မႈ႔ကိစၥေတြ ကို ေမေမနဲ႔ အတူတူ ေန႔တိုင္း လုပ္ရတယ္။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ ေမေမရဲ့ သင္ၾကားမူေအာက္မွာပဲ စံပယ္ လူလားေျမာက္လာျပီး ခုဆို အသက္က ၁၅ နွစ္ ၁၀ တန္းေက်ာင္းသူေလး တစ္ဦးျဖစ္ေနျပီးေလ။ လူတိုင္းက စံပယ္ကို ေျပာၾကတယ္။ စံပယ္က ယဥ္ယဥ္ ေက်းေက်းနဲ႔ အရမ္းခ်စ္ဖို႔ ေကာင္းတာပဲတဲ႔။<br /><br />ေက်ာင္းမွာ ဆိုရင္လည္း စံပယ္က ေက်ာင္းသူေတြ ၾကားထဲမွာလည္း သိပ္လွျပီး ယဥ္ေက်း လိမၼာ တဲ႔ မိန္းကေလး တစ္ေယာက္အျဖစ္ လူသိမ်ားပါတယ္။ ေက်ာင္းသူေလးေတြက ဆို စံပယ္ကို ေျပာၾကတယ္။<br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br /><br /><br />"စံပယ္က က်က္သေရရိွျပီး အရမ္းလွတာ ပဲေနာ္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အို.. မမႏြယ္ကလဲ . </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဘာေတြ လာေျပာေနတာလဲ</span><br /><br /><span style="font-size: small;"> ဒို႔က တကယ္ေျပာတာ စံပယ္ရဲ့ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">မယံုရင္ မိညိဳ ကိုေမးၾကည့္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား မိညိဳ</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဟုတ္တယ္ စံပယ္ရဲ့</span><br /><br /><span style="font-size: small;">မမႏြယ္ေျပာတယ္ မွန္တယ္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ရွက္လိုက္တာ တကယ္ပဲ သိလား..</span>"</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br />ရွက္စရာလား မမႏြယ္က မွန္တာေျပာတာေလ စံပယ္ဆံပင္ေလးေတြကို ၾကည့္လိုက္ပါဦး သူမ်ားေတြနဲ႔ တူလားလို႔ အရြယ္နဲ႔ မလိုက္ေအာင္ ရွည္ျပီး ဆံပင္ထိပ္ကေလးေတြ ေကာ႔တက္ေနတာ ဘယ္ေလာက္ လွလိုက္သလဲ။<br /><br />ေျခေခ်ာင္းလက္ေခ်ာင္းေတြကလည္း ေဖာ႔ဖေယင္းေလးေတြလို႔ သြယ္လို႔။ တန္းလို႔။ သြားေလးေတြကလည္း ရယ္လိုက္ရင္ သြယ္တန္းျပီး ျဖဴေဖြးေနတာပဲ။<br /><br />မ်က္လံုးကေလးေတြလည္း ၾကည္႔ဦးမလား ေတာက္ပ ရႊမ္းလဲ႔ ေနလိုက္တာ သမင္မ်က္လံုးေလးအတိုင္းပဲ ၊ မ်က္ခံုးက်ေတာ့လည္း ဇင္ေယာ္ငွက္ကေလး ပ်ံေနတဲ႔ ပံုစံ။<br /><br />မ်က္ေတာင္ဆိုလည္း ၾကည့္ေလ မမႏြယ္တို႔လို ဆိုင္သြားျပီး ျပင္ေနစရာမလိုေအာင္ ေကာ႔ျပန္တက္ေနတာ။ နွာတံေလးကလည္း စင္းေနတာပဲ။ နုတ္ခမ္းေလး က်ျပန္ေတာ့လည္း ေလးကိုင္းေလးသဖြယ္ ေကြးညြတ္ျပီး နွင္းဆီးေရာင္ေလး သမ္းေနတာ။<br /><br />ကိုယ္လံုးကိုယ္ေပါက္ကလည္း ၾကည့္ေလ သူမ်ားေတြလို မရွည္လြန္း မပုလြန္းနဲ႔ ေျပာစရာကို မလိုေအာင္ လွေနလိုက္တာ မိန္းမွခ်င္းေတာင္ မနာလိုဘူး သိလား စံပယ္။<br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br /><br /><br />"ဟုတ္တယ္ မမႏြယ္ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">မိညိဳေတာင္ စံပယ္ကို ၾကည့္ရင္း </span><br /><br /><span style="font-size: small;">မနာလို ျဖစ္ျဖစ္လာတယ္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အို ေတာ္ပါေတာ႔ မမႏြယ္ နဲ႔ မမ ညိဳရယ္ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">စံပယ္ တကယ္ ရွက္လာျပီး</span><br /><br /><span style="font-size: small;">သြားေတာ့မယ္ ေနာ္ </span>"<br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br />ဆိုျပီး မိမိကို ခ်ီးက်ဴးေနၾကတဲ႔ မမႏြယ္ တို႔ မိညိဳတို႔ နားကေန အျမန္ဆံုးထြက္လာခဲ႔ရတယ္။ ၾကာၾကာေနရင္ စံပယ္ ရွက္လို႔ ေသလိမ့္မယ္။<br /><br />ဟုတ္ေတာ့လည္း ဟုတ္ပါတယ္ စံပယ္ကလည္း ကိုယ္တိုင္ သိတာေပါ့။ ဒါေမေမ႔ ေက်းဇဴးေတြေပါ႔။ ေမေမက ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက စံပယ္ကို ဒီလို ပံုစံျဖစ္ေအာင္ဆိုျပီး ပံုသြင္းထားတာေလ။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ စံပယ္ မိဘရင္ခြင္ ၾကားထဲမွာ မိဘရဲ့ ဆိုဆံုးမမူေတြ ေအာက္မွာပဲ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔စြာ ေနျပီး ၁၀ တန္းကို ဂုဏ္ထူး ၅ ဘာသာနဲ႔ ေအာင္ျမင္ခဲ႔ပါတယ္။ မိဘေတြ က အစ တစ္နယ္လံုး စံပယ္ေလးကို ခ်ီးက်ဴးလိုက္ၾကတာ။ စံပယ္လည္း တအားေပ်ာ္ခဲ႔ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုရင္ ေနာက္နွစ္ဆို စံပယ္အလြန္တက္ခ်င္လွတဲ႔ တကၠသိုလ္ ၾကီးကို တက္ရေတာ့မယ္ေလ။<br /><br />ခုဆို စံပယ္ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ၾကီးကို ေရာက္လာျပီး ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ၾကီးမွာ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသူေလး တစ္ဦး ျဖစ္ေနျပီးေလ။ ဒါစံပယ္ ျဖစ္ခ်င္တဲ႔ ဆႏၵေလ။ စံပယ္က တကၠသိုလ္ေရွ႕က အမ်ိဳးသမီး အေဆာင္မွာေနပါတယ္။ အခန္းက နွစ္ေယာက္ေန အခန္းဆိုေပမယ္႔ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔နဲ႔ သန္႔သန္႔ ရွင္းရွင္းရွိပါတယ္။<br /><br />ေက်ာင္းက စဖြင္႔ကာစ ဆိုေတာ့ စံပယ္ အခန္းမွာ ဘယ္သူမွ မရွိဘူး။ စံပယ္ တစ္ေယာက္ထဲ ေနရတာေလ။ ေမေမ ဆံုးမခဲ႔တဲ႔ အတိုင္း မနက္ဆို ေစာေစာထ ဘုရားဝတ္တက္ ေမတၱာပို႔ မိဘေတြကို ကန္ေတာ႔ အကုန္ျပီးမွ လုပ္စရာရွိတာ ဆက္လုပ္ အလုပ္မရွိရင္ စာဖတ္။ ဒီလိုနဲ႔ ေနလာရင္း စံပယ္အခန္းကို သူငယ္ခ်င္း အသစ္္ တစ္ေယာက္ ေရာက္လာခဲ႔တယ္။<br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br />အဲဒီေန႔က စံပယ္ အခန္းထဲမွာ ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႔ စာဖတ္ေနပါတယ္။ တံခါးဖြင္႔သံ ၾကားလိုက္လို႔ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ခပ္ငယ္ငယ္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ ဝတ္စားထားတာက ေခတ္ဆန္ဆန္နဲ႔<br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br /><br />" အခန္းထဲ ရဲရဲ တင္းတင္းပဲ ဝင္လာျပီး</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေဟ႔ ယူ႕ မဂၤလာပါ</span><br /><br /><span style="font-size: small;"> အိုင္႔ နာမည္က ရိုစီ တဲ႔ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒီအခန္းမွာ ေနမွာေလ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">မွတ္ထားေနာ္ ဒါနဲ႔</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ယူ႕နာမည္ကေရာ ဘယ္သူလည္း </span><br /><br /><span style="font-size: small;"> ပန္းစံပယ္ပါ မရိုစီ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">စံပယ္လည္း မဂၤလာပါ </span>"</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br />ေတြ႕ရတာ ဝမ္းသာပါတယ္ ဆိုျပီး တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ လက္ဆြဲနုတ္ဆက္လုိက္ၾကတယ္။ ရိုစီ ဆိုတဲ႔ ေကာင္းမေလး ကို ေသခ်ာ ၾကည့္လုိက္ေတာ့ အသက္က စံပယ္ေလာက္ပဲ ရွိလိမ္႔မယ္။<br /><br />နာမည္က လူနဲ႔လိုက္တယ္။ လူကလည္း တအားေခတ္ဆန္ လွပေနျပီး ဆိုရွယ္ က်လြန္းတဲ႔ မိန္းခေလး တစ္ေယာက္ပဲ။ ဆံပင္ကလည္း ေခတ္ေပၚ စတိုင္နဲ႔ စံပယ္လည္း မေခၚတတ္ပါဘူး။<br /><br />ၾကည့္ပါဦး မ်က္နွာမွာလည္း စံပယ္လို သနပ္ခါး လိမ္းထားတာ မဟုတ္ပဲ ေခတ္ေပၚ အသံုးအေဆာင္ေတြ ကို အသံုးျပဳျပီး သူ႕ေနရာနွင္႔သူ ခ်ယ္သထားေတာ့ လွပလြန္းတဲ႔ ေဆးေရာင္စံု အရုပ္ကေလး တစ္ရုပ္လိုပါပဲ။ ျမင္ျမင္ရင္ စံပယ္ သူ႕ကို အားက်စိတ္ေတြ ျဖစ္သြားခဲ႔တယ္။<br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br /><br />"ရိုစီက အရမ္းလွတာပဲေနာ္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အို ယူလည္း လွပါတယ္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ယူ႕ ဆံပင္ၾကီးက အရွည္ၾကီးပဲေနာ္ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">မ်က္နွာေလးကလည္း ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ခ်စ္စရာေလးပါ"<br /><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br />ဆိုျပီး သူကျပန္ေျပာပါတယ္။ ဒီၤလိုနဲ႔ သူနဲ႔ စံပယ္ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္ျပီး အတူသြား အတူလာ ေနခဲ႔ၾကပါတယ္။ တကၠသိုလ္ေတြလည္း ဖြင္႔ေနျပီး ရိုစီနဲ႔က အတန္းလည္းတူ ၊စာသင္ခန္းကလည္းတူ ၊ေနတဲ႔ အခန္းကလည္း တူဆိုေတာ့ ဘယ္သြားသြားမခြဲ ျဖစ္ၾကဘူး။<br /><br />ေက်ာင္းမွာလည္း တစ္ေယာက္က ေခတ္ဆန္ျပီး ေခ်ာလိုက္တာ၊ တစ္ေယာက္က ေအးခ်မ္းျပီး ေခ်ာလိုက္တာ ဆိုျပီး သူငယ္ခ်င္းနွစ္ေယာက္ ေခတ္စားခဲ႔ပါတယ္။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ ေက်ာင္းမွာ သူက စံပယ္ထက္ သာတယ္ ဆိုျပီး ေက်ာင္းသားေတြက ရိုစီကို ေက်ာင္းမွာ "ကြင္း" ေပးလိုက္ပါတယ္။ စံပယ္လည္း ဝမ္းသာခဲ႔ပါတယ္။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ေနလာခဲ႔တာ ၾကာေတာ႔ ရိုစီအေၾကာင္းကို ပိုပို သိလာခဲ႔တယ္။ ညည ဆို အျပင္ကို ေယာက္်ားေလး တစ္စုနဲ႔ ညကလပ္ေတြ ဘားဆိုင္ေတြ သြား ျပန္လာရင္ ေခါင္းေတာင္မထူးနိုင္ေတာ႔ဘူး။<br /><br />မနက္ေရာက္လို႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ ညကလပ္မွာ သြားျပီးက ခဲ႔တဲ႔ အေၾကာင္းေတြ တအားေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတာေတြ ကို အစံုေျပာျပီး စံပယ္ကို ေနာက္ေန႔ အဲဒီကို လိုက္ခဲ႔ဖို႔ ေခၚတယ္။<br /><br />စံပယ္လည္း ပထမေတာ့ ျငင္းေပမယ္႔ ေနာက္ပိုင္း သူေခၚတာ မ်ားေတာ့ အားလည္းနာတာနဲ႔ သူနဲ႔ အတူသြားဖို႔ သေဘာတူခဲ႔တယ္။<br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br /><br />"စံပယ္ေရ</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဘာလည္း ရိုစီ ဒို႔ အိပ္ခန္းထဲမွာရွိတယ္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">လာေလ ဘာေျပာမလို႔လဲ</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေျပာစရာ ရွိလို႔ေပါ႔ စံပယ္ရဲ့</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဘာမ်ားလည္း ထူးထူး ဆန္းဆန္း </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေအးေျပာမယ္ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">စံပယ္ ကပြဲကို လိုက္မယ္ဆိုရင္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဆံပင္ကို ျဖတ္မွ ျဖစ္မယ္ေနာ္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဆံပင္ရွည္နဲ႔ ဆို မေကာင္းဘူး သြားလို႔</span><br /><br /><span style="font-size: small;">စံပယ္ ဒီအတိုင္း သြားလို႔ မရဘူးလား ရိုစီ</span><br /><br /><span style="font-size: small;">စံပယ္ကလည္း ေကာင္းမလား လို႔ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ကလပ္ကို သြားတာ ဘုရားေက်ာင္း သြားတာမဟုတ္ဘူးေလ</span><br /><br /><span style="font-size: small;">လာပါ ဆံပင္ဆိုတာ ညပ္ပစ္လည္း ခဏပဲ ျပန္ရွည္လာမွာပါ</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဆိုင္သြားျပီး<br /><br />စံပယ္ကိုေလ</span><br /><br /><span style="font-size: small;"> ဒို႔ အကုန္ျပင္ေပးမယ္&nbsp; </span>သိလား " လာ</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br />ဆိုျပီး ေစ်းထဲမွာရွိတဲ႔ နာမည္ၾကီး ဆံပင္ညွပ္ဆိုင္မွာေလ စံပယ္ ဆံပင္ေတြ အကုန္ျဖတ္ ေခတ္ေပၚ စတိုင္ ဆံပင္တိုတိုေလးနဲ႔ ျဖစ္သြားတယ္။ စံပယ္ ဆံပင္ေတြ ကိုၾကည့္ျပီး နွေျမာလိုက္တာ။ မတက္နိုင္ဘူးေလ စံပယ္က ကလပ္ကို သြားျပီး ရုိစီလို ေနခ်င္တာကို။<br /><br />ရိုစီက ဆံပင္ညွပ္ဆိုင္ ျပီးေတာ့ အလွျပင္ဆိုင္ကို ေခၚသြားပါတယ္။ စံပယ္တစ္ကိုယ္လံုး ကို ရိုစီက သူမ စိတ္ၾကိဳက္ျပင္ပါေတာ့တယ္။ စံပယ္ကလည္း သေဘာၾကတယ္ေလ အဲဒီလိုမ်ိဳးေနရတာကို။ အားလံုးျပီးလို႔ စံပယ္ မွန္လည္း ၾကည့္လိုက္ေရာ<br /><br />မွန္ထဲက ပံုကို တစ္ခါမွ မျမင္ဘူးတဲ႔ သူတစ္ေယာက္ကို ၾကည့္ေနတဲ႔ ပံုစံနဲ႔ မွန္ထဲကို စိုက္ၾကည့္ေနမိခဲ႔တယ္<br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />"ရိုစီ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒါ စံပယ္ပါေနာ္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ၾကည့္ပါဦး ဆံပင္က တိုတို </span><br /><br /><span style="font-size: small;">မ်က္နွာေပၚမွာလည္း ေဆးေရာင္စံုေလးေတြနဲ႔</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဝတ္စားထားတာေတြကလည္း</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေခတ္မွီ အဝတ္အစားေတြ</span><br /><br /><span style="font-size: small;">လွလိုက္တာ ရက္ရက္စက္စက္ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">တအားကို ေပါ႔ပါးသြားတာပဲ ရိုစီ</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေက်းဇဴးနာ္ ဆိုျပီး </span>"</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br />နွစ္ေယာက္သား အေဆာင္ကို ျပန္လာပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ စံပယ္က ညဘက္ ညဘက္ ရိုစီနဲ႔ အတူ ကလပ္ေတြ သြား ေယာက်ားေလးေတြနဲ႔ အတူတူက အတူတူ သြားလာေနထိုင္ တဲ႔ အဆင္႔ထိ ေရာက္လာခဲ႔ပါတယ္။<br /><br />ခုဆို ေက်ာင္းမွာ စံပယ္ကို ေက်ာင္းသားေတြက ရိုစီထက္ လွတယ္ဆိုျပီး "ကြင္း" ေပးလိုက္ၾကတယ္ေလ။ ေပ်ာ္လိုက္တာ တအားပဲ။<br /><br />မနက္ေစာေစာထတဲ့ အက်င္႔ေတြ ၊ ဘုရား ဝတ္တက္ ဆြမ္းကပ္ စတာေတြ အားလံုး မလုပ္ျဖစ္ေတာ့ပဲ အရာအားလံုးဟာ ရိုစီနဲ အတူ ေျပာင္းလဲသြားပါတယ္။ ဒီဘဝေလးမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ေနလို႔ အတိတ္က စံပယ္ ကိုေတာင္ မမွတ္ေတာ့ပါဘူး။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ ေက်ာင္းေတြ တက္လိုက္ ညကလပ္ေတြကို သြားလိုက္နဲ႔ စာသင္နွစ္တစ္ဝက္ေက်ာ္ေက်ာ္မွာ စံပယ္ ရည္စားတစ္ေယာက္ ရခဲ႔ပါတယ္။ ခ်စ္သူနဲ႔ ေန႔ဆိုရင္ ေနရာအစံုလိုက္သြား။<br /><br />ည ဆိုရင္ ကလပ္သြားျပီး ကလိုက္နဲ႔&nbsp; ေနထိုင္လာတာ ၾကာေတာ့ ခ်စ္သူသက္တန္း ၁ လေလာက္အရမွာ ခ်စ္သူ အဆင္႔ကေန ေက်ာ္လြန္ သြားခဲ႔ၾကပါတယ္။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ တကၠသို္လ္ စာသင္နွစ္ သံုးပံု နွစ္ပံုေလာက္မွာ ရုိစီကို နိုင္ငံျခားမွာ ရွိတဲ႔ သူမ မိဘေတြက လာေခၚသြားပါတယ္။ ခုဆို အေဆာင္က အခန္းမွာ စံပယ္ တစ္ေယာက္တည္းေပါ့။<br /><br />ရိုစီမရွိေတာ့ ပိုျပီးလြတ္လပ္သြားတယ္။ အျမဲတန္း ခ်စ္သူက အေဆာင္ကို လာေတြ႕ပါတယ္။ သိပ္မၾကာတဲ႔ ရက္တစ္ရက္မွာ မထင္မွတ္ပဲ&nbsp; စံပယ္ခ်စ္သူကို ေဆးရံုတင္လိုက္ရတယ္ ဆိုတာ သိလိုက္ရတယ္။<br /><br />ေဆးရံုကို သြားေတြ႔ေတာ့လည္း သူ႔မိဘေတြက ဘယ္သူ႔ကိုမွ အေတြ႔မခံပါဘူး။ သူ႔မိဘေတြကို စံပယ္က သူရည္းစားပါ သူနဲ႔ ေတြ႔ခြင္႔ေပးပါဆိုေတာ့ စံပယ္ကို သနာစရာေလးလို႔ ၾကည့္ျပီး ေတြ႔ခြင္႔လံုးဝ မေပးပါဘူး။ ဒီလိုနဲ႔ ခ်စ္သူနဲ႔ မေတြ႔ရတာ ၄ လနီး ပါးေလာက္ ျဖစ္သြားခဲ႔တယ္။<br /><br />ညကလပ္ လည္း ရည္းစားမရွိေတာ့ မသြားျဖစ္ေတာ့ပါဘူး။ ေဆးရံုးကို သြားေမးျပန္ေတာ့ ေဆးရုံကေန ဆင္းျပီး နိုင္ငံျခားကို ေဆးသြားကုတယ္ပဲ ေနာက္ဆံုးသိလိုက္ရပါတယ္။ မၾကာခင္ စာေမးပြဲလည္း ရွိတယ္ဆိုေတာ့ စာကို ျပန္ျပီး အာရံုစိုက္ခဲ႔ပါတယ္။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ စာေမးပြဲ ေျဖမယ္႔ ရက္မွာ စံပယ္ အၾကီးအက်ယ္ ဖ်ား ျပီး သတိပါလစ္သြားခဲ႔ပါတယ္။ အေဆာင္က သူငယ္ခ်င္းေတြက စံပယ္ကို ေဆးရံုတင္လိုက္ခဲ႔ၾကတယ္။ </span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">စံပယ္ သတိရေတာ့ စာေမးပြဲ ေျဖေနတာ ၃ ရက္ေတာင္ ရွိေနျပီးတဲ႔။ ဝမ္းနည္းျပီး ငိုလိုက္ရတာ အေမာပါပဲ။ သူငယ္ခ်င္းေတြ က လာျပီး အားေပးၾကပါတယ္<br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />"အားမငယ္ပါနဲ႔ စံပယ္ရယ္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">စာေမးပြဲ ဒီနွစ္မေျဖရလည္း ေနာက္နွစ္ ညည္းေျဖလို႔ရပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">စိတ္မညစ္နဲ႔ေနာ္ က်န္းမာေရးကို ပဲ ဂရုစိုက္ၾကားလား</span><br /><br /><span style="font-size: small;">စံပယ္အိမ္ကို မွာေပးရမလား ေျပာေလ ဒို႔မွာေပးမယ္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">သူငယ္ခ်င္းက ဒီလိုေျပာလိုက္ေတာ့ စံပယ္ လန္႔သြားတယ္ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">စံပယ္ကို ဒီလိုပံုသာ အေမျမင္သြားရင္<br /><br />အေမရင္ဆို႔ ျပီး ေသလိမ့္မယ္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">မေခၚပါနဲ႔ ရပါတယ္ စံပယ္လည္း ေကာင္းေနျပီးပဲ ေက်းဇူးပါပဲ</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေအးေလ ဒါဆိုလည္း ျပီးေရာ</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒီမွာ&nbsp; </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒို႕ ခ်က္လာတဲ႔ ၾကက္စြတ္ျပဳတ္ကေလး <br /><br />ပူတုန္းေသာက္လိုက္ေနာ္&nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">စံပယ္ အစားကို မ်ားမ်ားစားေနာ္ </span><br /><br />ဒါမွ အားရွိျပီး နင္ျမန္ျမန္ က်မ္းမာလာမွာေပါ့<br /><br /><span style="font-size: small;">နင္႔ၾကည့္ရတာ ဟိုတုန္း ကလိုမဟုတ္ဘူး တအားပိန္သြားတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">က်န္းမာေရး ေသခ်ာ ဂရုစိုက္ေနာ္&nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">မနက္စာေမးပြဲက ရွိေသးတယ္&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;"> </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ျပန္လိုက္ဦးမယ္ေနာ္"</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br />ဆိုျပီး ထြက္သြားတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ၾကည့္ေနလိုက္မိတယ္။ ဟုတ္တယ္ သူတို႔ ေျပာတာမွန္တယ္ ။<br />ခုတစ္ေလာ စံပယ္ တအားပိန္သြားတယ္။ အစာလည္း စားနိုင္ပါတယ္။ ဆရာ ဝန္လာမွ ေသခ်ာ ေမးၾကည့္မယ္ဆိုျပီး အိပ္ယာေပၚ ျပန္လဲေနလိုက္တယ္။<br /><br />စံပယ္ က်န္းမာေရးက တစ္ေျဖးေျဖးနဲ႔ ဆိုးလာပါတယ္။ ရြာက အေမလိုက္လာေတာ့ စံပယ္ကိုၾကည့္ျပီး ငိုလိုက္တာ<br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br /><br />"သမီး စံပယ္ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဘယ္လို ျဖစ္သြားရတာလည္း ကြယ္<br /><br />ေမေမ မၾကည့္ရက္ မျမင္ရက္နိုင္ေအာင္ပါလား</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေမေမကိုယ္တိုင္ ျပဳျပင္ေပးထားတဲ႔ ဆံပင္ အရွည္ေနရာမွာ</span><br /><br /><span style="font-size: small;">တိုတိုေလးျဖစ္ေနပါေရာလား </span><br /><br /><span style="font-size: small;">မ်က္နွာမွာ လည္း ျမန္မာ႔ေသနပ္ခါးအစား </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေခတ္ေပၚ ပစၥည္းေတြ နဲ႔&nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">လိမ္းျခယ္ထားတာေတြဟာ ခုထိရွိပါေသးလား</span><br /><br />အမေလး အေမ မေျဖ နိုင္ေအာင္ပါပဲလား သမီးရယ္<br /><br /><span style="font-size: small;">စံပယ္လည္း အေမနဲ႔ အတူ ငိုေနရံုကလြဲလို႔ မတတ္နိုင္ေတာ့ပါ"<br /><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br />တစ္ေန႔ညေနပိုင္းမွာ စံပယ္ မ်က္လံုးေလး စင္းျပီး ေမွးေနတုန္း ဆရာဝန္ အခန္းထဲကို ဝင္လာပါတယ္။ ျပီးေတာ့ အေမ႔ကို ေျပာသြားတယ္. စံပယ္ ျဖစ္ေနတဲ႔ ယခု ေရာဂါကေလ<br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />"AIDS.. AIDS " တဲ႔</span></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br />ဘုရားေရ ..ဒါျဖစ္နိုင္ပါမလား ဆိုျပီး မ်က္လံုးဖြင္႔အၾကည့္ စံပယ္ကိုၾကည္႔ ျပီး ငိုေနတဲ႔ အေမကို မ်က္ရည္ေတြ ၾကားထဲမွာ စံပယ္ ျမင္လိုက္ရပါတယ္။<br /><br />အေမဆို စံပယ္ကို ဖက္ဖက္ျပီး ငိုေနလိုက္တာ ေသမတက္ပါပဲ။ အေမ စံပယ္ကို ခြင္႔လြတ္ပါေတာ့ အေမရယ္လို႔ စိတ္ထဲကေန ေတြးျပီး ေမ႔ေျမာ္သြားခဲ႔ပါတယ္။<br /><br /><br />သတိျပန္ရလာေတာ့ စံပယ္ တအားေမာေနပါတယ္။ အေမကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း မ်က္ရည္နဲ႔ မ်က္ခြက္<br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />"အေမ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">သမီးေျပာေလ အေမ ဘာလုပ္ေပးရမလဲ သမီး </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဘာစားခ်င္လည္း ေျပာ.. အေမကို </span><br /><br /><span style="font-size: small;">အေမ သမီးမိုက္ကို ခြင္႔လြတ္ပါ။<br /><br />ခြင္႔လြတ္ပါေနာ္ အေမ॥<br /><br /><br /></span><span style="font-size: small;">သမီး အေမ႔ စကားကို နားမေထာင္မိလို႔<br /><br />ခုလို အျဖစ္ဆိုးနဲ႔ ၾကံဳခဲ႔ရတာပါ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အေမ႔ စကားကို သမီးနားေထာင္ရင္<br /><br />ခုလိုျဖစ္မွာ မဟုတ္ဘူးအေမ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေမာေနမယ္ သမီးရယ္ စကားေတြ<br /><br />သိပ္မေျပာပါနဲ႔လား</span><br /><br /><span style="font-size: small;">သမီးေျပာပါရေစ အေမ<br /><br />သမီးေျပာပါရေစ အေမရယ္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ငယ္ငယ္ က အေမ သမီးကို<br /><br />လျပည့္ဝန္းၾကီးေအာက္မွာ ေျပာခဲ႔တယ္ေလ</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဆံပင္ဆိုတာ ျမန္မာမိန္းခေလးေတြ ရဲ့ က်က္သေရ တဲ႔ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ျမန္မာမိန္းခေလးဆိုတာ<br /><br />ယဥ္ယဥ္ ေက်းေက်းနဲ႔ သြားရမယ္<br /><br />ထိုင္ရမယ္ ေျပာရမယ္တဲ႔</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဘာသာေရး တရားကိုလည္း ကိုင္းရႈိင္းရမယ္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အက်င္႔သီလနဲ႔လည္း ျပည္႔စံုရမယ္ ဆိုတာေလ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဲဒါေတြကို သမီးမလိုက္နာ နိုင္ခဲ႔မိဘူးအေမ။<br /><br />သမီးကို ခြင္႔လြတ္ပါ</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေနာက္ဘဝမ်ား ရွိခဲ႔ရင္ ဒီလို ဘဝမ်ိုဳးမေျဖစ္ပါရေစနဲ႔ </span><br /><br /><span style="font-size: small;"> ဘဝတိုင္းမွာ &nbsp; ျမန္မာပီပီ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ယဥ္ယဥ္ ေက်းေက်း<br /><br />သိမ္ေမြ႔လိမၼာတဲ႔<br /><br />အမ်ိဳးေကာင္းသမီးေလ ျဖစ္ပါေစသား</span>"</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br />အေမ သမီးကို ခြင္႔လြတ္ပါေနာ္။ သမီးေလ အေပါင္းအသင္း မွားခဲ႔ပါတယ္ အေမ။ ခု ေတာ့ သမီးဘဝက ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ ပညာေရးတပိုင္းတစနဲ႔ မျဖစ္သင္႔တာေတြ ျဖစ္ခဲ႔ရျပီးအေမ။<br /><br /></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />"သမီးရယ္ </span><br /><span style="font-size: small;"><br />ေတာ္ပါေတာ႔ မေျပာပါနဲ႔ေတာ႔ </span><br /><span style="font-size: small;"><br />အေမမခံစားနိုင္ေတာ႔ဘူး သမီးရယ္ </span><br /><span style="font-size: small;"><br />အေမ ေသသာ ေသလိုက္ခ်င္တယ္"</span><br /><br />အမေလး အျဖစ္ ဆိုးလိုက္တာ သမီးရယ္<br /><br />ဟင္႔ .........ဟင္႔ ..........ဟင္႔</div><span style="font-size: small;"><br />သမီး အသက္ရွင္ လည္း ငယ္ငယ္က ခ်ီးက်ဴးမႈေတြ လုပ္ခဲ႔ၾကတဲ႔ လူေတြ။ သမီးကို ၾကည့္ျပီး ဂုဏ္ယူေနခဲ႔ၾကတဲ႔ ေဆြးမ်ိဳးအသိုင္းအဝန္းေတြ ၾကားထဲမွာ သမီးဘယ္လို ေနရမွာလည္း အေမရယ္။ ေနာင္တေတြ ရပါျပီး။ ေနာင္တရေပမယ္႔လည္း သမီးေနာက္က်ခဲ႔ျပီးအေမ။<br /><br />သမီးတအားေမာေနျပီး အေမ သမီးေလ အေမတို႔ အေပၚမွာ ကံသံုးပါးနဲ႔ ပစ္မွားမိခဲ႔တာ ရွိရင္ ခြင္႔လြတ္ပါအေမ။ သမီး လက္ဆယ္ျဖာ ထိပ္မွာမိုးလို႔ ရိွခိုးပါတယ္ အေမရယ္။ ေနာ္ .. အေမ.. ေနာ္။<br /><br />အေမ သမီၤးမေနရေတာ့ဘူးဆိုတာ သိပါတယ္။ ငယ္ငယ္က ညတိုင္း ေမေမ သင္ေပးခဲ႔တဲ႔ သီခ်င္း ေမေမ ဆိုခိုင္းလို႔ သမီး ညတိုင္း ဆိုျပရတယ္ေလ။ ခု သမီး မဆိုနိုင္ေတာ့ဘူး အေမ။<br /><br /></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br />"သမီးကို ဆိုျပေပးပါလား&nbsp; ဟင္</span><br /><span style="font-size: small;"><br />&nbsp;</span><span style="font-size: small;">ေကာင္းျပီး&nbsp;&nbsp; သမီး</span><br /><span style="font-size: small;"><br />&nbsp;</span><span style="font-size: small;">အေမ ဆိုျပမယ္ ေနာ္</span><span style="font-size: small;">&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><br /><span style="font-size: small;"><br />သမီး&nbsp; နားေထာင္ပါ</span><br /><br />ဟုတ္ကဲ႔ အေမ "<br /><br /></div><br />ဆိုျပီး အေမ သီခ်င္းဆိုသံကို မ်က္လံုးေလး မွိတ္ျပီး နားေထာင္ေနမိတယ္။ အေမက ငိုသံနွင္႔ ကေလးဘဝကလို&nbsp; စံပယ္ နဖူးေပၚက ဆံပင္ေလးေတြကို လက္ကေလးနဲ႔&nbsp;&nbsp; သပ္သပ္ျပီး စတင္သီဆို ပါေတာ႔တယ္။</div><span style="font-size: small;"></span><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br /><br />"အေဖ၊ အေမ ျမန္မာေသြးမို႔ ၊ ျမန္မာမေလး အစစ္ပါရွင္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ျမန္မာဆန္ေအာင္ တမင္ေရႊးလို႔ ၊ စံပယ္ေလးလို႔ နာမည္တြင္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ျမန္မာ႔အျမင္ ရႈမျငီးေအာင္၊ ၾကက္ေတာင္စီးနဲ႔ အလွျပင္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ျမန္မာ႔ ရိုးရာ သနပ္ခါးနဲ႔ ၊ ပါးကြက္ၾကားေလ ပါးမွာတင္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ရင္ဖံုးအက်ၤ ီ ခ်ိတ္ထမီအလွနဲ႔ ၊ ျမန္မာပီသ ဝတ္စားဆင္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">သူမ်ားဟန္ပန္ ဘယ္မတုနဲ႔ ၊ ကိုယ္႔ယဥ္းေက်းမႈ ကိုယ္ခ်စ္ခင္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ရႈတိုင္းယဥ္॥ ရႈတိုင္းယဥ္"<br /><br /></span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br />အေမ မ်က္ရည္မ်ားနွင္႔ သီခ်င္းဆိုေနတာကို နားေထာင္ရင္ စိတ္ထဲကေန ယူၾကံဳးမရတဲ႔စိတ္ေတြ ေနာင္တရတဲ႔ စိတ္ေတြနဲ႔&nbsp; သမီးကို ခြင္႔လြတ္ပါအေမ။<br /><br />သမီးေလ ေနာက္ဘဝ ဆက္တိုင္း ဆက္တိုင္း ျမန္မာနိုင္ငံမွာ ေမြးဖြားလို႔ ျမန္မာ အမ်ိဳးသမီးေလး တစ္ေယာက္မ်ား ျဖစ္ခဲ႔ရင္ေလ ဘယ္နိုင္ငံေတြ ဘယ္ေဒသေတြေရာက္ေရာက္ ျမန္မာမေလးလို႔ ေနပါမယ္ အေမရယ္။ <br /><br />ခု အေမ ကို သမီးနုူတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ ...သြားေတာ့မယ္ အေမရယ္॥ သမီး မိုက္သြားပါျပီး အေမ...<br />...........................................................................................................................<br />&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">ဒီ ပိုစ္ေလးကို စာေရးသူ ျပည္တြင္း ျပည္ပ မွာ ရွိၾကတဲ႔ ျမန္မာ အမ်ိဳးသမီးငယ္ေလးမ်ား အတြက္ ပညာေပး ဗဟုတ အျဖစ္ ေရးလိုက္ပါတယ္။ ကိုယ္ပိုင္ ေဆာင္းပါးေလး ျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ဦး တစ္ေယာက္ထံကမွ ကူးယူ ေဖၚျပထားျခင္းမရွိပါဘူး။<br /><br />ျပည္တြင္း ျပည္ပမွာ အလုပ္လုပ္ ေက်ာင္းတက္ေနၾကကုန္ေသာ ညီမငယ္မ်ား ဒီပိုစ္ေလးကို ဖတ္ျပီး သခၤန္းစာ ယူနိုင္ၾကပါေစ။ အေပါင္းအသင္း ဆိုတာ လည္း ၾကည့္ျပီး ေပါင္းၾကပါလို႔ တိုက္တြန္းရင္း<br /><br />အားလံုးက်မ္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ<br /><br />ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလး<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-1734464363876650729?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2011/02/blog-post_07.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)4tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-6913317470472318970Fri, 04 Feb 2011 00:34:00 +00002011-02-07T05:23:10.383-08:00ခံစားခ်က္ေဆာင္ပါးမ်ား<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TU_yJM5pj1I/AAAAAAAAAyc/wVwbmKGl078/s1600/bird....gif"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 156px; height: 182px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TU_yJM5pj1I/AAAAAAAAAyc/wVwbmKGl078/s320/bird....gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5570937503976361810" border="0" /></a><br /><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/SspLHwkjrwI/AAAAAAAAAew/vFpq6LqUy8Y/s1600-h/1ccc+%2899%29.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><br /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:small;">နံက္ ၅ နာရီ မိုးမလင္းတလင္း အခ်ိန္ ျပာသုိလ္လ ျဖစ္သည္႕အေလ်ာက္ ေကာင္းကင္ယံထက္တြင္ ျမဴနွင္း ျမဴခိုးမ်ားက သိပ္သည္းစြာ တြယ္ကပ္ ရစ္တြယ္ေနသလို ေျမျပင္သို႔လည္း အေနွာင္အဖြဲ႕ ကင္းစြာ က်ဆင္းေနပါသည္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ျပာသိုလ္၏ ဘုရင္မျဖစ္ေသာ ေဆာင္းေဟမာန္သည္ ေလာကကို အတၱ ျဖင့္ အလင္းေရာင္ကိုမေပး သူမ၏ ဆံပင္ကိုပါ ဖားလ်ားခ်လ်က္ အေမွာင္ကိုခ်ထားေသာအခ်ိန္။</span><br /><span style="font-size:small;"> </span><br /><span style="font-size:small;">ေလတိုက္ေသာအသံ နွင့္အတူ အေကာင္ငယ္ ေလး မ်ား၏ တစ္ခါ တစ္ခါ ေအာ္ဟစ္ေနေသာ အသံမ်ား။ ပုံမွန္မဟုတ္ေသာ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သတ္ ျခင္းမ်ိဳးျဖင့္ ျငိမ္သတ္ေနေသာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းနွင့္ ရြာကေလး တစ္ရြာ။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">တစ္ခါတစ္ေလ မွ သာလ်င္ၾကားရေသာ သက္ၾကီးရြယ္အို မ်ား၏ေခ်ာင္းဆိုးေသာ အသံနွင့္ ကေလးငယ္ေလး မ်ား၏ ငိုယိုသံအခ်ိဳ႔။ ဘုန္းေတာ္ၾကီး ေက်ာင္းအတြင္း၀ယ္ မီးဒုတ္ ကိုယ္စီ ကိုင္၍ ျပာျပာျပာျပာျဖင့္ သြားေလေနၾကကုန္ ေသာ ရြာသူ ရြာသားမ်ား။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ပံုမွန္မဟုတ္ေသာ ေလ်ာက္လွမ္းပံုမ်ိဳး ျဖင့္ ေလ်ာက္လွမ္းေတာ္ မူေနၾကကုန္ေသာ ရဟန္း သာမေဏ အရွင္သူျမတ္မ်ား၊ စိုးရိမ္သံ၊ ေသာကသံေတြနွင္႔အတူ တစ္ခုခုျဖစ္မည္ကို စိုးရိမ္းသည့္အလား ေျပာဆိုေနၾကကုန္ ေသာ ဟိုတစ္စု ဒီတစ္စု အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးမ်ား။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ေခြးအေကာင္ေရမ်ား၍ အျမဲတန္းဆူညံ ေနေသာ ေက်ာင္းဝင္းထဲရွိ ေခြးအုပ္သည္ ယေန႔မနက္ တစ္စံုတစ္ခု ျဖစ္လာမည့္ ကို ၾကိဳတင္ သိထားသည့္အလား တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သတ္ ေနၾကပံုမ်ား။ ေက်ာင္းၾကီးေပၚတြင္ လူမ်ာစြာ ရွိေနပမယ္႔ တစ္ဦးတစ္ေလမွ် စကားေျပာျခင္း မရွိဘဲ ျငိမ္ျငိမ္ေလး ထိုင္ေနၾကပံုေတြ။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဘာေတြလည္း ဘာေတြ ျဖစ္ကုန္တာလည္း ဆိုျပီး သံသယ မ်ားနွင့္ သံုးထစ္ေျမာက္ ေလွကားေပၚကိုအတက္ ၾကားလိုက္ရသည့္ အသံမ်ားေၾကာင့္...</span><br /><span style="font-size:small;">................................................................................................................................</span><br /><br /><span style="font-size:small;">စာေရးသူ စီးနင္းလိုက္ပါလာေသာ ကားသည္ တခါမွ မျဖစ္စဘူး ယေန႔ညက်မွ ဘာေၾကာင့္ယခု လိုမ်ိဳးျဖစ္ ေနရပါလိမ့္။ ရန္ကုန္က ည ၈ နာရီစတင္ ထြက္ခြာလာေသာ အေ၀းေျပး ကားၾကီးသည္ ျပည္မေရာက္ခင္အထိ ကားဘီး နွစ္ခါဆက္တိုက္ ေပါက္ပါသည္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">စိတ္က ရြာကိုသာ ျမန္ျမန္ေရာက္ခ်င္ ေနသည္ဆိုမွ ကားကလည္း ခဏခဏကို ပ်တ္ျပေနပါသည္။ ေကာင္းသြား၍ ကားပံုမွန္သြားေနေသာ အခါတြင္လည္း အျမန္ေရာက္ခ်င္သည့္ စိတ္ေၾကာင့္ ေနွးသည္ဟု ထင္ေနပါသည္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ေနာက္ကို လွည့္ၾကည့္မိလိုက္ေတာ့ ခရီးသည္ေတြ အားလံုး ပင္ပန္း၍ေသာ လည္းေကာင္း၊ ရာသီဥတုက ေအးလြန္းေသာေၾကာင့္ ေသာလည္ေကာင္း အိပ္ေပ်ာေနၾကပါတယ္။ ပံုမွန္ဆို စာေရးသူလည္း ကားေပၚမွာ က်ိန္းေနၾကပါ။ ယခုက က်ိန္းနိုင္ျခင္းမရွိပါ စိုးရိမ္းစိတ္ေတြ၊ ေသာကစိတ္ေတြေၾကာင့္ တစ္ကိုယ္လံုး ေခြ်းေတြထြက္ခဲ့သည့္အထိ ပူေလာင္ေနပါသည္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">နုတ္မွာလည္း "မျဖစ္နိုင္ဘူး" "မျဖစ္နိုင္ဘူး" စသည္ျဖင့္ အရႈးတစ္ေယာက္လို ေရရြတ္ေနမိရင္း အိပ္ထဲမွ စာရြက္ကေလးကို တစ္ခါထပ္ျပီး ဖတ္လိုက္မိေတာ့ စာရလာပံုေလးကို သြားျပီး ျမင္ေယာင္မိလိုက္တယ္။ </span><br /><span style="font-size:small;">............................................................................................................................</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ေမာ္လျမိဳင္ျမိဳ႔ ရဲေက်ာင္းစာသင္တိုက္တြင္ မနက္ ၈ နာရီစာ၀ါအခ်ိန္ စာသင္သားေတြနွင့္ အတူ စာခ်ဆရာေတာ္ ၏ စာခ်မႈအေပၚမွာ ရိုေသစြာနာယူ ေနတုန္း မ်က္လံုးေထာင့္မွ စာပို႔သမားလုင္တဦး ဆရာေတာ္ကို စာေပးခဲျပီး ထြက္သြားတာကို ျမင္လိုက္ မိတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">မိမိထံလာေသာ စာမဟုတ္ေလာက္ဟု ထင္ျပီး စာကို ျပန္ျပီး အာရံုစိုက္ေနတုန္း ပုခံုးကို လာေရာက္ကိုင္လိုက္ေသာ လက္တစ္စံုေၾကာင့္ ေနာက္ကို လွည့္ၾကည့္လိုက္မိေတာ့ ေတြ႔လိုက္သည္က ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဆရာေတာ္ကိုယ္တိုင္ လာျပီးေခၚတာဆိုေတာ့ အေၾကာင္းထူးျပီးေပါ့။ ဆရာေတာ္က တျခားစာသင္သားေတြ စာဝါပ်က္မည္ဆိုး၍ လက္ကိုဆြဲျပီး တစ္ေနရာကို ေခၚသြားပါတယ္။ လူရွင္းေသာေနရာ ေရာက္ေတာ့ မင္းရြာကို အျမန္ျပန္ရမယ္ ဆိုျပီးေျပာတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">တပည့္ေတာ္မွာမ်ား ဆရာေတာ္တို႔ေက်ာင္းနွင့္ ပတ္သတ္၍ အမွားလုပ္မိတာရိွလို႔လား ဘုရား ဆိုေတာ့ မဟုတ္ဘူးပါဘူး။ ဒီညေန ရေသာကား နဲ႕ ရြာကို အျမန္ ျပန္လိုက္ပါဆုိျပီး လက္ထဲက သံၾကိဳးစာေလးကို ေပးပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ေျပာေနရင္း ဆရာေတာ္ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း.. အို.. ဆရာေတာ္၏ မ်က္လံုးမွာလည္း စိတ္မေကာင္း ဟန္ေတြနွင့္ပါလား။ စာကိုေတာင္ မဖတ္ရဲေေအာင္ ျဖစ္သြားခဲ့မိပါသည္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">"သဘာ၀တရားကို မည္သူမွ လြန္ဆန္လို႔မရဘူးတဲ့" </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဘုရားေရ ဘာေၾကာင့္ ဆရာေတာ္က ဒီလိုေျပာလာ ပါလိမ့္ဆိုျပီး သံၾကိဳးစာကေလးကို ဖတ္ၾကည့္ လိုက္မိေတာ့ အရုပ္ ၾကိဳး ျပတ္မတဲ့ ခံစားျပီး မိုက္ခနဲျဖစ္ သြားခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ္ကထိန္းျပီး စိတ္ကို ေအးေအးထားပါ ။ လုပ္စရာရွိတာသြားလုပ္ဟု ေျပာျပီး အနားမွ ထြက္သြားပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဆရာေတာ္ ေက်ာျပင္ကို ၾကည့္ေနမိရင္း ငါမ်ားစာဖတ္ မွားတာလားမသိဘူးဆို ျပီး စာထဲက အေၾကာင္းအရာေလးကို နုတ္ကထြက္ျပီး ေနာက္တစ္ၾကိမ္ ဖတ္ဖို႔အားယူလိုက္ေတာ့ ကားစပါတ္ယာက </span><br /><br /><span style="font-size:small;">"ဦးဇင္းရြာနားကို ေရာက္ျပီးလို႔ ေအာ္လိုက္ေတာ့ ေတြးလက္စ အေတြးေတြ ျဖတ္ အထုပ္ကိုင္ျပီး ကားေပၚကေန အျမန္ဆင္းလိုက္မိတယ္"</span><br /><span style="font-size:small;"><br />.............................................................................................................................</span><br /><br /><span style="font-size:small;">နာရီကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ နံနက္ ၃း၃၀ နာရီ နွင္းေတြက ေကာင္းကင္မွာပါ တြဲလြဲခိုေနသလို ေျမျပင္ေပၚကိုလည္း က်လ်က္။ ေလပါတိုက္လာေတာ့ ေအးလိုက္သည္မွာလည္း ေျပာမျပနိုင္ေအာင္ပါပဲ။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ထုိအေအးဓါတ္သည္ ရင္ထဲမွာ အပူမီးကိုေတာ႔ ေအးေအာင္ မစြမ္းေဆာင္ နိုင္ခဲ႔ပါ။ ပံုမွန္ဆို အရွင္စာသင္တိုက္က ေနျပန္လာရင္ ေမာင္နွစ္မေတြ၊ ရြာသူရြာသားေတြက ဘယ္ေလာက္ပင္ ေမွာင္ေနပါေသာလည္း မီးတုတ္ေတြကိုင္ျပီး လာၾကိဳၾကတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ရြာထဲမွာရွိ ေသာ ေခြးေတြကလည္း စာေရးသူကို ကိုမွတ္မိသည့္အလား အူလိုက္ၾကသည္မွာ တရြာလံုး ဆူညံသြားတဲဲ့ အထိပါပဲ။ ခုၾကည့္စမ္းပါဦး ဘယ္သူမွာလည္း ၾကိဳမည့္သူမရွိဘူး၊ ရြာကလည္း ရြာသူ ရြာသား ေတြမ ရွိသည့္အလား တိိတ္ဆိတ္ျငိမ္သတ္၍ေနျပီး ေခြေဟာင္သံေတာင္ မၾကားရပါလား။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဘုရားေရ.. ဘာေတြ.. ဘယ္လိုေတြ ျဖစ္ကုန္ျပီး လည္းဆိုျပီး စိုးရိမ္စိတ္ေတြ ေသာကစိတ္ေတြ ငယ္ထိပ္အထိ ေရာက္လာျပီး၊ ေမွာင္ေမွာင္ မည္းမည္းထဲကေန ရြာဦးေက်ာင္းကို မေျပးရံု သာသာ ေလ်ာက္ခဲ့တယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ရြာထဲရွိအားလံုးေသာ အရိပ္အေရာင္ေတြကလည္း ၀မ္းနည္းမႈေတြကို ေဖာ္ေဆာင္ေန သေယာင္ေယာင္၊ ေက်ာင္း၀န္းထဲေရာက္ေတာ႔ ခပ္ျမင့္ျမင့္ ေတာင္ကုန္းေပၚမွာ ေဆာက္လုပ္ထားေသာ ေက်ာင္းကို လွမ္းၾကည့္လိုက္မိလိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ ျမင္လိုက္ရတာေတြက </span><br /><br /><span style="font-size:small;">မီးဒုတ္ေတြ တေက်ာင္းလံုး မွာ စိုက္ထားတာ။ ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ တဲ႔ အခါမွာလည္း ျပာသိုလ္၏ ဘုရင္မျဖစ္ေသာ ေဆာင္းေဟမာန္က ေလာကကို အတၱ ျဖင့္ အလင္းေရာင္ကိုမေပး သူမ၏ ဆံပင္ကိုပါ ဖားလ်ားခ်လ်က္ အေမွာင္ကိုခ်ထား၊</span><br /><br /><span style="font-size:small;">မိမိ၏ ပါတ္ဝန္းက်င္ကို အာရံုစိုက္ျပီး ၾကည့္လိုက္မိတဲ႔ အခါမွာလည္း ၊ ေလတိုက္ေသာအသံ နွင့္အတူ အေကာင္ငယ္ ေလး မ်ား၏ တစ္ခါ တစ္ခါ ေအာ္ဟစ္ေနေသာ အသံမ်ား။ ပုံမွန္မဟုတ္ေသာ တိတ္ဆိတ္ျငိမ္ သတ္ျခင္းမ်ိဳးျဖင့္ ျငိမ္သတ္ေနေသာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းနွင့္ ရြာ။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">တစ္ခါတစ္ေလ မွ သာလ်င္ၾကားရေသာ သက္ၾကီးရြယ္အို မ်ား၏ေခ်ာင္းဆိုးေသာ အသံနွင့္ ကေလးငယ္ေလး မ်ား၏ ငိုယိုသံအခ်ိဳ႔။ ဘုန္းေတာ္ၾကီး ေက်ာင္းအတြင္း၀ယ္ မီးတုတ္ကိုယ္စီ ကိုင္၍ ျပာျပာျပာျပာျဖင့္ သြားေလေနၾကကုန္ေသာ ရြာသူ ရြာသားမ်ား။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ပံုမွန္မဟုတ္ေသာ ေလ်ာက္လွမ္းပံုမ်ိဳး ျဖင့္ ေလ်ာက္လွမ္းေတာ္ မူေနၾကကုန္ေသာ ရဟန္း သာမေဏ အရွင္သူျမတ္မ်ား၊ စိုးရိမ္သံ၊ ေသာကသံေတြနွင္႔အတူ တစ္ခုခုျဖစ္မည္ကို စိုးရိမ္းသည့္အလား ေျပာဆိုေနၾကကုန္ ေသာ ဟိုတစ္စု ဒီတစ္စု အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီးမ်ား။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ေခြးအေကာင္ေရမ်ား၍ အျမဲတန္းဆူညံ ေနေသာ ေက်ာင္းဝန္းအတြင္းရွိ ေခြးအုပ္သည္ ယေန႔မနက္ တစ္စံုတစ္ခု ျဖစ္လာမည့္ ကို ၾကိဳတင္ သိထားသည့္အလား တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သတ္ ေနတာေတြကို ျမင္လိုက္ရပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ေက်ာင္းအတြင္းကို ဝင္လိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ လူအမ်ားက အနားလာ ျပီး စာေရးသူကို ဦးခ် ဘာမွမေျပာၾကပဲ ၾကည့္ေနၾကပါတယ္။ သူတို႔ မ်က္နွာကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း မ်က္ရည္စေတြ နဲ႔ပါလား။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ေက်ာင္းေပၚမွာလည္း စကားေျပာေနေပမယ္႔ မပီမျပင္ ကြဲကြဲ ျပားျပား မရွိေသာ ဆရာေတာ္ရဲ့ အသံတစ္ခ်ိဳ႕။ ဆရာေတာ္အသံ ၾကားရတယ္ဆိုပဲ ဝမ္းသာအားရနဲ႔ ေလွကားေပၚသို႔ တစ္ထစ္ခ်င္း အတက္ ေက်ာင္းေပၚကို ေရာက္ခါနီးေလးမွာ အိပ္ထဲမွာ စာရြက္ကေလးက ဘယ္ကေနဘယ္လို ထြက္က် လာမွန္းမသိ ေအာက္ကို က်လာပါတယ္။ က်လာတဲ႔ စာရြက္ကို မီးေရာင္ေအာက္ကေလးမွာ " ၃ "ၾကိမ္ေျမာက္ ဖတ္လိုက္မိတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">"အျမန္ျပန္လာပါ ဆရာေတာ္၏ အသက္ကို မွီခ်င္လွ်င္"</span><br /><br /><span style="font-size:small;">စာကို အိပ္ထဲျပန္ထည္႔ရင္း ဆရာေတာ္ ဘာမွမျဖစ္ဘူး ဆိုျပီး ေနာက္ဆံုးေလွကားထစ္ကို အေရာက္ ၾကားလိုက္ရသည့္ အသံမ်ားေၾကာင့္ လက္ထဲမွာ ကိုင္ထားေသာ ခရီးေဆာင္အိပ္္ဟာ ေလွကားေပၚမွ ေတာင္ေအာက္သို႔ အတားအဆီးမဲ့စြာ က်သြားခဲ့တယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;"> ဒူးေခါင္းေတြကလည္း ဒယိမ္းဒယိုင္ျဖစ္သြားခါ အနီးမွာရွိေသာ ေလွကားလက္တန္းေလးကို အျမန္ ကိုင္လိုက္ရပါတယ္။ အကယ္၍ မကိုင္လိုက္မိပါက အိပ္နွင့္အတူ ေတာင္ေအာက္သို႔ ေရာက္၍သြားပါလိမ္႔မည္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ခုနေလးတင္း ဆရာေတာ္ အသံကို ၾကားလိုက္ပါတယ္။ "မျဖစ္နုိင္ဘူး မျဖစ္နိုင္ဘူး" ဆိုျပီး</span><br /><br /><span style="font-size:small;">အားတင္းျပီး ေက်ာင္းေပၚကို အတက္ ေနာက္တစ္ခါထပ္ျပီး ၾကားလိုက္ျပန္ပါတယ္။ ဒီတခါေတာ့ တရြာလံုးအသံပါလား။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဘုရားေရ.. ဒါေတြက တကယ္ျဖစ္ခဲ့ျပီးလား ဆိုကာ ေျပးျပီး ေက်ာင္းေပၚကိုအတက္ ေတြ႔လိုက္ပါျပီး။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ရြာသူ ရြာသား နယ္သူ နယ္သားေတြရဲ့ အလယ္ ဘုရားဆင္းထုေတာ္ ၏ေရွ့ ကုတင္ေလးေပၚမွာ မ်က္လြာေလးကိုခ် တရားရႈ႕မွတ္ ေနသည့္အလား စကၠန္႔ပိုင္းေလး အတြင္းမွာပဲ ပတ္လက္ကေလး ပ်ံလြန္ေတာ္မူသြားတဲ႔ ေက်းဇူးရွင္ဆရာေတာ္။ စာေရးသူကို ျမင္လိုက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ </span><br /><br /><span style="font-size:small;"> "အမေလး ဆရာေတာ္ဘုရား ေမွ်ာ္ေနတဲ႔ ဆရာေတာ္ တပည့္ျပန္လာျပီးေလ ဘုရား၊ ငါတပည့္ကို ငါမေသခင္ မွာသြားခ်င္တယ္ဆို ခုေရာက္လာပါျပီးဘုရား ထျပီးၾကည့္ရႈ ဆံုးမပါအံုး ဘုရား"</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဆိုျပီး ေအာ္ငိုလိုက္ၾကတဲ႔ ရြာသူရြာသားေတြ ရဲ့ အ သံေအာက္မွာ အသက္ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ ပုထုဇဥ္ ရဟန္းတစ္ပါး ခံနိုင္ပါေရာ့လား။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">မ်က္ရည္ေတြဟာ မ်က္လံုးမွာ တြဲခိုေနတာကို အားမရပဲ အလံုးအရင္းနွင့္ ပါးျပင္ေပၚကို အလုအယက္ ဆင္းလားခဲ့ပါတယ္။ ဆရာေတာ္၏ အနားကိုသြားေတာ့ မင္းလာတာေနာက္က် လိုက္တာကြာ လို႔ ေျပာသလို႔ခံစားလိုက္ရပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဒကာ ဒကာမတို႔ ဘာေၾကာင့္ စာေရးသူကို ၾကိဳျပီးအေၾကာင္း မၾကားတာလည္းလို႔ ေမးလိုက္တယ္။ အဲဒီအခါမွာ ရြာသူရြာသားေတြက </span><br /><br /><span style="font-size:small;">"ဆရာေတာ္က သူေနမေကာင္းဘူး ဆိုတာကို အရွင္ဘုရားကို ေျပာလိုက္ရင္ သူေၾကာင့္ စာဝါေတြ ပ်က္လိမ္႔မယ္။ အရွင္ဘုရားက ေမးရင္ က်န္းမာေရးေကာင္းတယ္ လို႔သာေျပာလိုက္လို႔ မွားထားလို႔ပါဘုရား" တဲ႔ စာေရးသူ စိတ္ပူျပီး စာမလုပ္နိုင္မွာဆိုလို႔ တဲ႔လား.</span> ဘုရား။<br /><span style="font-size:small;"> </span><br /><span style="font-size:small;">ျဖစ္မွ ျဖစ္ရေလ ဆရာေတာ္ဘုရား။ တပည့္ကို ၾကိဳေျပာသင့္ပါတယ္။ ရွိတာမွ ဆရာနွင့္တပည့္ နွစ္ပါးထဲ ဘာေၾကာင့္ခုလို႔ လုပ္ရတာလည္း ဆိုျပီး ယူၾကံဳးမရခံစားခဲ့ရပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဆရာေတာ္ က်န္းမာေရး မေကာင္းတာကိုေတာင္ ျပဳစုခြင့္မရလိုက္တဲ႔ တပည့္။ က်န္းမာေရး မေကာင္းေပမယ့္ ေကာင္းသလို တပည့္ေရွ႔မွာ ဟန္ေဆာင္ျပီး၊ ကြယ္ရာမွာ တပည့္ မသိေအာင္ ၾကိတ္ျပီး ခံစားေနခဲ႔ေသာ ဆရာေတာ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">မွတ္မိေနပါ ေသးတယ္ဘုရား၊ ဆရာေတာ္ေက်ာင္းကို စေရာက္ေတာ့ တပည့္ ေနမေကာင္းျဖစ္တာကို ဆရာေတာ္ တစ္ညလံုးမအိပ္ပဲ ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တာ။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;"> မ်က္လံုးနာလို႕ ေတာဆရာ၀န္က ျမန္ျမန္ေပ်ာက္ခ်င္ရင္ အိပ္ရာမထခင္ မ်က္နွာမသစ္ခင္ နွာေနေသာမ်က္လံုးကို မ်က္၀တ္ေတြ နွင့္တကြ လ်ာနွင့္လွ်က္ေပး လိုက္လ်င္ ေပ်ာက္တာျမန္တယ္ဆိုလို႔ ဆရာေတာ္ကိုယ္တိုင္ တပည့္ အိပ္ယာကေန မနိုးခင္ မရြံမရွာ လုပ္ေပးခဲ႔တဲ႔ ဆရာေတာ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;"> ဆရာေတာ္က်ေတာ့ တပည့္စာဝါေတြပ်က္မွာ ဆိုးလို႔ဆိုျပီး ဘာမွ မလုပ္ခိုင္းခဲ့ဘူး။ က်န္းမာေရး မေကာင္းတာကိုေတာင္ အသိမေပးခဲ႔ပါလားဘုရား။ တပည့္ေတာ္ ဘယ္လိုလုပ္ျပီး ေျဖရမွာလဲ။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ပါးျပင္ေပၚမွ မ်က္ရည္ေတြကို မထိမ္းနိုင္လို႔ ရြာသူ ရြာသားေတြကို စာေရးသူက အားလံုး ခဏေအာက္ကို ဆင္းသြားဖို႔ေျပာေတာ့ အားလံုးဟာ ငိုသူငို တက္သူကတက္ နွင့္ ေအာက္ကို ဆင္းသြားၾကပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ေက်ာင္ေတာ္ၾကီးေပၚမွာ ဆရာေတာ္ နွင့္ ခ်စ္တပည့္ နွစ္ဦးတည္းေလ။ ပံုမွန္ဆို စာသင္တိုက္ကေန ျပန္လာတိုင္း ဒီေနရာေလး မွာ ထိုင္၊ ဆရာေတာ္ကို ကန္ေတာ၊့ ဆရာေတာ္က ဆံုးမွစကားေတြေျပာ၊ ဆရာေတာ္ အတြက္ ပစၥည္းေလးမ်ားပါလာလို႔ ကန္ေတာ့လိုက္ရင္ မင္းက ခ်မ္းသာေနလား။ ဒါေတြ ဝယ္ျပီး ငါကို ကန္ေတာ႔ေနရေအာင္ ဆိုတာ တမ်ိဳး။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">တခါတေလ မင္းကေတာ္ေတာ္ မိုက္တယ္ ဆိုျပီး သူလက္နွင့္ စာေရးသူ ေက်ာကုန္းကို မနာေအာင္ရိုက္ကာ ဆံုးမတက္တာ တဖံု။ မင္းငါစကားကို နားမေထာင္ဘူး ငါမၾကိဳက္တဲ့ လူအလုပ္ေတြကို မင္းလုပ္တယ္ဆိုျပီး ဒုတ္နွင့္ နာနာရိုက္ဆံုးမခဲ့တဲ႔ဆရာေတာ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဆရာေတာ္၏ နုူးညံ့ေသာ ေျခဖ၀ါးေတာ္ေလးကို လက္နွစ္ဘက္နွင့္ တရိုတေသကိုင္ မ်က္နွာေလးနွင့္ကပ္ျပီး </span><br /><br /><span style="font-size:small;">"တပည့္ျပန္လာျပီးေလဘုရား။ ဆံုးမစကားေျပာပါအံုး။ တပည့္ကို ရိုက္ပါအံုး၊ မင္းမိုက္တယ္ကြာလ႔ို ဆူပါဦးဘုရား" ဆိုျပီး အရႈးတစ္ေယာက္လို႔ ငိုေနမိခဲ႔တယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">တပည့္ နိုင္ငံအတြင္းမွာ ေက်ာ္ၾကားတာကို ၾကည့္ခ်င္တယ္ဆို တဲ႔ ဆရာေတာ္။ တပည့္ ကိုအျမဲတန္းအားေပးမူေတြ လုပ္ေပးခဲ့၊ လူထြက္မွာဆိုးလို႔ အမ်ိဳးမိ်ဳး ေခ်ာ့ကာတလည့္ ေျခာက္ကာတလည့္နွင့္ သာသာနာေတာ္မွာ အျမဲေနဘို႔ရန္ေျပာဆို ဆံုးမခဲ့ေသာဆရာေတာ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ခုတပည့္ေတာ္ ဆရာေတာ္အနားမွာ ေရာက္ေနပါျပီး ဘုရား။ တပည့္ေတာ္ေလ ဆရာေတာ္ အသက္ေတာင္မမွီ လိုက္ခဲ့ဘူး။ ရြာသူ ရြာသားေတြထံက စာရရ ျခင္း ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ဆရာေတာ္ထံကို အျမန္ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဆရာေတာ္၏ ေက်ာင္းေလွကားသံုးထစ္ အေရာက္မွာ ဆရာေတာ္ ပ်ံလြန္ေတာ္မူခဲ့တာပါ။ ကံဆိုးခဲ့ပါတယ္ဘုရား။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">အကယ္၍ လမ္းမွာ ကားသာ ေကာင္းခဲ့ရင္ ဆရာေတာ္ အသက္ကို တပည့္ေတာ္ မွီေလာက္ ပါတယ္ဘုရား။ ခု ေတာ႔ တပည့္ေတာ္ ဘယ္လိုမွ အစားထိုး မေျဖနိုင္ခဲ႔ဘူးဘုရား။ </span><br /><span style="font-size:small;">တပည့္ပါးျပင္မွာ မ်က္ရည္မိုးေတြ ရြာသြန္းေနပါျပီး။ မ်က္ရည္ေတြနွင္ အတူဆရာေတာ္ကို တပည့္ေနာက္ ဆံုးအၾကိမ္ကန္ေတာ့လိုက္ ပါရေစ ဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဆရာေတာ္ အေပၚကို ဟိုတုန္းကေန ယခုအခ်ိန္ထိ ကာယကံ၊ ဝစီကံ၊ မေနာကံ ေတြနွင္႔ ျပစ္မွားမိခဲ႔ တာမ်ားရွိရင္ေလ တပည့္ေတာ္ကို ခြင္႔လြတ္ေတာ္မူပါ ဘုရား။ မပ်ံလြန္ေတာ္မူခင္ ဆရာေတာ္ေရွ႔မွာ ကန္ေတာ႔ခြင္႔မရခဲ႔တဲ႔ ရင္နာစရာေကာင္းတဲ႔ တပည့္ေတာ္ ဘဝပါဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဆရာေတာ္ကို ဖတ္ဖတ္ျပီးငိုလိုက္တာ ဘယ္ေလာက္ၾကလိုက္မွန္းမသိ လူေတြက တက္ခြင့္ေတာင္းေတာ့ မ်က္ရည္ေတြကို ကဗ်ာကရာထိမ္း။ လာၾကလို႔ ေျပာလိုက္ေတာ့ လူေတြ ငိုသံေတြအစံုနွင့္ ေက်ာင္းေပၚကို တက္လာၾကျပီး ဆရာေတာ္ေရွ႕မွာ ငိုလိုက္ၾကတာဘုရား။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">အဲဒီဲအခါ ခံနိုင္ရည္စြမ္း တပည့္ေတာ္ထံ မရွိခဲ့ပါဘူး ဘုရာ။ တျခားကိုယ္ေတာ္ေတြက ခံနိုင္ရည္ရွိေပမယ့္ ဆရာေတာ္ တပည့္က မ်က္ရည္ေတြကို လူေတြ ၾကားထဲမွာေတာင္ ထိမ္းလို႔မရခဲ့ပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">အဲဒီ အခ်ိန္မွာပဲ ဒကာတစ္ေယာက္က စာေရးသူ အနားလာျပီး ဆရာေတာ္လက္ထဲမွာ စာေလးတစ္ေစာင္ရွိတယ္။ ဆရာေတာ္က စာေရးသူ မေရာက္ေသးပဲ ပ်ံလြန္ေတာ္မူသြားခဲ႔ရင္ စာေရးသူ လာရင္ေပးလိုက္ပါ လို႔ေျပာခဲ့တယ္ လို႔ လာေျပာတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဘယ္လိုမွ မ်က္ရည္ေတြကို လူေတြၾကား မထိမ္းနိုင္ခဲ့ေတာ့ပါဘူး။ ဆရာေတာ္၏ ကိုယ္ေပၚကို ေခါင္းစိုက္ျပီး အားရပါးရ ငိုခဲ့ရပါျပန္ပါတယ္ ဘုရား။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">"တပည့္ မမိုက္ပါနဲ႔။ မေထာင္လြားပါနဲ႔။ မပါးလြားပါနဲ႔။ ရိုးရိုးက်င့္ျပီး ျမင့္ျမင့္ၾကံပါ။ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြကို ခ်မျပစ္ပါနဲ႔။ ရဟန္း ဘဝနဲ႔ တစ္သတ္လံုးေနပါ။ ဒကာ ဒကာမေတြကို မွန္ကန္ေသာ အသိတရားေတြ ပညာေတြ ရရွိေအာင္ ဆံုးမေပးပါ။ မင္း ကို ငါေစာင္႔ေရွာက္ခဲ႔သလို႔ မင္းအရြယ္ေရာက္လို႔ ပညာေတြ ျပီးဆံုးတဲ႔ အခါ ကေလးေတြကို သာသနေဘာင္မွာ ေမြ႔ေလွ်ာေအာင္ ၾကိဳးစားျပီး ေမတၱာ တရားေတြနဲ႔ ေစာင္႔ေရွာက္ေပးပါ။ ေငြေနာက္ကို မလိုက္ပဲ ေမတၱာနဲ႔ သစၥာတရားကို အရင္းတည္းတားပါ။ အထူးသျဖင္႔ ငါမလုပ္နိုင္ခဲ႔တဲ႔ မိဘမဲ႔ကေလးေတြကို ေက်ာင္းမွာ ေခၚျပီး စာသင္ေပးျခင္း၊ လိုအပ္တာေတြကို ျဖည္႔ေပးျပီး ကေလးေတြ ရဲ့ အနာဂါတ္ကို လွပလာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးပါ"</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ငါကို ၾကာၾကာမထားနဲ႔ စည္းစည္းကားကားမလုပ္နဲ႔ ။ ငါကိုအေၾကာင္းျပဳျပီးေတာ့ စီးပြားေရး လုပ္မည့္သူေတြကို တားေပးပါ။ ဒါဆိုရျပီး တပည့္ တဲ့ ....</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ပ်ံလြန္ေတာ္မူသြား တာေတာင္ အရွင္႔ကို ဆံုးမသြားခဲ့တဲ႔ ဆရာေတာ္။ ဘယ္လိုေျဖရပါမလည္း။ ဆရာေတာ္ ရုပ္ကလပ္နားက မခြာပဲ အျမဲတန္း လူေတြနဲ အျပိဳင္ငိုေနတာကိုလည္း ဆရာေတာ္ သေဘာၾကမွာ မဟုတ္ဘူး ဆိုတာသိပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">အသက္ကို ေတာင္မမီလိုက္တဲ့ တပည့္ကို ဒီအခြင့္အေရးေလး တစ္ခုေတာ့ေပးပါဘုရား။ ဆရာေတာ္ကို ၾကည္ညိဳလြန္းအား ေလးစားလြန္းအားၾကီးလို႔ သံဃာေတြက တားေနသည့္ၾကားမွ ငိုခဲ့ရပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">တပည့္္ အေပၚမွာ မပ်ံလြန္ေတာ္မူစဥ္ကလည္း ေကာင္းခဲ့ ပ်ံလြန္ေတာ္မူသြားေသာအခါ၌လည္း ေကာင္းခဲ့ေသာ ဆရာေတာ္၏ အသက္္ကုိ ဘာေၾကာင့္မ်ား မမီလိုက္ပါသလဲ ဘုရား တပည့္ တစ္သက္လံုး ဘယ္လိုေျဖျပီး ဘယ္လိုအစားထိုးရပါမလဲ၊</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဆရာေတာ္ကို မီးသျဂၤိဳလ္ၾကေတာ့ တပည့္ေနာက္တခါ ခံနိုင္ရည္မရွိခဲ့ပါဘူး။ လူအမ်ားၾကားမွာ ေတာင္ ဟန္ေဆာင္အျပံဳးေတြ မျပံဳးနိုင္ခဲ့ပါဘူး ဘုရား။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;"> ဆရာေတာ္ရဲ့ မီးခိုးေတြကို ၾကည့္ျပီး တပည့္ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ မ်က္ရည္မိုးနွင့္တကြ လက္ဆယ္ျဖာ ထိပ္မွာမိုးလို႔ ရွိခိုး ကန္ေတာ့လိုက္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဆရာေတာ္မရွိေသာ ေက်ာင္းမွာ တပည့္ ေနရခက္ခဲ့ ပါသည္ဘုရား။ တပည့္ တေနရာက ေနျပန္လာတိုင္း ေမးခြန္းေတြ ေမးျပီး မွားတာကို မွန္ေအာင္ ဆံုးမခဲ့ေသာဆရာ၊ ခုဆို တပည္႔ ျပန္တိုင္း ဆရာေတာ္ကို မေတြ႔ရ တာ " ၄ "နွစ္ေက်ာ္ခဲ့ပါျပီး။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဆရာေတာ္ ကိုယ္တိုင္ ေနပူမေရွာင္ မိုးရြာမေရွာင္ ျပဳစုျပိဳးေထာင္ခဲ့တဲ႔ ပန္းကေလး ခုဆို ေလာကရဲ့ အလယ္မွာ တင့္တင့္ တယ္တယ္ ျဖစ္ေေနစျပဳ ေနပါျပီးဘုရား။ နိုင္ငံျခားကို သြားခါနီး ေလယာဥ္တက္ တုန္းကလည္း တပည့္ တစ္ညလံုးငိုခဲ့ရပါတယ္ ။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">နိုင္ငံျခားက ျပန္္လာေတာ့လည္း ဆရာေတာ္ထံကိုေျပး တပည့္၏ ေအာင္ျမင္မႈ႕ေတြကို အားရပါးရ ေျပာျပခ်င္ေပမယ့္ တပည့္ေတာ္မွာေလ အဲဒီ အခြင့္အေရးေတြ မရွိေတာ့ဘူးဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ေက်ာင္းထဲကို တစ္ပါးတည္း ၀င္သြား ဆရာေတာ္ သီးတင္းသံုးခဲ့တဲ႔ ေနရာေလးကို ၾကည့္ျပီး အၾကိမ္ၾကိမ္ ငိုခဲ့ရပါတယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး ငိုေနတာကိုလည္း ဆရာေတာ္ၾကိဳက္မွာ မဟုတ္ပါဘူး ဆိုတာ သိပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ဆရာေတာ္ရဲ့ အသက္ကိုေတာင္ မမွီလိုက္ရတဲ႔ ပုထုဇဥ္ရဟန္းငယ္၏ ခံစားခ်က္ကို နားလည္းေပးပါဘုရား။ တပည့္ မွတ္မိတာ ေနာက္တစ္ခုရွိ ေသးတယ္။ ေက်ာင္းကို လာသမွ်ေသာ ဒကာေတြ ေရွ႔မွာ ငါ႔တပည့္က တစ္ေန႔ ျပည္တြင္း ျပင္ပမွာ တကယ့္ရဟန္း အေက်ာ္အေမာ္ တစ္ပါး ျဖစ္လာမွာ။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ေနာက္ပိုင္း ငါ႕တပည့္ကို မွီျပီး နိုင္ငံျခားေတြ ကို ဘုရားဖူးသြား ရေတာ့မယ္ ဆိုျပီး လူအမ်ားေရွ႔မွာ တပည့္ကို ခ်ီးက်ဳးမႈ႔ေတြ အၾကိမ္ၾကိမ္လုပ္ခဲ့ ေျပာခဲ႔တာေတြ ။ ခု ဆရာစကားေတြက မွန္ေနပါျပီး။ ဒါေပမယ့္ ဒီလိုျဖစ္လာခ်ိန္မွာေတာ့ ေက်းဇဴးရွင္ ဆရာေတာ္က ရွိမေနခဲ့ေတာ့ဘူး။</span><br /><br /><span style="font-size:small;"> ဆရာေတာ္ ဖူးခ်င္ေသာ နိုင္ငံျခားမွာ ရွိေသာ ဘုရားမ်ားကိုလည္း တပည့္ တစ္ပါးလုံး နိိုင္ငံျခား မွာ ရွိေနပါလ်က္ ဖူးခြင့္ မရလိုက္နိုင္တဲ႔ ဆရာေတာ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">နားလည္းပါတယ္ ဘုရား လူတိုင္းတေန႔ ေသၾကမယ္။ ကိုယ္ခ်စ္တဲ႔ သူ ၊ မုန္းတဲ႔သူေတြနဲ႔ ေကြကြင္းရမယ္ ဆိုတာကို သိပါတယ္ဆရာေတာ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဒါေပမယ့္ ဒီေသမင္းတမာန္ က ရက္စက္နိုင္ လြန္းအားၾကီးပါတယ္။ ဆရာေတာ္နွင့္ တပည့္ၾကားကို ရုတ္တရက္ၾကီး ဘာေၾကာင့္မ်ား ဓါးထက္ထက္နွင့္ တစ္ခ်က္တည္း ခုတ္ျဖတ္ လိုက္တာလည္း ဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ခုလည္း တပည့္ ရြာျပန္တိုင္း ရြာသူရြာသားေတြက တပည္႔ကို ဆရာေတာ္ရွိစဥ္ကအတိုင္း ၾကိဳၾကပါတယ္။ ေစာင့္ေရွာက္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တပည့္ ေက်ာင္းကိုေရာက္တဲ႔ အခါ ေက်ာင္းရဲ့ သံုးထစ္ေျမာက္ေလွကားကို ျမင္လိုက္တိုင္း တပည့္ေတာ္ကိုယ္ တပည့္ ရင္နာလို မဆံုးပါဘူးဘုရား။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">တပည့္ ရဟန္းတစ္ပါး ျဖစ္ေနပါလ်က္ သတိကို ခုခ်ိန္ထိ မထိမ္းနိုင္ခဲ့ပါဘူးဘုရား။ ဆရာေတာ္ နွင္႔ ပါတ္သတ္လို႔ ယခုအခ်ိန္ အထိပါဘုရား</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ရြာသူ ရြာသားေတြ က တပည့္ျပန္လာတိုင္း ေက်ာင္းကိုျပန္လာျပီး ဆရာေတာ္ကို ေအာင္းေမ့လို ငိုၾကတယ္။ တပည့္ ပရိတ္သက္ကို ျဖစ္ပ်က္အေၾကာင္းကို တရားေတြျပျပီး ျပန္ျပန္လြတ္ပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">နားခ်ိန္ေရာက္လို႔ အခန္းထဲ ေရာက္ေတာ့ တပည့္ ကိုယ္တိုင္ေလ ဘယ္လိုမွမထိမ္းနိုင္ခဲ့ဘူးဘုရား။ ဟန္မေဆာင္နိုင္ေတာ့ဘူးဘုရား အသံမထြက္ေအာင္ အားရပါးရ ငိုေၾကြးေနခဲ႔ရတာ ယခုအထိပါ။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ျမင္ေစခ်င္ပါသည္။ ၾကားေစခ်င္ပါသည္။ သိေစခ်င္ပါသည္။ ဆရာေတာ္ စိုက္ခဲ့တဲ႔ ပန္းပင္ကေလး မသန္ခင္မွာ ပန္းသခင္က အရင္ဦးေပမယ့္ ပန္းပင္ငယ္ေလး ကိုယ္တိုင္ မႏြမ္းေအာင္ မေၾကြေအာင္ ေလဒဏ္ မိုးဒဏ္ေတြ ၾကားထည္းမွာ ကိုယ္ဘာသာကို ၾကိဳးစားျပီး ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ ဆရာေတာ္ မိန္႔ၾကားခ်က္အတိုင္း ရပ္တည္ေနခဲ့တာကို တဘဝေရာက္ ဆရာေတာ္သာ သိခဲ့ပါလ်င္ တပည့္ခ်စ္ေသာ ဆရာသည္လည္း ................</span><br /><br /><span style="font-size:small;">မိမိ ဘဝ ျဖစ္ရပ္မွန္ ကိုယ္ပိုင္ ခံစားခ်က္ကို စာအျဖစ္ ေျပာင္းလဲကာ တင္ဆက္လိုက္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">အားလံုးက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလ</span></div><br /><input id="gwProxy" type="hidden"><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden"><br /><input id="gwProxy" type="hidden"><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden"><br /><input id="gwProxy" type="hidden"><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden"><br /><input id="gwProxy" type="hidden"><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden"><br /><input id="gwProxy" type="hidden"><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden"><br /><input id="gwProxy" type="hidden"><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden"><br /><input id="gwProxy" type="hidden"><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden"><br /><input id="gwProxy" type="hidden"><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden"><br /><input id="gwProxy" type="hidden"><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-6913317470472318970?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2009/10/blog-post_05.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)5tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-856661458626675214Thu, 03 Feb 2011 10:34:00 +00002011-02-03T04:57:14.346-08:00ပညာေပးေဆာင္းပါးမ်ား<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TUqFeAROIeI/AAAAAAAAAuw/IMAsK8BF6vo/s1600/DSC00942.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5569410639711838690" src="http://3.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TUqFeAROIeI/AAAAAAAAAuw/IMAsK8BF6vo/s320/DSC00942.JPG" style="cursor: pointer; display: block; height: 240px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px;" /></a><br /><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ပုထုဇဥ္ ဆိုတာဘာလဲ ။ စိတ္နဲ႔ ရုပ္ကို နာမ္နဲ႔တြဲျပီး မသိတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ဟာ ပုထုဇဥ္ပါပဲ။ အဲဒီေတာ့ စာေရးသူ အပါအဝင္ အားလံုးေသာ စာဖတ္သူေတြ အဆံုး အားလံုးဟာ ပုထုဇဥ္ေတြ ျဖစ္သမ်ွ ကာလပတ္လံုး ေလာဘ ေဒါသ ေမာဟ ေတြနဲ႔မွားၾက ဦးမွာပဲ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အျမဲတန္း မွားေနမယ္ ဆိုရင္လည္း ပုထုဇဥ္ ဘဝကေန ဘယ္ေတာ့မွ တက္မွာ မဟုတ္ဘူး။ မွားတာကေတာ့ မွားေနၾကအံုး မွာပဲေလ ဒါေပမယ္႔ အမွားကို နည္းနိုင္သမ်ွ နည္းေအာင္ၾကေတာ့ အေျခခံ ဗဟုသုတေတြ လိုတယ္။ ပညာေတြ သင္ရတယ္။ စာေတြ ဖတ္ရမယ္။ ဟုတ္ျပီၤးလား။ </span></div><span style="font-size: small;"><br />ေဟာ ပညာဆိုတာ ပါလာျပီးေနာ္....<br /><br />" What is Education ?<br />" Education is a teaching how to learn understand in detail "<br /></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဒီအဓိပၸါယ္ေလးကို ဖတ္လိုက္မိေတာ့မွာ ပညာဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ခတ္ျပီး ပညာေတာ္တဲ႔ လူဟာ သိပ္ျပီး ရွားတယ္ဆိုတာကို သတိျပဳမိတာ။ အဲဒီလို စာေတြ ဖတ္ေတာ့မွ အသိ အလိမၼာဆိုတာ တိုးတာေနာ္။ ဘယ္အသက္ ေမြးဝမ္းေၾကာင္း လုပ္ငန္း ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဆရာဝန္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္။ ေက်ာင္းဆရာပဲ ျဖစ္ျဖစ္။ ဆိုက္ကားဆရာပဲ ျဖစ္ျဖစ္။ ေလာကၾကီးမွာေနျပီး လူေတြ အဆင္ေျပျပီး ေနတက္။ ထိုင္တက္။ ျဖစ္ေအာင္ က်ေတာ့ စာေတြဖတ္ရတယ္။ ဒါမွ အသိ အလိမၼာတိုးတာ .. ေဟာ ပါလာျပန္ျပီး </span></div><span style="font-size: small;"><br />" အသိ အလိမၼာ"<br /></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">မိမိတည္းဟူေသာ အေၾကာင္းေၾကာင္႔ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ အေနွာက္အယွက္ မရွိ ဒုကၡမျဖစ္ေအာင္ ေနနိုင္တာ အသိ အလိမၼာဘဲ။ မိမိေၾကာင့္ ပတ္ဝန္က်င္ မွာပိုျပီး ေပ်ာ္ရႊင္လာေအာင္ စိတ္ခ်မ္း သာလာေအာင္ ေနတာဟာ အသိ အလိမၼာ ဘဲ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">တစ္ခါတုန္းက ဘုရားရွင္ သီးတင္းသံုးေနတဲ႔ ေနရာနဲ႔ မနီးမေဝးမွာ ရြာေလးတစ္ရြာ ရွိပါတယ္။ အဲဒီရြာကေလးကို ျမတ္စြာဘုရား အပါအဝင္ ရွင္သာရိပုတၱရာ အစရွိေသာ ရဟန္းေတာ္ေတြက ဆြမ္းခံၾကြၾကတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဲဒီ ရြာကေလးမွာ သားမိနွစ္ေယာက္ ရွိတဲ႔ အိမ္ေထာင္စု တစ္ခု ရွိပါတယ္။ သားေလးက အသက္ (၇) နွစ္ပဲ ရွိေသးတယ္။ ေန႔စဥ္ေနတိုင္း ဆြမ္းခံၾကြလာတဲ႔ ရဟန္း သံဃာေတာ္ေတြကို ၾကည့္ျပီး</span><br /><span style="font-size: small;">ကိုရင္ဝတ္ခ်င္စိတ္ တစ္ဖြားဖြား ေပၚေနေတာ့ အေမဆီမွာ ခြင္႔ေတာင္းတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">အေမလုပ္သူကလည္း ေန႔စဥ္နွင့္အမွ် ပူဆာေနေတာ႔ ေနာက္ဆံုး ခြင္႔ျပဳလိုက္တယ္။ အဲဒီ အိမ္မွာပဲ ရွင္သာရိပုတၱရာ ကိုယ္ေတာ္ၾကီးက အဲဒီကေလးကို သကၤန္းဝတ္ေပး လိုက္တယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ရွင္ျပဳျပီးေတာ့ ကိုရင္ေလးကို ဘုရားေက်ာင္းေတာ္ကို ေခၚသြားပါတယ္။ ေက်ာင္းကို မေရာက္ခင္ လမ္းမွာ ကိုရင္ေလးက ရွင္သာရိပုတၱရာ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးရဲ့ သကၤန္းေထာင္႔ စြန္းေလးကို ဆြဲျပီး လိုက္လာတာေပါ့။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">လယ္ကြင္းေတြကလဲ စိမ္းလို႔ လန္းလို႔.......... ေကာင္းကင္မွာလဲ ငွက္ကေလးေတြကလည္း ေနရာအနွံ႔ ပ်ံလို႔ ဝဲလို႔.. ေက်ာင္းကို ျပန္လာရင္း လမ္းမွာ လယ္ေတာ ထဲကို ေရသြင္းတဲ႔ ေရေျမာင္းကေလး ကို ျမင္ေတာ႔...</span></div><span style="font-size: small;"><br />" ကိုရင္ေလးက - အရွင္ဘုရား ဒါဘာလဲ ဘုရား..<br /><br />" ရွင္သာရိပုတၱရာက - ေအးကြယ္ ဒါေရေျမာင္းကြဲ႔<br /><br />" ကိုရင္ေလးက - အရွင္ဘုရား ဘာလုပ္ဖို႔လည္း ဘုရား..<br /><br />" ရွင္သာရိပုတၱရာက - ေရကို လိုရာေရာက္ေအာင္ ေျမာင္းသြယ္တာေပါ့ကြယ္႔...<br /><br />" ကိုရင္ေလးက - အဲဒီလို သြယ္ေတာ့ေရာ႔ လိုတာကို ေရာက္လားဘုရား.<br /><br />" ရွင္သာရိပုတၱရာက - ေအးကြယ္ ေရာက္တာေပါ့..<br /><br />" ကိုရင္ေလး - ဒါဆိုရင္ ေရထဲမွာ " ေရစိတ္ရွိလား ဘုရား"<br /><br />" ရွင္သာရိပုတၱရာက - ဘယ္ရွိမလဲကြယ္႔ ေရထဲမွာ<br /></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဆိုျပီး ေျပာလိုက္ေရာ ကိုရင္ေလးရဲ့ စိတ္ထဲမွာ ဘာကို ၾကံဳးဝါးသလဲ ဆိုရင္ " စိတ္မရွိတဲ႔ ေရေတာင္ ေျမာင္းေပးျပီး လိုရာကို ေရာက္ေသးရင္ ငါက စိတ္ရွိတဲ႔ သူပဲ ဘာေၾကာင့္ အရဟတၱဖိုလ္ကို မေရာက္ရမွာလဲ" ဆိုျပီး ၾကံဳးဝါးခဲ႔ပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒီလိုနဲ႔ ဆက္သြားေတာ့ တစ္ေနရာေရာက္ေတာ့ လူၾကီးတစ္ေယာက္က သစ္တုံးၾကီးကို(ဒုန္း..ဒုန္း..) နဲ႔ ဆိုျပီး ေရြးေနတာကို ျမင္လိုက္ျပန္တယ္။ ေရြးတယ္ဆိုတာ ေျဖာင္႔တာကို ေျပာတာပါ။ ဒါကို ျမင္ေတာ့ </span></div><span style="font-size: small;"><br />" ကိုရင္ေလးက - အရွင္ဘုရား ဒီလူၾကီးက ဘာလုပ္ေနတာလဲ ဘုရား..<br /><br />" ရွင္သာရိပုတၱရာက - ေအးကြယ္ သစ္တံုးက ေကာက္လို႔ ေျဖာင္႔ေနတာကြဲ႔...<br /><br />" ကိုရင္ေလးက - အဲဒီလို ေျဖာင္႔လို႔ေရာ သစ္တုံုးက ေျဖာင္႔လား ဘုရား..<br /><br />" ရွင္သာရိပုတၱရာက - ရသင္႔ သေလာက္ေတာ့ ရတာေပါ့ကြဲ႔ ..<br /><br />" ကိုရင္ေလးက - အဲဒီ သစ္တုန္းမွာလဲ စိတ္ရွိလား ဘုရား..<br /><br />" ရွင္သာရိပုတၱရာက - ဘယ္ရွိမွာလဲကြယ္႔ သစ္တံုးမွာ<br /></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အဲဒီလိုလဲ ေျပာလိုက္ေရာ ကိုရင္ေလးက ဘာထပ္ျပီး ၾကံဳးဝါးသလဲ ဆိုရင္ " စိတ္မရွိတဲ႔ သစ္တံုးေတာင္ ဓါးနဲ႔ လိုရာကို ေျဖာင္႔လို႔ ရေသးရင္ ငါက ဘာေၾကာင့္ အရဟတၱဖိုလ္ ကိုမေရာက္ နိုင္ရမွာလဲ" ဆိုျပီး ထပ္ၾကံဳးဝါးပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဆက္ျပီးသြားေတာ့ တစ္ေနရာအရာက္ မုဆိုးၾကီးက ျမားကို မီးကင္လိုက္ ေျဖာင္႔လိုက္ လုပ္ေနတာကို ေတြ႔ျပန္ေရာ။ ဒီေတာ့ ကိုရင္ေလးက ...</span></div><span style="font-size: small;"><br />" ကိုရင္ေလးက - အရွင္ဘုရား ဒီလူၾကီး ဘာလုပ္ေနတာလည္း ဘုရား..<br /><br />" ရွင္သာရိပုတၱရာက - ေအးကြယ္ ျမားက ေကာက္လို႔ ေျဖာင္႔ေနတာကြဲ...<br /><br />" ကိုရင္ေလးက - အဲဒီလုိ လုပ္ရင္ေရာ ျမားက လိုရာကို ေရာက္လား ဘုရား.<br /><br />" ရွင္သာရိပုတၱရာက - ေအးကြယ္ ေရာက္တာေပါ႔ကြဲ႔..<br /><br />" ကိုရင္ေလး - အရွင္ဘုရား ျမားကေရာ စိတ္ရွိသလား ဘုရား..<br /><br />" ရွင္သာရိပုတၱရာက ျမားထဲမွာ စိတ္ဘယ္ရွိ မလဲကြယ္<br /></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">လို႔ ေျပာလိုက္ေရာ ကိုရင္ေလးက " စိတ္မရွိတဲ႔ ျမားကေတာင္ မီးေပးေျဖာင္႔လို႔ လိုရာေရာက္ေသးရင္ ငါက စိတ္ရွိျပီး ဘာေၾကာင့္ အရဟတၱဖိုလ္ကို မေရာက္ရမွာလဲ" ဆိုျပီး ထပ္မံၾကံဳးဝါးလိုက္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒီလိုနဲ႔ ေက်ာင္းကို ေရာက္သြားတယ္။ ေနာက္တစ္ေန႔ မနက္ၾကေတာ့ ရွင္သာရိပုတၱရာ ကိုယ္ေတာ္ၾကီးက ဆြမ္းခံလည္း ၾကြမယ္ဟန္ျပင္လိုက္ေတာ့ </span></div><span style="font-size: small;"><br />" ကိုရင္းေလးက - အရွင္ဘုရား ဆြမ္းခံၾကြရင္ေလ တပည့္ေတာ္ အတြက္<br /></span><br /><span style="font-size: small;"> - ငါးၾကင္းသားေလးပါ ေတာင္းခံခဲ႔ပါဘုရား။<br /><br />" ရွင္သာရိပုတၱရာက - ေအးကြယ္ ရခ်င္ရမွာေပါ႔။ တပည့္ေတာ္ သင္ေပးထားတဲ႔<br /></span><br /><span style="font-size: small;"> - တရားေတြနဲ႔ပဲ အားထုတ္ျပီး ေနခဲ႔ပါကြာလို႔ မွာျပီး<br /><br />- ဆြမ္းခံၾကြသြားတယ္။<br /><br /><br />အရွင္သာရိပုတၱရာ ကိုယ္ေတာ္ၾကီးလည္း ျပန္လာေရာ ကိုရင္ေလးက ရဟႏၱာ ျဖစ္ေနျပီး။<br /></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ကဲ စာေရးသူနဲ႔ စာဖတ္သူတို႔ အားလံုးလည္း ကိုရင္ေလးလို စိတ္မရွိတဲ႔ ေရေတာင္ ေျမာင္းေပးလို႔ လိုရာကို ေရာက္ရင္ ။ စိတ္မရွိတဲ႔ သစ္တံုးေတာင္ ဓါးေပးလို႔ ေျဖာင္႔လို႔ ရရင္ ။ စိတ္မရွိတဲ႔ ျမားေတာင္ မီးေပး ေျဖာင္႔လို႔ လိုရာကို ေရာက္ေသးရင္..</span><br /><br /><span style="font-size: small;">စာေရးသူတို႔ အားလံုးလည္း စိတ္ရွိတဲ႔ ငါတို႔ဟာ သဘာဝ အတိုင္း ျဖစ္ခဲ႔တဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ ၾကီးထဲမွာ ေကာင္းေသာ ။ ျမတ္ေသာ။ မွန္ေသာ လုပ္အားေတြ သြင္းျပီး တန္ဖိုးရွိတဲ႔ လူေတြ ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားၾကရေအာင္လို႔ ေျပာရင္ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒီေနရာေလးမွာပဲ လူငယ္မ်ားအတြက္ လမ္းျပၾကယ္( Guiding Star) အပိုင္း ၅ ဇာတ္သိမ္းပိုင္း ကို ရပ္နားလိုက္ပါျပီး။</span></div><span style="font-size: small;"><br /><br />လူငယ္မ်ားအတြက္ လမ္းျပၾကယ္ အပိုင္း (၁ ။ ၂။ ၃။ ၄။ ၅။ ) ျပီးပါျပီး။<br /><br />ေဆာင္းပါးေလးကို ဖတ္ျပီး အားလံုးေသာ စာဖတ္သူေတြ ဆိုင္ရာ ဆိုင္ရာ သခၤန္းစာေတြကို ယူနိုင္ၾကပါေစလို႔ ..............<br /><br />စာဖတ္သူ ေတြ အားလံုး က်မ္းမာ ခ်မ္းသာ ၾကပါေစ။<br /><br />စာဖတ္ျပီး စာဖတ္သူတို႔ ရင္ထဲမွာ တစ္ခုခုမ်ား က်န္ရစ္ခဲ႔မယ္ ဆိုရင္ စာေရးရက်ိဳးနပ္ပါျပီး။။<br /><br />ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလး<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-856661458626675214?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2011/02/blog-post_03.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)1tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-7565216891614562422Wed, 02 Feb 2011 10:29:00 +00002011-02-07T04:58:17.358-08:00ပညာေပးေဆာင္းပါးမ်ား<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TUxoKhiChoI/AAAAAAAAAvQ/gwyE7Xk7jio/s1600/%25E1%2580%259C%25E1%2580%2598.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5569941369159583362" src="http://3.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TUxoKhiChoI/AAAAAAAAAvQ/gwyE7Xk7jio/s320/%25E1%2580%259C%25E1%2580%2598.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 320px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 294px;" /></a><span style="color: #990000; font-size: small; font-weight: bold;">တရားမွ်တ လြတ္လပ္ျခင္းနွင့္မေသြ ဒို႔ ျပည္ ဒို႔ ေျမ ..မ်ားလူခပ္သိမ္းျငိမ္းခ်မ္းေစဖို႔.. . ခြင့္ တူညီမွ် ၀ါဒ ျဖဴစင္တဲ့ေျပ ဒို႔ေျပ ဒို႔ေျမ .. ျပည္ေထာင္စုအေမြ အျမဲတည္တန္႔ေစ..အဓိ႒ာန္ျပဳေပ.. ထိန္းသိမ္းစို႔ေလ..(ကမၻာမေၾက ဗမာျပည္ ဒို႔ ဘိုးဘြား အေမြ အနွစ္မို႔ခ်စ္ျမတ္နိုးေပ..ျပည္ေထာင္စုကို </span><br /><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span style="color: #990000; font-size: small; font-weight: bold;">အသက္ေပးလို႔ ဒို႔.. ကာကြယ္မေလ..ဒါ ဒို႔ျပည္ ဒါ ဒို႔ေျမ ဒို႔ ပိုင္တဲ႔ေျမ ..ဒို႔ ေျပ ဒို႔ ေျမ အက်ိဳးကို ညီညာစြာ ဒို႔ တစ္ေတြ ထမ္းေဆာင္ပါစို႔ေလ.ဒို႔ တာ၀န္ေပ အဖိုးတန္ေျမ...)။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">စာေရးသူ ငယ္ငယ္ကတည္းက နွစ္သက္ျမတ္နိုးလာခဲ့ရေသာ အမိနိုင္ငံေတာ္ သီးခ်င္းေလးျဖစ္ပါတယ္။ ငယ္စဥ္က ေက်ာင္းတက္ေခါင္းေလာင္းသံ ၾကားရျပီးသည္ ဆိုသည္နွင့္ စာေရးသူအပါအ၀င္ အားလံုးေသာေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားေတြသည္ ေက်ာင္းေရွ့ေျမကြက္လပ္မွာ စုေပါင္းျပီး ရပ္ေနၾကရပါတယ္။<br /><br />စာေရးသူက ေက်ာင္းသူ ေက်ာင္းသားမ်ားထဲမွာ အနည္းငယ္ထြားၾကိဳင္းေသာေၾကာင့္ ေန႔တိုင္း အလံကို တင္ရေသာ တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ရပါသည္။ ဆရာက အခ်က္ျပလိုက္သည္ နွင့္ ၾကိဳးကို တေျဖးေျဖး ဆြဲျပီး အလံကို တင္ရပါသည္၊ အလံတိုင္ထိပ္ေပၚ သို႔ ေရာက္သည္ နွင့္ တျပိဳင္တည္းမွာပဲ အမိနိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းကို ဆရာနွင့္တကြ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားေတြ အားလံုး ညီညီညာညာ သီဆိုၾကရပါသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">နိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းကိုိဆိုေနရင္းျဖင့္ စာေရးသူ၏ တစ္ကုိယ္လံုး တုန္ယင္လာျပီး စိတ္ထဲမွာ တိုင္းျပည္နွင့္လူမ်ိဳးအေပၚ ခ်စ္ျမတ္နုိးေသာ စိတ္ေတြ ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါသည္။<br /><br /><span style="color: red;">ေကာင္ကင္ျပာ၏ေအာက္ ေလထဲမွာ တလြင့္လြင့္ျဖစ္ေနေသာ အမိနိုင္ငံေတာ္အလံကို ၾကည့္မိတယ္ဆိုရင္ျဖင့္ တိုင္းျပည္အတြက္ အသက္ကို ပဓာနမထားပဲ လြတ္လပ္ေရးရေအာင္ ၾကိဳးပန္းသြားခဲ့ၾကသည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္နွင့္တကြ မ်ိဳးခ်စ္တပ္မေတာ္ သားမ်ားကို အေလးျပဳတာနွင့္ေတာင္ မလံုေလာက္ပဲ မ်က္ရည္မ်ားေ၀့၀ဲလာသည့္အထိ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ခံစားခဲ႔ရပါသည္။<br /><br /></span>ထိုအခ်ိန္မွ စ၍ ငါအရြယ္ေရာက္လာရင္ျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လို စစ္သားေကာင္းျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္ ျပီးေတာ့ သူတို႔လို အမိနိုင္ငံေတာ္အတြင္း မွာ ရွိေနေသာ ျပည္သူေတြအတြက္ သာသနာေတာ္အတြက္ အသက္ကို ရဲ့ရဲ့၀င့္၀င့္ ေပးဆပ္မယ္ ကာကြယ္ မယ္ဆိုျပီး စိတ္ကူးေလးေတြ တည္ေဆာက္ခဲ့မိပါတယ္။</span><br /><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">အထူးသျဖင့္ မိမိ နိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းကို သီဆိုရသည့္ အခ်ိန္တိုင္းမွာ စာေရးသူခံစားခဲ့မိျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာင္းမွာ စာေရးသူ သူငယ္ခ်င္းမ်ားနွင့္ေဆာ့ကစား ေသာအခါတြင္လည္း စစ္တိုက္ျခင္းျဖင့္သာလွ်င္ ကစားခဲဲ့တာ မ်ားပါသည္။ ၄-တန္းနွစ္ေလာက္မွာ အကိုက စစ္ထဲ၀င္သြားေတာ့ ငါတို႔ေတြ စစ္သားမ်ိဳးျဖစ္ျပီိဆိုျပီး အကိုယ္အတြက္ ဂုဏ္ယူ ၀မ္းေျမာက္မိခဲ့ရျပန္ပါသည္။ </span><br /><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ငယ္ငယ္ကတည္းက ဖတ္ခဲ့ေသာ စာအုပ္မ်ားသည္လည္း ၉၀ ရာခိုင္နႈန္းဟာျဖင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း နိုင္ငံေတာ္ကို လြတ္လပ္ေရးရေအာင္ ၾကိဳးပန္းခဲ့တာေတြ မ်ိဳးခ်စ္တပ္မေတာ္ သားမ်ားသည္ ျပည္သူေတြအတြက္ သူတို႔၏ အသက္ကို ျမဴမႈန္မွ်ေလာက္ေတာင္ ပဓာနမထားပဲ ရဲ့ရဲ့၀င့္၀င့္ ေပးဆပ္ခဲ့ရေသာ စာအုပ္မ်ား အေၾကာင္းကိုသာ ဖတ္ခဲ့ပါသည္။ ဘာေၾကာင့္ လည္းဆိုေတာ့ သူတို႔လိုျဖစ္ခ်င္တာရယ္ တပ္မေတာ္သားေတြကို ေလးစားလို႔ ဂုဏ္ယူမိလို႔ ဖတ္ျဖစ္ခဲ့တာျဖစ္ပါသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">တပ္သားတစ္ေယာက္ ျဖစ္ဖို႔အတြက္ အေတာ္ကို ခဲယင္းပါလိမ့္မည္။ သာမန္စိတ္ဓါတ္နွင့္ ၀င္လို႔ရနိုင္မည္ မထင္ပါဘူး။ ဘာၾကာင့္ဘာလိမ့္ စာဖတ္သူတို႔ေတြ ေသခ်ာစဥ္စားၾကည့္ပါ မ၀င္ခင္ကတည္းက စစ္ထဲ၀င္ရင္ အမိနိုင္ငံေတာ္အတြက္ စစ္တိုက္ရမယ္ဆုိတာသိတယ္၊ စစ္တိုက္ရင္ျဖင့္ ေသနိုင္တယ္ဆိုတာလည္းသိတယ္၊ မည္သူကမွ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နွင့္ ေသခ်င္သူမ်ား ရွိလိမ့္မဟုတ္ပါ၊<br /><br /><span style="color: #003333;">စစ္သားျဖစ္ခ်င္သူေတြ၏ စိတ္ထဲမွာ တူညီေသာ စိတ္ထားကေတာ့ ျပည္သူေတြအတြက္ ငါအသက္ကို စေတးရဲသည္၊ မေသမခ်င္းလည္း အမိနိုင္ငံေတာ္ကို ငါနိုင္သေလာက္ကာကြယ္မယ္ဆိုသည့္ ခိုင္မာေသာ စိတ္ထားမ်ိဳးျဖစ္ပါသည္။</span><br /><br />ဒါကေတာ့ ေျပာျပေနစရာလိုပါဘူး လယ္ျပင္မွာ ဆင္သြားသလိုထင္ရွားေနပါသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">အထဲေရာက္ေတာ့လည္း ျပည္သူေတြလို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ မစားရရွာပါဘူး။ ျဖစ္သလိုစား ျဖစ္သလိုေန ေနပူမေရွာင္ မိုးရြာမေရွာင္ ေလ႔က်င့္မႈေတြကို အျမဲမပ်က္ လုပ္ေနရပါသည္။ ဘယ္လိုပဲ ၾကည့္ၾကည့္ မလြယ္ကူလွပါဘူူး။ </span><br /><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ေလ့က်င့္မႈေတြ ျပီးေသာအခါတြင္လည္း မေနရပါဘူး စစ္ေျမျပင္ကို အမိ်ဳးဘာသာ သာသနာအတြက္ စစ္တလင္းကို ပန္းခင္းလမ္းအလား ေရွာက္လွမ္းခဲ့ရျပန္ပါသည္။<br /><br />စစ္ေျမျပင္မွာလည္း ေသမင္းတမန္ေတြနွင့္ အျပိဳင္ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရျပန္ပါတယ္။ စစ္တလင္းမွာ ေအာင္ျမင္တာလည္းရွိတယ္ မေအာင္ျမင္တာလည္းရွိမယ္ အသက္ေသတာလည္းရွိမယ္ မေသပဲနွင့္ ေျချပတ္၊ လက္ျပတ္တာေတြရွိမယ္။ အရွင္လတ္လတ္ငရဲမွာ ေနရသလို သူတို႔ေတြ ခံစားၾကရမွာပါ၊<br /><br />ဒါေပမယ့္ သူတို႔ေနာက္ဆုတ္ခဲ့သလား မဆုတ္ပါဘူး အမ်ားျပည္သူေတြအတြက္ ငါတစ္ေယာက္သာ အသက္အေသ ခံမယ္ဆိုျပီး ပန္ပင္းမႈေတြ ငတ္မြတ္မႈေတြ နာၾကဥ္မႈေတြကို ခ၀ါခ်လို႔ ေရွ့ကိုဆက္ခဲ့ရရွာပါတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ဒါမ်ိဳး စိတ္ဓါတ္ရွိဖို႔အတြက္ ျဖစ္လာဖို႔အတြက္ လြယ္ပါမလား။ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓါတ္ဆိုတာ ဘာကိုေခၚတာလည္း ငါ႔မွာ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓါတ္ရွိတယ္ ဆိုျပီး ဖင္ဘူးေထာင္းေထာင္ ေအာ္ေနျပီး လက္ေတြ႕ၾကေတာ့ ပုရြက္ဆိတ္ေတာင္ အကိုက္မခံရဲ တာကို ေခၚတာလား။ ေသခ်ာ စဥ္းစားၾကပါ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ္မလုပ္နိုင္တဲ့ အလုပ္ကို သူတို႔လုပ္ေနသည္ကို အားမေပးသင့္ဘူးလား ဂုဏ္မယူသင့္ဘူးလား၊</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">အိမ္ေထာင္တစ္ခုတည္ ေဆာက္မယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ပထမဆံုး အိမ္ေထာင္ကို ကာကြယ္နိုင္ဘုိ႔အေရးၾကီးလွပါတယ္။ မိမိတည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ အိမ္ေထာင္ေရးက မခိုင္ျမဲဘူး ဆိုရင္ျဖင့္ ျဖစ္လာမည့္ အနာဂါတ္ဆိုတာလည္း ဒယ္ိမ္းဒယိုင္ပဲ ျဖစ္လာမွာျဖစ္ပါသည္။ မိမိမွ ေကာင္းေကာင္းမေစာင့္ေရွာက္နိင္ရင္ အိမ္ေထာင္ေရး စီပြားေရး သားသမီေရး ဘာသာေရး ဆိုတာေတြက ဘယ္လိုမွျဖစ္လာနိုင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ ပထမဆံုး အေရးၾကီးဆံုးက ကြာကြယ္ေရးပါပဲ ။ ကာကြယ္ေရးမရွိပဲ လူမႈေရး ဘာသာေရး စီးပြားေရးေတြဆိုတာ ျဖစ္မလာနိုင္ပါဘူး။ ကာကြယ္ေရးေကာင္းမွသာလွ်င္ အတြင္းမွာ စီးပြားေရး ဘာသာေရးေတြ ေကာင္းမြန္လာမွာျဖစ္ပါသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">စာဖတ္သူတို႔သိမွာပါ မိမိတို႔နိုင္ငံ ကာကြယ္ေရးမေတာင့္တင္းခဲ့၍သာ တပါးသူေတြ လက္ထဲမွာ ကြ်န္ဘ၀နွင့္ ေနခဲ့ရျခင္းျဖစ္ပါသည္၊ ကိုယ္မင္း ကိုယ္ခ်င္း ကိုယ္ဘာသာေရးနွင့္ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနလာခဲ့ရေသာ ျပည္ျမန္မာသည္ ကာကြယ္ေရးမေတာင့္တင္းမခိုင္းမာခဲ့၍လည္းေကာင္း ျပည္တြင္း ေလာက္ေကာင္ ေတြေၾကာင့္ လည္းေကာင္း သူတပါးေတြရဲ့လက္ေအာက္မွာ နွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ျပည္သူေတြသည္လည္း ဆင္းဆင္းရဲရဲ ေနခဲ႔ရစားခဲ့ရ ။<br /><br />ကေလးသူငယ္မ်ားသည္လည္း စာေပပညာကို ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ မသင္ၾကားခဲ့ရ ၊ ထိုအတူ ငါတို႔ခ်စ္ျမတ္နိုးလွေသာ ငါတို႔ ရိုေသကိုင္းရိႈင္းရေသာ ဗုဒၶျမတ္စြာ၏ ဘာသာ သာသနာသည္လည္း သူတို႔၏ ဖိနပ္ခြာသံ ေတြြေအာက္မွာ ျငိဳးႏြမ္းခဲ့ရပါသည္။ ဘယ္ေလာက္မ်ား ရင္နာေကာင္းစရာေကာင္းလိုက္ပါလိမ့္၊</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="color: #3333ff;">ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေခတ္၊ ပထမ လြတ္လပ္ေရး တုိက္ပဲြတုန္းက ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္ ဟိုင္နန္ကြၽန္းမွာ စစ္ပညာသင္စဥ္က "ေဟ့ ေသလည္း ျမန္မာပီပီ ဇာတိမာန္နဲ႔ ေသၾကပါ။ ရန္သူက မိရင္ လက္အားရင္ လက္နဲ႔ထုိး၊ ေျခအားရင္ ေျခနဲ႔ကန္ပါ။ ေနာက္ဆံုး ပါးစပ္အားေနရင္ ပါးစပ္နဲ႔ ကိုက္ၿပီးမွ ရဲရဲသာ ေသျပလုိက္တာေပါ့"ဆုိတဲ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေျပာခဲ့ေသာစကားသည္ တအားကို တန္းဘိုးရွိလွပါသည္။ </span><br /><br />ဒါေၾကာင့္နိုင္ငံေတာ္မွာ ကာကြယ္ေရးက မရွိမျဖစ္လိုအပ္ပါတယ္။ မိမိတို႔ ဒါမ်ိဳး သူတစ္ပါး၏လက္ေအာက္မွာ ေနာက္တစ္ခါ ထပ္ျပီးမေန ရေအာင္ ကာကြယ္သင့္ပါတယ္။ အမိနိုင္ငံေတာ္ကို ကာကြယ္နိုင္ရန္ အတြက္ အသက္ကို အေသခံရဲသည့္ တပ္မေတာ္သားမ်ား လိုအပ္ပါသည္။ </span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">အျပင္ကဘယ္ေလာက္ပဲကာကြယ္ကာကြယ္ အထဲမွာ ညီညြတ္ျခင္း စည္းလံုးခ်င္းမရွိလို႔ကေတာ့ ဘယ္လိုမွ ျဖစ္မွာမဟုတ္ပါဘူး။ ဒို႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ နိုင္ငံေတာ္ လြတ္လပ္ေရးရလာခဲ့တာသည္ လူမ်ိဳးေပါင္းစံုး စည္းစည္းလံုးလံုး ညီညြတ္ေၾကာင့္သာလ်င္ ခုလိုလြလ္လပ္ေရးၾကီး ရလာခဲ့တာျဖစ္ပါသည္။<br /><br />ဒါေၾကာင့္အရာရာကို စဥ္းစားသင့္ပါသည္။ ငယ္ငယ္က သင္ခဲ့ရပါေသာ ပံုျပင္တစ္ခုကို သြားသတိရပါသည္ အဘိုးအိုက သူ၏သားသံုး ေယာက္ကို ပထမ ထင္းစည္းတစ္ခုလံုးကို ခ်ိဳးခိုင္းပါတယ္။ သားေတြက ဘယ္လိုပင္္ အားထုတ္ခဲ့ပါေသာ္ လည္း ခ်ိဳး၍ မရခဲ့ပါ။<br /><br />ေနာက္ေတာ့ အဘိုးအိုက ေကာင္းျပီ ငါသားတို႔ မင္းတို႔ ၾကိဳးကိုေျဖျပီး ထင္းကို တစ္ေခ်ာင္းျခင္း ခ်ိဳးၾကည့္စမ္းလို႔ ခိုင္းေတာ့ သားေတြကလည္း အဘိုးအိုေျပာသည့္ အတိုင္း ခ်ိဳးလိုက္ၾကေသာအခါ ထင္းေခ်ာင္းမ်ားသည္ တခဏအတြင္းမွာပင္ အားလံုးဟာ အက်ိဳးေတြျဖစ္ကုန္ၾကပါသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">သားေတြက အဘိုးအိုကို အားရ၀မ္းသာနွင့္ ထင္းေတြ အကုန္လံုးက်ိဳးသြားျပီးဆိုျပီး ေျပာေတာ့ <span style="color: #666600;"><br /><br />အဘိုးအိုက ငါသားတို႔ မင္းတို႔ျမဲျမဲ မွတ္ထား ဘယ္အေၾကာင္းမဆို ထင္းစည္းၾကီးလိုမ်ား ငါသားတို႔သံုးေယာက္ေနသြားခဲ့မည္ ဆိုလ်င္ ျဖင့္ ငါသားတို႔ကို ဘယ္ရန္သူမွ လာျပီး မဖ်တ္ဆီးနိုင္ဘူး။ တကယ္လို႔ ငါသားသံုးေယာက္က ထင္းစည္းေတြလိုမေန ဘူးဆိုရင္ျဖင့္ ထင္းေခ်ာင္းေတြလို တစ္ေခ်ာင္းျခင္း အခ်ိဳးခံရျပီး ငါသားတို႔ဘ၀ ပ်တ္ဆီးသြားလိမ့္မယ္ ဒါေၾကာင့္ငါသားတို႔ ထင္းစည္းလိုပဲက်င့္ၾက လို႔ သားေတြကို ဆံုးမစကားေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။<br /><br /></span>ငယ္ငယ္တုန္းက ဘာကိုဆိုလိုတာ စာေရသူေသခ်ာ မသိခဲ့ေပမည့္လည္း ခုအခါမွာ ဒီအဆံုးအမေလးက ငါတို႔နိုင္ငံအတြက္ ဘယ္ေလာက္အသံုး၀င္သလဲဆိုတာ နားလည္း သေဘာေပါက္လာခဲ့ပါသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေျပာသလို အကယ္၍စည္းလံုးညီညြတ္မႈသာမရွိခဲ့လ်င္ ငါတို႔နိုင္ငံၾကီးသည္ ဟိုဒင္း နိုင္ငံျပန္ျပီးျဖစ္သြားနိုင္ပါသည္။ ဒါေၾကာင့္ တိုင္းရင္သားေတြ စည္းစည္းလံုးလံုးနွင့္ ဆိုင္ရာတာ၀န္ေတြကို ကိုယ္အသိစိတ္နွင့္ကို ထမ္းေဆာင္နိုင္ၾကမယ္ဆိုရင္ ဟိုဒင္းနိုင္ငံျဖစ္လာဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္နိုင္ပါဘူး။<br /><br /><span style="color: #006600;">" အက်ိဳးကို ညီညာစြာ ဒို႔ တစ္ေတြ ထမ္းေဆာင္ပါစို႔ေလ..</span><br /><br />ဆိုေသာ စကားေလးအတိုင္းသာ လုပ္သြားၾကဖို႔လိုအပ္ပါသည္။ ကြ်ဲနွစ္ေကာင္ခတ္တာေၾကာင့္ ၾကားထဲမွာ ရွိေနၾကေသာ အျပစ္မရွိေသာ ေျမဇာပင္ေတြ ပ်က္ဆီးဆံုးရႈံုးေနမွာ ေတာ႔ ေသခ်ာပါသည္။<br /><br />ဘာေၾကာင့္မ်ား ကြ်ဲနွစ္ေကာင္ ရန္မႈေနၾကပါလိမ့္ အစာအဟာရေၾကာင့္လား သူစားက်က္ ငါစားက်က္ လုေနလို႔လား သူတို႔ဒီလို႔ျပဳမႈေနၾကတဲ့အတြက္ ၾကားထဲက ေျမဇာပင္ေတြ ပ်က္ဆီးရသလို သူတို႔အတြက္လည္း အက်ိဳးမရွိပါဘူး။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ကြ်ဲတစ္ေကာင္က အရင္စားက်က္ကို ပိုင္ထားသည္ အျခားကြ်ဲတစ္ေကာင္က ဒီစာက်က္ထဲမွာ သ႔ူလိုပဲ ငါလည္းက်က္စားခ်င္တယ္ ဆိုရင္ ဒီစားက်က္ထဲမွာပဲ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူတကြ စားခ်င္ပါသည္စသည္ျဖင့္ ေတာင္းခံသင့္ပါသည္။<br /><br />စားက်က္ပိုင္ရွင္က ခြင့္ေပးရင္စားေပါ့ မေပးရင္လည္း ကိုယ္နွင့္သင့္ေတာ္မည့္ စားက်က္ကိုရွာသင့္ပါတယ္ စားက်က္ပိုင္ရွင္ကို သြားျပီး မေပးရေကာင္းလား ဆိုျပီး ရန္ျပဳမယ္ဆိုရင္ေတာ့ မလိုလားအပ္တဲ့ ျပသနာေတြ တက္လာနိုင္တဲ့အျပင္ အျပစ္မရွိတဲ့ ေျမဇာပင္ေတြ လည္း အမ်ားအျပား ပ်က္ဆီးဆံုးရႈံးရပါလိမ့္မည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #cc33cc; font-size: small;">" ႏြားကြဲရင္ က်ားဆြဲခံရမည္" သေဘာတရားေလးကေတာ့ ႏြားအုပ္တစ္အုပ္က အတူတစ္ကြ မိမိတို႔စားက်က္တစ္ခုထည္းမွာ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း စည္းစည္းလံုးလံုးနွင့္ သာက်က္စားေနမယ္ဆိုရင္ျဖင့္ မိမိတို႔ကို စားရန္ေခ်ာင္းေနေသာ သားေကာင္ရန္မွ ကင္းေ၀းမွာ ျဖစ္ပါသည္။ ဒါမွမဟုတ္လို႔ စည္းစည္းလံုးလံုး မရွိဘူးဆို အျမဲတန္းတစ္ေကာင္နွင့္ တစ္ေကာင္ ရန္ေဆာင္ေနမယ္ ဆိုရင္ျဖင့္ အျမဲတန္းေခ်ာင္းေနေသာ သားေကာင္၏ အစာျဖစ္သြားပါလိမ့္မည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ေနာက္တခုက မိသားစု တစ္စုတြင္ အိမ္ေထာင္ဦးစီးသည္ ေကာင္းေသာ သူလည္းျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မည္။ မေကာင္းေသာသူလည္း ျဖစ္ခ်င္ ျဖစ္နိုင္သည္။ အိမ္ေထာင္ဦးစီး ေကာင္းသည္ မေကာင္းသည္မွာ သူ၏ အပိုင္းသာျဖစ္ပါသည္။ သူနွင့္ပတ္သတ္၍ ျဖစ္ေပၚလာေသာ ေပါက္ဖြားလာေသာ သားသမီးမ်ား နွင့္ သက္ဆိုင္ျခင္းမရွိပါ။<br /><br /><span style="color: #3366ff;">မိဘျဖစ္သူကမွ မေကာင္းတာ သူလည္း ဘယ္ေကာင္းမလည္း ဆိုေသာ ၀ါဒ သည္ ေကာင္ေသာ၀ါဒ မဟုတ္ပါ အားလံုးကို သိမ္းၾကံဳး၍ လည္း ၀ါးလံုးရွည္နွင့္ မရမ္းသင့္ပါ။ တကယ္ေတာ့ သားသမီးဆိုသည္မွာ မိဘ၏ အေမြကို ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ မေကာင္းျဖစ္ေစ ခံယူၾကရပါသည္။<br /><br />မိဘလုပ္ေသာသူသည္ သူေတာ္ေကာင္းျဖစ္လ်င္ အမ်ားသူငွာေတြသည္ ဒီကေလးဟာျဖင့္ သူေတာ္ေကာင္းေလး၏သား အကယ္၍မ်ား မိဘလုပ္ေသာသူက မေကာင္းလ်င္ ဒီကေလးက သူမိုက္၏သား စသည့္ျဖင့္ အျပစ္မရွိေသာ သားသမီးမ်ားသည္ မိဘမ်ား၏အေပၚ မူတည္၍ အေမြးအမ်ိဳးမ်ိဳး ရရွိခဲ့ၾကပါသည္။<br /><br /></span><span style="color: #000099;">မယ္ေတာ္ တစ္ေယာက္က ေျပာဘူးတယ္ သားသမီးဆိုတာ ေကာင္းေမြခံ ဆိုးေမြးခံေလးေတြပါတဲ့</span> ၊<br /><br />ဒီစကားေလးက ေတာ္ေတာ္ကို မွတ္သားဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ တန္ဖိုးလည္းရွိတယ္၊ </span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ဒီလိုပါပဲ အဖြဲ႔အစည္းတစ္ခု၏ လက္ေအာက္မွာ လုပ္ကိုင္ေနၾကကုန္ေသာ မည္သို႔ေသာ အလုပ္သမားမ်ားမဆို အလုပ္ရွင္၏ ေကာင္းေမြးခံ ဆိုးေမြးခံလို႔ ေခၚထုိက္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ သူတို႔မွာ ဘာအျပစ္မွ ရွိတာမဟုတ္ပါဘူး၊<br /><br />မိမိက ေျပာခ်င္တယ္ ဆိုခ်င္တယ္ ဆိုရင္ျဖင့္ အလုပ္သမားမ်ားနွင့္တင္မျပီးပါဘူး အထက္က အလုပ္ရွင္ကသာ အဓိကပါ။ ဒါေၾကာင့္ အျပစ္တင္ခ်င္ ေျပာခ်င္တယ္ဆိုရင္ျဖင့္ အလုပ္ရွင္ထံကိုသာ တိုက္ရိုက္သြားျပီး ေဆြးႏြးသင့္ တိုင္ပင္သင့္ ပါသည္။ တကယ္ေတာ့ လက္ေအာက္ခံ သူတို႔ဘ၀ေလးေတြက တကယ့္ကို သနားဖို႔ေကာင္းပါတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">မိဘေၾကာင့္ ျဖစ္လာခဲ့ေသာ သားသမီးျဖစ္ေပမယ့္ လည္း သေဘာထား အသိညဏ္ ပညာစတာေတြက ကြာျခားနိုင္ပါတယ္။ ဥပမာ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ မေဟာသဓာကို ၾကည့္နိုင္ပါတယ္ ဘခင္ထက္ ထက္ျမတ္္ေသာသားျဖစ္ပါသည္။ အရွင္သာရိပုတၱရာ မိခင္ထက္ ထက္ျမတ္ေသာ သားရတာနာျဖစ္ပါသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ဒါေၾကာင့္ တစ္အိမ္ထဲေန တေရးထဲေသာက္ေနေပမယ့္ အားလံုးကိုအတူတူပဲလို႔ မမွတ္ယူသင့္ပါဘူး။ အသိညဏ္ရွိေသာ သူတိုင္း စဥ္စားနိုင္ပါသည္။ ပညာရွိသူေတာ္ ေကာင္းတို႔မည္ သည္ ဘယ္ေတာ့မွ ဤ သို႔မေျပာပါ မလုပ္ေဆာင္ပါ။<br /><br /><span style="color: #663300;">ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဆံုးမ၍ ရေသာသူကိုသာဆံုးမ၍ ဆိုဆံုးမ၍ မရေသာသူကို ဥေပကၡာျဖင့္ေနပါသည္။ ဥေပကၡာ ဆိုသည္မွာ ခ်စ္ခ်င္း မုန္းခ်င္း မရွိပါ။<br /><br /></span>ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ ျမတ္ကိုယ္တိုင္ ရဟန္းတို႔အား မိမိအေပၚရန္ျပဳလာေသာ သူေတြကို ေမတၱာနွင့္ျပန္၍ ေျပာပါ ေျပာ၍ မရပါက နုတ္ဆိတ္ေနေတာ္မူပါလို႔ တပည့္သားေတြကို ကိုဆံုးမေတာ္မူခဲ့ပါသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ငါတို႔ကို ရန္လုပ္္ေနသူပဲ မေကာင္းေျပာေနေသာသူပဲဆိုျပီး မေကာင္းေသာစိတ္နွင့္ ေမတၱာမပို႔ရ ဆိုျပီး အနာဂါတ္ကို ရည္ေမ်ာ္ျပီး ဆိုဆံုးမေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ အယုတ္ဆံုးအားျဖင့္ ေျပာဖ႔ိုေနေနသာသာ ေစာင္းေျမာင္းျပီးေတာင္ မေျပာရဟု မိန့္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ဒါက ရဟန္းေတြအတြက္ ပညတ္ထားတာပါ။ လူေတြ အတြက္ လည္း မွတ္သားနာယူသင့္ပါတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">မိမိဆႏၵကေတာ့ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းနွင့္ မိသားစုတစ္စုျဖစ္ေစခ်င္ပါသည္ ေဘးရန္ေတြျပည့္ေနေသာ အိမ္ေထာင္တစ္ခုလို မျဖစ္ေစခ်င္ပါ။ က်ားလည္း အဆြဲမခံနိုင္ဘူး ႏြားလည္း အကြဲမခံနိုင္ဘူး ။ ေကာင္းေမြခံ ဆိုးေမြးခံ ကေလးသူငယ္ေတြကို သနားေပးပါ။<br /><br />နားလည္းေပးပါ ၀ါးလံုးရွည္နွင့္ ရိုက္ခ်င္ေသာ စိတ္မ်ားကိုလည္း မျဖစ္ေစခ်င္ပါ။ အိမ္တြင္းမွာ ရွိေနေသာ ဘခင္ မိခင္ သားသမီးေတြ အားလံုးစည္းစည္း လံုးလံုး ညီညီညာညာ ျဖင့္ မိမိ နွင့္ဆိုင္ရာ ေနရာကိုယ္စီမွာ ေနျပီး တာ၀န္ေက်မယ္ဆိုရင္ျဖင့္ အိမ္ေထာင္စုတစ္စုသည္ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ အလြန္႔ကို ေကာင္းေသာ မိသားစုေလး ျဖစ္လာမွာ မလြဲပါဘူး။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #990000; font-size: small;">အားလံုးပဲ ကိုယ္စိတ္နွစ္ျဖာ က်မ္းမာခ်မ္းသာစြာျဖင့္ သူေတာ္ေကာင္ေတြ အားလံုး စည္းစည္းလံုးလံုး ညီညီညြတ္ညြတ္ျဖင့္ တစ္ဦးနွင့္တစ္ဦး အျပစ္မျမင္ အခ်စ္၀င္ကာျဖင့္ ျငိမ္းခ်မ္းစြာ အတူတကြ တစ္သက္လံုး လက္တြဲသြားနိုင္ၾကပါေစလို႔ ဆႏၵျပဳရင္းျဖင့္............... </span><br /><br /><span style="color: #990000; font-size: small;">ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလး </span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><br /></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-7565216891614562422?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2009/10/blog-post_03.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)0tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-7970750182683244849Wed, 02 Feb 2011 05:29:00 +00002011-02-03T10:08:52.211-08:00ပညာေပးေဆာင္းပါးမ်ား<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TUjtUrDOYzI/AAAAAAAAAuo/iTEysOntWkQ/s1600/DSC00890.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TUjtUrDOYzI/AAAAAAAAAuo/iTEysOntWkQ/s320/DSC00890.JPG" width="320" /></a></div><br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဘဝမွာ&nbsp; အေၾကာင္းတစ္စံု&nbsp; တစ္ရာေၾကာင့္&nbsp; လက္ခံ&nbsp; ထားရတာေတြ&nbsp; ရွိလား&nbsp; ဆိုတာ&nbsp; စဥ္စားပါ။&nbsp; ေရွာင္လို႔&nbsp;&nbsp; တိမ္းလို႔&nbsp;&nbsp; မရလို႔&nbsp;&nbsp; လက္ခံထားရတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခ်က္ေတြ&nbsp;&nbsp; ရွိလား ၊&nbsp; ခၽြင္းခ်က္ေတြ&nbsp;&nbsp; ရွိလား။&nbsp; အဲဒီ&nbsp;&nbsp; အခ်က္ေတြကို&nbsp;&nbsp; ကိုယ္႔ကိုကိုယ္&nbsp;&nbsp; ျပန္စစ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; မညွာရဘူးေနာ္ ။ &nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ညီငယ္&nbsp; ညီမငယ္ တို႔ထံမွာ&nbsp; ပိုက္ဆံ&nbsp;&nbsp; မရွိဘူးေနာ္&nbsp;&nbsp; ပညာတက္ေအာင္&nbsp; လုပ္လို႔&nbsp; ရတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဗဟုသုတ&nbsp; ရွိေအာင္&nbsp;&nbsp; လုပ္လို႔ရတယ္။&nbsp; ရုပ္မေခ်ာ&nbsp; ဘူးေနာ္&nbsp;&nbsp; အေျပာ&nbsp; ေကာင္းေအာင္&nbsp; လုပ္လို႔&nbsp; ရတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဟုတ္တယ္&nbsp;&nbsp; တကယ္ေျပာတာ။&nbsp;&nbsp; အေျပာ&nbsp; ေကာင္းတာ&nbsp; ကိုလည္း&nbsp; အထင္မေသးနဲ႔။&nbsp; ယခု&nbsp; ေခတ္မိန္းကေလး&nbsp; အမ်ားစုဟာ&nbsp;&nbsp; ရုပ္ေခ်ာတာနဲ႔&nbsp; အေျပာေကာင္းတာ&nbsp; ဆိုရင္ေလ&nbsp; အေျပာ&nbsp; ေကာင္းတာကို&nbsp; ပိုျပီး&nbsp; ၾကိဳက္တာ&nbsp;&nbsp; မ်ားတယ္ေနာ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အမ်ိဳးသမီး&nbsp;&nbsp; ေတြဆိုရင္လည္း&nbsp;&nbsp; ဒီလိုပါပဲ&nbsp;&nbsp; အမူအရာ&nbsp; ေလးနဲ႔&nbsp; " ဟုတ္တာေပါ႔&nbsp; ကြ်န္မတို႔က&nbsp; ဘာညာနဲ႔ဆို "&nbsp; ေျပာခ်င္တာက&nbsp;&nbsp; အဲဒီလို&nbsp;&nbsp; မိန္းကေလးက&nbsp;&nbsp; ဟန္ပန္ေလးနဲ႔&nbsp;&nbsp; ေျပာလာရင္လည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေယာက်္ားေလး&nbsp;&nbsp; ေတြက&nbsp; သေဘာက်ရင္&nbsp;&nbsp; က်သြားတာေပါ႔ ။ &nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အထက္က&nbsp;&nbsp; ေရးခဲ႔သလိုပဲ&nbsp;&nbsp; မိမိ&nbsp;&nbsp; ဘဝေပး&nbsp;&nbsp; အေျခအေနေၾကာင့္&nbsp;&nbsp; အျပစ္အနာဆာ&nbsp; ေတြရွိခဲ႔လား။&nbsp; အဲဒါကို&nbsp;&nbsp; စဥ္စား။&nbsp; အားနည္းခ်က္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; လိုက္ရွာ။&nbsp; ေတြ႔မွာပဲ ။&nbsp; လူတိုင္းမွာေတာ့&nbsp;&nbsp; အားနည္းခ်က္ေတြက&nbsp; ရွိမွာပဲ။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;&nbsp; " အဲဒီ&nbsp; ရွိတဲ႔&nbsp; အားနည္းခ်က္ကို&nbsp;&nbsp; ျပန္ျပီး&nbsp; ျဖည္႔ဖို႔ေတာ႔&nbsp;&nbsp; ဘယ္ေတာ႔မွ&nbsp; မပ်င္းနဲ႔&nbsp; မေမ႔နဲ႔" </span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဲဒီလို&nbsp;&nbsp; သိေအာင္&nbsp;&nbsp; ၾကေတာ့လဲ&nbsp;&nbsp; တစ္လတန္သည္&nbsp; တစ္ပတ္တန္သည္&nbsp; ရပ္ရပ္&nbsp;&nbsp; ျပီးေတာ့&nbsp; စစ္ရတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒီလို&nbsp;&nbsp; စစ္ေတာ့မွ&nbsp;&nbsp; အားနည္းခ်က္ကို&nbsp;&nbsp; သိတာ။&nbsp; အဲဒီေတာ႔မွ&nbsp;&nbsp; " ေၾသာ&nbsp;&nbsp; အခုတစ္ေလာ&nbsp;&nbsp; ငါဟာ&nbsp;&nbsp; အလကားေနရင္း&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္ေတြ&nbsp;&nbsp; ျဖဳန္းေနပါလား " ဆိုတာ&nbsp; သိတာ။&nbsp; မစစ္ရင္&nbsp;&nbsp; မေတြ႔ဘူး။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">မိန္းကေလး&nbsp;&nbsp; ေတြလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒီလိုပါေပါ႔။&nbsp;&nbsp; အလွ&nbsp; အပနဲ႔&nbsp; ပတ္သက္ျပီးေတာ့&nbsp;&nbsp; စစ္ရတယ္။&nbsp;&nbsp; ငယ္ငယ္&nbsp; တုန္းကေတာ့&nbsp;&nbsp; ဟုတ္တာေပါ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကိုယ္လံုး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကိုယ္ေပါက္&nbsp;&nbsp; လွတာေလး&nbsp;&nbsp; ကအစ&nbsp; တန္ဖိုးရွိတာေပါ႔။ &nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ငယ္ငယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; တုန္းကေတာ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခႏၶာကိုယ္ေလးက&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၃၄ ၊&nbsp; ၂၄ ၊&nbsp;&nbsp; ၃၆ ေပါ႔။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနာက္ပိုင္း&nbsp;&nbsp; အသက္ၾကီးလာေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဟို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ခါတည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေလထိုးထည္႔လိုက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; သလိုပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၅၆ ၊&nbsp;&nbsp; ၆၈ ၊&nbsp;&nbsp; ၇၈ ဆိုျပီး ျဖစ္သြားေရာ၊။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;ဒုကၡ&nbsp;&nbsp; ပါပဲ&nbsp;&nbsp; ဒီလိုပံု&nbsp;&nbsp;&nbsp; မ်ိဳးဆို&nbsp;&nbsp;&nbsp; မျဖစ္ေသးပါဘူး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဝိတ္ေလွ်ာ႔အံုးမွ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုျပီး&nbsp;&nbsp; ျပဳျပင္မွာပဲ။။&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒါ&nbsp; ဘေၾကာင့္လဲ&nbsp;&nbsp; သိလား&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စစ္ေဆးလို႔ေပါ့။&nbsp;&nbsp;&nbsp; မစစ္ေဆးရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; သိပါမလားေသခ်ာ။&nbsp;&nbsp; မသိဘူးေနာ္။ &nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဘာပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္ျဖစ္ပါ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျပာခ်င္တာက&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိမိကိုယ္ကိုယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စဥ္စား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆင္ျခင္&nbsp; နိုင္ေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသိဥာဏ္နဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လုပ္အားေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထည္႔ထားမွာသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရရွည္မွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒီလူက ေအာင္ျမင္တာေနာ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တကယ္သံုး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တက္ရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အိမ္ေထာင္ျပဳတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနရာမွာေတာင္&nbsp; အသံုးဝင္ပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ခ်စ္စ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခင္စ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကင္နာစ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မွာေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျပာမေနပါနဲ႔ေတာ။့&nbsp;&nbsp; ေျပာစရာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မလိုေအာင္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခ်စ္ခဲ႔ၾကမွာ&nbsp; က်ိန္းေသတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားလံုးလဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒီအတိုင္းပဲ&nbsp;&nbsp; ဆိုတာ&nbsp;&nbsp; သိၾကမွာပါ။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒကာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ေယာက္က&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျပာတယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာေရးသူကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; "&nbsp; ခ်စ္ျပီး&nbsp;&nbsp; ၆ လ&nbsp;&nbsp; ပတ္ဝန္က်င္ေလာက္&nbsp;&nbsp; ၾကာေတာ႔&nbsp;&nbsp; သူ႔ရုပ္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; မွတ္ကိုမမွတ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေတာ့ဘူးတဲ႔။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သူရဲ႕&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရုပ္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; သတိကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မထားမိေတာ့ဘူး&nbsp;&nbsp; ေမ႔ကိုေမ႔ေနတာတဲ႔ "</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဟိုတုန္းက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရည္စားနွစ္ေယာက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရွိပါတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ခုေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လျပည့္ည&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခံုတန္းေလးေပၚမွာ&nbsp;&nbsp; ခ်စ္သူနွစ္ေယာက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထိုင္ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လမင္းၾကီးကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကည့္ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကည္နူးေနၾက&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တာေပါ့။&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိ္န္းကေလးက&nbsp; စေျပာတယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; သူ႔ခ်စ္သူ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေယာက္က်ားေလးကို</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" ေမာင္ရယ္&nbsp; ၾကည့္စမ္းပါအံုး&nbsp; လမင္းၾကီးကို&nbsp; ၾကည့္ရတာ ေအးခ်မ္းျပီး&nbsp; ၾကည္နုူးစရာ ေကာင္းလိုက္တာ&nbsp; ဆိုေတာ့&nbsp;&nbsp; ခ်စ္သူကလည္း&nbsp; ဟုတ္တာေပါ့&nbsp; ခ်စ္ခ်စ္&nbsp; ေျပာတာ&nbsp; မွန္လိုက္တာ&nbsp; ဟုတ္တယ္&nbsp; လမင္းၾကီးကို&nbsp; ၾကည့္ျပီး&nbsp; ေမာင္လည္း&nbsp; ခ်စ္လိုပဲ&nbsp; ခံစားရပါတယ္"&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုျပီး လမင္းၾကီးနဲ႔ အျပိဳင္ အခ်စ္ပန္းေလးေတြ ကို အစြမ္းကုန္&nbsp; ဖူးဖြင္႔ၾကတာေပါ့.။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒီလိုနဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; သူတို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; နွစ္ေယာက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အိမ္ေထာင္က်သြား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပါတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနာက္ပိုင္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမ်ိဳးသမီးမွာ&nbsp; မေပါ႔မပါး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္လာပါတယ္။&nbsp; ဒီလိုနဲ႔&nbsp; ေနလာရင္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; လျပည္႔ည&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ညမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမ်ိဳးသမီးက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျခံထဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္တယ္&nbsp;&nbsp; ဆိုျပီး&nbsp; အမ်ိဳးသားကို&nbsp; ေျပာျပေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမ်ိဳးသားက&nbsp;&nbsp; အမ်ိဳးသမီးကိုတြဲျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျခံထဲကို ဆင္းသြားတာေပါ့။။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ျခံထဲ&nbsp; ေရာက္ေတာ႔&nbsp; ခံုတန္းေလးေပၚမွာ&nbsp; ထုိင္ေနရင္း&nbsp; အမ်ိဳးသမီးက&nbsp; လျပည္႔ဝန္းကို&nbsp; ၾကည့္ျပီး&nbsp;&nbsp; သူ႔ေယာက်ားကို&nbsp; ေျပာတယ္။။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" ေမာင္ရယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; လျပည္႔ဝန္းၾကီးကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကည့္လိုက္စမ္းပါဦး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေအးခ်မ္းျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကည္နူးစရာ&nbsp; ေကာင္းလိုက္တာ၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေမာင္လည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒီလို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မထင္ဘူးလား&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုေတာ့၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေယာက်ၤား&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္သူက "ဟာ .. ဒီမိန္းမ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရႈးေနလား&nbsp;&nbsp;&nbsp; လျပည္႔ည&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုမွေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေအးခ်မ္းတာေပါ့&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါကိုစကားလုပ္ျပီး&nbsp; လာေျပာစရာလား။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">မင္းကြာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အလုပ္ေတြမ်ား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနလို႔&nbsp;&nbsp; စိတ္ညစ္ရတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကားထဲ&nbsp; အေရမရ&nbsp; အဖတ္မရ&nbsp;&nbsp;&nbsp; စကားေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; လာေျပာေနတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒီ&nbsp; လမင္းက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေအးခ်မ္းတာ&nbsp; ပူတာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; နင္႔အလုပ္လား&nbsp; နင္နဲ႔ ဘာဆိုင္လည္း"&nbsp;&nbsp; ဆိုျပီး&nbsp;&nbsp; စိတ္ဆိုးမာန္ဆိုးနဲ႔&nbsp;&nbsp; ေျပာဆိုျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; အိမ္ေပၚကို တက္သြားသတဲ႔။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ကဲဒါေလးကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; စဥ္စားၾကည့္ေနာ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသခ်ာ။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါေပမယ္႔လည္း&nbsp;&nbsp; &nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" ကိုေရ&nbsp; ထမင္းေလး&nbsp; ပူတုန္း&nbsp; ခင္တို႔ အတူတကြ&nbsp; စားၾကရေအာင္ေနာ္&nbsp; လက္ေဆးေရလည္း&nbsp; ဒီမွာ&nbsp; အဆင္႔သင္႔ပဲ&nbsp; ကိုကို" &nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">စသည္&nbsp; ျဖင္႔ေပါ႔&nbsp;&nbsp; ေမတၱာကို&nbsp; အေျခခံျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထြက္လာတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; စကားေလးေတြ&nbsp;&nbsp; ၾကေတာ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; သိပ္ျပီးေတာ့&nbsp;&nbsp; လွတယ္။&nbsp; အမ်ိဳးသမီးဆိုလည္း&nbsp;&nbsp; ရုပ္လွတာ မလွတာ&nbsp; အသာထား&nbsp; တကယ္႔ကို&nbsp;&nbsp; ေမတၱာတရားနဲ႔&nbsp;&nbsp; လင္႔အေပၚမွာ&nbsp;&nbsp; ဝတၱရား&nbsp; ငါးပါးနဲ႔&nbsp;&nbsp; အညီ&nbsp; ဆက္ဆံရမယ္။။ &nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">သူမ်ားေတြလို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပိုက္ဆံ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မတက္နိုင္လို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဟင္းေကာင္းေကာင္း&nbsp; အခ်က္နိုင္ဘူး&nbsp;&nbsp; ဆိုရင္ေတာင္&nbsp; လိုက္ေလ်ာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညီေထြေအာင္ေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခ်က္ရမွာေပါ့။ &nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒီဘက္ကေန&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျငဳပ္သီးေလး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေထာင္းထားရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဟိုဘက္က&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခ်ဥ္ေပါင္ဟင္းေလး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခ်က္ထားရင္&nbsp; လိုက္ဖတ္တာေပါ့။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒီလိုမဟုတ္ပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခ်ဥ္ေပါင္းဟင္းေလး&nbsp;&nbsp; ခ်က္ျပီး&nbsp;&nbsp; ေရွာက္သီး&nbsp; သုပ္ထားရင္ေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေယာက်ၤားျဖစ္သူက&nbsp;&nbsp; ဖေနွာင္႔နဲ႔&nbsp; တက္ျပီး&nbsp;&nbsp; ေပါက္ရုံပဲ&nbsp; ရွိေတာ့တာေပါ့။&nbsp; မဟုတ္ဘူးလား။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေျပာခ်င္တာက&nbsp; ကိုယ္က&nbsp;&nbsp; သူမ်ားေတြလို&nbsp;&nbsp; ဖြယ္ဖြယ္&nbsp; ရာရာေလး&nbsp;&nbsp; မလုပ္တက္ရင္ေတာင္&nbsp;&nbsp; ၾကင္ၾကင္နာနာ&nbsp; ဆက္ဆံတက္ရမယ္။ &nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">&nbsp; " ေမာင္ေရ&nbsp; ေမာင္႔ကို&nbsp;&nbsp; ေျပာအံုးမယ္ေနာ္&nbsp;&nbsp; လင္မယားခ်င္မို႔လို႔&nbsp;&nbsp; အားနားလိုက္တာ&nbsp; ဒီေန႔ေတာ႔ေလ&nbsp;&nbsp; သည္းခံျပီး&nbsp; စားလိုက္ေနာ္ " </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဆိုျပီး&nbsp; ငါးပိဖုတ္ကို&nbsp;&nbsp; တို႔ျပတယ္&nbsp; ဆိုရင္ေတာင္&nbsp; လင္ျဖစ္တဲ႔&nbsp;&nbsp; သူက&nbsp;&nbsp; " ရပါတယ္ကြာ "&nbsp; ဆိုျပီး မၾကိဳက္ေပမယ္႔လည္း&nbsp;&nbsp; အသံေလးခ်ိဳခ်ိဳေလးေၾကာင့္&nbsp; ေျပာရံုက&nbsp; လြဲလို႔&nbsp;&nbsp; ဘာရွိအံုးမွလည္း။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">စာေရးသူ&nbsp;&nbsp; ဒီေနရာမွာ&nbsp;&nbsp; အဓိက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျပာခ်င္တာက&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ေယာက္နွင္႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ေယာက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခ်စ္ခင္သြားျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; တြယ္တာသြားျခင္း&nbsp;&nbsp; ဆိုတာက&nbsp;&nbsp; တစ္ေယာက္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ေယာက္&nbsp;&nbsp; ဂရုစိုက္တဲ႔စိတ္&nbsp;&nbsp; ေမတၱာတရား&nbsp; အဲဒီ&nbsp;&nbsp; စိတ္ကစတာ။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရုပ္ကၾကာရွည္&nbsp;&nbsp; ခံတာ&nbsp;&nbsp; မဟုတ္ဘူး။&nbsp;&nbsp; စိတ္က&nbsp; ၾကာရွည္ခံတာ။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေနာက္ဆံုး&nbsp;&nbsp; စိတ္က&nbsp; ညစ္ပတ္လာျပီး&nbsp;&nbsp; ဆိုရင္ေလ&nbsp;&nbsp; အဲဒီလွပါတယ္&nbsp;&nbsp; ဆိုတဲ႔&nbsp;&nbsp; ရုပ္ကိုေတာင္&nbsp;&nbsp; ပါးပိတ္&nbsp; ရိုက္ခ်င္တဲ႔စိတ္&nbsp;&nbsp; ေပါက္လာတာ။&nbsp; ေနာက္ဆံုးက်ေတာ႔&nbsp;&nbsp; ေတာ္ျပီး&nbsp;&nbsp; ဒီေကာင္မ&nbsp;&nbsp; ေတာ္ျပီး&nbsp;&nbsp; ဆိုျပီးေတာ့ေလ&nbsp; ရုပ္ကို&nbsp; ျမင္တာနဲ႔</span><br /><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; "&nbsp; လက္သီးနဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; (၅)&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခ်က္ေလာက္&nbsp;&nbsp; ထိုး</span><br /><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; " ထီးနဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; (၆)&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခ်က္ေလာက္&nbsp;&nbsp; ရိုက္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; " ဖေနွာင္႔နဲ႔&nbsp;&nbsp; ( ၈)&nbsp;&nbsp; ခ်က္ေလာက္ ေပါက္&nbsp;&nbsp; ျပီး </span><br /><br /><span style="font-size: small;">တိုင္မွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကိဳးတုတ္ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဧရာဝတီျမစ္ရဲ႕&nbsp;&nbsp; ပထမ&nbsp;&nbsp; ျမစ္က်ဥ္းကေန&nbsp;&nbsp; မုတၱမ ေကြ႕&nbsp;&nbsp; အထိကို&nbsp; ေမွ်ာ္ပစ္လိုက္&nbsp;&nbsp; ခ်င္စိတ္&nbsp;&nbsp; ေပါက္လာတာ။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေျပာခ်င္တာက ဦဇင္းေရးခဲ႔တဲ႔&nbsp; အေၾကာင္းရာေတြကို&nbsp;&nbsp; ေသခ်ာဖတ္ရင္&nbsp;&nbsp; အိမ္ေထာင္ဖတ္&nbsp; ေရြးတဲ႔&nbsp; အခါမွာေတာင္&nbsp;&nbsp; အသံုးဝင္ပါတယ္။&nbsp; သံုးလို႔&nbsp; ရတယ္ေနာ္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ကဲစာေရးတာလည္း&nbsp;&nbsp; ေတာ္ေတာ္ေလး&nbsp; ရွည္သြားျပီး&nbsp;&nbsp; ေတာ္ၾကာ&nbsp; ဆရာေတာ္&nbsp; တစ္ပါးကို ေျပာတဲ႔အတိုင္း&nbsp; အေျပာခံေန ရမွာဆိုးေသးတယ္။ &nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">တစ္ခါတုန္းက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆရာေတာ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ပါး&nbsp;&nbsp;&nbsp; တရားေဟာေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တရားေဟာေနရင္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အရွိန္ေလးက&nbsp; ရလာေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္ၾကာသြားတယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထင္ပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;ဘုန္းၾကီးလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တရားေဟာေနတာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေတာ္ေတာ္နဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; မျပီးေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; တရားပြဲထဲက&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကေလးအေမ&nbsp; တစ္ေယာက္က&nbsp;&nbsp;&nbsp; စိတ္ညစ္လာျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; အိပ္ေနတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကေလးကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိတ္ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; နိုးလိုက္တယ္။ &nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ကေလးက&nbsp;&nbsp; " အူဝဲ"&nbsp;&nbsp; ဆိုျပီး&nbsp;&nbsp; ထေအာ္လိုက္ေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; အေမလုပ္သူကေလ&nbsp;&nbsp; ဘာေျပာတယ္&nbsp; မွတ္သလဲ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဟဲ႔&nbsp; ေသခ်င္းဆိုးေလ&nbsp; တိတ္.. ငိုမေနနဲ႔..&nbsp;&nbsp; ဟိုမွာ&nbsp;&nbsp; နင္႔အေဖက&nbsp; ခုထိ&nbsp; တရားမခ်ေသးဘူးတဲ႔"</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ခုလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒီလို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္မွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုးရေသးတယ္။။&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာေတြက&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရွည္လိုက္တာေပါ။&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒီေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရွးက&nbsp; စကားကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျပန္ျပီးဆက္မယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုရင္ေလ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘဝကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မထားဘူးလား။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">တန္ဖိုးထား&nbsp;&nbsp; ရမွာေပါ့။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘဝကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုးထားရင္ေလ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘဝထဲမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပါတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္ကိုလည္း&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုးထားရမွာေပါ့။ &nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အခ်ိန္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုးထားရင္&nbsp;&nbsp; ကိုယ္႔ကိုကိုယ္&nbsp;&nbsp; လုပ္အားမ်ားမ်ား&nbsp;&nbsp; ထည္႔&nbsp;&nbsp; လုပ္အားမ်ားမ်ား&nbsp;&nbsp; ထည္႔ေလေလ။&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒီသူက&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသံုးဝင္ေလေလ&nbsp;&nbsp; " အမိႈက္"&nbsp;&nbsp;&nbsp; အျဖစ္က&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရပ္စဲေလေလပဲ။&nbsp; ဟုတ္ျပီးလား။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ကဲဒီေတာ့&nbsp; ဒီမွာပဲ&nbsp;&nbsp; " လူငယ္ေတြ&nbsp;&nbsp; အတြက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; လမ္းျပၾကယ္ ( Guiding star)&nbsp;&nbsp;&nbsp; အပိုင္း&nbsp;&nbsp; ၄ ကို ရပ္နားလိုက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ညီငယ္&nbsp; ညီမငယ္တို႔&nbsp;&nbsp; အားလံုး&nbsp; ရင္ထဲမွာ&nbsp; တစ္ခုခုေလး က်န္ရစ္ခဲ႔ရင္ပဲ&nbsp;&nbsp; စာေရးရက်ိဳးနပ္ပါျပီး</span>။<br /><br /><span style="font-size: small;">ဘေလာ႔မွာ&nbsp; လာေရာက္လည္&nbsp; ပတ္သူအေပါင္း&nbsp; က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ။။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" လူငယ္မ်ားအတြက္&nbsp; လမ္းျပၾကယ္ ( Guiding Star)&nbsp; အပိုင္း&nbsp; ၅ ကို&nbsp;&nbsp; မၾကာခင္&nbsp;&nbsp; ဆက္လက္&nbsp; ဖတ္ရႈၾကပါ" </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလး</span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-7970750182683244849?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2011/02/guiding-star.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)2tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-6069907663391546774Sun, 30 Jan 2011 19:38:00 +00002011-02-03T09:44:25.037-08:00ပညာေပးေဆာင္းပါးမ်ား<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TUqHHaXipNI/AAAAAAAAAu4/6fIAoBzF0lQ/s1600/DSC00734.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5569412450603934930" src="http://4.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TUqHHaXipNI/AAAAAAAAAu4/6fIAoBzF0lQ/s320/DSC00734.JPG" style="cursor: pointer; display: block; height: 240px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px;" /></a><br /><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အခ်ိန္&nbsp;&nbsp; ဆိုတာကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညီငယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညီမငယ္တို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘယ္လို&nbsp;&nbsp;&nbsp; နားလည္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကသလဲေတာ့&nbsp;&nbsp; မသိဘူး။ သိလားလို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေမးရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; သိေနျပန္ေရာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါဆိုေျပာစမ္းပါဆိုေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မေျပာတက္ေတာ့ဘူး။ ဟုတ္တယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; မဟုတ္လား။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">စာေရးသူ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ငယ္ငယ္က&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကားခဲ႔ဘူး&nbsp;&nbsp; တာရွိတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုးထားပါ။&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္ကို အက်ိဳးရွိေအာင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသံုးခ်ပါ။&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာေရးသူ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အပါအဝင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားလံုးလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကားဖူးမွာပါ။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါေပမယ္႔ ထူးဆန္းတာက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘယ္သူကမွ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္ဆိုတာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာလဲဆိုတာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မေျပာျပခဲ႔ၾကဘူး။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဘာမွန္းမသိတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အရာတစ္ခုကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာေရးသူ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အပါအဝင္&nbsp;&nbsp; ညီငယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညီမငယ္တို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘယ္လို တန္ဖိုးထားမလဲ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဟုတ္တယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; မဟုတ္လား။ &nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;"အခ်ိန္သည္ တန္ဖိုးရွိသည္တဲ႔" (ပီမိုးနင္းေျပာေနက်စကား)။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဲဒီစကားေရာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မွန္သလား&nbsp;&nbsp;&nbsp; စဥ္စားေနာ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; နာရီကလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္မဟုတ္ဘူး၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; နာရီက&nbsp; သူ႔ဘာသာသူ&nbsp;&nbsp;&nbsp; သြားေနတာ၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; နာရီေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မေပၚခင္ကေရာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္ဆိုတာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မရွိခဲ႔ဘူးလား။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;ဥပမာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာေရးသူ&nbsp;&nbsp;&nbsp; လက္ခုပ္နွစ္ခ်က္&nbsp;&nbsp;&nbsp; တီးလိုက္တယ္&nbsp;&nbsp; ဆိုပါေတာ့၊&nbsp;&nbsp; " ေျဖာင္း.. ေျဖာင္း."&nbsp;&nbsp; ျမည္သြားတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; လုပ္ခုပ္သံသည္&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ခ်ိန္တည္းလား၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရွ႕ဆင္႔ေနာက္ဆင္႔လား။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေရွ႕ဆင္႔ ေနာက္ဆင္႔ေပါ႕။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါဆို&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒီ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရွ႕ဆင္႔ေနာက္ဆင္႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုတာက&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္မဟုတ္ဘူးလား၊&nbsp;&nbsp; ဒါက&nbsp;&nbsp;&nbsp; အလြယ္ကူဆံုး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဥပမာေပါ႔။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါဆိုရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုးထားတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; သူဟာ ေရွ႕ဆင္႔ေနာက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆင္႔ေလး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေတြကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုးထား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရမယ္ေနာ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေနာက္ဆံုး&nbsp;&nbsp; စာေရးသူတို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျမတ္စြာဘုရားက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပရိနိဗၺာန္ျပဳခါနီးမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျပာသြားခဲ႔တဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; စကားေလး&nbsp; ညီငယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညီမငယ္တို႔&nbsp;&nbsp; ၾကားဘူးမယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထင္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" မေမ႔မေလွ်ာ႔ မေပါ႔မဆပဲ သတိနဲ႔ အျမဲ ေနသြားပါတဲ႔"</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဲဒီ&nbsp;&nbsp; စကားေလးက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပိဋိကတ္သံုးပံုထည္းမွာ&nbsp;&nbsp; ၊(၁၉၇၂) ၾကိမ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေတာင္ပါတယ္ေနာ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘဝဆိုတာ ေမြးတာနဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသတာၾကားမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရွိတဲ႔ကာလ၊&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္နည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားျဖင္႔ေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္ေပါ႔။ စဥ္စားၾကည့္ေနာ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မေမြးရင္ ဘဝဆိုတာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရွိလာမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မဟုတ္ဘူး။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" ဒီဦးေလးက အသက္ ၅၀</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" ဒီအစ္မၾကီးက အသက္ ၄၀</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" စာေရးသူက အသက္ ၂၈</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဲဒီ&nbsp; ၅၀၊&nbsp; ၄၀၊&nbsp; ၂၈&nbsp; ဆိုတာေတြ&nbsp;&nbsp; ကေရာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္ေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မဟုတ္ဘူးလား။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘဝဆိုတာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္ေတြနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထား&nbsp;&nbsp;&nbsp; တာပါ။&nbsp;&nbsp; ကိုယ္႔မွာရွိတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဦးေနွာက္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; သံုးေစခ်င္လို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျပာတာ။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဦးေနွာက္ကို&nbsp;&nbsp; မသံုးရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာမွ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဓိပၸါယ္မရွိဘူး။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားလံုးဟာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အလကားပဲ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">စာေရးသူ&nbsp;&nbsp; ၾကားခဲ႔ဘူးတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဟာသေလး&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ခုေျပာျပမယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဦးေနွာက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျပိဳင္ပြဲၾကီး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; က်င္႔ပေတာ့ ျမန္မာ&nbsp;&nbsp; ဦးေနွာက္က&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေစ်းအၾကီးဆံုး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္သြားတယ္။&nbsp;&nbsp; &nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အေမရိကန္&nbsp; ဦးေနွာက္၊&nbsp;&nbsp; ကိုရီးယား&nbsp;&nbsp; ဦးေနွာက္၊&nbsp;&nbsp; ဂ်ပန္&nbsp;&nbsp; ဦးေနွာက္၊&nbsp;&nbsp; တရုတ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဦးေနွာက္ ေတြရဲ႕ၾကားထဲမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အရမ္းကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္းဖိုးျမင္႔သြားတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျမန္မာဦးေနွာက္က။&nbsp;&nbsp; ဘာျဖစ္လို႔လည္း&nbsp;&nbsp; ဆိုေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; တျခားဦးေနွာက္ေတြက&nbsp;&nbsp;&nbsp; သံုးထားတာ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အိုေနျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေဟာင္းေနျပီးတဲ႔ ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျမန္မာဦးေနွာက္ကေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; လံုးဝကို&nbsp;&nbsp; မသံုးရေသးတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသစ္ခ်ပ္ခၽြတ္ ဦးေနွာက္ပါတဲ႔။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါေၾကာင္႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေစ်းၾကီးတာဆိုပဲ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒါေၾကာင္႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; စဥ္စားဖို႔လိုပါတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘဝကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုးမထားဘူးလား&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုးထားရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘဝထဲမွာ&nbsp;&nbsp; ပါတဲ႔ အခ်ိန္ကိုလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုးထားရ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မွာေပါ့။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျမိဳ႕တစ္ျမိဳ႕မွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာၾကည့္တိုက္သာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မရွိရင္&nbsp;&nbsp; ေနမယ္။ </span><br /><span style="font-size: small;">ဘီလိယက္&nbsp;&nbsp; ခံုကေတာ့&nbsp;&nbsp; အနည္းဆံုး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ငါး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခုေလာက္ရွိမယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; တကယ္ကိုပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္ေတြ&nbsp;&nbsp; အားလံုးကို လူငယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; လူၾကီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; မေရႊး&nbsp;&nbsp;&nbsp; သြားျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖဳန္းေနၾကတာ။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပတ္ဝန္က်င္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကလည္းဆိုင္ပါတယ္။ ပတ္ဝန္က်င္ဆိုလို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညီငယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညီမငယ္တို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခင္ၾကီးေပါက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အေၾကာင္းေျပာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျပရဦးမယ္။</span><br /><br /><br /><span style="font-size: small;">ရြာတစ္ရြာမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခင္ၾကီးေပါက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုတာရွိတယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ေန႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မယားနဲ႔&nbsp;&nbsp; သား&nbsp;&nbsp;&nbsp; သမီးေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; စြန္႔ျပီး ရြာနဲ႔&nbsp;&nbsp; အလွမ္းေဝးတဲ႔&nbsp;&nbsp; ေတာ တန္းေလးထဲမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; သြားျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ကိုယ္ထဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တရားေဟာထုတ္ေနတယ္၊ တစ္ေန႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထမ္းရည္မူးျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျပန္လာတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; လူေတြထဲက&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ေယာက္က&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခင္ၾကီးေပါက္ကို စရေအာင္ဆိုျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; သံခ်ပ္ထိုးတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" နုမွာ ငါးရာ ရင္႔မွာတစ္က်ိပ္ ေအာင္ျမင္ခဲ႔တဲ႔ ဘုရားေလာင္း၊</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" ဘုရားေလာင္း ေနာက္တို႔နွစ္ေယာက္ ။ တို႔နွစ္ေယာက္ေနာက္ ခင္ၾကီးေပါက္တဲ႔"</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဲဒီသံခ်ပ္သံ&nbsp;&nbsp; လည္းၾကားေရာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာမွမစဥ္းစား&nbsp;&nbsp; ေတာ့ဘူး။&nbsp;&nbsp; ငါ႔အရင္ ပြင္႔မည္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘုရားေလာင္း&nbsp;&nbsp; ေတြေတာင္&nbsp;&nbsp; ခုမွ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထန္းရည္မူးတုန္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; ငါက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာေၾကာင့္&nbsp;&nbsp;&nbsp; အပင္ပန္းခံျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; က်င္႔ရမွာတုန္းဆိုျပီး အိမ္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျပန္ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိသားစုေတြနဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အတူေနပါေလေရာ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပတ္ဝန္က်င္ဆိုတာလည္း&nbsp;&nbsp; ဆိုင္သင္႔&nbsp; သေလာက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေတာ႔ဆိုင္ပါတယ္။ &nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေနာက္ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; လုပ္အား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုတာကို&nbsp; ျပန္ေျပာမယ္ေနာ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သူေဌးတစ္ေယာက္က&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အလုပ္သမား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေခၚမယ္ဆိုရင္&nbsp;&nbsp; ၁၀ တန္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေအာင္တဲ႔သူနဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၄ တန္းေအာင္တဲ႔&nbsp;&nbsp; သူကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘယ္သူ႔ကို ခန္႔မလဲ၊&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၁၀ တန္းေအာင္တဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေကာင္ကိုပဲ &nbsp;&nbsp; ခန္႔မွာေပါ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; မဟုတ္ဘူးလား။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဘာေၾကာင့္လည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၁၀&nbsp;&nbsp;&nbsp; နွစ္တိတိ&nbsp;&nbsp;&nbsp; သူ႔ကိုယ္ထဲမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; လုပ္အားေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထည့္ထားတာကို။&nbsp;&nbsp; ဟို တစ္ေယာက္က&nbsp;&nbsp; ၄ နွစ္ပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထည္႔ထားတာေလ။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါေၾကာင့္&nbsp;&nbsp;&nbsp; အလုပ္ေခၚရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; လုပ္သက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; အေတြ႔အၾကံဳ ဘယ္ေလာက္ရွိရမယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာညာဆိုျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထည့္တာေပါ့။&nbsp;&nbsp;&nbsp; အလကားထည့္တာ&nbsp; မဟုတ္ဘူးေနာ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" ကိုယ္႔ကိုကိုယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုးရွိခ်င္ရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခ်ိန္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုးရွိရွိသံုး၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; လုပ္အားမ်ားမ်ားထည္႔။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" လုပ္အားထည့္နိုင္&nbsp;&nbsp; ေလေလ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒီသူဟာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဖိုးတန္ေလပဲ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" ေလာကၾကီးမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘယ္ဟာမွ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အလကားမရဘူး&nbsp;&nbsp;&nbsp; လုပ္အားေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုက္ရမယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ကဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုးကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျပန္ဆက္မယ္ေနာ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုးမွာလည္း&nbsp;&nbsp; " တန္းဖိုးအတုနဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္းဖိုးအစစ္&nbsp; ဆိုတာရွိတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္းဖိုးရွိမရွိ&nbsp;&nbsp; ဆိုတာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျပန္ျပီးစစ္ေဆး&nbsp;&nbsp; ေပးရတယ္&nbsp;&nbsp; မၾကာခဏ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုသလိုေပါ့။ </span><br /><span style="font-size: small;">ငါဟာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခုတစ္ေလာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘီလိယက္ခံု ၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; လက္ဘက္ရည္ဆိုင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေတြမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သံုးခဲ႔တဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္ေတြက ေတာ္ေတာ္မ်ားပါလား၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနာက္ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဖဲဝိုင္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; မွာထိုင္ေနတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္ေတြကလည္း ေတာ္ေတာ္မ်ားပါလား။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒါမမွဟုတ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; တရားထိုင္တယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာဖတ္တယ္ေပါ့။&nbsp;&nbsp;&nbsp; လူၾကီးေတြ&nbsp;&nbsp; ဆိုလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; တရားထိုင္တယ္ စာဖတ္တယ္ေပါ့။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; သူ႔အခ်ိန္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; သူတန္ဖိုးရွိရွိ&nbsp;&nbsp;&nbsp; သံုးေနတာေပါ့။ &nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အခ်ိန္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုးရွိရွိ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မသံုးရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒီလူဟာ&nbsp;&nbsp; အလကားပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကိုယ္ကအလကားလူ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဟုတ္မဟုတ္ ဆိုတာ&nbsp;&nbsp; အဒီလို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရပ္ရပ္ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; စစ္ေဆးရတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; စစ္ေဆးပါမ်ားလာေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; သိလာတာေပါ့။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေနာက္တစ္ခုက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ယခုခတ္&nbsp;&nbsp; ေကာင္မေလးေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၁၄ နွစ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၁၅ နွစ္ဆို&nbsp;&nbsp;&nbsp; က်န္တာသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မတက္ရွိရမယ္ သူတိုကေတာ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရႈိးထုတ္တတ္တယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေကာင္ေလးေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကည့္ေအာင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; အျမဲဂရုစိုက္တယ္။ </span><br /><span style="font-size: small;">ဒါသဘဝကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျပာတာပါ။&nbsp;&nbsp;&nbsp; အျပစ္ေျပာတာ&nbsp;&nbsp; မဟုတ္ပါဘူး။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရိႈးထုတ္တယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုတာတင္&nbsp;&nbsp; အားမရေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; လမ္းသလား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရေသးတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; သူတို႔ရည္ရြယ္က&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေကာင္ေလးေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကည့္ေအာင္ မဟုတ္ဘူးလား။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" သမီးေတာ့ကေတာ႔ ရိႈးထုတ္ျပီး အိမ္မွာပဲ ေခါင္းျမီးျခံဳအိပ္လိုက္တယ္ဆိုတာ တစ္ခါမွ မေတြ႔ဘူးဘူး။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">တကၠသိုလ္ေတြ&nbsp;&nbsp; မွာလည္းပဲ&nbsp;&nbsp; ဒီအတိုင္းပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျခေထာက္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ဖက္ခြဲရတာနဲ႔၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; နွစ္ဘက္ခြဲရတာနဲ႔၊ အားမရေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒူးထိထပ္&nbsp; ခြဲရတာနဲ႔။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မ်ိဳးစံုေပါ႔။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဲဒီေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာေရးသူ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အိမ္က&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသက္ ၂၁ နွစ္ရွိျပီး&nbsp;&nbsp; ျဖစ္တဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အစ္မသမီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; တူမကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေတြ႔တိုင္း&nbsp;&nbsp; သင္ထား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျပာထားရတယ္။&nbsp;&nbsp; တူမေနာ္&nbsp; စာေပးတိုင္း သြားျပီး&nbsp;&nbsp; မၾကိဳက္နဲ႔။&nbsp;&nbsp; စာထဲမွာေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တူမကို&nbsp; အဲဒီေကာင္က&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရးခ်င္ေရးထားလိမ္႔မယ္&nbsp; ဒီလို..</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" နွစ္မေလးရဲ႕&nbsp;&nbsp; မ်က္နွာကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျမင္လိုက္တဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနမွ&nbsp;&nbsp;&nbsp; စ၍&nbsp;&nbsp;&nbsp; သြားလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒီစိတ္&nbsp;&nbsp; စားလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒီစိတ္ ျဖစ္ေန&nbsp;&nbsp; ပါေသာေၾကာင့္&nbsp;&nbsp; ေရွ႕မ်က္နွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနာက္ထားျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေယာက္က်ားတို႔&nbsp;&nbsp; အခ်စ္ကို&nbsp;&nbsp; မဟဲပါနွင့္&nbsp; ဗ်ာ ခင္ရယ္ ခ်စ္နွစ္မထံ&nbsp;&nbsp; ခ်စ္ခြင္႔ပန္&nbsp;&nbsp; အသနားခံအပ္ပါသည္။&nbsp;&nbsp; ဘာညာေပါ့။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">"တစ္ခ်ိဳ႕&nbsp; ၾကေတာ့လည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကဗ်ာေလး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာေလးနဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရးခ်င္&nbsp; ေရးမွာေပါ့။ ဘယ္လို႔လည္း ဆိုေတာ႔ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">"အေရွ႕က&nbsp;&nbsp; ေနမင္းၾကီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထြက္လာတဲ႔&nbsp;&nbsp; အခါမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒီေနမင္းၾကီးရဲ႕&nbsp;&nbsp; အသေရကို&nbsp;&nbsp; ပူေဇာ္တဲ႔&nbsp;&nbsp; အေနနဲ႔ ကုမုျဒၵာ&nbsp;&nbsp; ၾကာပန္းေလးက&nbsp;&nbsp; ပြင္႔လာတာပါ။&nbsp;&nbsp; ဒါေပမယ္႔&nbsp;&nbsp; အဲဒီေနမင္းၾကီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘယ္သိပါမလဲ" </span><br /><br /><span style="font-size: small;">"အေရွ႕က&nbsp;&nbsp; လမင္းၾကီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထြက္လာတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခါမွာ&nbsp;&nbsp; အဲဒီလမင္းၾကီးရဲ႕&nbsp;&nbsp; အသေရကို&nbsp;&nbsp; ပူေဇာ္တဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အေနနဲ႔ ပဒုမၼာၾကာပန္းေလး&nbsp;&nbsp; ဟာ&nbsp;&nbsp; ပြင္႔လာတာပါ။&nbsp;&nbsp; အဲဒီ&nbsp;&nbsp; လမင္းၾကီးကေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပဒုမၼာၾကာပန္းေလးကို ဘယ္သိပါမလဲ"</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" အဲဒီၤလိုပဲ&nbsp;&nbsp; ခ်စ္နွစ္မတို႔ရဲ႕&nbsp;&nbsp; အလွကို&nbsp;&nbsp; ပူေဇာ္ဖို႔အတြက္&nbsp;&nbsp; တို႔မ်ားရင္ထဲ&nbsp;&nbsp; အသည္းထဲက&nbsp;&nbsp; ပြင္႔လန္းလာတဲ႔ နွလံုးသား&nbsp;&nbsp; ေမတၱာပန္းကို&nbsp; မွ&nbsp; ခ်စ္နွစ္မတို႔က&nbsp;&nbsp; အသိအမွတ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; မျပဳဘူးဆိုရင္&nbsp;&nbsp; တို႔မ်ား&nbsp;&nbsp; နားလည္းပါတယ္။ တို႔မ်ားကံပဲ&nbsp; လို႔&nbsp;&nbsp; သေဘာထား&nbsp;&nbsp; ပါတယ္နွမရယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာညာေပါ့။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဲဒီလို&nbsp; မ်ိဳးေတြ&nbsp;&nbsp; ေရးခ်င္ေရးလိမ့္မယ္။&nbsp;&nbsp; တစ္ခ်ိဳ႕ၾကေတာ့လည္း&nbsp;&nbsp; ရယ္စရာေလးေတြ ေရးခ်င္ ေရးေပးလိမ့္မယ္.</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" နွမေလးကို&nbsp;&nbsp; ခ်စ္ပါတယ္၊&nbsp;&nbsp; နွမေလးကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကိဳက္ပါတယ္။&nbsp;&nbsp; တာေဏွာ&nbsp; ယကၡ&nbsp;&nbsp; ခ်စ္လူဆိုး&nbsp;&nbsp; ဘီးလူးၾကီးလို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရႊျခဳပ္ထဲမွာ&nbsp;&nbsp; ထည္႔ျပီး&nbsp;&nbsp; နွမေလးကိုေလ&nbsp;&nbsp; ငံုထားခ်င္ပါတယ္။&nbsp;&nbsp; ဒါေပမယ္႔ေလ&nbsp;&nbsp; ရႈးရႈး ေပါက္ခ်မွာ ေၾကာက္လို႔ပါကြာ ဘာညာဆိုျပီး ေရးခ်င္ေရးလိမ့္မယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">တူမေနာ္&nbsp;&nbsp; ေလးေလးေျပာခ်င္တာက&nbsp;&nbsp; သူတို႔ိကို&nbsp;&nbsp; စာေရးေကာင္းတိုင္း&nbsp;&nbsp; သြားၾကိဳက္မယ့္&nbsp; စိတ္မကူးနဲ႔။ သူမ်ားကို&nbsp;&nbsp; ေရးခိုင္းရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘယ္လုိလုပ္မလဲ။&nbsp;&nbsp; ဘာညာေပါ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အစံုသင္ျပေပးရတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;ျပီးေတာ့&nbsp;&nbsp; တူမ&nbsp;&nbsp; နင္သိထားရမွာက တကယ္လို႔ နင္႔မွာေလ ရည္းစားရွိခဲ႔ရင္&nbsp;&nbsp; အဲဒီေကာင္က&nbsp;&nbsp; သူရဲ႕&nbsp;&nbsp; အားလပ္ခ်ိန္မွာ&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္ကို ဘယ္လို&nbsp;&nbsp; အသံုးခ်သလဲ&nbsp;&nbsp; ဆိုတာကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; စံုးစမ္းနိုင္&nbsp;&nbsp; သေလာက္&nbsp;&nbsp; စံုစမ္း။&nbsp;&nbsp; အဲဒါက&nbsp;&nbsp; အေရးၾကီးတယ္&nbsp; ဆိုျပီး&nbsp;&nbsp; ျမန္မာကို&nbsp;&nbsp; ျပန္တဲ႔&nbsp;&nbsp; အခါတိုင္း&nbsp;&nbsp; ဆံုးမရတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">အခု&nbsp; ဆို&nbsp;&nbsp; ထားပါေတာ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာေရးသူ&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာေရးေနတယ္၊&nbsp; ဒါအားလပ္ခ်ိန္&nbsp;&nbsp; မဟုတ္ဘူးေနာ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညီငယ္ ညီမငယ္တို႔&nbsp;&nbsp; လည္း&nbsp;&nbsp; စာဖတ္ေနတယ္။&nbsp;&nbsp; ဒါအားလပ္ခ်ိန္မဟုတ္ဘူး။&nbsp;&nbsp; စက္ျပင္ေနတယ္ ၊ ေရထမ္းေနတယ္။&nbsp;&nbsp; ေက်ာင္းတက္ေနတယ္။&nbsp;&nbsp; ဒါအားလပ္ခ်ိန္မဟုတ္ဘူး။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒါေပမယ္႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေႏြရာသီ&nbsp;&nbsp; သို႔မဟုတ္&nbsp;&nbsp; စေန၊&nbsp;&nbsp; တနေဂၤေႏြလို&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္မ်ိဳးေတြမွာ&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္ကို&nbsp;&nbsp; သူတို႔&nbsp;&nbsp; ဘယ္လို သံုးစြဲသလဲဆိုတာ&nbsp;&nbsp; ၾကည့္ရမယ္။&nbsp;&nbsp; နားလည္တယ္ေနာ္။&nbsp;&nbsp; ေယာက္က်ားေလးကလဲ&nbsp;&nbsp; မိန္းကေလးကို&nbsp;&nbsp; အဲဒီလို&nbsp;&nbsp; စံုစမ္း၊&nbsp; မိန္းခေလးကလည္း&nbsp;&nbsp; ေယာက်ၤားေလးေတြကို အဲဒီလို&nbsp; စံုစမ္း ရမယ္&nbsp;&nbsp; ဟုတ္ပလား။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">သူမက&nbsp;&nbsp; ဘယ္ေလာက္&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုးရွိ&nbsp;&nbsp; သလဲ၊&nbsp;&nbsp; သူက&nbsp; ဘယ္ေလာက္&nbsp; တန္ဖိုးရွိသလဲ&nbsp;&nbsp; ဆိုတာ&nbsp;&nbsp; ၾကည့္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာတန္ဖိုးမ မရွိတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိန္းကေလး&nbsp; တစ္ေယာက္၊&nbsp; ေယာက္်ားေလး တစ္ေယာက္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရြးခ်ယ္မယ္ဆိုရင္&nbsp;&nbsp; ဘာအဓိပၸာယ္ရွိမွာလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; မဟုတ္ဘူးလား။&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမ်ိဳးသား အမ်ိဳးသမီး&nbsp;&nbsp; နွစ္ဘက္စလံုးကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျပာေနတာေနာ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒါေၾကာင့္&nbsp;&nbsp; ညီငယ္&nbsp;&nbsp; ညီမငယ္&nbsp;&nbsp; တို႔ မိမိတို႔&nbsp;&nbsp; ရရွိေနတဲ႔&nbsp;&nbsp; အခိုက္အတန္႔မွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္ကို အက်ိဳးရွိေအာင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; သံုးစြဲၾကပါ ၊ အရာရာ&nbsp; ကို&nbsp; ျမင္ျမင္ရင္း&nbsp;&nbsp; ေတြ႔ေတြ႔ရင္း&nbsp;&nbsp; ေကာက္ခ်က္မခ်ပဲ&nbsp; ေနရာတိုင္း&nbsp; ကိစၥတိုင္းမွာ စနစ္တက် စီစစ္ျပီး&nbsp; မွန္ကန္ေအာင္&nbsp; ေရြးခ်ယ္နိုင္ၾကပါေစလို႔&nbsp;&nbsp; ဆုေတာင္းေပးရင္းျဖင္႔</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" လူငယ္မ်ားအတြက္&nbsp;&nbsp; လမ္းျပၾကယ္(Guiding star)&nbsp;&nbsp; အပိုင္း ၃&nbsp;&nbsp; ကို&nbsp;&nbsp; ဒီမွာတင္&nbsp;&nbsp; ရပ္နားခြင္႔ျပဳပါ။ မၾကာခင္&nbsp;&nbsp; အပိုင္း ၄ ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆက္လက ္ဖတ္ရႈ႕ၾကပါ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">စာဖတ္သူေတြ&nbsp; အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။&nbsp;&nbsp; က်န္းမာခ်မ္းသာၾကျပီး&nbsp;&nbsp; ဘဝကုိ&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္းဖိုးရွိရွိ&nbsp;&nbsp; အသံုးခ်နိုင္ၾကပါေစ။။</span><span style="font-size: small;">&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;စာဖတ္သူတို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရင္ထဲမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာဖတ္ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ခုခုမ်ား&nbsp;&nbsp;&nbsp; က်န္ခဲ႔မယ္ဆိုရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရးရက်ိဳးနပ္ပါျပီး။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလး</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-6069907663391546774?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2011/01/blog-post_30.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)2tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-8282807330365882884Sun, 30 Jan 2011 09:27:00 +00002011-02-07T10:26:04.247-08:00ပညာေပးေဆာင္းပါးမ်ား<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TURS8o4uHdI/AAAAAAAAAt8/NnBxrQJUxSM/s1600/PNN.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5567666241057725906" src="http://3.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TURS8o4uHdI/AAAAAAAAAt8/NnBxrQJUxSM/s320/PNN.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 285px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 286px;" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဘဝကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုးမထား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘူးလား ၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထားရမွာေပါ့။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘဝကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထားရင္ ဘဝထဲမွာပါတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္ေတြကိုလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထားရမွာေပါ႔။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">အခ်ိန္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုးထားျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိမိကိုကိုယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; လုပ္အားေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မ်ားမ်ားထည္႔ရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒီလူဟာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသံုးဝင္ ေလေလပဲ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသံုးဝင္ေလေလ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမိႈက္အျဖစ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကေန&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရပ္စဲေလေလပဲ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;ကေလးေတြဆိုလဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒီလိုပါပဲ။&nbsp;&nbsp;&nbsp; " ဟဲ..ေကာင္ေလး ..&nbsp;&nbsp; လူေလ.&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဟိုနားက&nbsp;&nbsp;&nbsp; မီးျခစ္ယူခဲ႔စမ္း&nbsp; ဆို ကေလးက&nbsp;&nbsp;&nbsp; မီျခစ္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ယူလာတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကေလးက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထိုက္သင္႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; သေလာက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသံုးဝင္တယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုတာကို&nbsp;&nbsp; သိတယ္"။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အသံုးမဝင္တဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; လူတိုင္းဟာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘယ္ေနရာမဆို&nbsp;&nbsp;&nbsp; မ်က္နွာငယ္ရတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားငယ္ရတယ္။&nbsp;&nbsp; ဒါက တကယ္ေျပာ&nbsp;&nbsp; ေနတာေနာ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကိုယ္ေတြ&nbsp;&nbsp; ျဖစ္လို႔ေျပာတာပါ။&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာေရးသူ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တကၠသိုလ္ထဲမွာဆို အရမ္းအား&nbsp;&nbsp; ငယ္ခဲ႔ရတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဘာျဖစ္&nbsp;&nbsp; လို႔လည္းဆိုေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာသာစကား&nbsp;&nbsp;&nbsp; မ်ိဳးစံုနဲ႔ပါတ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; သက္တဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; လုပ္အားေတြ&nbsp;&nbsp; မိမိကိုယ္မွာ ျမန္မာကေန&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျပည့္ျပည္႔ဝဝ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထည္႔ထားတာ&nbsp;&nbsp; မရွိေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; တရုတ္၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဂ်ပန္လူမ်ိဳးေတြ&nbsp;&nbsp; လာလည္ေတာ့ သူတို႔ ဘာသာစကားေျပာနိုင္&nbsp;&nbsp; ၾကလား&nbsp;&nbsp;&nbsp; လို႔ေမးေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; အရမ္းကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားငယ္သြားခဲ႔ရတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေနာက္ပိုင္း&nbsp; လုပ္အားေတြပါ&nbsp;&nbsp; နည္းသြားတာေပါ့။&nbsp;&nbsp;&nbsp; လုပ္အားေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; နည္းေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာျဖစ္လည္း အသံုးမဝင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေတာ့ဘူးေပါ့။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသံုးမဝင္ေတာ့&nbsp;&nbsp; အမိႈက္ျဖစ္လာတာေပါ့။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါေပမယ္႔လည္း&nbsp;&nbsp; ဘယ္ေတာ့မွ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညီငယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၊ ညီမငယ္တို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စိတ္အားမငယ္နဲ႔။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘယ္လို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စဥ္စားရမလဲဆိုေတာ့...</span><br /><br /><span style="font-size: small;">"ငါသည္ ငါ႔မိသားစုအတြက္ တန္ဖိုးရွိတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">"ငါသည္ ငါ႔ပတ္ဝန္က်င္အတြက္ တန္ဖိုးရွိတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;"ငါသည္ ငါ႔ျမိဳ႕နယ္အတြက္ တန္ဖိုးရွိတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">"ငါသည္ ငါ႔နိုင္ငံေတာ္အတြက္ တန္ဖိုးရွိတယ္။ &nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" ငါသည္ လူ႔ေလာကၾကီးတစ္ခုအတြက္ တန္းဖိုးရွိတယ္၊၊ ဆိုျပီး စဥ္စားရတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဥပမာ&nbsp; ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း&nbsp;&nbsp; ကိုပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; စဥ္စား&nbsp;&nbsp;&nbsp; လိုက္ၾကရေအာင္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဗိုလ္ခ်ဳပ္ဆို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘယ္ေလာက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထိေအာင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျပည္သူေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အတြက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသံုးဝင္ခဲ႔သလဲ။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဲဒီလို&nbsp;&nbsp; အသံုးဝင္ရေအာင္လည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; သူ႔ကိုသူ&nbsp;&nbsp;&nbsp; လုပ္အားေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘယ္ေလာက္ေတာင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထည္႔ခဲ႔ရသလဲ။ ဒါေၾကာင္႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျပည္သူေတြ&nbsp;&nbsp; အားလံုး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ယခုအထိ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဗိုလ္ခ်ဳပ္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကည္ညိဳ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေလးစားေနၾကတုန္းပဲ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဘယ္သူကမွ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေမ႔လို႔မရနိုင္ေသးတာ။&nbsp;&nbsp; ဟုတ္တယ္ေနာ္၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါကတကယ္ပါ ၊&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စဥ္စားၾကည့္ေနာ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနရာမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; တျခားသူတစ္ေယာက္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထားၾကည့္ပါလား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာနဲ႔တူမလဲဆို&nbsp;&nbsp; " ဝုန္း&nbsp;&nbsp; ဒိုင္းဆို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဗဟၼာဘံု ေမ်ာက္ခုန္တက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; သလိုေနမွာပဲ။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေမ်ာက္ဆိုတဲ႔မ်ိဳးကလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အျငိမ္ေနတက္&nbsp;&nbsp; တက္ေကာင္မွ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မဟုတ္တာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အကုန္လံုး ေျပာင္ျပန္&nbsp;&nbsp; ေစာက္ထိုးေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္ကုန္မွာ&nbsp;&nbsp; က်ိန္ေသးတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဗိုလ္ခ်ဳပ္ထက္ေတာ္တဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပုဂၢိဳလ္ၾကေတာ့ စာေရးသူတို႔ နဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အနီးစပ္ဆံုး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္တဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျမတ္စြာဘုရားေပါ့။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မဟုတ္ဘူးလား။&nbsp;&nbsp; စဥ္စားၾကည္႔ေနာ္..။</span><br /><br /><br /><span style="font-size: small;">ျမတ္စြာဘုရား&nbsp; ၾကေတာ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကည္ညိဳလြန္းလို႔၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; ယခုအထိ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပန္းကပ္ရတာနဲ႔၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆီးမီး၊&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရခ်မ္း ကပ္ရတာနဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားလံုးလုပ္&nbsp;&nbsp; ေနၾကတာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မဟုတ္ဘူးလား။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆြမ္းေတာ္တင္၊&nbsp;&nbsp; ေရခ်မ္း&nbsp;&nbsp; ကပ္ေတာ့ေရာ ျမတ္စြာဘုရား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘုန္းေပးနိုင္လို႔လား၊&nbsp;&nbsp; တည္႔တည္႔ပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; စဥ္စားၾကည္႔ေနာ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">တစ္ဆက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; တည္းမွာပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာေရးသူတို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားလံုးက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; စဥ္းစား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရမလဲဆိုေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာလို႔ ၾကည္ညိဳေလးစားျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကိုးကြယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆည္းကပ္ရသလဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုတာပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မဟုတ္ဘူးလား။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;ျမတ္စြာဘုရား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေပးထားတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဆံုးအမေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားလံုးက&nbsp;&nbsp;&nbsp; လူအားလံုးအတြက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခုထိ အသံုးမဝင္ဘူးလား။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘုရားရွိစဥ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္ကေရာ&nbsp;&nbsp; မရွိေတာ႔တဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနာက္ပိုင္းမွာေရာ&nbsp;&nbsp; ေလာကၾကီးကို မေစာင့္ေရွာက္&nbsp; ဘူးလား၊&nbsp;&nbsp; ေမတၱာေတြ၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဂရုဏာေတြ၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေစတနာေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မထားခဲ႔ဘူးလား။ ျမတ္စြာဘုရား&nbsp;&nbsp; ေဟာတာက..</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" သူတစ္ပါးအသက္ကို သတ္ျခင္းဟာမေကာင္းဘူး</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" သူတစ္ပါး သားသမီးကို ျပစ္မွားျခင္းဟာ မေကာင္းဘူး...စသည္............</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" ေလာဘဆိုတာ ရွိသင္႔သေလာက္ရွိရမယ္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" ေလာဘဆိုတာ မထိန္းနိုင္ရင္ ေဒါသဆိုတာျဖစ္လာမယ္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" ေဒါသပါလာျပီးဆိုရင္ ေမာဟဆိုတာလည္း လုိက္လာလိမ့္မယ္ စသည္ .. စသည္ ေပါ႔</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒါေၾကာင့္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေလာကၾကီးမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; သီလ&nbsp;&nbsp;&nbsp; တရားေတြကိုလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေစာင္႔ထိမ္းရမယ္၊&nbsp;&nbsp; ေလာဘ၊&nbsp; ေဒါသ၊ေမာဟ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; တရားေတြကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; တက္နိုင္သမွ်၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခ်ဳပ္တည္းနိုင္သမွ်၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခ်ဳပ္တည္းရမယ္။ ျမတ္စြာဘုရား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေဟာခဲ႔တာေတြပါ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" သီလဆိုတာ ကိုယ္နႈတ္စည္းကမ္းျဖစ္တယ္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" သမာဓိဆိုတာ စိတ္ရဲ႕ စည္းကမ္းျဖစ္တယ္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" ပညာဆိုတာ အသိရဲ႕ စည္းကမ္းျဖစ္တယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဲဒီလိုမ်ိဳး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေလာကမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘယ္လိုေနရမယ္၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘယ္လိုေျပာရမယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘယ္လိုထင္ရမယ္ဆိုတဲ႔ မွန္ကုန္ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; က်င္႔သံုးသင္႔တဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; တရားေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အရာေတြကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; သင္ျပေပးခဲ႔လို႔ ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ျပီးေတာ့ က်င္႔သံုး&nbsp;&nbsp; ေနထိုင္ေတာ္မူတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သီလဂုဏ္ေတာ္ေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; သမာဓိဂုဏ္ေတာ္ေတြ&nbsp;&nbsp; ပညာဂုဏ္ေတာ္&nbsp;&nbsp; ေတြေၾကာင့္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆရာတစ္ဆူအျဖစ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; သတ္မွတ္ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေန႔တိုင္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရိုရိုေသေသ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေလးေလး&nbsp;&nbsp;&nbsp; စားစား&nbsp; ရွိခိုး ပူေဇာ္ၾကတာ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အထက္မွာ&nbsp;&nbsp; စာေရးသူ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရးခဲ႔သလို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာလို႔&nbsp;&nbsp; ကိုးကြယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆည္းကပ္ၾက&nbsp;&nbsp; သလဲဆိုရင္ အဲဒီလို&nbsp;&nbsp; ေျဖမွာေပါ့&nbsp;&nbsp; မဟုတ္ဘူးလား။&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒီလိုမဟုတ္ဘဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျမတ္စြာဘုရားက...</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" သူတစ္ပါး&nbsp; အသက္ကို&nbsp;&nbsp; သတ္တာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေကာင္းတယ္ကြ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" တစ္ေန႔ကို&nbsp;&nbsp; အနည္းဆံုး&nbsp;&nbsp; လူေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; သတၱဝါေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၁၀၀&nbsp;&nbsp; ထက္မနည္း&nbsp;&nbsp; သတ္ေပးရမယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" သူတစ္ပါး&nbsp;&nbsp; အိမ္ရာ&nbsp; ကို&nbsp;&nbsp; စိတ္တိုင္းက်သြား&nbsp;&nbsp; က်ဴးလြန္ၾက။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" တစ္ေန႔ကို&nbsp;&nbsp; လိမ္နိုင္သမွ်&nbsp;&nbsp; လိမ္ေျပာ၊&nbsp; ေသရည္&nbsp;&nbsp; အရက္ေတြကို&nbsp;&nbsp; အိမ္မွာ&nbsp;&nbsp; ယာဝင္အိုးနဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; တည္ထား သြားေလရာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; လည္းပင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆြဲထားရမယ္ကြ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" ေန႔တိုင္း&nbsp;&nbsp; လူသတ္၊&nbsp;&nbsp; အရက္ေသာက္၊&nbsp;&nbsp; အိမ္ယာေတြကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; က်ဴးေက်ာ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; မ်ားမ်ား&nbsp;&nbsp;&nbsp; လုပ္ေလ မ်ားမ်ား&nbsp;&nbsp; ကုသိုလ္ရေလပဲကြ။&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဆင္ေျပရင္&nbsp;&nbsp; ေျပသလို&nbsp;&nbsp; လူသတ္တာေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မေကာင္းမူေတြ မ်ားမ်ားလုပ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" ငါ႔တပည္႔တို႔&nbsp;&nbsp; ေလာကၾကီးမွာေလ&nbsp;&nbsp; မင္းတို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; သိထားရမွာက&nbsp;&nbsp; ေဒါသ တို႔&nbsp;&nbsp; ေလာဘတို႔&nbsp;&nbsp; ေမာဟတို႔ ဆိုတာ&nbsp;&nbsp; အျမတ္ဆံုး&nbsp;&nbsp; တရားေတာ္ေတြကြဲ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" သူတစ္ပါးကို&nbsp;&nbsp; ေမတၱာေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေစတနာေတြ&nbsp;&nbsp; ဂရုဏာေတြ&nbsp;&nbsp; ထားျခင္းဟာ&nbsp;&nbsp; မေကာင္းတဲ႔&nbsp; အလုပ္&nbsp;&nbsp; အဲဒီလို&nbsp;&nbsp;&nbsp; မ်ားမ်ားလုပ္ရင္ေလ&nbsp; အားလံုး&nbsp;&nbsp; ငရဲကို လားေစနိုင္တယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဲဒီလိုမ်ား&nbsp;&nbsp; ျမတ္စြာဘုရားက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေဟာခဲ႔ေျပာခဲ႔ပါလား။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေလာကၾကီးမွာ&nbsp;&nbsp; ဘယ္ေနရာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; သြားေနၾကမလဲ၊ ဆိုလိုခ်င္တာက&nbsp;&nbsp;&nbsp; အကယ္၍မ်ား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘုရားက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေဟာခဲ႔မယ္ဆိုရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာေရးသူတို႔ အားလံုးဘယ္လို&nbsp;&nbsp; လုပ္ျပီးဘုရားကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကိုးကြယ္ေတာ့မွာလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လူေတြဟာလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေန႔စဥ္နွင္႔အမွ် တစ္ဦးနွင္႔တစ္ဦး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သတ္ျဖတ္ေန&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကေတာ့မွာေပါ့။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေနာက္တစ္ဆင္႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; တက္ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; စဥ္စားၾကည့္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကရေအာင္..&nbsp;&nbsp;&nbsp; လူဆိုတာကေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိမိကိုယ္ကိုယ္ ထုရတယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆစ္ရတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျမတ္စြာဘုရားၾကေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ဘဝျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ဘဝ&nbsp; ထုခဲ႔ရတယ္။&nbsp;&nbsp; ဆစ္ခဲ႔ရတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဘယ္နွစ္ဘဝ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေလာက္ျဖစ္မလဲဆိုရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားလံုး&nbsp;&nbsp;&nbsp; သိတဲ႔အတိုင္း&nbsp;&nbsp; " ေလးသေခ်ၤနဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကမၻာတစ္သိန္း" တိရစၦာန္ဘဝမွာပဲ&nbsp;&nbsp; ျဖစ္ျဖစ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; လူ႕ဘဝမွာပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္ျဖစ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆက္တိုက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆက္တိုက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; လုပ္အားေတြ ထည္႔ခဲ႔ရတယ္ေနာ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဲဒါေၾကာင္႔လည္း&nbsp;&nbsp; ဘုရား&nbsp;&nbsp;&nbsp; အျဖစ္ေရာက္ခဲ႔&nbsp;&nbsp; ရတာေပါ့။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘုရားအျဖစ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရာက္ေတာ္မူတဲ႔အခ်ိန္မွာ ဂုဏ္ေတာ္&nbsp;&nbsp; ကိုးပါးနဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျပည္႔စံုေတာ္မူတာေပါ့။&nbsp;&nbsp; အဲဒီဂုဏ္ေတာ္(၉)ပါးထဲမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; "ဘဂဝါ"&nbsp; ဆိုတာ&nbsp;&nbsp; ပါတယ္ေနာ္ ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဘာလဲဆိုေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဂုဏ္ေတာ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျခာက္ပါးနဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျပည္႔စံုေတာ္မူေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘုရားတဲ႔။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒီဘုန္းေတာ္ ေျခာက္ပါးထဲ&nbsp;&nbsp; မွာလည္း&nbsp;&nbsp; " ပယတၳ"&nbsp;&nbsp; ဆိုတာ&nbsp;&nbsp; ပါတယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာလည္းဆိုေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; " အတုမရွိေသာ&nbsp;&nbsp; လံုးလ၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဝီရိယနွင္႔&nbsp;&nbsp; ျပည္႔စံုေတာ္မူေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျမတ္စြာဘုရားေပါ့။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေလာကၾကီးမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျမတ္စြာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘုရားေလာက္ေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘယ္သူမွ&nbsp;&nbsp;&nbsp; လံုးလ၊ဝီရိယ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မေကာင္းနိုင္ဘူး။ ျမတ္စြာဘုရားဟာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘဝတိုင္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘဝတိုင္းမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သူ႔ကိုယ္သူ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တရားသေဘာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သဘဝေတြ လွသထက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; လွလာေအာင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကြသထက္&nbsp;&nbsp; ၾကြလာေအာင္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တင္႔တယ္သထက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; တင္႔တယ္လာေအာင္ ျမတ္ေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; လုပ္အားေတြကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; အျမဲမျပတ္&nbsp;&nbsp; ထည္႔ခဲ႔ရတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒါေၾကာင့္လည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာေရးသူတို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားလံုး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျမတ္စြာဘုရားကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; သပၸယ္လြန္းလို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လက္ဆယ္ျဖာ ထပ္မွာမိုးျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ယေန႔ထိေအာင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရွိခိုးေနရတာေပါ့။&nbsp;&nbsp; &nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေျပာခ်င္တာက&nbsp;&nbsp; ေလာကၾကီးမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘုရားအလုပ္&nbsp;&nbsp; ေလာက္ခတ္ခဲတာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မရွိေတာ႔ပါဘူး။ ေတာ္ေတာ္ၾကီးကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပင္ပန္းၾကီးစြာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆင္းဆင္းရဲရဲ&nbsp;&nbsp; ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကိဳးစားခဲ႔ရပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒါေတာင္&nbsp;&nbsp; ဒုကၠစရိယ&nbsp;&nbsp; က်င္႔တဲ႔ေနရာမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; က်င္႔စဥ္ေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မွားလို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျခာက္နွစ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေလာက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒုကၡမ်ိဳးဆံုး ရင္ဆိုင္&nbsp;&nbsp; ခဲ႔ရရွာတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါေၾကာင့္လည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျပာၾကတာေပါ့</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" ေလာကၾကီးမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မမွားတဲ႔လူဆိုတာ&nbsp;&nbsp; မရွိဘူးတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါေၾကာင္႔&nbsp;&nbsp; လည္းခဲတံေတြရဲ႕&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနာက္မွာ ခဲဖ်တ္ေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; တပ္ေပးထားတာေပါ့"</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" ကိုယ္မွားခဲ႔တဲ႔ အမွားေတြကို သူတစ္ပါးေတြကို မမွားေအာင္ သတိေပးပါတဲ႔"</span><br /><br /><br /><span style="font-size: small;">့ကဲ...&nbsp;&nbsp; ဒီစာကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဖတ္ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညီငယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညီမငယ္ေတြ&nbsp;&nbsp; လူဘဝလုပ္အားနဲ႔&nbsp;&nbsp; လူဘဝရဲ႕&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုးကို နားလည္ လိမ္႔မယ္လို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေမ်ာ္လင္႔ပါတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; သခၤန္းစာေတြလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရရွိျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; က်င္႔ၾကံနိုင္ပါေစ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေျပာခ်င္&nbsp;&nbsp; တာကေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျမင္႔ျမတ္ေသာ&nbsp;&nbsp; ပုဂၢိဳလ္ေတြထံက&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘဝတန္းဖိုးေတြကို အတုခိုး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ယူတက္ရန္&nbsp;&nbsp; ျဖစ္ပါတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အနာဂါတ္&nbsp;&nbsp; ကာလဟာ&nbsp;&nbsp; ညီငယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညီမငယ္တို႔ လက္ထဲမွာ&nbsp; ရွိပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒါေၾကာင့္&nbsp;&nbsp;&nbsp; စိတ္ဓါတ္&nbsp; ေကာင္းျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိမိကိုယ္ထဲကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျမင္႔ျမတ္တဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; လုပ္အားတန္ဖိုးေတြ ဘဝတန္ဖိုးေတြကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေမြးျမဴပိုင္ဆိုင္နိုင္ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; လွပေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အနာဂါတ္&nbsp;&nbsp; ကာလကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေအာင္ျမင္စြာ ဖန္းဆင္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; နိုင္ၾကပါေစ&nbsp;&nbsp; လို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆႏၵျပဳရင္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒီေနရာေလးမွာပဲ</span><br /><br /><br /><span style="font-size: small;">" လူငယ္ေတြအတြက္&nbsp;&nbsp; လမ္းျပၾကယ္( Guiding star)&nbsp;&nbsp;&nbsp; အပိုင္း ၂&nbsp; ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရပ္နားခြင္႔ျပဳပါ။&nbsp;&nbsp; မၾကာမွီ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အပိုင္း ၃&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကို&nbsp;&nbsp; ဆက္လက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဖတ္ရႈပါ။</span><br /><br /><br /><span style="font-size: small;">စာဖတ္ ပရိတ္သတ္ေတြ&nbsp; အားလံုး က်မ္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ</span><br /><br /><span style="font-size: small;">တစ္ခုခုေလးမ်ား ညီငယ္ ညီမငယ္တို႔ ထံမွ က်န္ခဲ႔မည္ဆိုလ်ွင္ ေရးရက်ိဳးနပ္ပါျပီး..</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလး</span><br /><br /><br /><br /><br /><span style="font-size: small;">'</span></div></div><span style="font-size: 130%;"><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-8282807330365882884?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2011/01/blog-post_274.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)0tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-256689415635591818Sun, 30 Jan 2011 09:07:00 +00002011-02-03T08:27:42.076-08:00ပညာေပးေဆာင္းပါးမ်ား<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TUPY0Z-S2PI/AAAAAAAAAtw/W6DhAVb81TE/s1600/dsc00888_001_001.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><br /></a><a href="http://1.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TUPY0Z-S2PI/AAAAAAAAAtw/W6DhAVb81TE/s1600/dsc00888_001_001.jpg"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5567531959197030642" src="http://1.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TUPY0Z-S2PI/AAAAAAAAAtw/W6DhAVb81TE/s320/dsc00888_001_001.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 286px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 300px;" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">"အမိႈက္"&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုတာကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညီငယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညီမငယ္တို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘယ္လိုျမင္ၾကသလဲ။&nbsp;&nbsp;&nbsp; သိေရာသိလား ?&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာေရးသူ ရိုးရိုးရွင္းရွင္းေလး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေမးတာေနာ္.&nbsp;&nbsp; သိလားဆိုေတာ့လည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားလံုးက&nbsp;&nbsp;&nbsp; သိေနျပန္ေရာ၊&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကဲဒါဆို အမိႈက္ဆိုတာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာကိုေျပာတာလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသခ်ာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျပာျပစမ္းပါဆိုေတာ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မေျပာတက္ေတာ့ဘူး။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေလာကမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသံုးမဝင္တဲ႔ပစၥည္းကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမႈိုက္လို႔ေခၚတာပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မဟုတ္ဘူးလား။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကဲ.. ညီငယ္ ။ ညီမငယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; တို႔ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဦးဇင္းက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒီဟာကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမိႈက္ပံုထဲသြားျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထည္႔လိုက္စမ္းကြာ ဆိုေတာ႔ အဲဒါသည္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသံုးဝင္တဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပစၥည္းျဖစ္မလား။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသံုးမဝင္တဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပစၥည္းျဖစ္မလား။&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အသံုးမဝင္လိုသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမိႈက္ပံုထဲကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စြန္႔ပစ္ခိုင္းတာေပါ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသံုးဝင္ရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စြန္႔ပစ္ခိုင္းပါမလား မစြန္႔ပစ္ခိုင္းဘူးေနာ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆက္ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားလံုးကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသေသခ်ာခ်ာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စဥ္စားေစခ်င္တာက အသံုးမဝင္ေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပစၥည္း(အရာ)ေပါ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒါကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမိႈက္လို႔ေခၚရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပထမဦးဆံုးနွင္႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; နံပါတ္တစ္က </span><br /><br /><span style="font-size: small;">"ငါသည္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ငါ႔မိသားစုထဲ&nbsp;&nbsp; ဘယ္ေလာက္အသံုးဝင္သလဲ၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘယ္ေလာက္ေတာင္&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုးရွိသလဲ" ဆိုတာကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; အျပန္ျပန္&nbsp;&nbsp; အလွန္လွန္&nbsp;&nbsp;&nbsp; စဥ္စားေဝဖန္သံုး&nbsp;&nbsp; သပ္ၾကည့္ပါ။&nbsp;&nbsp; အဲဒါက&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အေရးအၾကီးဆံုးေနာ္ ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဦးဇင္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; အျမင္နဲ႔&nbsp;&nbsp; အထင္အရေတာ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေလာကၾကီးမွာေနာ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေခြးသားတို႔။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေခြးသမီးတို႔။&nbsp;&nbsp;&nbsp; မင္းအေမငါ ဘာညာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; စသည္႔တို႔ထက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒီေကာင္ေလး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေတာ္ေတာ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသံုးမက်တဲ႔ေကာင္ေလး။ </span><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဒီေကာင္မေလးလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဟိုေကာင္ေလးလိုပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; လံုးဝကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသံုးမက်ဘူးလိုအေျပာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခံရတာေလာက္ နာစရာ&nbsp;&nbsp; မရွိဘူးလို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထင္ပါတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာေၾကာင့္&nbsp;&nbsp;&nbsp; လဲဆိုရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေလာကၾကီးထဲမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာမွအသံုးမဝင္ အသံုးမက်&nbsp;&nbsp; ေတာ့လိုပဲေပါ့။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;မဟုတ္ဘူးလား&nbsp;&nbsp; ေသခ်ာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; စဥ္စားေနာ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; တကယ္လို႔သာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသံုးက်ခဲ႔လို႔ရွိရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; နွီးကေလး&nbsp;&nbsp; တပင္၊ ေလွ်ာ္ေလး&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ေခ်ာင္းက&nbsp;&nbsp;&nbsp; အစ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အိပ္ကေလး&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္လံုးကအဆံုး</span><br /><br /><span style="font-size: small;">"ဟဲ.. ဟိုေကာင္ေလး .. ဟိုေကာင္မေလး လာစမ္း ဒီကို ျမန္ျမန္.."</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒါေလးေတြကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; အထဲမွာ&nbsp;&nbsp; သြားသိမ္းထားလိုက္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; လိုတဲ႔အခါသံုးလို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရေအာင္ဆိုျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; မေျပာဘူးလား ေျပာလား။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျပာတယ္ေနာ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာေၾကာင့္လည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသံုးဝင္တဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပစၥည္းျဖစ္လို႔ေပါ့။&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသံုးမဝင္ရင္ ဘာလုပ္မလဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမိႈက္ပံုးထဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထည္႔ရင္ထည္႔&nbsp;&nbsp; မထည္႔ရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; မီးရိႈ႕&nbsp;&nbsp; ပစ္လိုက္မွာေပါ့&nbsp;&nbsp; မဟုတ္ဘူးလား။။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဲဒီေတာ့&nbsp;&nbsp; အသံုးမဝင္ရင္ ဘာျဖစ္မလဲ သိလား အမိႈက္ျဖစ္သြားမွာေပါ့။ " ကားလ္မက္ေျပာခဲ႔တဲ႔ စကားေလး တစ္ခြန္းရွိပါတယ္.. ညီငယ္ ၊ ညီမငယ္တို႔ ၾကားဘူးမယ္ထင္ပါတယ္။ အဲဒါကေတာ႔...</span><br /><br /><span style="font-size: small;">"မင္းကို&nbsp;&nbsp; မင္းမိသားစုထဲမွာ&nbsp;&nbsp; ဘာမွအသံုး&nbsp;&nbsp; မဝင္ဘူးဆိုရင္&nbsp;&nbsp; မင္းအေဖနွင့္&nbsp;&nbsp; အေမျဖစ္တဲ႔&nbsp;&nbsp; မင္းမိဘနွစ္ပါးက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေကြ်းထားတာမွ&nbsp;&nbsp; အပ&nbsp; မင္းဟာ&nbsp;&nbsp; မိသားစုထဲမွာ&nbsp;&nbsp; အမိႈက္ပဲ"&nbsp;&nbsp; တဲ႔ စဥ္စားေနာ္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">တကယ္ကို&nbsp;&nbsp; မွန္ကန္တဲ႔&nbsp;&nbsp; စကားလံုးပါ၊&nbsp;&nbsp; ရုတ္တရက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကည့္ရင္ေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရိုင္းသလိုလို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရွိေပမယ္႔ တကယ္&nbsp;&nbsp; ျပန္စဥ္စားၾကည့္ရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေတာ္ေတာ္ေလးကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုးရွိတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; စကားပါ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိဘက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပိုက္ဆံရွိလို႔ ဆိုင္ကယ္ေလး&nbsp;&nbsp;&nbsp; တဝီဝီ၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကားေလး&nbsp;&nbsp; တဝီဝီစီးျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဟန္ဖုန္းေလး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လက္ကိုင္ကာ ေလွ်ာက္သြားခ်င္&nbsp;&nbsp;&nbsp; သြားနိုင္မွာေပါ့။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒါေပမယ္႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒါေတြက&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိမိကိုယ္ပိုင္&nbsp; တန္ဖိုး(အရည္အခ်င္း)&nbsp;&nbsp; နဲ႔ရတာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မဟုတ္ဘူးေလ။ တနည္း&nbsp;&nbsp; အားျဖင္႔ေတာ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္းဖိုးအတု။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာေၾကာင့္&nbsp;&nbsp; လည္းဆိုရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါေတြအားလံုးက&nbsp;&nbsp; မိမိကိုယ္ကိုယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လုပ္အားသြင္းျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရထားတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပစၥည္းေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မဟုတ္လို႔ပဲ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဲဒါက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကိုယ္ပိုင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; အလင္းေရာင္&nbsp;&nbsp; မဟုတ္ဘူး။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကိုယ္ပိုင္အလင္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; မဟုတ္ပဲ ဘာေၾကာင့္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လင္းေနရသလဲဆိုရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သူမ်ားေၾကာင့္ေပါ့။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒါဆို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အတုေပါ႔ အစစ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘယ္ဟုတ္ပါမလဲ။။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">မိဘရဲ႕&nbsp;&nbsp;&nbsp; အလင္းေရာင္ (အခ်ိန္အဝါ)&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေၾကာင့္ေတာက္ပတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; သား၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; သမီးမ်ိဳး&nbsp;&nbsp; ဘယ္ေတာ႔မွ အျဖစ္မခံနဲ႔၊&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကိုယ္ပိုင္&nbsp;&nbsp; အလင္းေရာင္မဟုတ္ဘူး။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပိုးစုန္းၾကဴးလို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကိုယ္ပိုင္အလင္းေရာင္နဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္တာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အေကာင္းဆံုးပဲ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဲဒီ&nbsp;&nbsp; အလင္းေရာင္ဟာ&nbsp;&nbsp; နည္းေပမယ္႔ ၊&nbsp;&nbsp; တန္းဖိုးရွိပါတယ္။&nbsp;&nbsp; အဲဒီလို&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုးရွိ၊&nbsp;&nbsp; မရွိ&nbsp; သိေအာင္ၾကေတာ႔&nbsp;&nbsp; မိမိကိုယ္ကိုယ္&nbsp;&nbsp; မိမိ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရပ္ရပ္ျပီးေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; စစ္ေဆးရမယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ပတ္တန္သည္ သို႔မဟုတ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; နွစ္ပတ္တန္သည္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေပါ့။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">စစ္ေဆးလိုက္လို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အေျဖက&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုးမရွိဘူး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒါအမိႈက္ျဖစ္သြားျပီး။&nbsp;&nbsp; ဒါဆိုရင္ဘာလုပ္မလဲ အမိႈက္ပံုးထဲသာ&nbsp;&nbsp; သြားေတာ့။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါေပမယ္႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒီအသံုးမဝင္လို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမိႈက္ပံုးထဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရာက္ေနေပမယ္႔ လြင္႔ပစ္ထားတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမိႈက္ေနရာမွန္ရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျပန္ျပီးအသံုးဝင္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ညီငယ္ ၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညီမငယ္တို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; သိထားရမွာက...........</span><br /><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;" ေလာကမွာ အညစ္အေၾကးဆိုတာ မရွိပါဘူး၊ ေနရာမွားတဲ႔ ပစၥည္းသာလွ်င္ရွိတယ္ဆိုတာပဲ"&nbsp;&nbsp; </span><br /><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;ကဲ .. အားလံုးပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စဥ္စားၾကည္႔&nbsp;&nbsp; လိုက္ရေအာင္..&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဥပမာ&nbsp;&nbsp; ေခါင္းေပၚမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လိမ္းထားတဲ႔ ေခါင္းလိမ္းဆီက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပါးေပၚေရာက္ေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သုတ္မပစ္ဘူးလား။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;ဒီလိုပါပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပါးမွာလိမ္းထားတဲ႔ ေပါင္ဒါမႈန္႔က&nbsp;&nbsp;&nbsp; မွန္ေပၚကုိ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရာက္ေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; " ဟယ္..ဖုန္ေတြနဲ႔&nbsp;&nbsp; ဆိုျပီးေတာ&nbsp;&nbsp; ့" ခါခ်မပစ္ဘူးလား။ ဆိုလိုခ်င္တာက&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနရာမွားသြားရင္ေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားလံုးဟာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမိႈက္ပဲ။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနရာမွန္ရင္ေတာ႔ အသံုးဝင္တာပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မဟုတ္ဘူးလား။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေနာက္ထပ္&nbsp;&nbsp; ဥပမာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ခုကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထပ္ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စဥ္စားလိုက္ၾကစို႔..&nbsp;&nbsp; "ပါးေပၚမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ႏြားေခ်ေတြ ေပၾကည့္ပါလား . ညီငယ္၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညီမငယ္တို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒီအတိုင္းပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အလွၾကည့္ေနမွာလား။&nbsp;&nbsp;&nbsp; မထင္ပါဘူးေနာ္။ </span><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">သူမ်ားေတြျမင္ရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရြံစရာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရွက္စရာၾကီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; အျမန္ဆံုးနည္းနဲ႔ (ပန္းကန္လံုးစီးျပီး)သုတ္ပစ္မွာေပါ႔။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မဟုတ္ဘူးလား&nbsp; ဦးဇင္းေျပာတာ။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရွင္းတယ္ေနာ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါေပမယ္႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒီႏြားေခ်ေတြက သူ႔ေနရာနဲ႔သူ&nbsp;&nbsp; ျပန္ျပီးေန&nbsp;&nbsp; လိုက္ေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျမၾသဇာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္မေနဘူးလား။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ခုဆို&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒီႏြားေခ်း&nbsp;&nbsp; ကားတစ္စီးကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျမိဳ႔မွာ&nbsp;&nbsp; ၂ သိန္းေက်ာ္ေပး&nbsp;&nbsp; ဝယ္ရ တယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; နည္းတဲ႔ေစ်း မဟုတ္ဘူးေနာ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာျဖစ္လို႔လည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထင္ရွားပါတယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနရာမွန္ေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္ဖိုးရွိသြားတာေပါ့။ ဒီလိုပဲေပါ့&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လြင္႔ပစ္ထားတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမိႈက္ေတြအားလံုးကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မီးရႈိ႕ၾကည့္ပါလား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ယာခင္းထဲသြားျပီး အားလံုးက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျပာျဖစ္သြားျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျမၾသဇာေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္မသြားဘူးလား"</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" အဲဒီေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; အေရးၾကီးတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခ်က္က&nbsp;&nbsp; ငါဟာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကိုယ္႔အိမ္၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကိုယ္႔မိသားစုထဲမွာ&nbsp;&nbsp; ဘယ္ေလာက္ အထိအသံုး&nbsp;&nbsp; ဝင္သလဲ၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; ငါ႔ ပတ္၀န္က်င္မွာေရာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ငါဟာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘယ္ေလာက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အတိုင္းအတာအထိ အသံုးဝင္လဲဆိုတာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; " ေသခ်ာ&nbsp;&nbsp; စဥ္းစားပါ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆင္ျခင္ပါ&nbsp;&nbsp;&nbsp; စစ္ေဆးပါ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဲဒီလို&nbsp;&nbsp;&nbsp; စဥ္စားတဲ႔ေနရမွာလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; သတိထားရမယ္႔အခ်က္က&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိမိကိုယ္ကိုယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လံုးဝမညွာရဘူး။ ညွာျပီးေတာ့&nbsp;&nbsp; စဥ္းစား၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေဝဖန္တဲ႔သူ၊&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားလံုးဟာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေအာက္တန္း၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနာက္တန္းၾကဖို႔သာ ျပင္ထားၾကေတာ့။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" ငါညံ႔တယ္။ ည႔ံမွန္းလည္း မိမိကိုယ္ကိုယ္ သိရမယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" ငါေတာ္တယ္၊ ေတာ္မွန္းလည္း မိမိကိုယ္ကိုယ္ သိရမယ္၊</span><br /><br /><span style="font-size: small;">တခ်ိဳ႕လူေတြက မိမိကိုယ္ကိုယ္ ၾကေတာ့ ညွာညွာျပီးေတာ႔ အမွတ္ေကာင္းေလးေတြ ေပးလိုက္ၾကတာ၊</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" ေၾသာ္&nbsp; တကယ္ေတာ႔&nbsp;&nbsp; ငါ႔ ရုပ္ကေလးက&nbsp;&nbsp; မဆိုးပါဘူး&nbsp; " ရႈးသလိုလို၊&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေပါသလိုလိုနဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုင္မွာ ဓါတ္ပံုသြားျပီးရိုက္&nbsp;&nbsp; ၊ သိပ္လွတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပံုပါဆိုျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အိမ္မွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခ်ိတ္ထား။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">တစ္ခ်ိဳ႕ဆို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုင္မွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရိုက္ရတာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားမရလို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေ၀းလံလွတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ငပလီလို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနရာေတြကို သြားျပီး ရိုက္လိုက္ၾကတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အိမ္မွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခ်ိတ္ရတာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားမရျပန္ေတာ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; "face book"&nbsp;&nbsp;&nbsp; မွာေတာင္ တင္ထား&nbsp;&nbsp;&nbsp; လိုက္ေသးတယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားရ&nbsp;&nbsp; ပါးရ&nbsp;&nbsp; (စာေရးသူလည္းပါတယ္.ဟ.ဟ.ဟ)။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါက ကိုယ္႔ဘာသာကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမွတ္ေပးတာ၊</span><br /><br /><span style="font-size: small;">သူမ်ားေတြ&nbsp;&nbsp; က်ေတာ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျပာလိုက္တာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; နွစ္ျပားလည္း&nbsp;&nbsp; မတန္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ငါးျပားလည္း&nbsp;&nbsp; မတန္နဲ႔ ရစကိုမရွိေအာင္&nbsp;&nbsp; အမွတ္ေပး&nbsp;&nbsp;&nbsp; တက္ၾကတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" ဟိုေကာင္မွေပါ့ေအ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကည့္ပါလာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မ်က္နွာကိုက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘီးလူး&nbsp;&nbsp;&nbsp; စိတ္ဆိုးျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သံပုရာသီး စားေနတဲ႔မ်က္နွာ"&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါကိုမ်ား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကိုရီးယားမင္းသမီးနဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; တူတယ္ဆိုျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျမွာက္ေပးတာကို အဟုတ္မွတ္ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးတက္ေနတာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; သိလား&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျပာခ်င္ပါဘူးေအ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒင္းအေၾကာင္း..</span><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">" မေျပာလိုက္ခ်င္ဘူးကြာ&nbsp;&nbsp; ဒီေကာင္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; အလကား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပညာေရး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေကာင္းတယ္ဆိုျပီး&nbsp;&nbsp; မာန္တက္ေနတာ"&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သြားတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပံုကိုၾကည့္ပါလား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခရု ခါးေတာင္က်ိဳက္ျပီး&nbsp;&nbsp; ခုန္ဆြခုန္ဆြ သြားေနတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အတိုင္းပဲ..</span><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">" ဒါေၾကာင့္လည္း ဒီေကာင္မ အပ်ိဳၾကီးျဖစ္ေနတာေပါ႔ေအ.. ၾကည့္ပါလား သြားေနတာကိုက မလႈပ္တလႈပ္နဲ႔</span><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;">" ဟဲ႔မိစာဥ ..&nbsp;&nbsp; ဘာလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; မမ&nbsp;&nbsp; ဂ်မ္းပံု..&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကားျပီးျပီးလား . ရြာေတာင္ပိုင္းက&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဂြတ္ေထာ္မ မေထာမထန္မေလ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရကန္ေဘးမွ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထိုင္ေနတုန္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေလလည္လိုက္မိလို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရကန္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေဘာင္ေပါင္ေပၚမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထိုင္ေနတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကိုသာေအး&nbsp;&nbsp;&nbsp; လန္႔ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; အေျပး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခဲလံုး&nbsp;&nbsp; ခလုတ္တိုက္ျပီး ႏြားေခ်ပံုထဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေခါင္းစိုက္သြား&nbsp;&nbsp; လို႔ဆိုတဲ႔သတင္းေလ"</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဲဒီလို&nbsp;&nbsp;&nbsp; သူမ်ား&nbsp;&nbsp; ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကိစၥေတြကို&nbsp;&nbsp; ကိုယ္နွင္႔မဆိုင္ပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; သူမ်ားအေၾကာင္းကိုပဲ&nbsp;&nbsp; လိုက္ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အတင္းေျပာခ်င္ေနၾက&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမွတ္ေပးခ်င္ေနၾကတာသည္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေကာင္းသည္႔ကိစၥ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မဟုတ္ပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">မေျပာသင္႔သလို&nbsp;&nbsp;&nbsp; မစူးစမ္း&nbsp;&nbsp; မဆင္ျခင္သင္႔ပါ။&nbsp;&nbsp;&nbsp; သူတစ္ပါးကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; လိုက္ၾကည့္ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒီလို ေျပာေနမယ္အစား&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိမိကိုယ္ကိုယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိမိ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စစ္ေဆးေနသင္႔ပါတယ္။</span><br /><br /><br /><span style="font-size: small;">ကိုယ္႔ကိုယ္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမွန္အတိုင္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျပဴးျပဲေနေအာင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမွန္အတိုင္းသိေလေလ&nbsp;&nbsp; .. အားနည္းခ်က္ကို ျပင္ေလေလ&nbsp;&nbsp; ... အဲဒီသူဟာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဖိုးတန္ေလေလပဲ.."&nbsp;&nbsp; ကိုယ္႔ကိုကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမွန္အတိုင္း&nbsp;&nbsp; အမွတ္ေပးေလေလ..&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒီလူက&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကီးပြားေလေလပဲ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဲဒီေတာ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာနဲ႔တူသလဲဆိုေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဟိုင္းဆင္ေပါ့။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဟိုင္းဆင္ဆိုတာေရာ ၾကာဘူးလား..&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆင္အမ်ဳိးအစားက&nbsp;&nbsp; အမ်ားၾကီးပါပဲ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အစြယ္မပါတဲ႔ဆင္ကိုေတာ့ ဟိုင္းဆင္လို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေခၚပါတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဟိုင္းဆင္ဆိုတာမ်ိဳးက&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; နွာေမာင္းမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သိပ္ျပီးေတာ့ အားသန္ၾကတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေမြးရာပါ&nbsp; အားသန္ၾကတာလား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေတာ့မဟုတ္ဘူးေနာ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">"IT IS NOT CONGENITAL"</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဘာျဖစ္လို႔&nbsp;&nbsp; လည္းဆိုေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; သူတို႔မွာက&nbsp;&nbsp;&nbsp; အျခားဆင္ေတြလို&nbsp;&nbsp;&nbsp; အစြယ္ပါတာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မဟုတ္ဘူးေလ။ သဘာဝအတိုင္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္လာတာကိုက&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အစြယ္မပါတာ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒီေတာ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; သူတို႔မွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရွိတဲ႔နွာေမာင္းကို သိပ္ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေလ႔က်င္႔တာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိ်ဳးစံုကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေလက်င္႔ၾကတယ္။&nbsp;&nbsp; သူတို႔ရဲ႕&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားနည္းခ်က္ကို</span><br /><span style="font-size: small;">ျဖည္႔တဲ႔အေနနဲ႔ေပါ့.. </span><br /><br /><span style="font-size: small;">တစ္နည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားျဖင့္ေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနရာမွန္သြားေအာင္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လုပ္အားေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထည့္တာေပါ့။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒီလိုမွ ေလ႔မက်င္႔ရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; တျခားဆင္ေတြရဲ့&nbsp;&nbsp; အနိုင္က်င္႔တာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကိုခံရမွာေပါ႔။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနာက္ဆံုးေနာ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဟိုင္းဆင္နဲ႔ စြယ္စံုဆင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေတာထဲမွာရွိရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဟိုင္းဆင္ကေနာ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; စြယ္စံုဆင္ရဲ႕&nbsp;&nbsp; အစြယ္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; နွာေမာင္းနဲ႔ရစ္ျပီး ခ်ိဳးပစ္တာ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေနာက္ျပီး&nbsp;&nbsp; ေလ႔က်င္႔ထားတဲ႔&nbsp;&nbsp; နွာေမာင္းကလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘယ္ေလာက္&nbsp;&nbsp; အထိ&nbsp;&nbsp;&nbsp; သန္သလဲဆိုရင္ စြယ္စံုဆင္ရဲ႕&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေက်ာကို&nbsp;&nbsp; ေနာက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရိုက္လိုက္တာမ်ား&nbsp;&nbsp;&nbsp; " ဘုန္း.. ဘုန္း.. ဘုန္း." နဲ႔ဆို စြယ္စံုဆင္ရဲ႕&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေက်ာမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အရႈိးရာေတြေတာင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထင္တယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ကဲ..&nbsp;&nbsp;&nbsp; စဥ္စားၾကည့္ေနာ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညီငယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညီမငယ္တို႔...။&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒီေနရာမွ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆက္ျပီး&nbsp;&nbsp; စဥ္စားပါ&nbsp;&nbsp; ဘာေၾကာင့္ ဒီေလာက္ေတာင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; သူတို႔ရဲ႕&nbsp;&nbsp; နွာေမာင္းေတြက&nbsp;&nbsp;&nbsp; သန္ေနရပါသလဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေမြးရာပါသန္တာ&nbsp;&nbsp; မဟုတ္ဘူးေနာ္၊ ေစာေစာက ေရးခဲ႔သလို</span><br /><br /><span style="font-size: small;">" IT IS NOT CONGENITAL"</span><br /><br /><span style="font-size: small;">သူရဲ႕&nbsp;&nbsp; သဘာဝက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္ခဲ႔တဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အတၱေဘာၾကီးထဲကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; လုပ္အားေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမ်ားၾကီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; သြင္းထည္႔ခဲ႔လိုပဲ။။ ေနရာမွန္ေအာင္&nbsp; က်ိဳးစားခဲ႔တယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိမိကိုယ္ကိုယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဆြယ္မပါေပမယ္႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသုံးဝင္ေအာင္&nbsp;&nbsp; ေနထိုင္ ၾကိဳးစား&nbsp;&nbsp;&nbsp; လုပ္ကိုင္ခဲ႔ေတာ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; သူတို႔ေတြဟာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခု ဆြယ္စံုဆင္ေတြထက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပိုျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အရာေရာက္ အေရးပါ&nbsp;&nbsp;&nbsp; သြားၾကတယ္ေလ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အမိႈက္&nbsp; ျဖစ္မသြား&nbsp;&nbsp; ေတာ့ဘူးေပါ့။။&nbsp; ဒီေတာ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမိႈက္မျဖစ္ေအာင္ေန&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကပါလို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အၾကံျပဳရင္းျဖင္႔&nbsp; </span><br /><span style="font-size: small;">လူငယ္မ်ားအတြက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; လမ္းျပၾကယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; အပိုင္း ၁ -&nbsp;&nbsp; ကို ဒီမွာ ရပ္နားခြင္႔ျပဳပါ။&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဖတ္ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညီငယ္ ညီမငယ္တို႔&nbsp;&nbsp; ရင္ထဲမွာ&nbsp;&nbsp; တစ္ခုခုေလးမ်ား&nbsp;&nbsp;&nbsp; က်စ္ရစ္ခဲ႔မယ္ဆိုရင္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရးသားရက်ိဳးနပ္ပါျပီ..</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အားလံုးက်မ္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ..</span><br /><br /><span style="font-size: small;">လူငယ္မ်ားအတြက္&nbsp;&nbsp; လမ္းျပၾကယ္(guiding star)&nbsp;&nbsp; အပိုင္း ၂-&nbsp;&nbsp; ကို မၾကာခင္&nbsp;&nbsp; ဆက္လက္ဖတ္ရႈ႕ၾကပါ...</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလ</span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-256689415635591818?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2011/01/blog-post_29.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)0tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-6693039184439651013Sun, 30 Jan 2011 08:36:00 +00002011-02-03T00:27:05.244-08:00ပညာေပးေဆာင္းပါးမ်ား<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TUUiwkuXXnI/AAAAAAAAAuE/UXdo3LZvBoI/s1600/DSC00887.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img src="http://4.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TUUiwkuXXnI/AAAAAAAAAuE/UXdo3LZvBoI/s320/DSC00887.JPG" border="0" width="320" height="240" /></a></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:small;">တစ္ေန႔ စာေရးသူ ညေနပိုင္း ပင္လယ္ကမ္းေျခ နားကို လမ္းေလွ်ာက္ သြားရင္း အင္မတန္မွ ထုူးဆန္းျပီး အကိုင္းအခတ္ေတြ မရွိေတာ႔တဲ႔ သစ္ပင္အိုၾကီး တပင္ကို ပင္လယ္ကမ္းစပ္ တစ္ေနရာမွာ မထင္မွတ္စြာ ေတြ႔လိုက္မိတယ္္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဘာရယ္မဟုတ္ သစ္ပင္အိုၾကီးကို စိတ္ဝင္စားတာနဲ႔ သစ္ပင္ၾကီးထံကို သြားခဲ႔တယ္။ အဲဒီ အနားကိုေရာက္ သြားေတာ့ ပင္လယ္ဘက္ကို ၾကည့္ရင္း သစ္ပင္ ေအာက္မွာရွိတဲ႔ ေက်ာက္တံုးေပၚမွာ ထိုင္လိုက္တယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဟုိတုန္းကဆို ေတာ္ေတာ္ေလး အရိပ္အာ၀ါသ ေကာင္းျပီး လူ နဲ႔ သတၱဝါေတြ ဒီအရိပ္ေအာက္မွာ ေေအးေအး ခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔ အေမာပန္းေျဖရာ ေနရာေကာင္းတစ္ခု ျဖစ္ခဲ႔မွာပဲလို႔ သစ္ပင္ၾကီးကို ၾကည္႔ရင္း စဥ္းစားေနမိတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;"> အဲဒီအခ်ိန္မွာ မထင္မွတ္ပဲ စကားေျပာဆိုသံကို သစ္ပင္နားကေန လွ်က္တစ္ပ်က္ ဆိုသလို ၾကားလိုက္မိတယ္၊ ဘယ္ကလာတဲ႔ အသံလည္းဆိုျပီး ေသေသခ်ာခ်ာ ပတ္ဝန္က်င္ကို စံုစမ္းၾကည့္လိုက္ ေတာ့လည္း ဘယ္ေနရာမွ ထူးဆန္းတာကို မေတြ႔ရဘူး။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">မိမိ စိတ္ထင္တာပဲ ဆိုျပီး ပင္လယ္ဘက္ ကိုမ်က္နွာ ျပန္မူလိုက္မိရင္း သစ္ပင္အေၾကာင္းကို ဆက္ျပီးစဥ္စား ေနခဲ႔မိတယ္၊ အေတြးနယ္ခဲ်႔ေနတုန္း ေနာက္ထပ္တစ္ခါ စကားေျပာဆိုသံကို ထင္းထင္းရွားရွား ထပ္ၾကားလိုက္မိတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ေဘးဘက္ ဝဲယာ ကိုေသခ်ာ ၾကည့္လိုက္ ေတာ့မွပဲ သစ္ပင္အိုၾကီးက စာေရးသူကို စကားေတြ ေျပာေနတာပါလား ဆိုျပီး သိခဲ႔ရတယ္။ ဒါနဲ႔ စာေရးသူက ဘာေၾကာင့္ ယခုလို အခတ္အလတ္ေတြ မရွိေတာ႔ပဲ အရုပ္ဆိုး အၾကည္တန္းတဲ႔ ဒီလိုဘဝမ်ိဳးကို ေရာက္ရွိ သြားရတာလည္းလို႔ ေမးလိုက္တယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">အဲဒီအခါမွ သစ္ပင္အိုၾကီးက ယခုလို သူ႔ဘဝအေၾကာင္းကို ေသေသခ်ာခ်ာ စီကာပတ္ကုံး ဘာေၾကာင္႔ ဒီလို ျဖစ္ခ႔ဲ႔ရတယ္ ဆိုတာကို ေအာက္ပါအတုိင္း ရွင္းျပခဲ႔ပါတယ္.</span><br /><br /><br /><span style="font-size:small;">ဟိုတုန္းကဆိုရင္ ဒီအနားတဝိုက္မွာ အလြန္႔ကို ေပၚျပဴလာျဖစ္ျပီး သစ္ပင္မယ္ေလေတြရဲ႕ အျမဲထာဝရ အထူးစိတ္ဝင္ စားျခင္းခံရတဲ႔ သစ္ပင္ေကာင္းၾကီးတစ္ပင္ ပါ။ ဒါတင္မကပါဘူး အရိပ္ေအာက္မွာ ခုိနားျပီး ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ေနၾကရလို႔ လူ နဲ႔ တိရစၦာန္ေတြ ရဲ႕ၾကားမွာလည္း နာမည္သတင္း ၾကီးမားခဲ႔ရပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">အထူးသျဖင္႔ ၾကီးမားတုတ္ခိုင္ျပီး ေတာင္႔တင္းခိုင္းမာတဲ႔ အကိုင္းအခတ္ေတြ။ အျမဲတန္း စိမ္းစိုလွပေနတဲ႔ အစိမ္းေရာင္ သစ္ရြက္ေတြ။ ၾကီးမားတဲ႔ ပင္စည္နဲ႔ ခ်ိဳျမိန္ျပီး အရသာရွိလွတဲ႔ အသီးအပြင့္ ေတြကို ေဝေဝဆာဆာ ပိုင္ဆိုင္ခြင္႔ ရတဲ႔ သစ္ပင္ေကာင္းၾကီး တစ္ပင္ပါ။ ဒါေၾကာင့္လည္း သူတို႔အားလံုးရဲ႕ စိတ္၀င္စားျခင္းကို ခံခဲ႔ရတာပါ။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">"အဲဒီလို ဂုဏ္မ်ားမ်ား ပိုင္ဆိုင္ရလို႔လည္း တပည့္ေတာ္ ယခုလို ဘဝကို ေရာက္လာခဲ႔ရတာပါဘုရား။"</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ေျပာျပခ်င္တာေလး တစ္ခုကေတာ့ လူေတြ ေတြ႔ရင္လည္း ေျပာေပးပါ၊ တိရစၦာန္ေတြ ႔ေတြ႔ရင္လည္း တားဆီးေပးပါ။ ေနာက္ေနာင္ အရိပ္ဝါသေကာင္းျပီး အမ်ားအတြက္ အသံုးဝင္တဲ႔ သစ္ပင္ေကာင္းမ်ား ေတြ႔ခဲ႔ရင္ ယခု အရွင္ဘုရား တပည့္ေတာ္ကို ျမင္တဲ့ ပံုစံမ်ိဳး ဘဝမ်ိဳး မေရာက္ေအာင္ပါ။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ေျခမ်ားစြာရွိတဲ႔ သတၱ၀ါေတြ၊ ေျခရွစ္ေခ်ာင္း ေျခေလးေခ်ာင္း ေျခနွစ္ေခ်ာင္း အစရွိတဲ႔ သတၱ၀ါေတြ နဲ႔ ေျခမရွိ ေျမြစေသာ သတၱ၀ါေတြ အားလံုးတို႔ဟာ တပည့္ေတာ္ရဲ႕ အရိပ္ကိုလည္း ခိုလံႈၾကပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">တပည့္ေတာ္၏ အသီးအရြက္ကိုလည္း စားသံုးၾကပါတယ္။ အသီးအရြက္ ေတြတင္မကပါဘူး အကိုင္းအခတ္ ေတြကိုလည္း တစ္ခါတစ္ေလ နင္းေျခ ေဆာ႔ကစား ခဲ႔ၾကပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ငွက္စတဲ႔ သတၱဝါေတြနဲ႔ ရွဥ္႔ စေသာ အေကာင္းေတြ ကလည္း သူတို႔၏ အိမ္သဖြယ္အသိုက္ အအံုေတြ ေဆာက္လုပ္ကာ တပည့္ေတာ္ရဲ႕ အေပၚမွာ အပူအပင္ ကင္းကင္းနဲ႔ ေနထိုင္ ခဲ့ၾကပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ငါ႔ကို အမွီျပဳျပီးေတာ့ အားလံုးေသာ သတၱ၀ါေတြ က်န္းမာ ခ်မ္းသာၾကတယ္ ဆိုျပီး တပည့္ေတာ္လည္း အလြန္ကို သေဘာက်ခဲ႔ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း တပည့္ေတာ္အေပၚ မစင္စြန္႔ျခင္း၊ အေပါ႔သြားျခင္း ေတြကိုပါ ျပဳလုပ္လာ ခဲ႔ၾကပါတယ္။ တပည့္ေတာ္ သူတို႔အားလံုးကို အဲဒီကိစၥေတြနဲ႔ ပတ္သတ္ျပီး လံုးဝ အျပစ္မယူခဲ့သလို အျပစ္မေျပာ ခဲ့ပါဘုရား။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ေဆာင္းတြင္းပိုင္းမွာ သူတို႔ေတြ ခ်မ္းေအးၾကမွာပဲ ဆိုျပီး တပည့္ေတာ္ ရဲ့ အရြက္ခတ္ေတြနဲ႔ အေအးဒဏ္ကေန အားလံုးကို ကာကြယ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ေႏြရာသီ ေရာက္ေတာ့လည္း ေအးခ်မ္းမႈကိုရရွိေအာင္ ဆိုျပီး သစ္ရြက္ေဟာင္းေတြ ေၾကြက်ေနတဲ႔ ၾကားထဲကေန ခဲခဲရင္းရင္း သူတို႔အတြက္ အရြက္အခတ္ေတြကို ေပါမ်ားေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ့ပါတယ္။ မိုးတြင္းပိုင္းေရာက္ ျပန္ေတာ့လည္း တပည့္ေတာ္ေလ သူတို႔ကို မိုးဒဏ္ေလဒဏ္မွ အသည္းအသန္ ကာကြယ္ေပးခဲ့ ျပန္ပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">သစ္ေတာက္ငွက္ စတဲ႔ ငွက္ေတြကလည္း တပည့္ေတာ္ ၏ ကိိုယ္ေပၚကို လာနား၊ အရိပ္ကိုခို၊ အေမာေျဖျပီးေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ခၽြန္ထက္လွတဲ႔ နႈတ္သီးေတြနဲ႔ တပည့္ေတာ္ရဲ့ အသားဆိုင္ထဲကို မညာမတာ ထိုးဆြ ျပီး သူတို႔ရဲ႕ အစာအဟာရအတြက္ ရွာေဖြစားေသာက္ ၾကပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">တပည့္ေတာ္ေလ အလြန္ကို နာက်ဥ္ေသာလည္း သူတို႔တေတြ ရွာေဖြစားေသာက္ေနတာ ဝဝလင္းလင္း စားေသာက္နိုင္ပါေစ ဆိုျပီး အျပံဳးမပ်က္ခဲ့ပါဘူး။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ေနာက္ပိုင္း သစ္ပင္ေပၚမွာ ေနထိုင္ခြင့္ျပဳထားတဲ႔ သတၱ၀ါေတြကလည္း တပည့္ေတာ္ကို ဒုကၡေပးခဲ႔ပါတယ္။ တပည့္ေတာ္ရဲ့ ေအာက္က ႏြားအစရွိတဲ႔ အေကာင္ေတြကလည္း တပည့္ေတာ္ အရိပ္လာခိုျပီး တပည့္ေတာ္၏ အရြက္အခက္ ေတြကို ဆြဲ၍ ဆြြဲ၍ ရက္ရက္ စက္စက္ စားေသာက္ေန ၾကပါတယ္။ တကိုယ္လံုးကို နာက်ဥ္လြန္းလွ ပါတယ္ဘုရား။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">လူ ဆိုတဲ႔ အသိညဏ္ရွိတဲ႔ သတၱ၀ါေတြကလည္း တပည့္ေတာ္ ၏ အရိပ္ကိုနား အသီးကို စားျပီး တပည့္ေတာ္ကိုေလ လုပ္ၾကံ သတ္ဖ်တ္ၾကဖို႔ အျမဲတေစ ၾကိဳးစားေနခဲ႔ၾကတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">အသိညဏ္မရွိတဲ႔ သတၱဝါေတြနဲ႔ လူလိုေခၚၾကတဲ႔ အသိညဏ္ရွိတဲ႔ သူေတြအားလံုးကို ဘယ္တုန္းကမွ အျပစ္တစ္စံု တရာမလုပ္ခဲ့မိပါ၊။ သူတို႔အားလုံးသာ တပည့္ေတာ္ ကိုမွီျပီး ခ်မ္းသာေန ၾကပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ေနာက္ပိုင္း တပည့္ေတာ္၏ အေပၚမွာေနထိုင္ေနၾကတဲ႔ သတၱ၀ါေတ ကလည္း အျမဲဆိုသလို နိွပ္စက္ အရိပ္ေအာက္က အသိဉာဏ္ရွိတဲ႔ သတၱ၀ါေတြကလည္း မၾကာခဏ ဆိုသလို ဒုကၡေတြမ်ိဳးစံုေပး၊ ငါ႔အရိပ္ကိုလည္း ခိုေသးတယ္ ငါအသီးအပြင္႔ ေတြကိုလည္း မညာမတာနဲ႔ ခူးယူစားသံုးျပီး ငါ႔ကို သူတို႔ဘာေၾကာင့္ ဒီေလာက္ေတာင္ ဝိုင္းျပီ ဒုကၡမ်ိဳးစံုေတြ ေပးေနပါလိမ္႔ ဆိုျပီး အေတြးနယ္ခ်ဲ႕ လိုက္မိတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;"> တုတ္ခိုင္ျပီး သန္မာတဲ႔ လက္ေတြ၊ ၾကီးမားေတာင့္ တင္းလွတဲ႔ ပင္စည္ အဲဒါေတြ ပိုင္ဆိုင္လို႔ ယခုလို ပ်က္စီးရတယ္ ဆိုတာကို သိလိုက္ရပါတယ္။ စဥ္စားၾကည့္ၾကပါ အဲဒီလို သန္မာတဲ႔ လက္ေတြ၊ ၾကီးမားျပီး တုတ္ခိုင္တဲ႔ ပင္စည္ေတြေၾကာင့္ လူမ်ိဳးစံု နဲ႔ တိရစၦာန္မ်ိဳးစံုတို႔ ေအးေအး ခ်မ္းခ်မ္း နားခိုစရာ ေနရာ မျဖစ္ခဲ႔ဘူးလား။ အဲဒီ အရသာကို တပည့္ေတာ္ မခံစာရပါဘူး သူတို႔သာလ်င္ ခံစားၾကရတာပါ။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">တစ္ေန႔ အဲဒီေန႔ကို တပည့္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ႔ခဲ႔ပါဘူး၊ မိုးမလင္းခင္ဆူဆူညံညံ အသံေတြေၾကာင့္ ဘာေတြ ျဖစ္တာလည္း ဆိုျပီး အေဝးကို ေမ်ာ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ လူတစ္စု တပည့္ေတာ္ထံကို တန္းတန္း မွတ္မွတ္ လာေနၾကတာကို ျမင္လိုက္ရတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">သူတို႔ရဲ႕ လက္ထဲမွာလည္း လႊေတြ၊ ေဆာက္ေတြ၊ တူေတြ၊ ရဲတင္းေတြ၊ ပုဆိန္ေတြ ၊ ၾကိဳးေတြ ကိုယ္စီကိုယ္ငွ ကိုင္ျပီးလာေနၾကေတာ့ တစ္ေနရာရာကို သြားၾကမွာပဲ ျဖစ္မယ္၊ ဘယ္ကိုသြားၾကမလဲ မသိဘူးဆိုျပီး စဥ္စားရင္ သူတို႔တေတြ ေလ်ွာက္လမ္းလာတာကို ဆက္ၾကည့္ေနခဲ႔မိပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဒီလိုနဲ႔ သူတို႔အားလံုး သစ္ပင္ေအာက္ကို ေရာက္လာျပီး ထုိင္သူက ထုိင္။ လွဲသူက လွဲ၊ ပါလာတဲ႔ ပစၥည္းအားလံုးကို ေအာက္ကိုခ်ျပီး တပည့္ေတာ္ရဲ့ သစ္ကိုင္းမွာ သီးေနတဲ႔ ဖြင္႔ဖြင္႔ ထြားထြား အသီးေတြ၊ သစ္ပင္ေပၚက သတၱဝါေတြတင္မကပဲ ေအာက္မွာ ရွိတဲ႔ သတၱဝါေတြ အားလံုး စားရပါေစဆိုျပီး ကိုယ္တိုင္ေခြ်ခ်ထားတဲ႔ အသီးေတြ၊ ခူးသူက ခူး၊ ေကာက္သူက ေကာက္ယူ စားးသံုးျပီး ရယ္ေမာေနၾကတာကို ျမင္ရေတာ့ ဝမ္းသာပီတိ ျဖစ္ခဲ႔ရပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">သူတို႔ေတြ နားလို႔ စားလို႔လည္း ျပီးေရာ ေခါင္းေဆာင္လုပ္ သူတစ္ဦးက လုပ္ငန္းစမယ္ေဟ႔ ဆိုျပီး ေအာ္ေျပာလိုက္ေတာ့ လူေတြ အားလံုးက ေအာက္မွာ ခ်ထားတဲ႔ ပစၥည္းေတြကို ကိုယ္စီ ကိုယ္ငွ ေကာက္ယူျပီး တပည္႔ေတာ္ကို ဝိုင္းထား လိုက္ၾကပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">အဲဒီအခ်ိန္ၾကမွပဲ သူတို႔ေတြ ငါကို သတ္ပစ္ၾက ေတာ့မွာပါလား ဆိုျပီး ဝမ္းနည္း ယူၾကံဳးမရျခင္း မ်ားစြားနဲ႔ သိလိုက္ရေတာ့တယ္၊ သစ္ပင္ေပၚမွာ အိပ္ေပ်ာ္ေနၾကတဲ႔ သတၱ၀ါေတြ အားလံုးကလည္း ေအာ္သူကေအာ္ ငိုသူက ငိုနဲ႔ ေၾကာက္လန္႔တၾကား မိမိတို႔ရဲ့ ဆိုင္ရာ ပစၥည္းေတြကို ခပ္ျမန္ျမန္ သိမ္းစည္းျပီး သားငယ္ သမီးငယ္ေတြကို လက္ဆြဲကာ တပည့္ေတာ္ကို ထားခဲ႔ျပီး အားလံုး အေ၀းကို ထြက္ေျပး သြားခဲ႔ၾကပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;"> ေနာက္ဆံုးေတာ့ ငါတစ္ဦး သာလ်င္ရွိပါေရာ့လားလို႔ ေတြး ရင္း စိတ္မေကာင္း ျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ သူတို႔ထြက္ေျပးရာ ေနာက္ကို လိုက္ၾကည့္ေန မိခဲပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;"> အသံၾကားလို႔ ေအာက္ကို ငံု႔ၾကည့္လိုက္ေတာ့ တပည့္ေတာ္ အေပၚကိုေလ အမ်ိဳးသားတစ္ဦးက တက္လာျပီး သူ႔မွာပါလာတဲ႔ ခ်ြန္ထက္ေနတဲ႔ ရဲတင္းနဲ႔ ေဘးဘက္ကို လွပစြာ ျဖာထြက္ေနတဲ႔ လက္ေတြကို မညာမတာ ရက္ရက္စက္စက္ အားရပါးရ စတင္ ခုတ္ျဖတ္ခဲ႔ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;"> နာက်ဥ္မူေဝဒနာကို ဆက္တိုက္ဆိုသလို မ်က္စိမွတ္ ခံစားေနခဲ႔ရပါတယ္။ " ဝုန္း" ဆိုျပီး အသံၾကားလို႔ နာက်ဥ္မူေဝဒနာေတြ ၾကားထဲကေန ေအာက္ကို ငံု႔ၾကည့္လိုက္ေတာ႔ မျမင္ရက္စရာ မၾကည့္ရက္စရာပါ။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဟိုတုန္းက အားလံုးေသာ သူေတြက ဒီလက္ေတြဟာ လွပျပီး ေတာင္းတင္းလိုက္တာ ဒီလက္ေတြေၾကာင့္ ငါတို႔ေတြ ေအးေအး ခ်မ္းခ်မ္း ေနနိုင္ၾကတယ္ ဆိုတဲ႔ အမ်ား ခ်ီးၾကဴးခံခဲ႔ရတဲ႔ တပည့္ေတာ္ရဲ့ လက္ေတြဟာ ယခုေတာ့ျဖင့္ သစ္ပင္ေအာက္ကို ေသြးသန္ရဲရဲနဲ႔ မျမင္ရက္စရာ ေရာက္သြားပါေရာ႔လား၊ ေအာင္းမေလး လုပ္ရက္လိုက္ၾကတာ ရက္စက္လိုက္ၾကတာ ငါ့မွာ ဘာအျပစ္ေတြ မ်ားရွိလို႔ ယခုလို ရက္ရက္ဆက္ဆက္ နင္တို႔လုပ္ၾကတာလည္း ဆိုျပီး ငိုခဲ႔ရပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">အခ်ိန္ၾကာလာ တာနွင့္အမွ် တစ္ကိုယ္လံုးမွာေလ တပည့္ေတာ္ ကိုယ္တိုင္ ဂုဏ္ယူ ဝင္႔ၾကြားေနခဲ႔တဲ႔ အကိုင္းအခတ္ အရြက္အလက္ေတြဟာ ဘာတစ္ခုမွ မရွိေတာ့ပါဘူး။ ေျမ ျပင္ေပၚကို အတားအစီးမဲ႔စြာ က်က်သြားတဲ႔ တပည့္ေတာ္ရ့ဲ လက္ေတြကို ဝမ္းနည္းမဆံုး ယူၾကံဳးမရျခင္းမ်ားစြာနွင္႔ ရင္နာနာ ၾကည့္ေနခဲ႔ရပါတယ္။ ၾကည့္ေနရံု ကလြဲလို႔လည္း တပည့္ေတာ္ ဘာမွ မတင္နိုင္ခဲ႔ပါဘူး။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">က်သြားတဲ႔ အကိုင္းေတြမွာ ပါသြားတဲ႔ အသီးေတြကို စားေသာက္ရင္း ရယ္ရယ္ေမာေမာနဲ႔ အားရပါးရ တပည့္ေတာ္ရဲ႕ လက္တံေတြ အားလံုးကို ခုတ္ထစ္ေန လိုက္ၾကတာ တပည့္ေတာ္ ဘယ္လိုၾကည့္နိုင္မလဲ၊ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ေနာက္ေတာ့ တပည့္ေတာ္၏ ေအာက္ပိုင္း ေဘးပတ္ပတ္လည္ ကို ပုဆိန္နွင့္ ရစ္၍ရစ္၍ ခုတ္ေနၾကျပန္ပါတယ္၊ ေနာက္တစ္ပါတ္ဆို ျပန္လာျပီး အပင္ကို အျမစ္ပါပါေအာင္ တူးမယ္လို႔ ေျပာဆိုၾကျပီး တပည့္ေတာ္ရဲ့ လက္တန္ေတြ ရက္ရက္ စက္စက္ၾကီး မညာမတာနဲ႔ ခုတ္ပိုင္းတစ္ယူ ျပီး အေဝးကို သယ္ေဆာင္ သြားၾကပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">တစ္ခ်ိဳ႔ဆိုရင္ အိမ္ေဆာက္တယ္။ ခုန္ဖိနပ္လုပ္တယ္။ အိမ္အသံုး အေဆာင္ေတြ လုပ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီဘ၀ေရာက္တဲ့အထိ သူတို႔အေပၚကို အျပစ္မျမင္ခဲ့ပါဘူး။ သူတို႔အလိုက် ေနခဲ့ေပးရပါတယ္။ ငါသူတို႔အေပၚက ဒီေလာက္ေကာင္းခဲ႔ ရဲ႕ သားနဲ႔ ဘာေၾကာင္႔မ်ား ငါ႔ကို အျမစ္ပါမက်န္ အေသသတ္ ခ်င္ေနရတာလဲ ဆိုျပီး ၀မ္းနည္းခဲ႔ရပါတယ္။ ပူေဆြးခဲ႔ရပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">မၾကာခင္ သူတို႔ ျပန္လာျပီး တပည့္ေတာ္ကို အရင္းကေန တူးၾကေတာ့မယ္ဘုရား။ ဒီေန႔က သူတို႔ေျပာတဲ႔ တစ္ပါတ္တင္းတင္း ျပည့္တဲ႔ေနပါ။ ေနာက္ဆံုး အခ်ိန္ေလးမွာ ယခုလို ေျပာျပခြင္ ရလို႔ ၀မ္းသာမိပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">အသိဥာဏ္မရွိတဲ႔ သတၱဝါေတြက ဒုကၡေပးခဲ႔ေပမယ္႔လည္း အသက္ကို လံုးဝရန္မရွာခဲ႔ပါဘူး။ အသိဉာဏ္ရွိတဲ့ " လဴ " ဆိုတဲ႔ သတၱဝါေတြက သာ ဒုကၡေပးရံု နွင့္ အားမရလို႔ မညာမတာ သတ္ဖ်တ္ခဲ႔တာပါ။ လူေတြက တကယ့္ကို ေၾကာက္စရာ အေကာင္းဆံုး အႏၱရာယ္အရွိဆံုး ဆိုတာကို တပည့္ေတာ္ ယခု သေဘာေပါက္သြားပါျပီ။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">" ဘယ္သူေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္ခဲ႔သလဲ။ ဘယ္သူေၾကာင့္ ပ်က္စီးခဲ႔ရပါသလဲ။" </span><br /><br /><span style="font-size:small;">တပည့္ေတာ္ တစ္သက္ မေကာင္းတာကိုမလုပ္ခဲ့ပါ အားလံုးေသာ သူျမတ္ သူယုတ္ မေရြး တပည္ေ့တာ္၏ အရိပ္မွာ လက္ခံခဲ့သလို အေမာေတြကိုလည္း ေျပေပ်ာက္ေစခဲ့ပါတယ္။ ခ်ိဳျမိန္တဲ႔ အသီးအပြင္႔ေတြကို စားသံုးခိုင္းခဲ႔ပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဒီအေၾကာင္းေတြကို အားလံုးေသာ သူေတြသိေအာင္ ေျပာျပေပးပါဆိုျပီး ၀မ္နည္းစြာနဲ႔ စာေရးသူေရွ႕မွာ ငိုေၾကြးေနပါတယ္။ စာေရးသူလည္း စိတ္မေကာင္းျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ သူေျပာျပေနတာကို နားေထာင္ေနမိတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဒီအခ်ိန္မွာ အသံေတြ ၾကားလို႔ ေနာက္လွည္႔လိုက္ေတာ့ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ လူတစ္စု သစ္ပင္အနားကို ေရာက္လာျပီး သစ္ပင္ကို ၾကိဳးေတြနွင့္ခ်ည္ အျပီးအပိုင္လဲွအခ် ေျမေပၚကိုမက်ခင္ အခ်ိန္ေလးအတြင္း မွာ သစ္ပင္အိုက မ်က္ရည္စေတြနွင့္အတူ စာေရးသူကို တပည့္ေတာ္ ေနာက္ဆံုး နႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ ဆိုျပီးေျပာေနသေယာင္ ဘယ္ညာ ရိမ္းထိုးေနျပီး ဒီအေၾကာင္းေလးေတြကို လူအမ်ားအား ေျပာျပေပးပါ ဆိုကာ မ်က္နွာအလြဲ အျမစ္ကေန ေဘးကို တစ္ခါတည္း လဲက်သြားျပီး အသက္ဆံုးရံႈး သြားခဲ႔ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">သြားရွာျပီ ဆိုျပီး စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔ ၾကည့္ေနခဲ႔မိတယ္။ အကယ္၍မ်ား ဤ သစ္ပင္ အိုသာ ဆက္လက္အသက္ ရွင္ေနမည္ ဆိုပါက ဒီသစ္ပင္ကို အေၾကာင္းျပဳျပီး အားလံုးေသာ သတၱ၀ါေတြ အရိပ္ကိုလည္း ခိုနိွင္မယ္ အသီးကိုလည္း စားသံုးနိွင္မယ္ ။ သတၱ၀ါေတြလည္း ေအးေအး ခ်မ္းခ်မ္း ေနနိုင္ထိုင္နိုင္မယ္ ဆိုတာကို ေတြးလိုက္မိပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ေနာက္ေတာ့ စာေရးသူလည္း စိတ္မေကာင္းျခင္း မ်ားစြာနဲ႔ သစ္ပင္အိုကို တစ္ခ်က္ၾကည့္ျပီး အေဆာင္ကို ျပန္လာခဲ့ရင္း ေတြးလိုက္တယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:small;">" လူ ......လူ..........လူ"</span><br /><br /><span style="font-size:small;">ယခုအဲဒီ သစ္ပင္အိုေနရာမွာ ေနပူသက္သာေအာင္ဆိုျပီး မလံုတလံု သစ္ရြက္တဲေလးကို ေဆာက္ထားပါတယ္။ အနားယူသူေတြ ဘယ္လိုမွ အဆင္မေျပပါဘူး။ သစ္ပင္အိုကို သံေယာဇဥ္ရွိတဲ႔ သူေတြကေတာ့ ဒီေနရာေလးကို ေရာက္တိုင္း သစ္ပင္အိုကို သတိရေအာင္းေမ႔စကား ေျပာၾကပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">အဲဒါကေတာ့ တကယ္လို႔မ်ား သစ္ပင္ၾကီးသာ ဆက္လက္ရွိခဲ႔မယ္ဆိုရင္ ဒီေနရာေလးက အရိပ္အာဝါသ ေဝေဝ ဆာဆာနဲ႔ သိပ္သာယာဖို႔ေကာင္းမွာပဲတဲ႔........</span><br /><br /><span style="font-size:small;">သစ္ပင္အိုေရ သစ္ပင္အိုေျပာခဲ႔အတိုင္း လူ ေတြကို စာေရးျပီး ေျပာျပီးပါျပီး၊ သူတို႔လည္း ဒီအေၾကာင္းကို ဖတ္ျပီးရင္ေတာ့ အားလံုး ဆိုင္ရာ ဆိုင္ရာ ေနရာေတြမွာ ျပဳျပင္ၾကမယ္လို႔ ေမ်ာ္လင္႔ပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;">ဒီစာကို ဖတ္ျပီး စာဖတ္သူတို႔ သခၤန္စာယူ နိုင္ၾကပါေစ။။ </span><br /><br /><span style="font-size:small;"> ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလး </span></div><input id="gwProxy" type="hidden"><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden"><br /><div id="refHTML" style="color: rgb(102, 51, 102);"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden"><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden"><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden"><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden"><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden"><br /><div id="refHTML"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-6693039184439651013?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2011/01/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)1tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-4177664168805550281Wed, 06 Oct 2010 10:44:00 +00002011-01-30T12:20:24.470-08:00စဥ္းစားေဝဖန္မူတရားမ်ား...၁<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TKxTcQZPh3I/AAAAAAAAAtk/nEs-oZc18PQ/s1600/1+%2852%29.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5524882587779041138" src="http://3.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TKxTcQZPh3I/AAAAAAAAAtk/nEs-oZc18PQ/s320/1+%2852%29.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 74px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 98px;" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">စာေရးသူ ဒီပို႔စ္ေလးကို တင္ျပလိုက္ရေသာ အေၾကာင္းကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာဝင္ အေပါင္းတို႔ စဥ္စားေဝဖန္ နိုင္ေအာင္နွင္႔ ဗဟုသုတ ရပါေစျခင္း အလို႔ငွာ သီရိလကၤာနိုင္ငံ ကလနိယ တကၠသိုလ္တြင္ ဗုဒၶဘာသာကို သင္ၾကားေေပးေနေသာ အေနာက္တိုင္း ပါဠိပါရဂူ ဆရာမ်ား၏ ဗုဒၶဘာသာအေပၚတြင္ ေဝဖန္နႈိင္းယွဥ္ သံုးသက္ ခ်က္မ်ားကို သင္ၾကားခဲ႔ရ၍ သိခဲ႔ရေသာ ဗုဒၶဘာသာ အေၾကာင္းတရားမ်ားနင္႔ စာေရးဆရာ ဦးေအးေမာင္ ေရးေသားထားေသာ ဗုဒၶနွင္႔ ဗုဒၶဝါဒ စာအုပ္ထဲမွ အခ်က္အလက္ မ်ားကိုေပါင္းစုကာ စာဖတ္သူမ်ား မ်က္ေမွာက္သို႔ တင္ျပလိုက္ပါသည္။ စာဖတ္ပရိတ္သတ္အားလံုး ကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္အစြမ္းျဖင္႔ ေဝဖန္စဥ္စား နိုင္ၾကပါေစ..........<br /><br />ျမန္မာနိုင္ငံသည္ ဗုဒၶဝါဒထြန္းကားေသာ နိုင္ငံျဖစ္၍ ျမန္မာတို႔သည္ အမ်ားအားျဖင္႔ ဗုဒၶဝါဒကို ယံုၾကည္ ကိုးကြယ္ၾကပါသည္။ ဗုဒၶဝါဒကို ျမန္မာတို႔ ယံုၾကည္ ကိုးကြယ္ၾကျခင္းမွာ ပဓနအားျဖင့္ မ်ိဳးရိုးစဥ္ဆက္ ဗုဒၶဝါဒီ မိရိုးဖလာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ျဖစ္ခဲ႔ၾကေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ဗုဒၶဝါဒကို ပညာဥာဏ္ျဖင့္ ဆင္ျခင္သံုးသပ္ျပီးမွ နွစ္သက္ေက်နပ္၍ လက္ခံယံုၾကည္ၾကေသာ ဗုဒၶဘာသာဝင္ ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားမွာ အလြန္နည္းပါးလွပါသည္။ သို႔ရာတြင္ ကမၻာေပၚရွိ ဘာသာ အယူဝါဒမ်ားတြင္ မည္သည္႔ ဘာသာဝါဒသည္ စဥ္စားေဝဖန္မႈကို အမ်ားဆံုး အားေပးပါသနည္း၊ မည္သည့္ ဘာသာတရားသည္ လူတို႔အား အစစအရာရာ စဥ္စားဆင္ျခင္ျပီးမွ လက္ခံယံုၾကည္ရန္ အမ်ားဆံုး ေဟာၾကားခဲ႔ပါသနည္းဟု ေမးလ်ွင္ ဗုဒၶဝါဒကို ညြန္ျပရပါလိမ္႔မည္။<br /><br />ဗုဒၶဝါဒသည္ "ပစၥတၱံေဝဒိတေဗၺာ" ဟူေသာ တရားေတာ္၏ဂုဏ္နွင္႔အညီ မိမိပညာဥာဏ္ျဖင္႔ ဆင္ျခင္ သံုးသပ္ျပီးမွ လက္ခံယံုၾကည္ရမည္႔ ဝါဒျဖစ္၏၊ အဂုၤတၱရနိကာယ္၌ ဗုဒၶသည္ ကာလာမ အမ်ိဳးသားတို႔အား အၾကင္စကားသည္ ေရွးအစဥ္အလာစကား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ေသာ္၄င္း၊ မိမိတို႔ နွစ္သက္ေက်နပ္ေသာေၾကာင့္၄င္း၊ မိမိတို႔ၾကည္ညိဳေလးစားေသာ ဆရာ ရဟန္း ပုဏၰားတို႔၏ စကားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ေသာ္၄င္း၊ ထိုစကားကို မ်က္စိမွိတ္၍ လက္ခံျခင္းမျပဳဘဲ အေကာင္းအဆိုး အက်ိဳးအျပစ္ ေဝဖန္စိစစ္ျပီးမွ လက္ခံယံုၾကည္ၾကရန္ ေဟာေတာ္မူခဲ႔ပါသည္။<br /><br />ဘဒၵိယမင္းသားအားလည္း ထိုနည္းနွင္႔ ျဖင္႔သာေဟာေတာ္မူခဲ႔ပါသည္။ (အဂၤုတၱရနိကာယ္ စတုကၠနိပါတ္ ဘဒၵိယလိစၦဝီသုတ္)။ အမွန္ဆိုေသာ ဗုဒၶသည္ တပည့္ရဟန္းတို႔က မိမိအားၾကည္ညိဳေသာေၾကာင့္ မိမိတရားကို လက္ခံယံုၾကည္ျခင္းကို မလိုလားေခ်။ "ရဟန္းတို႔၊ သင္တို႔သည္ ငါဘုရားအား ၾကည္ညိဳေလးစား၍ ငါဘုရား၏ စကားကို လက္ခံယံုၾကည္ျခင္းသည္က မသင္႔။ သင္တို႔သည္ အၾကင္တရားကို ကိုယ္တိုင္ဥာဏ္ျဖင္႔ ထိုးထြင္း၍ သိအပ္၏။ ျမင္အပ္၏။ ထိုကိုယ္တိုင္သိျမင္ေသာတရားကိုသာလ်ွင္ သင္တို႔ယံုၾကည္ၾကသည္မဟုတ္ေလာ။" (မဇၥိ်မနိကယ္ မဟာတဏွာသခၤယသုတ္)။<br /><br />ထို႔ေၾကာင့္ ဗုဒၶသည္ ဗုဒၶဝါဒသို႔ အျခားေသာ ဘာသာဝင္မ်ား အလြယ္တကူ အလ်င္စလို ကူးေျပာင္းျခင္းကို အားေပးေတာ္မမူေခ်။ ဝိနယပိဋကတ္မဟာဝဂ္၌ တိတၳိျဖစ္ဘူးေသာ သူသည္ အကယ္၍ ရဟန္းေဘာင္သို႔ ဝင္ေရာက္လိုပါက ေလးလတိတိ ဆိုင္းငံ႔ရမည္ဟု လာရွိပါသည္။ မဇၥိ်မနိကယ္ ဥပါလိသုတ္၌ ဥပါလိ သူၾကြယ္သည္၄င္း၊ ဝိနည္းပိဋကတ္မဟာဝဂ္၌ သီဟစစ္သူၾကီးသည္၄င္း၊ ဘုရားရွင္၏တရားကို အလြန္နွစ္သက္သျဖင္႔ တိတၳိအယူကို စြန္႔၍ အသက္ထက္ဆံုး ဥပါသကာအျဖစ္ မွတ္ယူရန္ ေလ်ွာက္ထားေသာအခါ ဘုရားရွင္သည္ ထိုသူတို႔အား ေလးေလးနက္နက္စဥ္စားဆင္ျခင္ျပီးမွ ဗုဒၶဝါဒသို႔ သက္ဝင္ယံုၾကည္ရန္ သတိေပးေတာ္မူခဲ႔ပါသည္။</span> <span style="font-size: small;"><br /><br />ဗုဒၶအလိုအားျဖင္႔ ဗုဒၶ၏တရားကို ဗုဒၶထင္ရွားရွိစဥ္က ဗုဒၶထံမွကိုယ္တိုင္ ၾကားနာရေသာသူသည္ ေလးေလးနက္နက္ ဆင္ျခင္သံုးသပ္ျပီးမွ လက္ခံယံုၾကည္သင္႔သည္ဆိုပါက အရွင္အာနႏၵာ, အရွင္မဟာကႆပ စေသာ တပည့္သာဝကမ်ားထံမွ တဆင္႔ ၾကားသိရသည္ဆိုေသာ ဗုဒၶေဒသနာကို ပို၍ ေဝဖန္ဆန္းစစ္ဘို႔ လိုေပလိမ့္မည္။ မ်ားစြာေသာ ဗုဒၶေဒသနာမ်ားသည္ အရွင္အာနႏၵာ ထံမွ တဆင့္ၾကားသိရေသာ ေဒသနာမ်ားျဖစ္ပါသည္။ သိုရာတြင္ အရွင္အာနႏၵာကိုယ္တိုင္က တဆင္႔ၾကားကို မွီေသာ၊ တဆင္႔ၾကားကို ယံုၾကည္ေသာအားအျဖင္႔ က်င္႔ေသာဆရားအား ေကာင္းစြာၾကားျခင္းသည္ျဖစ္၏၊ မေကာင္းသျဖင့္ၾကားျခင္းသည္လည္း ျဖစ္၏၊ ၾကားတိုင္းေသာ အျခင္းအရာ အားျဖင့္လည္းျဖစ္၏။ ၾကားသည္မွ တပါးေသာအျခင္းအရာအားျဖင့္လည္းျဖစ္ ဟု မိန္႔ဆိုဘူးေလသည္။ (မဇၥိ်မနိကယ္ သႏၵကသုတ္)။<br /><br />ဗုဒၶကလည္း "ထိုရဟန္းပုဏၰားတို႔သည္ ဤအယူသည္သာမွန္၏။ အျခားေသာအယူဝါဒတို႔သည္ အခ်ည္းနွီးသာတည္းဟု ေျပာဆိုၾကကုန္၏။ စင္စစ္ ထိုသူတို႔အား ယံုၾကည္ျခင္း၊ အရမ္းမဲ႔စြဲယူျခင္းကို ၾကဥ္၍၄င္း၊ မ်က္ေမွာက္ထင္ထင္ သိျမင္ေသာ အသိဥာဏ္ျဖစ္ေပၚရန္ အေၾကာင္းသည္ မရွိဟု ထုိသုိ႔ေျပာဆိုကုန္ေသာ သူမ်ားကို မိန္႔ဆိုေတာ္မူေလသည္။ (မဇၥိ်မနိကယ္ ပဥၥာယတနသုတ္)။ " ရဟန္းတို႔ ဤတရားတို႔ကို ယံုၾကည္ျခင္း နွစ္သက္ျခင္း တဆင့္စကားၾကားျခင္းျဖင့္ သိအပ္သည္မဟုတ္ ပညာျဖင့္ ေတြ႔ျမင္၍သိအပ္ကုန္သည္သာျဖစ္၏ ဟု မိန္ေတာ္မူပါသည္။(သဠာတယနသံယုတ္၊ နဝပုရာဏဝဂ္၊ ပရိယာယသုတ္)။</span> <span style="font-size: small;"><br /><br />ဗုဒၶဝါဒသည္ သိမ္ေမြ႔နက္နဲ႔ေသာေၾကာင့္ ပညာဥာဏ္ျဖင့္ ေစ႔ငုံေသခ်ာစြာ ေလ႔လာျခင္းမျပဳပါက မိမိရရသိရွိ နားလည္ရန္ ခဲယဥ္းပါသည္။ ထိုသုိ႔ နားလည္ရန္ ခတ္ခဲသျဖင့္ ပညာဥာဏ္မသံုးပဲ ဗုဒၶေဒသနာကို မွားယြင္းစြာ ဆင္သံုးသပ္မိပါက ေျမြကို မဆင္ျခင္ဘဲ ဖမ္းေသာ ေယာက်္ားကဲ႔သို႔ အက်ိဳးယုတ္နိုင္ပါသည္။ (မဇၥ်ိမနိကာယ္၊ အလဂၢဒၵဴပမသုတ္)။ သို႔ျဖင္႔ အာရွေျမာက္ပိုင္း နိုင္ငံမ်ားရွိ အခ်ိဳ႔ေသာ မဟာယာန ဗုဒၶဘာသာဂိုဏ္းမ်ားသည္ မူလဗုဒၶဝါဒနွင့္ မ်ားစြာဆန္႔က်င္ေသာအယူမ်ားကို လက္ခံထားၾကပါသည္။ စာေရးသူတို႔ ျမန္မာနိုင္ငံသည္ အေတာ္အတန္ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ေသာ ပါဠိပိဋကတ္ကို ရရွိထားပါသည္။ သို႔ရာတြင္ နွံနွံစပ္စပ္ ဖတ္ရႈေလ႔လာမႈ၊ ပညာဥာဏ္ျဖင့္ ေဝဖန္စိစစ္မႈနည္းပါးေသာေၾကာင့္ အခ်ိဳ႔ေသာ ျမန္မာ႔ဘာသာေရး အယူအဆမ်ားနွင့္ အျပဳအမူမ်ားမွာ သို႔ေလာသို႔ေလာ ယံုမွားဖြယ္ရာ မ်ားျဖင္႔ ေမးဖြယ္ရာ ျဖစ္ပါသည္။ ဥပမာအားျဖင္႔ ျမန္မာတို႔၏ ဘာသာေရးယံုၾကည္ခ်က္တစ္ခုနွင္႔ ဓေလ႔ထံုးစံတစ္ခုကို ဆင္ျခင္စဥ္းစားနိုင္ပါသည္။ </span> <span style="font-size: small;"><br /><br />ဗုဒၶသည္ ကဆုန္လျပည္႔ေန၌ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေတာ္မူသည္ဟု ျမန္မာတို႔ယံုၾကည္ပါသည္။ ထိုယံုၾကည္ခ်က္အတြက္ အေထာက္အထားကား ဇိနတၻပကာသနီက်မ္းနွင့္ အျခားဗုဒၶဝင္က်မ္းမ်ားျဖစ္သည္။ ဗုဒၶ၀င္က်မ္းျပဳဆရာတို႔သည္ ဘုရားရွင္ပရိနိဗၺာန္စံ၀င္ခန္းကို ေရးသားရာ၌ ဒီဃနိကာယ္မဟာပရိနိဗၺာနသုတ္ကို မွီျငမ္းျပဳၾကရပါသည္။ မဟာပရိနိဗၺာနသုတ္၌ကား ဘုရားရွင္ပရိနိဗၺာန္ျပဳေသာ ေန႔အမည္ကို ေဖာ္ျပမထားေခ်၊ အမွန္ဆိုေသာ္ ဗုဒၶ၏ဘဝျဖစ္စဥ္ကို ေဖာ္ျပထားေသာ အျခားပါဠိေတာ္မ်ား၌လည္း ဗုဒၶ၏အျခားျဖစ္စဥ္မ်ားနွင့္ စပ္လ်င္း၍ ခု, နွစ္, လ, ရက္, မ်ားအတိအက်ျပထားျခင္းမရွိပါဘူး။ </span> <span style="font-size: small;"><br /><br />မဟာပရိနိဗၺာနသုတ္ အလိုအားျဖင္႔ ဗုဒၶသည္ ရာဇျဂိဳဟ္ျပည္အနီး ေဝဠဳဝရြာ၌ ေနာက္ဆံုးအၾကိမ္ ဝါဆိုေတာ္မူပါသည္။ ထိုေနာက္ ေဝသာလီျပည္အနီး စာပါလေစတီအရပ္၌ မာရ္နတ္မင္းအား ငါဘုရားသည္ ယေန႔မွ ေနာက္သံုးလ လြန္ေျမာက္ေသာေန႔၌ ပရိနိဗၺာန္ျပဳမည္ဟု မိန္႔ၾကား၏။ ထိုသို႔မိန္႔ၾကားအခ်ိန္မွာ ဝါဆိုေနစဥ္ သို႔မဟုတ္ ဝါမွအထတြင္ ျဖစ္ေပလိမ္႔မည္။ သို႔ျဖစ္၍ ဗုဒၶပရိနိဗၺာန္ျပဳေသာလသည္ ေအာက္တိုဘာလနွင္႔ ဇႏၷဝါရီလအၾကား တစ္လ၊ လ ျဖစ္တန္ရာ၏။ ေမ(ကဆုန္)လမျဖစ္တန္ရာ၊ ေမလျဖစ္ပါက ဗုဒၶသည္မက်န္းမာသျဖင့္ အင္းအားနည္းေနပါလ်က္ ပူျပင္းေသာ ေႏြရာသီမွာ သံုးလတိုင္တိုင္ ေဒသစာရီၾကြခ်ီရသည္ ဆိုေသာ ယုတၱိမရွိသည္႔စကားကို လက္ခံရေပလိမ့္မည္။ ထို႔အျပင္ ေမလျဖစ္ပါက ဘုရားပရိနိဗၺာန္ စံခါနီးအတြင္ ကုသိနာရံု ဥယ်ာဥ္၌ အင္ၾကင္းပန္းတို႔သည္ အခါမဲ႔ပြင့္သည္ဆိုေသာ ပါဠိေတာ္လာစကားသည္ မွားဖြယ္ရာရွိနိုင္ပါသည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ ယခုကာလ အိႏၵိယရုကၡေဗဒပညာရွင္တို႔၏ စူးစမ္းခ်က္မ်ားအရ ထို အင္ၾကင္းပန္းမ်ိဳးသည္ သဘာဝအားျဖင့္ ဧျပီလ-ေမလေလာက္၌သာ ပြင္႔တက္၍ ကဆုန္လမွ တစ္ပါး အျခားလမ်ား၌ ပြင့္မွသာ အခါမဲ႔ပြင့္သည္ဟု ဆိုရေပလိမ့္မည္။ </span> <span style="font-size: small;"><br /><br />ခရစ္သကၠရာဇ္ ေျခာက္ရာစုေလာက္က အိႏၵိယျပည္သို႔ ေရာက္ရွိခဲ႔ေသာ တရုပ္ခရီးသည္ ဟီယန္ဆိုင္၏မွတ္တမ္းတြင္ ထိုအခါက သဗၺတၱိဝါဒီ ေခၚ ဗုဒၶဝါဒီတို႔သည္ ေအာက္တို႔ဘာ သို႔မဟုတ္ နို၀င္ဘာလ၌ ဘုရားပရိနိဗၺာန္ျပဳသည္ဟု ယံုၾကည္ၾကေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားပါသည္။ အေနာက္ပညာရွင္ ပါဠိပါရဂူတစ္ဦးကမူ ပါဠိေတာ္မ်ားကိုေလ႔လာျပီးေနာက္ ဗုဒၶပရိနိဗၺာန္ျပဳေသာေန႔သည္ ၄၃၈ ဘီစီ ေအာက္တိုဘာလ ၁၃ ရက္ျဖစ္တန္ရာဟု ဆိုေလသည္။ </span> <span style="font-size: small;"><br /><br />ေနာက္တစ္ခုက ျမန္မာ႔ဘာသာေရး ဓေလ႔ထံုးစံမ်ားတြင္ စဥ္းစားစရာေကာင္းေသာ ထံုးစံတစ္ခုမွာ ကေလးသူငယ္မ်ားကို ရွင္ျပဳေပးေသာ အခ်က္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ ျမန္မာဗုဒၶဝါဒီတို႔သည္ ဘာမ်မသိေသးေသာ ကေလးသူငယ္မ်ားကို ရွင္ျပဳေလ႔ရွိၾကပါသည္။ ထိုသို႔ ရွင္ျပဳၾကျခင္းျဖင္႔ ထိုကေလးမ်ားသည္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း၌ ရွင္သာမေဏအျဖစ္ျဖင့္ ရက္အနည္းငယ္ ေနထိုင္ဘူးသည္မွအပ အျခားမယ္မယ္ရရအက်ိဳးတစ္စံုတစ္ရာမရွိေခ်။ ဝိနည္းပိဋကတ္မဟာဝဂ္၌ ဗုဒၶသည္ က်ီးေျခာက္လွန္႔ျခင္းငွါ စြမ္းနိုင္ေသာ သူငယ္တို႔အားရွင္ျပဳ နိုင္သည္ဟု မိန္ေတာ္မူသည္ဆိုပါသည္။ စင္စစ္ အသက္ ၃ နွစ္ ၄ နွစ္ရွိေသာကေလး သူငယ္သည္ပင္ က်ီးကိုေျခာက္လွန္႔နိုင္စြမ္းရွိရကား ဤစကားသည္ ဗုဒၶမိန္႔ၾကားေသာ စကားအမွန္ ျဖစ္ပါ၏ေလာဟု သံသယ ျဖစ္ဘြယ္ရွိ၏။ မည္သို႔ျဖစ္ေစ ဤစကားသည္ ထိုဝိနည္းပါဠိေတာ္၌လာေသာ ပညတ္ခ်က္နွင္႔ ဆန္႔က်င္၏။ ဝိနည္းပိဋကတ္မဟာဝဂ္၌ ဗုဒၶသည္ အသက္တစ္ဆယ္႔ ငါးနွစ္မျပည့္ေသးေသာ သူငယ္အားရွင္မျပဳအပ္၊ ရွင္ျပဳေပးေသာ ရဟန္းအား ဒုကၠဋ္အာပတ္သင့္ေစဟု ပညတ္ေတာ္မူထားပါသည္။</span> <span style="font-size: small;"><br /><br />ဤပညတ္ေတာ္မူခ်က္မွာ ေလ်ာ္ကန္သင့္ျမတ္လွေပ၏။ ရွင္သာမေဏအျဖစ္သည္ တတ္သိလိမၼာေသာအရြယ္သို႔ ေရာက္ရွိျပီး ျဖစ္သည္႔အလူငယ္မ်ားအဖို႔သာလ်င္ အက်ိဳးရွိ၏။ ယခုေခတ္ကာလ၌ မိဘမ်ားက ရွင္ျပဳေပးေသာ သူငယ္မ်ားမွာ အမ်ားအားျဖင္႔ အသက္ငယ္ရြယ္ဥာဏ္နုနယ္ေသးေသာ သူမ်ားျဖစ္ၾကရကား ထိုသူငယ္မ်ားအဖို႔ ဘာသာေရးဘက္တစ္စံုတစ္ရာ ထားျခားေျပာင္းလဲျခင္းမရွိေခ်။ ထိုေၾကာင့္လည္း ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္ သာမေဏျဖစ္ခဲ႔ဘူးပါလ်က္ ဘာသာေရးအသိတရား ေခါင္းပါးေနၾက၏။ မိဘမ်ားသည္ သားသမီးမ်ားကို ရွင္ျပဳရေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမူအတြက္ နွစ္သိမ္ေက်နပ္ၾကေပလိမ့္မည္။ သို႔ရာတြင္ ကေလးကို ရွင္ျပဳျခင္းသည္ မိဘမ်ား၏ယခုဘဝေက်နပ္မူအတြက္ ကုသိုလ္ ရမူအတြက္ ျဖစ္ပါသေလာ။ ကေလး၏အက်ိဳးစီးပြား သာသနာေတာ္၏ အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ျဖစ္သင္႔သည္မဟုတ္ပါေလာ ဟု ေမးဘြယ္ရွိသည္။ ဤသို႔လ်င္ အခ်ိဳ႔ေသာ ျမန္မာ႔ဘာသာေရးအယူနွင္႔အျပဳအမူမ်ားမွာ စဥ္စားေဝဖန္ဘြယ္ရာျဖစ္ပါသည္။ သို႔ျဖစ္ေစကာမူ လူတို႔သည္ မိမိတို႔ ့ယံုၾကည္ခ်က္မ်ားကို ကို္ယ္တိုင္ေဝဖန္ဘို႔ေဝးစြ သူတစ္ပါးတို႔ ေဝဖန္သည္ကိုပင္ လက္မခံနိုင္ၾကေခ်။ ထိုသုိ႔ လက္မခံနိုင္ၾကျခင္းမွာ စင္စစ္ထိုယံုၾကည္ခ်က္မ်ားသည္ စဥ္းစားဆင္ျခင္ဥာဏ္ ေအာက္ေျခလြတ္ေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။ ဆိုင္ကိုအနာလစ္(Psychoanalysis) စိတ္ပညာအရ လူတို႔သည္ မိမိတို႔ ယံုၾကည္ခ်က္ တစ္ခုအား ေဝဖန္ဆန္းစစ္မႈကို သည္းမခံနိုင္ေလ ထိုယံုၾကည္ခ်က္သည္ အေျခအျမစ္ ယုတၱိကင္းမဲ႔ေၾကာင္း ထင္းရွားေလျဖစ္၏။ (<span style="font-weight: bold;"> ေနာက္ပိုင္း တြင္ ဘုရားလက္ထက္က ခုနွစ္နွစ္ သားေလးမ်ား ဘာေၾကာင့္ရွင္ျပဳရသည္ကို ဆက္လက္ေဖာ္ျပသြားပါမည္)<span style="font-style: italic;"></span></span></span> <span style="font-size: small;"><br /><br />ဥပမာ အကယ္၍ လူတဦးက ကမၻာၾကီးလံုးသည္ဆိုေသာ စကားမွာ ရယ္စရာျဖစ္သည္။ သိုမဟုတ္ ၾတိဂံတစ္ခုတြင္ ဒီဂရီ ၁၈၀ ရွိသည္ဆိုေသာ စကားမွာ မွားသည္ဟုဆိုပါက စုိးစိမ်ွစိတ္တုန္လႈပ္မည္မဟုတ္ပါ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ထိုအခ်က္မ်ားမွာ ေသခ်ာစြာ စံုစမ္းစစ္ေဆးျပီးမွ လက္ခံထားေသာ အခ်က္မ်ားျဖစ္ပါသည္။ ဘာသာေရး ယံုၾကည္ခ်က္မ်ားသည္က ထိုကဲ႔သိုမဟုတ္ အမ်ားအားျဖင္႔ မစူးစမ္းမဆင္ျခင္ပဲ လက္ခံထားေသာ ယံုၾကည္ခ်က္မ်ားျဖစ္၍ ေဝဖန္ဆန္းစစ္မႈကို က်ြန္ဳပ္တို႔ သည္းမခံနိုင္ျဖစ္တက္၏။ </span> <span style="font-size: small;"><br /><br />ထို႔ေၾကာင့္ ဥေရာပတိုက္၌ ဘာသာတရားကို မ်က္စိမွိတ္၍ အၾကြင္းမဲ႔ယံုၾကည္ေသာ ေရွးအခါ ဘာသာတရးနွင္႔ ဆန္႔က်င္ဘက္စကားေျပာေသာ သိပၸံပညာရွင္(ဂါလီလီအို) သည္ နိွပ္ကြပ္ျခင္းခံၾကရ၏။ ဘာသာေရး၌ အယူသည္းမူ စိတ္ထားေသးသိမ္မူေၾကာင့္ ဘာသာေရး စစ္ပြဲၾကီးမ်ားျဖစ္ပြားကာ အမ်ိဳးသားအခ်င္းခ်င္း ေသြးေခ်ာင္းစီးသတ္ျဖတ္ခဲ႔ၾကသည္။ ယခုေခတ္ကာလ၌ အေနာက္တိုင္းနိုင္ငံမ်ားတြင္ ဘာသာေရး အယူသည္းမႈ နည္းပါးလာ၍ လြတ္လပ္စြာေဝဖန္မႈေၾကာင့္ တစ္ဦးနွင္႔တစ္ဦး ခိုက္ရန္ေဒါသျဖစ္ျခင္းမရွိေတာ့ေခ်။ </span> <span style="font-size: small;"><br /><br />ဗုဒၶဝါဒသည္ လြန္လပ္စြာ စဥ္းစားေဝဖန္မႈကို အားေပးေသာေၾကာင့္ ဗုဒၶဝါဒသမိုင္းတြင္ ဘာသာေရးစစ္ပြဲစေသာ အမဲကြက္မ်ားမရွိဘဲ ဘာသာေရးစိတ္သေဘာထားၾကီးမႈအတြက္ ကမၻာ႔စံျပ ပုဂၢိဳလ္မ်ားေပၚထြက္ခဲ႔၏။ အေသာကမင္းသည္ ဘာသာအယူဝါဒ အားလံုး သင္႔တင္႔ညီညြတ္မႈကို လိုလားေၾကာင္း ေက်ာက္စာေရးထိုးခဲ႔ပါသည္။ မင္းတုန္းမင္းသည္ ခရစ္ယန္သာသနာျပဳလုပ္ငန္းကို အားေပးခ်ီးျမွင္႔ခဲပါသည္။ စင္စစ္ ဘာသာေရး စိတ္သေဘာထားၾကီးမႈသည္ ဗုဒၶဘုရားရွင္အေလးအနက္ေဟာေတာ္မူခဲ႔ေသာ တရားျဖစ္ပါသည္။ " ရဟန္းတို႔ သူတပါးတို႔သည္ ငါ၏အျပစ္ကို ျဖစ္ေစ တရား၏အျပစ္ကိုျဖစ္ေစ သံဃာ၏အျပစ္ကိုျဖစ္ေစ ေျပာၾကေသာေၾကာင့္ သင္တို႔သည္ အမ်က္ထြက္မည္ နွစ္လံုးမသာမယာျဖစ္မည္ဆိုလ်င္ သင္တို႔အားသာ အႏၱရာယ္ျဖစ္၏။ သင္တို႔သည္ သူတစ္ပါးတို႔၏ စကားေကာင္း စကားဆိုကို သိနိုင္ၾကမည္မဟုတ္။"(ဒီဃနိကာယ္ ျဗဟၼဇာလသုတ္)။</span> <span style="font-size: small;"><br /><br />အကယ္၍ ဗုဒၶဝါဒသည္ မွန္ကန္ေသာတရားျဖစ္သည္ဟု က်ြန္ုဳပ္တို႔ စြဲစြဲျမဲျမဲ ယံုၾကည္ခဲ႔လ်င္ သူတပါးတို႔၏ ေဝဖန္စိစစ္မႈကို ခံနိုင္ရေပသည္။ ထိုသို႔ ခံနိုင္ရန္ရွိရန္အတြက္ ယံုၾကည္ခ်က္သည္ မိ္မိကိုယ္တိုင္ ေစ႔ငံုေသခ်ာစြာ ေလ႔လာမႈ လြတ္လပ္စြာ စဥ္းစားေဝဖန္မႈ အေပၚ၌ အေျခတည္ရမည္ျဖစ္သည္။ ထိုေနရာတြင္ စဥ္စားေဝဖန္မႈကို ပိတ္ပင္တားဆီးတတ္ေသာ အစြဲနွစ္ခုကို သတိျပဳဘုိ႔ေလသည္။ </span> <span style="font-size: small;"><br /></span></div><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"> ၄င္းတို႔ကို အပိုင္း (၂) တြင္ရႈပါ.......&nbsp;</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလး </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-4177664168805550281?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2010/10/blog-post_06.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)1tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-2141986900208289490Thu, 01 Jul 2010 17:51:00 +00002011-02-07T11:17:53.872-08:00ေျပာျပခ်င္တာေလးမ်ား..<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TVBFHGVJsYI/AAAAAAAAAyk/vqyoCtAdO0Q/s1600/Pictures_of_Myanmar_collage.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 256px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TVBFHGVJsYI/AAAAAAAAAyk/vqyoCtAdO0Q/s320/Pictures_of_Myanmar_collage.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5571028727318032770" border="0" /></a><br /><div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TDDF6BD9dbI/AAAAAAAAAtI/oS3yQ5dy1WA/s1600/inthewood02+%281%29.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><br /></a><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;">ကမၻေပၚမွာ ေထရ၀ါဒ ဗုဒၶဘာသာဆိုရင္ ျမန္မာျပည္နွင့္ တြဲျပီးမွ မွတ္သားလာရ သည့္အထိ ျမန္မာျပည္ၾကီးက သာသနာ႔တံခြန္ လႊင္႔တင္နိုင္ခဲ႔တာ သမိုင္းအစဥ္ အဆက္ျဖစ္ပါသည္။ </span><br /><span style="font-size:100%;"><br />ေရႊေရာင္ေတြ တဝင္းဝင္းနွင့္ သာသနာ႔ေရာင္၀ါထြန္းလင္း ေတာက္ပလွေသာ ေရႊျမန္မာျပည္ၾကီးတြင္ မွီတင္းေနထိုင္ ၾကကုန္ေသာ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားတို႔မွာလည္း သာသနာေတာ္ၾကီး၏ အဆံုးအမေအာက္တြင္ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔စြာ၊ ေဖာ္ေရြလိုက္လဲစြာ၊ ေဖးမၾကင္နာစြာ၊ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္နူးစြာ၊ နားလည္စာနာမူရွိစြာ၊ အားေပးကူညီတက္စြာနွင့္ တစ္ဦးနွင့္ တစ္ဦး လူသားအခ်င္းခ်င္း ေမတၱာတရား၊ ထားတက္ၾကပံုမွာ ကမၻာတြင္ အံ႔ၾသဘနန္း ကိုယ္႔ၾကငွန္းနွင့္ ကိုယ္ပိုင္ယဥ္ေက်းမူ၊ ကိုယ္ပိုင္ ဝတ္စားဆင္ယင္ ထံုးဖြဲ႔မူမ်ားနွင့္ ကမၻာ႔အလယ္တြင္ တင္႔တယ္ခဲ႔ၾကပါသည္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ထိုသို႔ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔စြာ ေျပာဆိုေနထိုင္ ဝတ္စားသြားလာမူတို႔သည္ ဘာသာတရား၏ အဆံုးအမ ေအာက္တြင္ တည္ေနၾကသည္မွာ မခၽြတ္ဧကန္ အမွန္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ </span><br /><span style="font-size:100%;"><br />သူေတာ္ေကာင္း တရားေတြနွင့္ နားဝင္ယဥ္ေက်း သိမ့္ေမြ႕စြာေနတဲ႔ ျမန္မာေတြမွ မယဥ္ေက်းလွ်င္ မည္သူေတြက ယဥ္ေက်းပါဦးမည္နည္း။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">မေကာင္းမႈလုပ္ရမွာ၊ မေကာင္းတာေျပာရမွာကို ရွက္ျခင္း၊ မေကာင္းေသာ အျပဳအမႈ အေျပာအဆို အလုပ္အကိုင္ တို႔ကိုျပဳမႈေျပာဆို လုပ္ကိုင္ရမည္တို႔ကို ေၾကာက္ျခင္းဆိုသည့္ တရားနွစ္ပါးက မယဥ္ေက်း ယဥ္ေက်းလာေအာင္ မသိမ္ေမြ႔ သိမ္ေမြ႔လာေအာင္ သတိေပး ေျပာဆိုညြန္ၾကား ဆံုးမေနသလိုပင္ ျဖစ္ပါသည္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">မိမိတို႔၏ကိုယ္ပိုင္ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈနွင့္ ကိုယ္ပိုင္ယဥ္ေက်းမႈတို႔ျဖင့္ ကမၻာ႔အလယ္တင့္တယ္ခဲ႔ေသာ ျမန္မာတို႔သည္ ေရေျမဥတု ယဥ္ေက်းမႈနွင့္ ဘာသာကြဲျပားျခားနားလွေသာ အေနာက္နိုင္ငံသားတို႔၏ ထံုးစံဟန္ပန္ နည္းစံုတို႔ကို အတုယူသံုးစြဲ ဝတ္စားဆင္ယင္ လာၾကသည္မွာ ရွက္ရံြ႕ေၾကာက္လန္႔စရာ ေကာင္းရံုမွ်မက အမ်ိဳးဘာသာ သာသနာၾကီး ညိွဳးႏြမ္းသြားမွာကိုပင္ စိုးရြံ႕လွပါသည္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ထိုကဲ႔သို႔ အေနာက္တိုင္း ယဥ္ေက်းမႈ စိုးမိုးခ်ယ္လွယ္မႈကို ျမန္မာျပည္သူ လူငယ္လူရြယ္တို႔ မွီဝဲေနၾကသည္မွာ အဘယ္ေၾကာင့္နည္းဟု ဆန္းစစ္ၾကည့္လွ်င္ အတုျမင္အတက္သင္ မႈတို႔ေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေရွးက ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔သည္ မိမိတို႔၏သားသမီးမ်ားကို ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်း ကေလးဘဝ ကတည္းက ဘာသာ၏ အဆံုးအမ၊ သာသနာ၏အဆံုးအမ ေအာက္တြင္ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔စြာ လူငယ္ လူရြယ္မ်ားျဖစ္လာေအာင္ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမ်ားသို႔ ေစလႊတ္ကာ စာေပပညာသင္ၾကားျခင္း ၊ ဥပုသ္သီတင္း ေဆာက္တည္ျခင္းတို႔ကို မေမ႔မေလ်ာ႔ ေဆာင္ရြက္ခဲ႔ျခင္း တို႔ေၾကာင့္ ပန္းထုပ္ေသာဖက္ပမာ ေမႊးပ်ံ႕ခဲ႔ၾကပါသည္။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အမ်ိဳးသားမ်ား သည္လည္း ပုဆိုး၊ ရွပ္အျဖဴနွင့္ ပနံတင့္သကဲ႔သို႔ အမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္လည္း ထမီ ရင္ဖံုးရင္ေစ႔ ခါးတို ခါးရွည္တို႔ျဖင့္ ရိုးရွင္းလွပကာ ခုန္မင္နွစ္သက္ဖြယ္ေကာင္းလွပါသည္။ </span><br /><span style="font-size:100%;">ယခုမူ ထိုသို႔မဟုတ္ခဲ႔ျပီး။ လူၾကီးမိဘမ်ား သည္လည္း သားသမီးမ်ား၏ ဝတ္စားဆင္ယင္ ေျပာဆိုပံုမွစ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕မႈ ေပ်ာက္ေနပံုကို သတိမမူပဲ ေခတ္စနစ္ကိုလြဲခ်ကာ ဥေပကၡာျပဳလ်က္ ရွိေပသည္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ဘာသာတရား၏ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမ်ားျဖစ္ေသာ ဘုန္းေတာ္ၾကီးေက်ာင္းမ်ားသို႔ မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္လည္း ရံဖန္ရံခါမွ သြားလာဘိသကဲ႔သို႔ သားသမီးမ်ားကိုလည္း ေစလႊတ္္ျခင္း မျပဳခဲ႔ေပ။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;"> ျမန္မာတို႔နွင့္ ဖီလာဆန္႔ဘက္ျဖစ္ေသာ အေနာက္တိုင္း ယဥ္ေက်းမူတို႔သည္ ထိုနယ္ပယ္မ်ားမွ တဆင့္ လူငယ္လူရြယ္မ်ား၏ အတုယူစိတ္ကို လမ္းလႊဲသို႔ ဆြဲေဆာင္ေခၚ ယူနိုင္ခဲ႔ေပသည္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အထူးသျဖင့္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ား အဓိကက်လွပါသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ားသည္ ျမန္မာျပည္မွာေနျပီး ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔မွ ေပါက္ဖြားလာေသာေၾကာင႔္ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးမ်ားဟု မွတ္ယူရပါသည္။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ထိုအမ်ိဳးသမီးတို႔၏ ဝတ္စားဆင္ယင္မူ ဟန္ပန္တို႔မွာ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔၏ ယဥ္ေက်းမူဟန္ပန္မ်ားနွင့္ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္ပါသည္။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အရွက္တရားတို႔ကို လံုးဝေမ႔ထားၾကသည္နွင္႔ တူလွပါသည္။ ဘာသာတရား၏ အဆံုးအမနွင့္ ေဝးကြာခဲ႔ၾကျပီးနွင့္ တူပါသည္။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ရိုးရိုးရွင္းရွင္းနွင့္ ျမန္မာဆန္ဆန္ ဝတ္စားဆင္ယင္သူမ်ားလည္း ရွိပါသည္။ အမ်ားစုမွာ တိုေတာင္းေသာစကပ္၊ ေကာက္ညွင္းထုပ္စည္း သကဲ႔သို႔ ၾကပ္ညွပ္လွေသာ ထမီစကပ္ ရင္ဟိုက္ ကိုယ္ၾကပ္ ခ်က္ေပၚၾကိဳးေပ်ာက္တို႔နွင့္ ရွက္ဖြယ္လိလိ ပင္ျဖစ္ပါသည္။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေငြေၾကးတစ္ခုသာ ၾကည့္ကာ လူမ်ိဳးဘာသာ ယဥ္ေက်းမႈစရိုက္ ကြဲျပားလွေသာ နိုင္ငံျခားသားမ်ားကို ေပါင္းသင္းလက္ထပ္ ေနၾကသည္မွာ ဝမ္းနည္းစရာေကာင္းလွပါသည္။ </span><br /><span style="font-size:100%;">ေျမမ်ိဳျပီး လူမ်ိဳးမကုန္နိုင္ပါ။ လူမ်ိဳမွသာ လူမ်ိဳးကုန္နိုင္ပါသည္။ ျမန္မာ႔ယဥ္ေက်းမႈ ျမန္မာလူမ်ိဳး ျမန္မာ႔ဓေလ႔တို႔ ကမၻာမွာ ထင္ရွားစြာ ဆက္လက္တည္ရွိေနရန္မွာ ျမန္မာအမ်ိဳးသမီးထု၏ ၾကီးမားေသာ သမိုင္းေပးတာဝန္ ပင္ျဖစ္ပါသည္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ယခုကား ေၾကာက္စရာေကာင္းေသာ ယဥ္ေက်းမႈတို႔ေၾကာင့္ သာသနာ႔နယ္ေျမ တို႔သည္လည္း ပန္းျခံကဲ႔သို႔ ျဖစ္ခ်င္တိုင္း ျဖစ္ေနပါသည္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;"> "ျမက္ခင္းေပၚ မနင္းရ" ဆိုေသာစာသည္ စည္းကမ္းမရွိေသာ၊ ယဥ္ေက်းမႈသိမ္ေမြ႔မႈ မရွိေသာ သူေတြရွိေနသည့္ အတြက္ ေရးထားရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ကိုယ္ပိုင္ အသိစိတ္ဓာတ္နွင့္ ဆင္ျခင္တံု တရားရွိေနမည္ဆိုလွ်င္ ထိုစာတန္းမ်ားကို ေရးသားရလိမ့္မည္ မဟုတ္ေပ။ ထိုနည္းတူစြာ ဘုရားေစတီ ေစာင္းတန္း စေသာ သာသနာပိုင္ နယ္ေျမ မ်ားေပၚတြင္ အတြဲမ်ား မဖြယ္မရာျပဳမႈျခင္းမ်ားကို ဖမ္းဆီးဖယ္ရွား ေနရသည္မွာလည္း ဘာသာတရား ထြန္းကားဆံုးနိုင္ငံျဖစ္ေသာ ျမန္မာနိုင္ငံအေနျဖင့္ ရွယ္ဖြယ္လိလိ ပင္ျဖစ္ပါသည္။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အျခားဘာသာၾကီးမ်ား၏ အေဆာက္အဦးမ်ားျဖစ္ေသာ ဗလီ၊ ခ်ပ္ေက်ာင္းမ်ားတြင္ ထိုဘာသာဝင္တို႔ ယင္းသို႔ျပဳမႈေဆာင္ရြက္ျခင္း မရွိသည္ကို ေလ႔လာ ေတြ႔ရွိရေလေလ ရွက္ရြံ႕ဝမ္းနည္း ေဒါသ ထြက္ရေလေလ ျဖစ္ပါသည္။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ထိုေၾကာင့္ကိုယ္ပိုင္ အသိစိတ္ဓာတ္ နွင့္ ဆင္ျခင္ၾကလွ်င္ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္မည္ဟု ထင္မိပါသည္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ဝတ္စားဆင္ယင္မႈကို လံုျခံဳစြာ ဝတ္စားဆင္ယင္ သင့္ၾကပါသည္။ အကြဲအျပဲ အေဖာ္အဟုိက္မ်ားသည္ မလိုလားအပ္ေသာ ေဘးရန္မ်ား ဝင္ေရာက္ေစနိုင္ျပီး ရန္သူတို႔ကို ဖိတ္ေခၚေန သကဲ႔သို႔ ျဖစ္ေနပါသည္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;"> ”ဖံုးကြယ္ထားေသာ အရာသည္ လွစ္ဟေဖာ္ ထုတ္ထားေသာ အရားမ်ားထက္ မ်ားစြာ တန္ဖိုးၾကီးမားလွပါသည္။ ေရႊထက္ပင္ တန္ဖိုးၾကီးမွားလွေသာ မိန္းမတို႔၏ သိကၡာတရားမ်ားကို ေဖာ္ထုတ္ျပသေနျခင္းသည္ လွပလာျခင္းမဟုတ္ပဲ ပ်က္စီးလာျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။ </span><br /><span style="font-size:100%;"><br />ဘာသာေရးတရားအရ ၾကည့္မည္ဆိုလွ်င္လည္း တဏွာဆိုေသာ ညစ္ညမ္းမႈၾကီးပင္ျဖစ္ပါသည္။”</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ျမန္မာတို႔၏ ကိုယ္ပိုင္ဝတ္စား ဆင္ယင္မႈ၊ ကိုယ္ပိုင္ယဥ္ေက်း မႈတို႔ကို မေပ်က္မပ်က္ရေလေအာင္၊ တျခားဘာသာဝင္မ်ား အေနျဖင့္ မိမိတို႔ ဘုရားေက်ာင္းကန္ သာသနာ႔ နယ္ေျမမ်ားကို ေလ႔လာဝင္ထြက္ မွတ္သားထားသည့္အခါ ေမးေငါ႔ရႈတ္ခ်စရာ မျဖစ္ေအာင္၊ ကမၻာေပၚတြင္ ေထရဝါဒဗုဒၶဘာသာၾကီး မကြယ္မေပ်ာက္ရေလေအာင္၊ ဗုဒၶဘာသာၾကီးနွင့္ ယွဥ္တြဲမွတ္သားရေသာ ျမန္မာျပည္ ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔ မေပ်ာက္ဆံုးမတိမ္ေကာ သြားရေလေအာင္ ျမန္မာျပည္သူျပည္သား အားလံုး သမိုင္းေပးတာဝန္ တစ္ရပ္အေနျဖင့္ လိုက္နာေဆာင္ရြက္ သင႔္လွပါသည္။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">နိုင္ငံေတာ္ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူမ်ားကို ျမန္မာဆန္ဆန္ ဝတ္စားဆင္ယင္ေစျပီး ျမန္မာ႔တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမ်ား၏ အလွေပၚအယဥ္ဆင့္ ေစခဲ႔သည္မွာ ဝမ္းသာၾကည္နႈးခဲ႔ရပါသည္။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ထို႔ေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားမ်ားအေနျဖင့္ မိမိတို႔၏ ကိုယ္ပိုင္ အသိစိတ္ဓာတ္ျဖင့္ ဘာသာသာသနာအက်ိဳးကို ေရွးရႈျပီး ဘုရားေက်ာင္းကန္ ေစတီပုထိုးမ်ားနွင့္ သာသနိက အေဆာက္အဦးမ်ား ဝတၱကနယ္ေျမမ်ားေပၚတြင္ ဝတ္စားဆင္ယင္မႈမွအစ ျပဳမႈေဆာင္ ရြက္ေနထိုင္မႈမ်ားအား သတိျပဳဆင္ျခင္သင့္ပါေၾကာင္း အၾကံေပး တိုက္တြန္းေရးသား လိုက္ရပါသည္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">၂၀၀၅-ဒီဇင္ဘာ-၆ရက္..ဓမၼဝီရဂ်ာနယ္မွ...မွီျငမ္းေရးသားထားပါသည္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလး</span><br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-2141986900208289490?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2010/07/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)3tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-5442177879966363649Wed, 30 Jun 2010 07:32:00 +00002011-01-30T12:50:35.952-08:00ရသာစာေပမ်ား..<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: 130%;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TCrzUkUUwzI/AAAAAAAAAq4/d9XeMFj_LVk/s1600/grt.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5488466630576227122" src="http://3.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/TCrzUkUUwzI/AAAAAAAAAq4/d9XeMFj_LVk/s320/grt.jpg" style="display: block; height: 140px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 138px;" /></a><br /></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ကိုယ္႔မ်က္နွာက ကိုယ္႔ရဲ႕စိတ္ဓာတ္ အေျခအေနကို ေဖာ္ျပေနတာျဖစ္လို႔ ကိုယ္စိတ္ေကာင္းရွိသလား၊ မရွိဘူးလားဆိုတာကို သူမ်ားက သိရွိျပီး ကိုယ္႔ကို ခ်စ္ခင္ျခင္း၊ မုန္းတီးျခင္း ျဖစ္နိုင္တယ္။&nbsp; သူမ်ားရဲ႕ ခင္မင္မႈ၊ ယံုၾကည္မူကိုရခ်င္ရင္စိတ္ေကာင္းထားပါ၊ ကိုယ္ခ်င္းစာပါ၊ ေမတၱာပြားပါ၊<br /><br />&nbsp;မ်က္နွာလိုပဲ ကိုယ့္ရဲ႕အမူအရာနဲ႔ ကိုယ္၏စကားသံကလည္း ကိုယ္႔စိတ္ဓာတ္ အေျခအေနကို ေဖာ္ျပေနတာျဖစ္လို႔ ကိုယ္အမူအရာယဥ္ေက်းဖို႔ နုတ္အေျပာအဆိုခ်ိဳသာဖို႔ အင္မတန္ အေရးၾကီးပါတယ္၊ လိုရင္းကေတာ့ တက္နိုင္သမွ် စိတ္ေကာင္းထားဖို႔ပါပဲ၊ ဥာဏ္၊ဝီရိယစိုက္ျပီး ၾကိဳးစား၊ နည္းလမ္းလည္း မွန္ကန္လ်က္သားနဲ႔ သူမ်ားေအာင္ျမင္သလို ကိုယ္မေအာင္ျမင္ဘူး လုပ္လိုက္တိုင္း အလြဲလြဲအေခ်ာ္ေခ်ာ္ ျဖစ္ေနျပီးဆိုရင္ ခင္ပြန္းၾကီး ဆယ္ပါး တစ္ပါးပါးကို ျပစ္မွားမိသလား၊ မျပစ္မွားမိသလားဆိုတာ စဥ္းစားပါ၊ ျပစ္မွားမိတယ္ဆိုရင္ ကန္ေတာ့ေတာင္းပန္လိုက္ပါ၊ အစစအရာအရာ အဆင္ေျပလာပါလိမ့္မယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br />&nbsp;</span></div><span style="font-size: small;">ခင္ပြန္ၾကီး(၁၀)ပါး= မိတ္ေဆြေကာင္းၾကီး &nbsp;</span><br /><span style="font-size: small;"><br />&nbsp; ၁-ျမတ္စြာဘုရား&nbsp; <br />&nbsp;၂-ဘုရားငယ္ေခၚ ပေစၥက&nbsp; <br />&nbsp;၃-ကိေလသာအာသေဝါကုန္ျပီးေသာ ရဟႏၱာ&nbsp; <br />&nbsp;၄-ျမတ္စြာဘုရား၏ လက္ဝဲရံ၊ <br />&nbsp;၅-မိခင္ <br />&nbsp;၆-ဖခင္&nbsp; <br />&nbsp;၇-မိမိထက္အသက္ၾကီးသူ၊ သီလ၊သမာဓိ၊ပညာဂုဏ္အားျဖင္႔ၾကီးျမတ္သူ&nbsp; <br />&nbsp;၈-မိမိအား သြန္သင္ဆံုးမ ပညာသင္ေပးေသာ ဆရာ ဆရာမ&nbsp; <br />&nbsp;၉-မိမိအေပၚ တစ္စံုတစ္ခု ေက်းဇူးရွိဖူးသူမွန္သမွ်&nbsp;&nbsp; <br />၁၀-မိမိအား တရားေဟာေပးသူ တရားေဟာဆရာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br /><br />&nbsp;ခင္ပြန္းၾကီး (၁၀) ပါးကို ျပစ္မွားလ်င္ သိလို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ မသိလိုပဲျဖစ္ျဖစ္ အထက္ပါခင္ပြန္းၾကီး (၁၀) ပါးကို ျပစ္မွား ေစာ္ကားလွ်င္ ေအာက္ပါ ဒုကၡဆိုးက်ိဳးမ်ားျဖစ္တဲ႔ <br /><br />&nbsp;၁-ျပင္းထန္ေသာ ေခါင္းကိုက္နာစသည္ စြဲကပ္ျခင္း&nbsp; <br />&nbsp;၂-စည္းစမ္ဥစၥာမ်ား ဆုတ္ယုတ္ပ်က္စီးဆံုးပါးျခင္း&nbsp;&nbsp; <br />&nbsp;၃-မ်က္စိ၊နား၊နွာ၊လက္၊ေျခအဂၤါခ်ိဳ႕တဲ႔ပ်က္ဆီးျခင္း&nbsp; <br />&nbsp;၄-ေဆးကုမရနိုင္ေသာ အနာေရာဂါမ်ား စြဲကပ္ျခင္း&nbsp;&nbsp; <br />&nbsp;၅-စိတ္ပ်ံ႕ စိတ္ေလ ရူးသြပ္ျခင္း <br />&nbsp;၆-မင္းျပစ္မင္းဒဏ္သင္႔ျခင္း<br />&nbsp;၇-ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ထိထိခိုက္ခိုက္ စြပ္စြဲရျခင္း&nbsp; <br />&nbsp;၈-ေဆြမ်ိဳးမိတ္သဂၤဟမ်ား ေသေၾကပ်က္စီးျခင္း&nbsp; <br />&nbsp;၉-စည္းစိမ္ဥစၥာ၊အေျခြအရံ၊ ေနာက္လိုက္တပည့္မ်ား ေသေၾကပ်က္စီးျခင္း <br />၁၀-အိုးအိမ္တိုက္တာ အေဆာက္အဦး မီးေလာင္ပ်က္စီးျခင္း စေသာ ဒုကၡေ၀ဒနာမ်ားကို ခံစားရပါလိမ့္မည္။<br /><br />ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလး</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-5442177879966363649?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2010/06/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)2tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-5344882479218203084Tue, 24 Nov 2009 01:15:00 +00002011-02-07T01:42:35.439-08:00ရသာစာေပမ်ား..<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="color: #993399; text-align: justify;"><span style="font-size: 100%;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/SwtbDINtQgI/AAAAAAAAAqU/hmxFKR0rZEA/s1600/images.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5407515886891123202" src="http://3.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/SwtbDINtQgI/AAAAAAAAAqU/hmxFKR0rZEA/s320/images.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 166px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 223px;" /></a><br /></span><br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">စာေရးသူ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒီပို႔စ္ေလးကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘေလာ့စာမ်က္နွာေပၚမွာ&nbsp;&nbsp; မေရးေတာ့ဘူး မတင္ေတာ့ဘူး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စသည္ျဖင့္ ဆံုးျဖတ္ထားခဲ႔တာ။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာေၾကာင့္လည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုေတာ႔&nbsp;&nbsp; ေသြးလွဴတာကိုမ်ား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘေလာ့ထဲမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရးျပီး ၾကြားတယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၀ါတယ္စသည္ျဖင္႔&nbsp;&nbsp; တစ္ခ်ိဳ႔ေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; သူမ်ား&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာေရးသူ&nbsp;&nbsp; အေပၚမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေတြးမိၾက&nbsp;&nbsp; ျမင္မိၾက ေသာအခါ&nbsp; ကုသိုလ္စိတ္မျဖစ္မိပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အကုသိုလ္စိတ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္ပြားသြားမည္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုးေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">သီရိလကၤာနိုင္ငံ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အင္တာေနရွင္နယ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးလဴွဘဏ္မွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာေရးသူ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မ်က္ေမွာက္ ေသြးလဴွေနခ်ိန္တြင္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္ပြားေနခဲ႔ေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကိုယ္ေတြ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အေၾကာင္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အရာေလးမ်ားကို စာဖတ္သူတို႔အား&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သိေစခ်င္တဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အတြက္ေၾကာင့္သာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒီပို႔စ္ေလးကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာဖတ္သူတို႔ မ်က္ေမွာက္သို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရာက္ေအာင္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရးလိုက္မိပါေၾကာင္း...........။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ယေန႔&nbsp;&nbsp; ၂၃-၁၁-၂၀၀၉&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရက္သည္ စာေရးသူ၏&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသက္ ၂၇ နွစ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; အတြင္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အၾကိမ္၂၀ေျမာက္ ေသြးလဴွဒါန္းျခင္းေန႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္ပါတယ္။&nbsp;&nbsp; အိပ္ရာကေန&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေစာေစာထ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေစ်းသို႔သြားကာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေဆးရံုရွိ မရွိဆင္းရဲေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လူနာမ်ားအား&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လဴွဒါန္းရန္&nbsp;&nbsp;&nbsp; နိုင္သေလာက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပစၥည္းအခ်ိဳ႔ကို&nbsp;&nbsp; သြား၍၀ယ္ခဲ႔ပါတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; (ေလးလတစ္ၾကိမ္ ေသြးလဴွဒါန္းရန္&nbsp;&nbsp;&nbsp; သြားသည့္အခါတိုင္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆင္းရဲေသာ လူနာမ်ားအတြက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; နိုင္သေလာက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဤကဲ႔သို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၀ယ္၍သြားခဲ႔ပါသည္။)</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အခ်ိန္က&nbsp;&nbsp; နံနက္ကိုးနာရီ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပတ္၀န္က်င္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရာသီဥတုက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ယေန႔တြင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေဖါက္ျပန္ေနကာ&nbsp;&nbsp; မိုးပဲရြာေတာမလိုလို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနပဲ ပူေတာ့မလိုလို႕နဲ႔&nbsp;&nbsp; သာယာျခင္းမရွိ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အံုးဆိုင္းကာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္လ်က္ေနပါတယ္။ သြားေနၾကအတိုင္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; အေဆာင္ကေန&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကားငွားျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေဆးရံုသို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးလဴွရန္အတြက္ ထြက္လာခဲ႔တယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ယေန႔&nbsp;&nbsp; ထူးထူးျခားျခား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေဆးရံုးေဘး&nbsp;&nbsp;&nbsp; လမ္းၾကားထဲ နွင့္&nbsp;&nbsp; ကားလမ္းေဘးမ်ားတြင္ လူအမ်ား&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္းစီေနၾကသည္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေတြ႔လိုက္ရပါတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးလဴွဘဏ္သို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရာက္ျပီး ေသြးေဖာက္ခန္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; အတြင္းသို႔ေရာက္ေသာအခါ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လူေတြအမ်ားၾကီးျဖစ္ေန တဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အတြက္ေၾကာင့္&nbsp; ေမးျမန္းၾကည့္မိတယ္။&nbsp;&nbsp; </span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဲဒီအခါ&nbsp; ဆရာဝန္က&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တိုက္ပြဲမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒဏ္ရာရခဲ႔တဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စစ္သားလူနာရွင္ မိဘမ်ား နဲ႔ အရပ္သားလူနာရွင္ မိဘေမာင္နွစ္မမ်ား ျဖစ္တယ္လို႔ ေျပာတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><br /><br /><span style="font-size: small;">လူနာမ်ား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခြဲစိတ္နိုင္ရန္အတြက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးအေရးတၾကီး လိုအပ္ေနေသာေၾကာင့္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လူနာရွင္မ်ားဟာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေဆးရံု အတြင္းသို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၀င္ေနရန္ခြင့္မရွိ၍&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညကတည္းက အျပင္ကားလမ္းမေဘးမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္သလိုေနျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးရရန္အတြက္ ဒီမွာ ေစာင္႔ဆိုင္း&nbsp;&nbsp; ေနၾကတာ လို႔ ေျပာပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ညကတည္းက&nbsp;&nbsp; ဆို၍&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာေရးသူ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အံံံ႔ေၾသာသြားခဲ႔ရတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; သီရိလကၤာမွာ ယခုအခ်ိန္ဟာ&nbsp; မနက္ပိုင္း&nbsp; ေန႔လည္ပိုင္းထက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညေနပိုင္းမွ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိုးလင္းအထိသည္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိုးမ်ားသီးထန္စြာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆက္တိုက္&nbsp;&nbsp; ရြာသြန္းေနေသာ&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္ရာသီျဖစ္ေသာေၾကာင့္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္ပါတယ္။&nbsp;&nbsp; </span><br /><br /><span style="font-size: small;">အမိုးအကာမရွိ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္သလိုမ်ိဳး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနကာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အ၀တ္အစာမ်ား&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိုးမ်ားစိုရႊ႔ဲကာနဲ႔ ေသြးလဴွဒါန္းမည္႕&nbsp; သူမ်ားကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေစာင့္ဆိုင္းေနၾကေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လူတန္းစုကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျမင္လိုက္ရတဲ႔အခါ ခံစားခ်က္ေရယဥ္လိႈင္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ခုသည္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရင္ထဲမွာရွိေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; နွစ္လံုးသားဆိုင္ေပၚသို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ရိုက္ခတ္လိုက္ပါတယ္။&nbsp; </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ယခုလို&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိုးထဲေလထဲမွာ&nbsp;&nbsp; တညလံုး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကားလမ္းေဘးတြင္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္သလိုေန ျဖစ္သလိုအိပ္ကာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးရရွိရန္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အတြက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တန္းစီကာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေစာင့္ဆိုင္းေနၾကတဲ႔&nbsp;&nbsp; လူတန္းစုထဲတြင္ ခ်မ္းသာေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လူတန္းစားမ်ား&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပါ၀င္လိမ့္မည္မဟုတ္ဟုလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; တဆက္တည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေတြးျဖစ္လုိက္ပါသည္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">သီရိလကၤာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; နိုင္ငံတြင္းမွာလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိမိ၏ေသြးကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပိုက္ဆံမယူပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေစတနာျဖင့္ လဴွဒါန္းသူမ်ားရွိသလို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပိုက္ဆံနွင့္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရာင္းခ်ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိသားစု၏&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၀မ္းေရးကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျဖးရွင္းေန ၾကသူမ်ားလည္းရွိပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">နိုင္ငံအတြင္းမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ယခုနွစ္တြင္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရာသီဥတုေဖာက္ျပန္ျခင္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တိုက္ပြဲေတြလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဟိုတစ္စု&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒီတစ္စု မၾကခဏဆိုသလို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆက္တိုက္ျဖစ္ပြားေနျခင္း&nbsp;&nbsp; စတဲ႔အေၾကာင္းမ်ားေၾကာင့္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေဆးရံုးေဆးခန္းမ်ားတြင္&nbsp; လူနာမ်ား&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အရင္ကနွစ္ေတြထက္&nbsp;&nbsp; အဆမတန္&nbsp; ပိုျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; မ်ားျပားလာပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေသြးလဴွဘဏ္ေတြ&nbsp;&nbsp; မွာလည္း&nbsp;&nbsp; ေသြးမ်ားရွားပါး ေနသည္႔အတြက္&nbsp; ပံုမွန္အလကားရေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဌာနမ်ားတြင္ ေသြးကိုမရ၍&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အျပင္မွ&nbsp;&nbsp; လဴွဒါန္းရန္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးလဴွဘဏ္သို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရာက္လာတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးလဴွရွင္မ်ားကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိမိဘက္သို႔ ေရာက္လာေစရန္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေငြရွိသူမ်ားက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေငြမ်ားနွင့္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဖိ၍&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လုယက္လိုက္ေသာေၾကာင့္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆင္းရဲေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိသားစုမ်ားသည္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးရရွိရန္အတြက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒုကၡျဖစ္သြားခဲ႔ရတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ခ်မ္းသာတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; လူနာရွင္မ်ားကေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေငြနွင့္အလြယ္တကူ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးလဴွသူမ်ားထံမွ&nbsp;&nbsp;&nbsp; တိုက္ရိုက္ ၀ယ္ယူကာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိမိလူနာမ်ား&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသက္ရွင္နိုင္ရန္တြက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးကို္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လူနာမ်ားသို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္မွီ&nbsp;&nbsp; သြင္းေပးနိုင္ခဲ႔&nbsp;&nbsp; ၾကပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေဆးရံုတြင္လည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးမရွိတဲ႔အတြက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆင္းရဲသားမ်ားမဆိုထား နဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေငြရွိသူမ်ာေတာင္&nbsp;&nbsp; ေသြးရရွိရန္ အခတ္ေတြ႔ေနၾကတယ္&nbsp; ဟု တာ၀န္ခံဆရာ၀န္က&nbsp;&nbsp; ေျပာတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခတ္ေတြ႔သြားတာက&nbsp;&nbsp;&nbsp; မ၀ယ္နိုင္ေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆင္းရဲသားမ်ားအတြက္ျဖစ္ပါသည္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">စာေရးသူ၏ေသြးက&nbsp;&nbsp;&nbsp; (ေအ) ေသြးျဖစ္ေသာေၾကာင့္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆရာ၀န္က&nbsp;&nbsp;&nbsp; အရွင္ဘုရား&nbsp; နွင္႔ ေသြးအမ်ိဳးအစားျခင္း တူတဲ႔&nbsp; လူနာေတြကို&nbsp; သြားၾကည့္ပါဆိုေတာ့&nbsp;&nbsp; ၾကည့္လိုက္မိပါတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဲဒီ&nbsp;&nbsp; အခါမွာ (ေအ) ေသြးလူနာရွင္မ်ား&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အနားသို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၀ိုင္းအံုးလာျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးလဴွရန္&nbsp;&nbsp;&nbsp; သို႔မဟုတ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရာင္းပါရန္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အလုအယက္ေျပာလာခဲ႔ၾကပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">စာေရးသူ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အေရးတၾကီး&nbsp;&nbsp; လူနာမ်ားကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ေယာက္ထဲလဴွ၍&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မရေသာေၾကာင္႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရြးခ်ယ္လိုက္တယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခ်မ္းသာေသာအရပ္သား၊ မခ်မ္းသာေသာလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသင့္အတင့္ရွိေသာသူမ်ား။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထိုသူမ်ားကို ဖယ္ရွားလိုက္ပါတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ခ်မ္းသာေသာ&nbsp;&nbsp; သူမ်ား နဲ႔&nbsp;&nbsp; မခ်မ္းသာေသာ္လည္း&nbsp;&nbsp; ေငြအသင္႔အတင္ရွိတဲ႔&nbsp;&nbsp; လူနာရွင္ေတြက&nbsp; ေသြးကို ေရာင္းမည္သူမ်ားထံမွ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေငြနွင္႔အလြယ္တကူ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၀ယ္နိုင္ပါလိမ့္မည္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">သို႔အတြက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တိုင္းျပည္အတြက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသက္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပဓာန&nbsp;&nbsp;&nbsp; မထားပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရဲရဲဝံ့ဝံံံ့&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တိုက္ခိုက္ခဲ႔ေသာ&nbsp; အာဇာနည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; စစ္သားမ်ားနဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆင္းရဲသားမ်ားအတြက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဦးစားေပးခဲ႔ပါတယ္။&nbsp;&nbsp; စစ္သားမ်ား နဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆင္းရဲသူမ်ားကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရႊးေနရင္းျဖင့္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမ်ိဳးသမီးၾကီးတစ္ဦးက&nbsp;&nbsp;&nbsp; အနားကပ္လာျပီး</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">"ေသြးေရာင္းမလား ။&nbsp;&nbsp; ဦးဇးင္းထံက ေသြးကို ဝယ္ခ်င္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေငြ တစ္ေသာင္းလည္း&nbsp; ေပးမယ္။ ဆြမ္းလည္းကပ္မယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">အျပန္လည္း အေဆာင္အထိ လိုက္ပို႔ေပးမယ္"</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></div><br /><span style="font-size: small;">ဆိုျပီး&nbsp;&nbsp; ေျပာလာပါတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; သူမ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျပာခဲ႔တဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ေသာင္းဆိုတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေငြဟာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေဒၚလာ ၁၀၀ နီးပါးမွ် ရွိတဲ႔အတြက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; နိုင္ငံရက္ျခားမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပညာသင္ၾကားေနေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာသင္သား&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ေယာက္အတြက္ အေတာ္ေလးကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; အစဥ္ေျပသြားမည့္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အေျခအေနတစ္ရပ္မွာ&nbsp;&nbsp; ရွိေနပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒါကိုလည္း နိုင္ငံျခားမွာ ပညာသင္ၾကားေနတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေက်ာင္းသူ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေက်ာင္းသားမ်ား&nbsp;&nbsp;&nbsp; သိၾကမွာပါ။&nbsp; သို႔ေပမယ့္ အမ်ိဳးသမီးၾကီးကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျပံဳးၾကည့္ကာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာေရးသူ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျငင္းပယ္လိုက္ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ျငင္းပယ္ျပီးေနာက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စစ္သားနဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆင္းရဲသားမ်ားထဲမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မည္သူကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လဴွဒါန္းရေကာင္းမလဲ စဥ္းစားေနတုန္း&nbsp;&nbsp; အနားကို&nbsp;&nbsp; တုန္တုန္ရင္ရင္နဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရာက္လာေသာသူကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကည့္လိုက္မိတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေဟာင္းႏြမ္းေနေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အ၀တ္အစားကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၀တ္ဆင္ထားကာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အေရျပားမ်ား တြန႔္လိမ္ေနျပီး&nbsp; အိုစာေနေသာခႏၶာကိုယ္၊ နီရဲလ်က္ရွိေနေသာ&nbsp; မ်က္လံုးမ်ား၊ နွစ္ဘက္ေသာ ပါးျပင္ေပၚတြင္ အလိမ္လိမ့္&nbsp;&nbsp; က်ဆင္းေနလ်က္ရွိေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မ်က္ရည္ၾကည္ဥကေလးမ်ား။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">မေျခာက္တစ္ေျခာက္ မ်ည္ရည္စီးေခ်ာင္းကေလးမ်ား ၊ ေသာကေ၀ဒနာမ်ားျဖင့္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဖံုးလႊမ္းေနေသာ မ်က္နွာျပင္။</span><br /><span style="font-size: small;">အေရးၾကီးေသာ&nbsp;&nbsp; ပစၥည္းတစ္ခု&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေအာက္သို႔က်ကာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေပ်ာက္ဆံုးသြားမည္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စုိးရိမ္သည္႔အလား လက္ထဲမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; က်စ္က်စ္ပါေအာင္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆုပ္ကိုင္၍ထားေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အရာ၀ထၴဳတစ္ခုနွင့္အတူ&nbsp; တုန္တုန္ရင္ရင္ျဖင္႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အနားကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကပ္တဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဘြားအိုတစ္ဦးကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေတြ႔လိုက္မိတယ္။&nbsp;&nbsp; </span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">"Hello, How are you my son?</span><br /><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;I'm....</span>"</div><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဟု ပီသ&nbsp;&nbsp; ရွင္းလင္းေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဂၤလိပ္သံျဖင့္&nbsp;&nbsp; အသံျပဳ&nbsp;&nbsp; လက္အုပ္ခ်ီ&nbsp;&nbsp; ဦးခ်ကာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; နုတ္ဆက္ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မ်က္ရည္မ်ား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရစ္၀ိုင္းေနေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မ်က္လံုး၊&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တုန္ရင္ေနေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသံေလးျဖင့္&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">"အဘြားအသက္ ၆၉&nbsp;&nbsp; နစ္ရွိပါျပီး </span>"</div><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အသက္&nbsp;&nbsp; ၂၅ နွစ္သာရွိေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျမးေလးနွင့္အတူေနပါတယ္။&nbsp;&nbsp; မထင္မွတ္ပဲ&nbsp;&nbsp; လြန္ခဲ႔တဲ႔&nbsp;&nbsp; ညက&nbsp; အဘြားေျမး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လမ္းမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; တြန္းလွည္းနဲ႔ပစၥည္းေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လိုက္ေရာင္ေနတုန္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကားတိုက္မႈျဖစ္ကာ ေဆးရံုကို ေရာက္ေနပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဘယ္ကကား&nbsp;&nbsp; တိုက္သြားသည္ကိုလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; မမွတ္မိ၊&nbsp;&nbsp; ကားသမားကလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထြက္ေျပးသြားတယ္။ အိမ္မွာလည္း အဘြားတို႔ ေျမအဖြားနွစ္ေယာက္ပဲ&nbsp;&nbsp; ရွိတာဆိုေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဘြားကိုယ္တုိင္ပဲ&nbsp;&nbsp; ေျမးေလအတြက္ လိုက္လုပ္ေပးေနရတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေဆးရံုးက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆင္းရဲသားေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အတြက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အလကားဆုိေပမယ့္လည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; စားစရိတ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သြားစရိတ္ လာစရိတ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; စသည္မ်ားကိုေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဘြားတို႔ကိုတိုင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကိုယ္ဘာသာကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျဖရွင္းရပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဘြားတို႔ကဆင္းရဲပါတယ္။&nbsp;&nbsp; ဒီေလာက္ေငြ&nbsp;&nbsp; ကေလးကိုေတာင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; မတက္နိုင္ခဲ႔ပါဘူး။ ေျပာလည္း ငိုလည္း ငိုပါတယ္။&nbsp; </span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဘြားက&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသက္ကလည္းၾကီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; က်န္းမာေရးကလည္း&nbsp; သိပ္မေကာင္းေတာ့ လမ္းလည္း&nbsp;&nbsp; ျမန္ျမန္မေလွ်ာက္နိုင္ဘူး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္ေနေပါ႔။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေဆးရံုနဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဘြားတို႔ေနအိမ္က နည္းနည္းေ၀းတဲ႔အတြက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အိမ္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မျပန္နိုင္ပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေဟာဒီေဆးရံုနားမွာပဲ&nbsp;&nbsp; ျဖစ္သလိုေန&nbsp;&nbsp; ျဖစ္သလိုစားျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဘြားေျမးေလးကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကည့္ေနရတာပါသားရယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဘြားခုေတာင္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထမင္းမစားရေသးပါဘူး။&nbsp;&nbsp;&nbsp; မေန႔ကတည္းပါ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာလည္းမစာပါဘူး၊&nbsp; စားခ်င္စိတ္လည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; မရွိပါဘူး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အေၾကာင္းဆံုေျပာျပတယ္။&nbsp;&nbsp; စာေရးသူက</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">"အဘြားမွာ ေဆြမ်ိဳး&nbsp;&nbsp;&nbsp; သားခ်င္းမ်ား&nbsp;&nbsp;&nbsp; မရွိဘူးလား။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ရိွတာေပါ့&nbsp; အမ်ားၾကီး ၊&nbsp;&nbsp; ဒါေပမယ္႔&nbsp; အဘြားတို႕က ဆင္းရဲတယ္ေလ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဆင္းရဲေတာ့&nbsp; အဘြားတို႔ကို&nbsp;&nbsp; ဘယ္သူကမွ&nbsp; ဂရုမစိုက္ၾကဘူး"</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></div><br /><span style="font-size: small;">ဒါေၾကာင့္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျမးေလး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးသြင္းဖို႔အတြက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးရရန္&nbsp;&nbsp;&nbsp; အကူအညီမရွိပဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အဘြားတစ္ေယာက္ထဲ မိုးရြာထဲမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညကတည္းကေန&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခုအခ်ိန္ထိ&nbsp;&nbsp; ကားလမ္းနေဘးမွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အိပ္ျပီးေစာင္႔ေနတာေပါ႔။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဘြားက&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသက္ၾကီးေတာ့&nbsp;&nbsp;&nbsp; လဴွတဲ႔သူလာလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; လဴွမည့္သူထံကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; သူမ်ားေတြလို အျမန္မသြားနိုင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခုအထိ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးမရေသးပါဘူး&nbsp;&nbsp; သားရယ္ ဆိုကာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မ်က္လံုးအိမ္မွ ပါးျပင္ေပၚသို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆက္တိုက္က်ဆင္းလာေသာမ်က္ရည္၊&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခံစားခ်က္ျပင္းျပင္း&nbsp;&nbsp; တုန္ရင္ေသာ အသံ စသည္ျဖင့္&nbsp; စာေရးသူကို ေျပာျပပါတယ္။&nbsp; </span><br /><br /><span style="font-size: small;">စာေရးသူ&nbsp;&nbsp; အဲဒီအခ်ိန္က&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရင္ထဲမွာ&nbsp;&nbsp; ေျပာမျပနိုင္ေလာက္ေအာင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခံစားမႈေတြ ျဖစ္လာရံုတင္&nbsp; မကပဲ&nbsp;&nbsp; မ်က္ရည္မ်ားေ၀႔၀ဲလာတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အထိခံစားခဲ႔ရတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; သနား&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကင္နာစိတ္ေတြလဲ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆက္တိုက္ဆိုသလို&nbsp; ျဖစ္လာခဲ႔တယ္။</span><br /><br /><br /><span style="font-size: small;">စာေရးသူ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခ်က္ခ်င္း ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ခ်ပစ္လိုက္ပါတယ္။&nbsp; ခံစားခ်က္ ျပင္းထန္လာ၍&nbsp; ေ၀႔၀ဲတက္လာတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မ်က္ရည္ၾကည့္မ်ားနဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အတူ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေအးဆက္ဆက္ျဖစ္ေနတဲ႔&nbsp;&nbsp; အဘြားအိုရဲ့&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လက္ကေလးေတြကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၾကင္ၾကင္နာနာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ယုယုယေလး&nbsp;&nbsp; ကိုင္လိုက္ျပီး။</span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">"စိတ္မပူပါနဲ႔ အဘြားရယ္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဘြားေျမး&nbsp;&nbsp;&nbsp; အတြက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးကို&nbsp;&nbsp; </span><br /><br /><span style="font-size: small;">လဴွေပးမည္လို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျပာလိုက္တယ္"</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></div><br /><span style="font-size: small;">အဲဒီ အခါမွာ မ်က္ရည္မ်ားၾကားထဲမွ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္ေပၚလာေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အျပဳံးပြင့္တစ္ပြင့္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသာကေတြ ဖုံလႊမ္းေနတဲ႔&nbsp; အဘြားအိုရဲ့&nbsp; မ်က္နွာျပင္ေပၚမွာ ထင္ထင္ ရွားရွား&nbsp; ေတြ႔ျမင္လိုက္ရတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">၀မ္းသားအားရနဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာေရးသူလက္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျပန္ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တအားဆုပ္ကိုင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထားတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာေရးသူလည္း အဘြားအိုကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အျပံဳးနွင့္အတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားေပးလိုက္တဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အေနနဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သူမလက္နွစ္ဘက္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားရပါးရ ဆုပ္ကိုင္လိုက္မိတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဲဒီ အခ်ိန္မွာ အဘြားအို&nbsp;&nbsp;&nbsp; လက္ထဲကေန&nbsp; တစ္စံုတစ္ခု&nbsp; ေအာက္ကို "ေဒါက္"&nbsp;&nbsp; ဆို ထြက္က်သြားတာကို ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ က်သြားတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; အရာဝတၳဳကေလးက&nbsp;&nbsp; လိမ့္ကာလိမ္႔ကာျဖင့္&nbsp;&nbsp; စာေရးသူ&nbsp;&nbsp; ေျခေထာက္နား&nbsp; ေရာက္လာခဲ႔တယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဘာမ်ား ျဖစ္မလဲဟု ေကာက္ ခါၾကည့္ လိုက္မိေတာ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျမင္လိုက္ရသည့္ကား နားေထာင္ေလးတစ္ဘက္၊ </span><br /><span style="font-size: small;">ဒါနဲ႔ စာေရးသူ&nbsp; အဘြားအိုကို </span><br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">"</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">"အဘြား&nbsp;&nbsp; ဒီနားကပ္ကေလးတစ္ဘက္က&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဘာလုပ္တာလည္းဟင္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေျမးအတြက္ ေဆးဖုိးဝါးခ ရေအာင္ ေရာင္မလိုပါကြယ္</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဘြားတို႔က ဆင္းရဲေတာ့ ေငြမရွိဘူးေလ</span><br /><br /><span style="font-size: small;">မေန႔ကလည္း နားကပ္တစ္ဘက္ကို ေရာင္းျပီး သြားျပီး</span><br /><br /><span style="font-size: small;">က်န္တဲ႔ ဒီတဘက္ကိုလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရာင္း ျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရလာေသာေငြေလးနဲ႔</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဘြား ေျမးအတြက္</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;"> </span><br /><span style="font-size: small;">ေသြးအလကားလဴွမည္သူမရွိရင္ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေရာင္းမည္သူထံကေန&nbsp;&nbsp; ၀ယ္မလိုပါ&nbsp; </span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဘြားက&nbsp;&nbsp; အေရးမၾကီးပါဘူး&nbsp;&nbsp; </span><br /><br /><span style="font-size: small;">တကယ္လို႔မ်ား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒီေန႔မွ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးသာ&nbsp;&nbsp; အလြယ္တကူ&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><br /><br /><span style="font-size: small;">မရခဲ႔လ်င္ ေျမးအတြက္&nbsp;&nbsp; မလြယ္ဘူးဆိုျပီး ငိုကာေျပာျပခဲ႔တယ္။"</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></div><br /><span style="font-size: small;">အဘြား&nbsp;&nbsp; ေျပာတဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; စကားေတြကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာေရးသူၾကားျပီး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရင္နဲ႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; မဆန္႔ေအာင္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခံစားမႈေတြ&nbsp; ျဖစ္လာခဲ႔ပါတယ္။&nbsp; မ်က္စိေရွ႕မွာ ရွိေနတဲ႔ အဘြားအိုကို ၾကည့္ရင္း&nbsp; စာေရးသူရဲ့ မ်က္ဝန္းမွာ&nbsp; ထိမ္းေနတဲ႔ ၾကားကေန မ်က္ရည္ဥ တို႔ မ်က္ဝန္းမွာ မသိမသာ တြဲခိုလာခဲ႔ပါတယ္။&nbsp; </span><br /><br /><span style="font-size: small;">မၾကာခင္ ေရတံခြန္လို မ်က္ရည္မ်ား&nbsp; မ်က္ဝန္းကေန တစ္ဆင္႔ ပါးျပင္ေပၚသို႔ အတားအစီးမဲစြာ&nbsp; စီးက်လာေတာ႔&nbsp; မွာကိုသိတဲ႔အတြက္&nbsp; ကဗ်ာကယာ အဘြားလက္ျဖဳတ္ျပီး&nbsp; အဘြားအို မ်က္နွာနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ တစ္ေနရာကို မ်က္နွာလြဲလိုက္ရပါေတာ့တယ္။&nbsp; </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေနသား တက်ျပန္ျဖစ္ေတာ့မွ တုန္တုန္ရင္ရင္ နဲ႔ ျဖစ္ေနေသာ&nbsp; အဘြားအိုကို မ်က္နွာ ျခင္းထပ္မံ&nbsp; ဆိုင္လိုက္ပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ထိုအခ်ိန္မွာ ေတြးလိုက္မိသည္႔ အေတြးတစ္ခုကေတာ့&nbsp;&nbsp; အကယ္၍မ်ား အဘြားအိုသည္ စာေရးသူ ၏ အဘြားျဖစ္ေနခဲ႔လ်င္.....။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ဒီလိုျဖစ္ေနေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိသားစုမ်ား&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ကမၻာလံုးတြင္&nbsp; ဘယ္ေလာက္ေတာင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရွိလိမ့္မလည္းလို႔လည္း ေတြးမိခဲ႔ရင္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ဆက္တည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စိတ္မေကာင္းျဖစ္ခဲ႔မိတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">အဘြားအို&nbsp;&nbsp; ရဲ့&nbsp; ေျမးေလးအတြက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးလဴွျဖစ္သြားခဲ႔သလို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပါလာတဲ႔&nbsp; ပစၥည္းမ်ားကိုလည္း ေပးလဴွခဲ႔ပါတယ္။ ေငြကိုလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မိမိနိုင္သေလာက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထပ္ျပီး လဴွဒါန္းခဲ႔ပါတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးလဴွေနရင္း အဘြားေျမးေလး&nbsp;&nbsp;&nbsp; က်န္မာေရးျမန္ျမန္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေကာင္းျပီး&nbsp; အဘြားအိုကို&nbsp;&nbsp; တစ္သက္လံုး ေအးေအးခ်မ္းနဲ႔ ရွာေဖြ ေက်ြးေမြးနိုင္ပါေစလို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆုေတာင္းလိုက္မိတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေသြးလဴွျပီး&nbsp;&nbsp; အေဆာင္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျပန္ေရာက္ေတာ့လည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနခဲ႔ပါတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အၾကိမ္ ၂၀ အတြင္း&nbsp;&nbsp; ေသြးလဴွဒါန္းရာတြင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒီတၾကိမ္တြင္&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာေရးသူအတြက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; အမွတ္တရ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျဖစ္သြားသလို ေဆးရံုမ်ားတြင္&nbsp;&nbsp; လူနာမ်ားအတြက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; မရွိမျဖစ္ေသြး&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မ်ားလိုအပ္ေနေၾကာင္းကိုလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ထပ္ျပီး နားလည္ခဲ႔မိတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">က်န္းမာေရး&nbsp; ေကာင္းေသာ&nbsp;&nbsp; သူမ်ားထံမွ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးမ်ားမရရွိပါက&nbsp;&nbsp; လူနာမ်ားအတြက္&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသက္ရွင္နိုင္ရန္မွာ မလြယ္ကူလွပါဘူး။&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးသည္&nbsp;&nbsp; အထူးကိုလိုအပ္လွတယ္။&nbsp;&nbsp; အထူးသျဖင့္ ဆင္းရဲေသာ လူနာမ်ား အသက္ရွင္နိုင္ရန္ အတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။&nbsp; ဆင္းရဲသားမ်ား&nbsp;&nbsp; ေငြမနိုင္၍&nbsp;&nbsp;&nbsp; အခ်ိန္မွွီေသြးကို၀ယ္ျပီး လူနာအတြက္&nbsp;&nbsp; မသြင္းနိုင္ခဲ႔ပါလ်င္.....</span><br /><br /><br /><span style="font-size: small;">ေသြးလဴွေသာ&nbsp;&nbsp; ကုသိုလ္တရားသည္&nbsp;&nbsp; ဘာျဖစ္သည္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ညာျဖစ္သည္&nbsp;&nbsp;&nbsp; စသည္ျဖင့္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာေရးသူ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မေရးလိုေတာ႔ပါ။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; မေရးလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားလံုးက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေကာင္းေကာင္း&nbsp;&nbsp; သိၾကမယ္လို႔&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေမ်ာ္လင့္ပါတယ္။ </span><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဒါေၾကာင့္ စာေရးသူေျပာခ်င္တာက&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေရာက္တဲ႔ေနရာ မွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; လဴွဒါန္းေပးၾကပါလို႔ တိုက္တြန္းခ်င္ပါသည္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာဖတ္သူမ်ားကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနာက္တစ္ခု&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျပာခ်င္သည္က&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးလဴွရင္ အသက္တိုသည္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆိုေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အေတြးမ်ိဳးကိုလည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp; မေတြးေစခ်င္ပါ။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေသြးလဴွေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စနစ္အသစ္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေဆးရံုရွိ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆရာ၀န္မ်ားက&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေျပာျပလာ၍&nbsp;&nbsp;&nbsp; အလြန္အႏၱရာယ္ မ်ားေပမယ့္လည္း&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; စာေရးသူ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသင္း၀င္အျဖစ္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ရဲရဲ၀င္႔၀င့္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၀င္ေရာက္ခဲ႔ပါတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size: small;">စနစ္သစ္မွာ&nbsp;&nbsp; ေသြးကိုလဴွေသာအခါ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ကုိယ္လံုးရွိ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အိုေဟာင္းေနေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးမ်ား&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဆဲလ္မ်ားကို သူတို႔က&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးအသစ္နဲ႔&nbsp;&nbsp; အေဟာင္းကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခ်က္ခ်င္းလဲလိုက္ပါတယ္။&nbsp;&nbsp; </span><br /><br /><span style="font-size: small;">တစ္ဘက္ကထုတ္&nbsp;&nbsp; တဘက္ကေန&nbsp;&nbsp; သူတို႔၏&nbsp;&nbsp; ေဆးျဖဴရည္မ်ားကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခႏၶာကိုယ္ထဲသို႔ ဆက္တိုက္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; သြင္းေပးေနပါတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp; လဲခ်ိန္သည္&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၁ နာရီေက်ာ္ေက်ာ္ၾကာပါတယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေနာက္မွာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ျပန္ျပည့္၀လာေသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေသြးအသစ္မ်ားကို&nbsp;&nbsp; သူတို႔က&nbsp;&nbsp;&nbsp; ခႏၶာကိုယ္ထဲမွ တစ္ပုလင္းထုတ္ယူပါတယ္။&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ဒါေၾကာင့္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပံုမွန္ ၄ လကို&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; တစ္ၾကိမ္မွသာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; လဴွရေသာေသြးသည္ ၂ ပါတ္ ( ၁၄) ရက္တြင္&nbsp;&nbsp; တစ္ၾကိမ္ျဖင့္&nbsp; တစ္လကို&nbsp; နွစ္ၾကိမ္ ၊&nbsp;&nbsp; တစ္နွစ္ကို&nbsp;&nbsp;&nbsp; ၂၄ ၾကိမ္လဴွဒါန္းနိုင္္ပါသည္။ </span><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">စာေရးသူ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနာက္တစ္ခါ&nbsp; ထိုကဲ႔သိုလဴွဒါန္းမည္ ဟု&nbsp;&nbsp;&nbsp; လက္မွတ္ထုိုးကာ&nbsp;&nbsp;&nbsp; အသင္း၀င္ခဲ႔ပါသည္။&nbsp;&nbsp; အသက္ ၄၀&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ပါတ္၀င္က်င္ဆိုရင္ျဖင့္&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; ေနာက္ထပ္&nbsp;&nbsp;&nbsp; လဴွဒါန္းခြင့္မရွိ&nbsp;&nbsp; ေတာ႔ေသာ&nbsp;&nbsp; အေၾကာင္းနွင့္ ေဆးရံုးကလည္း ခြင့္ျပဳလိမ့္မည္မဟုတ္ဟု ေသခ်ာ ရွင္းျပပါတယ္။</span><br /><br /><br /><span style="font-size: small;">ယခု&nbsp; စာေရးသူ ဆိုရင္ျဖင့္ အသက္ ၂၇ အတြင္းမွာ&nbsp;&nbsp; ျမန္မာမွာ ၁၄ ၾကိမ္။&nbsp;&nbsp; သီရိလကၤာမွာ ၆ ၾကိမ္။&nbsp;&nbsp; အားလံုး&nbsp;&nbsp; အၾကိမ္ ၂၀ ရွိပါျပီး။&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span><br /><br /><span style="font-size: small;">စာဖတ္သူေတြ&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; အားလံုးကို&nbsp;&nbsp; စာေရးသူ၏&nbsp;&nbsp;&nbsp; ကုသိုလ္မ်ားကို အမွ်ေပးေ၀လိုက္ပါသည္။ </span><br /><span style="font-size: small;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">သာဓုေခၚၾကရင္းျဖင့္ တန္ဖိုးရွိေသာ အသက္မ်ားကို ေသြးလဴွရင္း ျဖင္႔ကယ္တင္ နိုင္ၾကပါေစ...</span><br /><br /><span style="font-size: small;">ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလး</span></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-5344882479218203084?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2009/11/blog-post_23.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)7tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-4088021852878112676Fri, 06 Nov 2009 12:31:00 +00002011-04-05T13:32:58.401-07:00ဗဟုသူတေဆာင္ပါးမ်ား..<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><span style=" ;font-size:130%;color:#663366;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/SvRHKn5hAqI/AAAAAAAAAqM/EfOWSO7SCJQ/s1600-h/1.jpg"><img alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5401020100958552738" src="http://2.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/SvRHKn5hAqI/AAAAAAAAAqM/EfOWSO7SCJQ/s320/1.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 184px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 293px;" border="0" /></a></span><br /><br /><span style=" ;font-size:130%;color:#663366;" ><object height="344" width="500"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/zi7LdZwXCEU&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/zi7LdZwXCEU&amp;hl=en&amp;fs=1&amp;" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" height="344" width="500"></embed></object></span><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><br />၂၀၁၂ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ မွာ ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ေဟာကိန္းထုတ္ထားေသာ မာယာျပကၡဒိန္နွင့္ ( video)<br /><br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">ဘုန္းဘုန္းဘုရား.. ကမၻာမပ်က္ခင္ တစ္လအလို ဒါမွမဟုတ္ ေသျခင္းတရားကို ရင္ဆိုင္ရန္ တစ္လအလိုမွာ ဘုန္းဘုန္းအေနနဲ႔ ျပဳမူေဆာင္ရြက္မယ့္ အျပဳအမူ ေတြကို အဆံုးအမအေနနဲ႔ ဖတ္ရႈ နာယူလိုတာမို႔ ေမးခြန္း ၁၁-ခုနဲ႔ Tag လိုက္ရျခင္းပါ ဘုရား..</span></span><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">ေမတၱာေရွ႕ထား ေရးသား ေျဖၾကားေပးဖို႔ ရိုေသစြာ ေလွ်ာက္ထားအပ္ပါတယ္ ဘုရား ...</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">(၁) ဘယ္သူေတြနဲ႔ရွိေနခ်င္လဲ..</span></span><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">(၂) ဘာေတြခံစားေနရမလဲ..</span></span><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">(၃) ဘာေတြျပင္ဆင္ထားမလဲ</span></span><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">(၄) ၀မ္းနည္းမိမွာက...</span></span><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">(၅) ေၾကာက္လန္႔မိတာက..</span></span><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">(၆) ေဆာင္ထားခ်င္တာ..</span></span><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">(၇) ဘာေတြေရးမိမလဲ..</span></span><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">(ဂ) ေတြးမိေတြးရာ အေတြး..</span></span><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">(၉) ဂုဏ္ယူခ်င္တာက</span></span><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">(၁၀) ရွာႀကံေျဖသိမ့္မိတာက</span></span><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">(၁၁) က်ဴးရင့္ခ်င္တဲ့ ဥဒါန္း</span></span><br /><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">ဒီေမးခြန္းကိုေမးလာေသာ ေမးခြန္းပိုင္ရွင္သည္္ Every Action of Body, Speak and Mind စာအုပ္ထဲမွာ အေၾကာင္းအရာ ေမးခြန္းေတြ နွင့္ ဆင္တူေနပါသည္။</span></span><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">စာေရးသူထံကို ပို႔ထားတာၾကာ ျပီးျဖစ္ေသာလည္း စာေမးပြဲေျဖေန ေသာအခ်ိန္နွင့္ တိုက္ေနေသာေၾကာင့္ မေရးသားျဖစ္ခဲ႔ပါဘူး ယခုလည္း စာေမးပြဲ ၂ ရက္နားေသာေၾကာင့္ ရိုေသစြာေလွ်ာက္ထားလာေသာ ေမာင္ဖိုးသား၏ ေမးေလွ်ာက္လႊာကို ေမာင္ဖိုးသားနွင့္တကြ စာဖတ္သူတို႔ သိရွိေစရန္အတြက္ စာေမးပြဲၾကားထဲကေန ေရးသားလိုက္ပါသည္။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">ဒီအေၾကာင္းအရာေလးကိုေတြ႔လိုက္ေတာ့ စိတ္၀င္စားသြားသလို႔ ဒီေမးခြန္လႊာပိုင္ရွင္ကိုလည္း ယခု လို လူအမ်ားၾကားမွာ ဒီေခါင္းစဥ္ျဖင့္ ေရးသားခြင့္ရေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးခဲ႔ေသာေၾကာင့္ အထူးပဲေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။ ဒီအေၾကာင္းရာေလးသည္ သိသင့္သိ ထိုက္ပါသည္ ေရးသင့္ေရး ထိုက္ပါသည္ ေတြးသင့္ေတြး ထိုက္ပါသည္ ထို႔အတြက္ေၾကာင့္ စာေရးသူလည္း ေမာင္ဖိုးသား၏ အေမးကို ျပန္လည္ေျဖၾကားျခင္းျဖစ္ပါသည္။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">ပထမေျပာခ်င္တာကေတာ့ မာယာဆိုေသာ ဘာသာအေၾကာင္းျဖစ္ပါသည္။ စာဖတ္သူ တို႔ၾကားဘူးလိမ့္မည္ဟု ထင္ပါသည္။ ထိုဘာသာသည္ ဟိုး လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္း ၁ ေသာင္း ၆ ေထာင္ေက်ာ္ကတည္းက ေပၚထြက္လာေသာ ဘာသာျဖစ္ပါသည္။ ထိုမာယာဘာသာသည္ ေရွး ဟိႏၵဴ နကၡတၱ ပညာရွင္လူမ်ိဳးေတြ၏ ကိုးကြယ္ေသာ ဘာသာျဖစ္သလို ထိုလူမ်ိဳးတို႔သည္ ေတာင္အေမရိကတိုက္ မွာ ထိုေခတ္ ထိုအခ်ိန္က ေနထိုင္ခဲ႔ၾကပါသည္။</span></span><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">ထို ပညာရွင္အေပါင္းသည္ နကၡတၱေဗဒ အလိုအရ ေျပာထားသည္က Planet X ေခၚတဲ့ ၿဂိဳလ္သည္ ကမာၻ႕ပတ္လမ္းနားေရာက္လာရင္ ကမာၻ႕ဝင္ရိုးသည္ အနည္းငယ္တိမ္းေစာင္းသြားလိမ့္မည္ သို႔အတြက္ေၾကာင့္ ငလွ်င္နဲ႕ စူနာမီလို ပံုစံေတြ ျဖစ္ေပၚလာျပီးလွ်င္ ကမာၻေပၚမွာရွိေသာ လူေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာ ေသဆံုးနိုင္သည့္အျပင္ ..</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;"> ေနာက္ တေန႔မွာ အပူလြန္ကဲမႈေတြ ျဖစ္ေပၚလာပါလိမ့္မည္၊ ထိုအပူခ်ိန္လြန္ကဲမႈေတြေၾကာင့္ ကမၻာ႔ေနရာအနွံ႔အျပား မွာ ေပါက္ကြဲမႈမ်ား ဆက္တိုက္ ျဖစ္ေပၚလာျပီးလွ်င္ ကမာၻမီးေလာင္ေသာ ပံုစံမ်ဳိးျဖစ္လာပါလိမ့္မည္။ အထူးသျဖင့္ ယခုလာမည့္ ၂၀၁၂ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ ရက္ေန႔မွာ ကမၻာၾကီးပ်က္ဆီးျပီး လူသားတို႔၏ ေနာက္ဆံုးရက္ျဖစ္လာ လိမ့္မည္ဟု သူတို႔ယံုၾကည့္ အေလးထားေသာ မာယာဆိုေသာ ျပကၡဒိန္ထဲမွာ လြန္ခဲ႔ေသာ နွစ္ေပါင္း ၁- ေသာင္း ၆ ေထာင္ေက်ာ္ကတည္းကေန ယခုအခ်ိန္အထိ တိတိက်က် ေဖၚျပထားၾကပါသည္။</span></span><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">စာေရးသူ အေပၚမွာ တင္ျပထားေသာ ( video) သည္ ၂၀၁၂ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ မွာ ကမၻာပ်က္လိမ့္မည္ဟု မွတ္တမ္းျပဳထားေသာ ေဟာကိန္းထုတ္ထားေသာ စူးစမ္းရွာေဖြ၍ သုေတသနျပဳလုပ္ထားေသာ မာယာ လူမ်ိဳးတို႔၏ အဓိကသက္ေသ အေထာက္အထားတစ္ခု ျဖစ္ပါသည္၊ အဆက္ ခုနစ္ ပိုင္းပါရွိပါသည္။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">ေနာက္တစ္ခုေျပာတာကေတာ့ (Golden Age) ဆိုတဲ့ အေၾကာင္းျဖစ္ပါသည္။ ထိုမာယာဘာသာ လူမ်ိဳးတို႔သည္ ကမၻာၾကီး ပ်က္ဆီးသြားျပီးေသာအခါ ယခုကမၻာမွာ ရွိေသာလူမ်ိဳးစုေတြထက္ သာလြန္ေသာ မ်ဳိးႏြယ္ေတြ ေပၚေပါက္ လာလိမ္႔မယ္ ဆိုသည္ကို သူတို႔အားလံုးက ယံုၾကည္ၾကပါသည္။ နည္းနည္းေလးေတာ့ သူတို႔၏ အျမင္နွင့္ ေဟာၾကားခ်က္မ်ားသည္ သိပၸံဆန္ေကာင္းဆန္ေနပါလိမ့္မည္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔၏ ပညာနွင့္ ယံုၾကည့္ခ်က္ကိုေတာ့ ေလးစားထုိက္ပါသည္။ ထိုပညာရွင္မ်ားေျပာေသာ Planet X ဆိုသည္မွာလည္း စာေရးသူတို႔ ဗုဒၶဘာသာအရ ၃၁ ဘံုတြင္းက လူ႕ဘံုထက္ ျမင့္တဲ့ ဘံုတစ္ဘံုမွာ ေနထုိင္ၾကေသာ ပုဂၢိဳလ္ေတြကို ရည္ညြန္း ေျပာဆို ထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;"> ယခုအခ်ိန္ထိ သူတို႔မ်ိဳးႏြယ္ေတြ ၂၀၁၂ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ မွာ အားလံုး ပ်က္ဆီးသြားမယ္ ဆိုသည္ကို အားလံုးယံုၾကည္ ေနၾကပါသည္။( မိမိသိခ်င္ သည့္အခ်က္အလက္မ်ားကို စိတ္ပါလက္ပါ ရွင္းလင္းျပခဲ့ေသာ အတန္းေဖၚသူငယ္ခ်င္း ေတာင္အေမရိကတိုက္ ေက်ာင္းသား မိုက္ကယ္ ဒူးရန္င္႔ ကို အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။)</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">သိပၸံပညာရွင္တို႔၏ အလိုအရကား ဤစၾကာ၀ဠာၾကီးသည္ မူလသဘာ၀အားျဖင္း လူ ၊ တိရစၦာန္ သတၱ၀ါေတြအား ေနထိုင္ရန္ အတြက္မဟုတ္ေပ၊ သတၱ၀ါေတြ ေနထိုင္ရန္သင္႔ တင့္ေလွ်ာက္ပတ္ေသာေနရာ သည္ ဤ စၾကာ၀ဠာထဲတြင္ အလြန္႔ကို နည္းပါးလွပါသည္။ သတၱ၀ါတို႔သည္ အမွတ္မထင္ ျဖစ္ေပၚခဲ႔၍ အမွတ္မထင္ပင္ ေနာက္ဆံုး၌ ျပန္လည္ ခ်ဳပ္ျငိမ္းသြားမည္ျဖစ္သည္။ သတၱေလာက ျဖစ္ေပၚသည္မွ ခ်ဳပ္သည္အထိ အခ်ိန္ကာလသည္ နွစ္ေပါင္း ကုေဋကုဋာ အသေခ်ၤအနႏၱ ျဖစ္ေသာျငားလည္း စၾကာ၀ဠာ၏အစအဆံုး မရွိေသာ အခ်ိန္ကာလနွင့္ စာေသာ္ အလြန႔္ကိုတိုေတာင္းလွပါသည္။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">ဟိုတုန္းက အလြန္႔ကို ေက်ာ္ၾကားေသာ သိပၸံပညာရွင္ ဗာထရန္ရာရွယ္သည္ ကမၻာေလာကၾကီး အၾကြင္းမဲ႔ခ်ဳပ္ေပ်ာက္ပ်က္စီးမည္႔႔ပံုကို ေအာက္ပါအတိုင္း ေျပာျပထားပါသည္။ ကမၻာသည္ လူတို႔ေနထိုင္ရာ ေဒသအျဖစ္အခ်ိန္အေတာ္ၾကာရွိေနလိမ့္မည္။ အျမဲထာ၀ရ တည္ရွိေနမည္ကား မဟုတ္ေခ်။ ေလထုသည္ အာကာသထဲသို႔ တစတစ လြင့္ေသာ္ လြင့္သြားပါလိမ့္မည္။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;"> ဒီေရေၾကာင့္ ကမၻာသည္ တဖက္တည္းျဖင့္သာ အျမဲမ်က္နွာမူ၍ ကမၻာ၏ တစ္ျခမ္းသည္ အလြန္ပူလ်က္ က်န္တစ္ဘက္ျခမ္းသည္ အလြန္ေအးေနေပလိမ့္မည္။ လသည္ ကမၻာနွင့္တိုက္မိေသာ္ တိုက္မိေပလိမ့္မည္။ ဤ အျဖစ္မ်ိဳးမ်ားနွင့္ လံုး၀မၾကံဳေတြရသည္ဆိုေစ၊ ဆာဂ်ိန္းစဂ်င္းစ ၏အလိုအားျဖင့္ ေနာက္ဆံုးတစ္ေန႔၌ ေနသည္ ေပါက္ကြဲ၍ ကမၻာၾကီးသည္ ပ်က္စီးရလိမ့္မည္ျဖစ္သည္။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;"> ထိုသို႔ကမၻာပ်က္စီးရန္နွစ္ေပါင္း ကုေဋကုဋာလိုေသးသည္၊ ထိုအခ်ိန္ကာလအတြင္း ကြ်န္ုပ္တို႔သည္ လာမည့္ေဘးအတြက္ ျပင္ဆင္မူျပဳလုပ္နိုင္၏၊ နကၡတ္ ပညာနွင့္ ေရာ့က္ ပညာသည္ တိုးတက္လာနိုင္သည္။ သိပၢံပညာသည္ မည္မ်တိုးတက္ေစကာမူ လူတို႔သည္ စၾကာ၀ဠာထဲ၌လွည့္လည္ သြားလာျခင္းျဖင့္ သတၱေလာကကို အျမဲအသက္ဆက္ေပးေနနိုင္မည္မဟုတ္။</span></span><br /><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ သာမိုဒိုင္နမစ္ ဒုတိယနိယာမတရား အရ စြမ္းအင္သည္ အလြန္သိပ္သည္းေသာ အေျခမွ သိပ္သည္းမူနည္းပါးေသာ အေျခသို႔ အျမဲေျပာင္းလဲလ်က္ရိွရကား ေနာက္ဆံုး၌ သတၱေလာကသည္ အၾကြင္းမဲ႔ ခ်ဳပ္ျငိမ္းရမည္သာျဖစ္ပါသည္။ အထူးသျဖင့္ ၂၀၁၂ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ ရက္ေန႔တြင္ ကမၻာေပၚတြင္အလြန္ဆိုးရြားေသာ ေပါက္ကြဲမႈေတြ ပ်က္ဆီးမႈေတြ ျဖစ္နိုင္သည္ဟု မာယာဘာသာ နကၡတ္ပညာရွင္ေတြ နည္းတူ သူလည္း ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။ ဒါက ေရွးနကၡတၱပညာရွင္တို႔၏ အလိုျဖစ္ပါသည္။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">စာေရးသူ ထုူးဆန္းစြာခံစားမိသည္က လြန္ခဲ႔ေသာ နွစ္ေပါင္း ၁ ေသာင္းေျခာက္ ေထာင္ေက်ာ္ ကတည္းက စူးစမ္းရွာေဖြ ေဟာေျပာထားေသာ မာယာဘာသာ ေရွး ဟိႏၵဴးလူမ်ိဳး နကၡတၱပညာရွင္တို႔၏ ၂၀၁၂ ဒီဇင္ဘာ ၂၁ ရက္ေန႔ တြင္ ကမၻာၾကီးခ်ဳပ္ျငိမ္းမည္ဟူေသာ အယူအဆနွင့္ ယခုခတ္သိပၸံပညာရွင္တို႔၏ အယူအဆ စူစမ္းရွာေဖြမူသည္ တူညီေနေသာေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။</span></span><br /><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;"> လူဦးေရေတြ မ်ားျပားလာတာနဲ႕ အမွ် ကမာၻ႕ သယံဇာတ မ်ားစြာကို အျမဲမပ်က္သံုးစြဲ ေနၾကသည့္အတြက္ေၾကာင့္ ကမာၻႀကီး ပ်က္စီး ယိုယြင္းလာရျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုထားပါသည္။ ယခုကာလ၌လည္း ကမာၻေပၚမွာ ေနတိုင္း ကပ္ဆိုက္မႈေတြ နိုင္ငံအနွံ႔အျပားမွာ ျဖစ္ေပၚလ်က္ရွိေနပါသည္။ ဥပမာ ဖိလစ္ပိုင္နိုင္ငံမွာ ဆိုရင္ ၁ လေက်ာ္ေက်ာ္အတြင္း မုန္တိုင္း ၄ ခု ဝင္၍္ ေရမ်ား ယခုအခ်ိန္အထိ ႀကီးေနပါသည္။ ကမၻာေပၚမွာ လူဦးေရေပါမ်ားျပီး ခ်မ္းသာစာရင္းတြင္ပါေသာ အိႏၵိယနိုင္ငံသည္လည္း ယခုအခါတြင္ ေရးရွားပါးမူေၾကာင့္ နိုင္ငံအတြင္းဒုကၡေရာက္ေနၾကရပါသည္။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">ေနာက္တစ္ခုက ဘာသာၾကီးေလးခုဟုဆိုအပ္ေသာ ဟိႏၵဴ ၊ ဗုဒၶဘာသာ၊ ခရစ္ယာန္ နွင့္ အစၥလမ္ဘာသာ၀င္တို႔ သည္ ဘာသာေရးမ်ားကြဲျပားေနေသာလည္း တစ္ေန႔ကမၻာ ပ်က္မည္ဟူ ေသာအယူအဆသည္ တူညီေန ၾကပါသည္။ ဟိႏၵဴဘာသာ၏ အလိုအရကား ကမၻာေလာကၾကီး ပ်က္စီးရျခင္းသည္ကား ထာ၀ရဘုရားက ဖ်က္ဆီးေသာေၾကာင့္ ပ်က္ရျခင္းျဖစ္သည္။ ခရစ္ယာန္ဘာသာနွင့္ အစၥလမ္ဘာသာတို႔၏ အလိုရကား ထာ၀ရဘုရားသခင္သည္ ဖန္ဆင္ထားေသာ ကမၻာေျမၾကီးကို ဘုရားကဖ်က္ဆီးတာမဟုတ္ပဲ ကမၻာၾကီးတြင္ လူသားမ်ားျဖင့္ ျပန္လည္ စည္းကားေစလိုေသာေၾကာင့္ အသစ္တဖန္ျပန္လည္ ဖန္ဆင္ျခင္းျဖစ္သည္ဟု ဆိုထား ပါသည္။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">ဗုဒၶဘာသာ အလိုရကား ေလာက၌ ရွိရွိသမွ်သခၤါရဓမၼ တို႔၏ ထင္ရွားေသာ လကၡဏာ အဂၤါသံုးရပ္သည္ကား အနိစၥ၊ ဒုကၡနွင့္ အနတၱ ၀ါ မျမဲျခင္း ၊ ဆင္းရဲျခင္း၊ ျမဲေသာအတၱမရွိျခင္း ျဖစ္သည္။ ထိုလကၡဏာသံုးပါးတြင္ ဒုကၡလကၡဏာသည္ အနိစၥလကၡဏာေပၚ၌ တည္၏။ သခၤါရဓမၼတို႔သည္ မျမဲေသာသေဘာရွိေသာေၾကာင့္ အမာခံဓါတ္ အတၱကင္းလ်က္ ေဖာက္ျပန္ပ်က္စီးၾကရမည္ျဖစ္သည္။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">ဇာတိေခတ္၊ အာဏာေခတ္၊ ၀ိသယေခတ္သံုးမ်ိဳးတို႔တြင္ ဇာတိေခတ္နွင့္ အာဏာေခတ္ျဖစ္ေသာ စၾကာ၀ဠာတစ္သိန္းအတြင္း၌ ကမၻာဖ်က္မိုးၾကီးရြာသြန္းေသာအခါ လူတို႔သည္ မသိေသာေၾကာင့္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာျဖင့္ သေလးအစရွိေသာ ေကာက္ပဲသီးနံွတို႔ကို စိုက္ပ်ိဳးလိမ့္မည္၊ ထိုေကာက္ပဲသီးနွံတို႔သည္ ႏြားစားနိုင္ေလာက္ေသာ အရြယ္ပမဏ သို႔ေရာက္ေသာ အခါ ထိုးရြာေနေသာ မိုးၾကီးသည္ ရုတ္တရပ္တန္႔သြားကာ ေျမနွင့္တူေသာ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ အသံျဖင့္မည္းဟီးကာ မိုးေခါင္သြားေလမည္၊ မိုးကိုမွီခိုေနၾကကုန္ေသာ လူ နတ္ တိရစၦာန္တို႔သည္ မ်ားစြာပ်က္စီး ဆံုးရံႈးၾကကုန္လိမ့္မည္။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">ထိုအခါ ကာမာ၀စရဘံုမွ ေလာကပါလနတ္သားသည္ နီေသာအ၀တ္ကို၀တ္လ်က္ ဆံပင္ကို ဖားလ်ားခ်ကာ ငိုေၾကြးလ်က္ လူတို႔၏ဌာန အသီးသီးသို႔သြားျပီးလ်င္ ဤမွစ၍ ေနာက္နွစ္တစ္သိန္း လြန္ေသာအခါ ဤကမၻာသည္ မိုးဖ်က္လိမ့္မည္ ျဖစ္ေၾကာင့္း အထက္ပထမစ်န္ သံုးပံုတိုင္ ပ်က္ဆီး လိမ့္မည္ ျဖစ္ေၾကာင္း ထိုေၾကာင့္သီလ ေဆာက္တည္ၾကျပီးလ်င္ မိဘတို႔ကို ရိုေသစြာ လုပ္ေၾကြးၾကရန္ တိုက္တြန္းနိုးေဆာ္ သမႈကိုျပဳလုပ္လိမ့္မည္။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">ထိုနတ္သား၏ တိုက္တြန္းမႈေေၾကာင့္ လူနတ္အေပါင္းတို႔သည္ ေၾကာက္လန္႔ကာ မေကာင္းမႈေတြကိုေရွာင္ျပီး မိဘတို႔ကို ရိုေသစြာ လုပ္ေၾကြးၾကျပီးေသဆံုးေသာအခါ ပထမစ်န္သံုးပံု၏ အထက္ပံုသို႔ ေရာက္ရွိသြားၾကလိမ့္မည္။ နားမေထာင္ေသာလူမိုက္တို႔သည္သာ က်န္ရစ္ခဲ့လိမ့္မည္။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">အနွစ္တစ္သိန္းေစ့ေသာအခါ ေနနွစ္စင္းသည္ တစ္စင္းျပီး တစ္စင္းထြက္လာျပီး ျမစ္ေခ်ာင္း၊ အင္းအိုင္၊ ပင္လယ္ ၊ သမုဒၵရာတို႔မွ ေရမ်ား ခန္းေျခာက္ကာ လူ႔ဘံု နတ္ဘံု တို႔အားလံုးကို မီးမ်ားေလာင္ကြ်မ္းသျဖင့္ ပထမစ်န္သံုးဘံု ျဗဟၼာျပည္ တိုင္ေအာင္ပ်က္စီးသြားလိမ့္မည္။ ေကာင္းကင္ျပင္တစ္ခုလံုးသည္ တစ္စပ္တည္း ျဖစ္လ်က္ ကမၻာျပိဳမိုးၾကီးရြာသြန္းသည့္ အခ်ိန္အထိ ေလာကတိုက္ၾကီးတစ္ခုလံုး အေမွာင္တိုက္ၾကီးျဖစ္၍ တည္ေနေပလိမ့္မည္။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">ကမၻာေလာကၾကီးပ်က္ရာတြင္ မီးဖ်က္၍ ပ်က္ျခင္း၊ ေရဖ်က္၍ ပ်က္ျခင္း၊ ေလဖ်က္၍ပ်က္ျခင္း ဟုူ၍ သံုးမ်ိဳးရွိသည္။ မီးဖ်က္ေသာအခါ ပထမစ်န္ ျဗဟၼာဘုံသံုးဘုံတိုင္ေအာင္ ပ်က္စီးလ်က္ ေရဖ်က္ေသာအခါ ဒုတိယစ်န္ သံုးဘံုတိုင္ေအာင္ပ်က္စီးကာ ေလဖ်က္ေသာအခါ တတိယစ်န္ သံုးဘံုတိုင္ေအာင္ ပ်က္စီးသည္။ ကမၻာေလာကၾကီးသည္ မီးေၾကာင့္ ခုနစ္ၾကိမ္တိတိ ပ်က္ျပီးေနာက္မွ ရွစ္ၾကိမ္ေျမာက္တြင္ေရေၾကာင့္ ပ်က္စီးရသည္။ မီးခုနစ္ၾကိမ္ ေရတစ္ၾကိမ္နည္းျဖင့္ ဖ်က္ဆီးသြားရာ မီးရွစ္ၾကိမ္နွင့္ေရခုနစ္ၾကိမ္ စုစုေပါင္း ၆၃ ၾကိမ္ ပ်က္စီးျပီးေသာအခါ ေလတစ္ၾကိမ္ဖ်က္ဆီးလိမ္႔မည္။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">ကမၻာျပိဳမိုးၾကီးသည္ အႏၱရကပ္ရက္အတြင္း၌ အဆက္မျပတ္ရြာသြန္းေလရာေရွ႔ဦးတြင္ ဆီးနွင္းအရြယ္ မိုးသီးမိုးေပါက္ ပမာဏမွ တစ္ေျဖးေျဖး ၾကီးထြားေသာ မိုးသီးမိုးေပါက္က်လာသျဖင့္ ယူဇနာ ေထာင္ေသာင္း အတိုင္းအရွည္ရွိေသာ မိုးသီးမ်ားစြာ ရြာခ်သည္။ လဟာျပင္ၾကီးသည္ တစ္ခုလံုးသည္ အထက္ပ်က္စီးသြားေသာ ဘံုအထိ ေရျပင္ၾကီး ျဖစ္လ်က္ရွိကာ ကမၻာေလကၾကီးပ်က္စီးသြားလိမ့္မည္ဟု ဆိုထားပါသည္။ အဓိကေတာ့ ဗုဒၶဘာသာမွာ သတၱ၀ါမ်ား တရားပ်က္၍ ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ မ်ားအဆမတန္မ်ားလာျပီးတရားပ်က္လာ၍သာ ကမၻာသည္ သူအလိုလို ပ်က္စီးရျခင္းျဖစ္သည္ ဟု ဆိုထားပါသည္။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">(စာဖတ္သူတို႔ ဗဟုသုတ ရေစခ်င္းအၾကိဳးငွာ ယခုလိုရွင္းျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။)</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">စာေရးသူကေတာ့ သိပၸံပညာရပ္ ဆိုသည္မွာ စူးစမ္းရွာေဖြမႈနဲ႔ အေမး သေဘာကို ေဆာင္သည္ ဟုထင္ပါသည္။ ဘာသာေရးက အေျဖ .. သိပၸံက အေမး သည္လိုယူဆသံုးသပ္ထားပါသည္။ ဘယ္ေတာ့မဆို သိပၸံပညာကို ဘာသာေရးသေဘာ နွင့္နိုင္းယွဥ္ၾကည့္ပါတယ္။ ဥပမာ ဗုဒၶဘာသာမွာ ျမင့္မိုရ္ေတာင္ကို ေနကလွည့္ပတ္ေနတယ္ ဆိုတာ ေရးသားေဟာေျပာထားပါသည္၊ ဒါကို သိပၸံပညာရွင္ေတြက ဟိုယခင္က မဟုတ္နိုင္ဘူးဆိုတာကို ျငင္းဆန္ ထားပါသည္။ သို႔ေပမယ့္လည္း ၿပီးခဲ့ေသာ ၅ ႏွစ္ေက်ာ္က သူတို႕ ေလ့လာရင္း စၾကာဝဠာထဲမွာ ျဂဳိလ္ကို ေနက ျပန္ပတ္ေနတာ ေတြ႕သြားလို႕သိပၸံ အယူအဆေတြ လြဲသြားတယ္ ဆိုသည္ကို ရွင္းျပထားပါသည္။ ဒီအတြက္ ေၾကာင့္လည္း ကိုယ္ ဘာသာအတြက္ ဂုဏ္ယူမိခဲ့ပါသည္။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">စာေရးသူေျပာခ်င္သည္မွာ ဘယ္ဘာသာကိုမဆို ကိုးကြယ္ေသာ လူမ်ိဳးေတြသည္ မိမိတို႔ ကိုးကြယ္ေလးစားေသာ ဘာသာတရားကို မိရိုးဖလာ ယံုၾကည္တာထက္ ကိုယ့္ဘာသာ အၿမဲေလ့လာရင္း ယံုၾကည္တာက ပို၍စိတ္ခ်မ္းသာေစမယ္ ပို၍ယံုၾကည္ေစမယ္လို႔ထင္ပါသည္။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">အမ်ားေျပာတိုင္း ယံုသည္ထက္စာရင္ ျဖစ္သင့္္သည္ မျဖစ္သင့္ဘူး ဆိုသည္ကို ကိုယ္ပိုင္ညဏ္ ျဖင့္ေ၀ဖန္သံုးသပ္ ဆံုးျဖတ္ေစခ်င္သလို အမ်ားသူငွာေတြက ေဟးဆိုျပီးေအာ္လိုက္တိုင္း မိမိကသူတို႔လိုလိုက္ျပီး ဘာမွန္းမသိ ညာမွန္းမသိ မေအာ္ေစခ်င္ဘူး။ ေသခ်ာစဥ္စားပါ ဘာကအေရးၾကီးလည္း မျဖစ္ခင္က ၾကိဳတင္ျပီး စိုးရိမ္ေသာက ေရာက္ေနမွာလား သို႔မဟုတ္ ျပင္ဆင္ထားမွာလား မိမိကလက္ခံလား သူမ်ားေျပာတိုင္းအေၾကာင္းအရာေတြကို ဒီအေၾကာင္းကို သူမ်ားေျပာတိုင္း လိုက္ျပီးေျပာေနတာလား တကယ္လို႔ငါလက္ခံရင္ ဒါမျဖစ္ခင္ ၾကိဳတင္ျပီး ငါဘာလုပ္သင့္သလဲ ဒါကိုေသခ်ာစဥ္စားပါ။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">ဘီစီ ၆ ရာစုေခတ္က အခ်ိဳ႔ေသာ အိႏၵိယျပည္သားတို႔သည္ ေလာကသည္ ျမဲသေလာ မျမဲသေလာ ၊ ေလာကသည္ အဆံုးရွိသေလာ အဆံုးမရွိဘူးလား၊ ဇီ၀ နွင့္ခႏၶာကိုယ္သည္ ထပ္တူျဖစ္သလား မျဖစ္ဘူးလား ၊ ေျပာဆိျုငင္းခံုၾကသည္။ ျမတ္စြာဘုရားအားေမးေလွ်ာက္ေသာအခါ ဘုရားက ထုိ႔ကိစၥသည္ လူတို႔အားအက်ိဳးမျပဳဘဲ လမ္းမွားေစ ေသာ ေတာခ်ဳံ ခရီးခဲ ဆူးေျငာင့္တံက်င္ အေနွာင္အဖြ႔ဲနွင့္ တူသည္၊ (မဇၥ်ိမနိကယ္ အဂၢိ၀စၦေဂါတၱသုတ္) ။</span></span><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">ယင္းတို႔နွင္စပ္လ်င္း၍ ျငင္းခံုေနၾကေသာ ေျပာဆိုေနၾကကုန္ေသာ သူတို႔သည္ ဆင္၏ ကိုယ္အဂၤါအစိတ္အပိုင္း တစ္ခုခုကိုသာ လက္ျဖင့္စမ္းသပ္ျပီးေနာက္ ဆင္ဆိုသည္ကား ဤသို႔ျဖစ္သည္ ၊ ထိုသို႔မဟုတ္စသည္ျဖင့္ ျငင္းခံုရန္ျဖစ္ၾကေသာ သူကန္းမ်ားနွင့္တူ၏( ဥဒါနပါဠိ)။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">ေနာက္ေမးေလ်ာက္လာေသာ မာလုက်ပုတၱမေထရ္အား ဗုဒၶက မာလုက်ပုတၱၱ ၊ ဥပမာေသာကား အဆိပ္လူးျမွားမွန္၍ ဒဏ္ရာရေနေသာ လူတဦးသည္ အကယ္၍ ခ်က္ျခင္း အကုအသမခံဘဲ သူ႔အား ပစ္ေသာသူ ပစ္ေသာသူ၏အမည္၊ အမ်ိဳးဇာတ္၊ အေရာင္အဆင္းနွင့္ ေနထိုင္ရာအရပ္ေဒသ စသည္တို႔ကို စံုးစမ္း ေမးျမန္း၍ ေနပါက အသက္သာလွ်င္ ဆံုးရႈံးရာ၏၊</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">ထို႔အတူ သင္သည္လည္း မေရရာမေသခ်ာေသာ ဤ ျပႆနာမ်ား၏ အေျဖကိုသိမွသာ ရဟန္းတရားအားထုတ္မည္ဆိုပါက သံသရာ၀ဋ္ဆင္းရဲမွ လြတ္ေျမာက္မည္မဟုတ္။ ထိုျပႆနာမ်ား၏ အေျဖသည္ ေလာက၌ ဒုကၡတရားသည္သာမုခ်ရွိ၏။ ထိုျပႆနာမ်ားသည္ ဒုကၡခပ္သိမ္းကင္းျငိမ္းရာ အက်ိဳးငွာ မျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ငါမေျဖၾကားဘဲ ဒုကၡခပ္သိမ္းေအးျငိမ္းရာ သစၥာေလးပါးတရားကိုသာ ငါဘုရားေဟာၾကားခဲ႔သည္။ (မဇၥ်ိမနိကာယ္စူဠမာလုက်သုတ္)၊</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">အခါတစ္ပါး ျမတ္စြာဘုရား ေတာအုပ္တစ္ခု၌ သီးတင္းသံုးေနေတာ္မူ၏။ ထိုေတာအုပ္ထဲ၌လည္း ဘဒၵိ၀ဂၢိသူငယ္ခ်င္းမင္းသားသံုးက်ိပ္တို႔သည္ မယားတို႔နွင့္ အတူတကြ ေပ်ာ္ပါးေနၾကစဥ္ အတူပါလာေသာ ျပည္႔တန္ဆာမသည္ သူတို႔ပစၥည္းမ်ားကို ယူ၍ ထြက္ေျပးသြား၏ ၊ သိ၍ေျပးလိုက္ေသာအခါ သူမကိုမေတြ႔ပဲ ျမတ္စြာဘုရားကို ျမင္၍ ေမးေလွ်ာက္ရာ ျမတ္စြာဘုရားက သူငယ္တို႔ မိန္းမကိုရွာျခင္းသည္ ေနရာကိုမသိဘဲရွာေသာ အခါ ပင္ပန္ျခင္း ေဒါသထြက္ျခင္း ထင္ေရာင္ထင္မွားျဖင္႔ရွာေနျခင္းနွင့္ မိမိကိုယ္ကို ျမင္ေအာင္ရွာျခင္းသည္ အဘယ္ရွာျခင္းက ျမတ္သနည္းဟုေမးရာ ထင္ေရာင္ထင္မွား မေသခ်ာေသာ ရွာျခင္း ေတြးျခင္း ေျပာဆိုျခင္းထက္ မိမိကိုယ္ကို ရွာျခင္းသည္ ပို၍ျမတ္ပါသည္ဟု ျပန္လည္ ေလွ်ာက္ထားၾကေလသည္။ (၀ိနည္းပိဋကတ္ မဟာ၀ဂၢ)၊</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">အကယ္၍ ကမၻာသည္တကယ္ ပ်က္ဆီးလိမ့္မည္ ဆိုလ်င္ျဖင့္ ေမးခြန္းကို ေမးလာေသာ ေမာင္ဖိုးသားနွင့္ စာဖတ္သူေတြသည္ မပ်က္ခင္အတြင္းမွာ မျဖစ္ေသးေသာ ကိစၥေတြကို ေတြးျပီးပူပန္ ေၾကာင္းၾကသည္ျဖစ္ေစ ေၾကာင္းၾကသည္မျဖစ္ေစ မိမိတို႔ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္း လုပ္သင့္ လုပ္ထိုက္ေသာ အမႈကိစၥေတြကို နိုင္သေလာက္ လုပ္ေဆာင္ေပးၾကပါ၊ ေလးစားသင္႔ ေလစားထိုက္သူတို႔ကို ေလးစား၍ ဆည္းကပ္သင့္ ဆည္းကပ္ထိုက္သူေတြကို ဆည္းကပ္ၾကပါ။ ေက်းဇူးဆပ္သင္႔ ဆပ္ထိုက္သူမ်ားကို လည္းေက်းဇူးဆပ္ေပးပါ။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">မိဘကိုရိုေသေပးပါ ေကာင္းမြန္စြာလုပ္ေၾကြးၾကပါ၊ နုတ္အမႈအရာ ကိုယ္အမႈအရာအစ လိမၼာယဥ္ေက်းေအာင္ ေနထိုင္ျပီးလ်င္ သီလ သမထ ဘ၀နာ ကမၼဌာန္း တရားေတြကို မေမ႔မေလွ်ာ႔ပဲ ၾကိဳးစားျပီး အားထုတ္ေပးပါ ဆိုျပီး ေျပာခ်င္ပါသည္။ မိမိသာ တကယ္လို႔ အထက္ပါအတိုင္း ေန႔တိုင္းပံုမွန္သာ မိမိကိုယ္ကို ေကာင္းေအာင္ေနသြားမယ္ ၾကိဳးစား အားထုတ္သြား မယ္ဆိုရင္ျဖင့္ ေမးခြန္ရွင္ တို႔ေမးလာေသာ ေမးခြန္း ၁၁ ခုထက္မက ေသာေမးခြန္းမ်ားနွင့္ အေျဖမ်ားသည္ မိမိၾကိဳးစားအား ထုတ္ခဲ႔ေသာ ရလဒ္ေတြေၾကာင့္ အရာရာကို သေဘာေပါက္ နားလည္သြားျပီး ရွင္းလင္း လြယ္ကူေသာ အသိအျမင္ အေတြးအေခၚမ်ားနွင့္ အဆင့္ျမင့္ေသာ တရားသေဘာမ်ား ျမင္လာ ေတြ႔လာ သိလာ ပါလိမ့္မည္။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">အတိတ္ အနာဂါတ္ ပစၥဳပၸန္ ဆိုေသာ ကာလသံုးပါးထဲတြင္ ျပီးခဲ့ေသာ အတိတ္က အေၾကာင္းအရာေတြကိုလည္း ျပန္ေတြးေနဖို႔မလိုအပ္သလို မျဖစ္လာေသးေသာ အနာဂါတ္ တရားကိုလည္း ေတြးျပီး ပူပင္ေသာကေရာက္ေနမႈေတြ မလိုအပ္သလို ေအာင္ျမင္္ခ်င္ေနေသာ ေဇာမ်ားနွင့္လည္း ရႈးသြတ္ေနရန္ မလို အပ္ပါဘူး။ (အနာဂါတ္သည္ ရည္မွန္းခ်က္သာလ်င္ျဖစ္သင့္ပါသည္။)</span></span><br /><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;"> ပစၥဳပၸန္ ဟူေသာ ယခုလက္ရွိ အခ်ိန္ကို ေကာင္းမြန္စြာ အသံုးခ်နိုင္မွ သာလ်င္ က်န္ခဲ့မည့္ အတိတ္သည္ ေကာင္းမြန္မည္ျဖစ္သလို ျဖစ္လာမည့္အနာဂါတ္သည္လည္း မိမိၾကိဳးပန္းအားထုတ္ ခဲ့သည့္အတိုင္း စိုက္ပ်ိဳးခဲ့သည့္အတိုင္း ထိုအပင္မွ ေကာင္းမြန္ေသာ သစ္သီး သစ္ပြင့္မ်ားကို အဆင္သင့္ အျပစ္ကင္းစြာ ခူးယူစား သံုးနိုင္မွာျဖစ္ပါသည္။ ဒါေၾကာင့္ ယခု လက္ရွိအခ်ိန္ထက္ ေကာင္းမြန္သာလြန္ေသာ အခ်ိန္သည္ မရွိပါဘူး။ လက္ရွိအခ်ိန္ကိုသာ အက်ိဳးရွိေအာင္ အသံုးျပဳၾကရန္တိုက္တြန္းလိုက္ပါသည္။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">ေသမိန္႔ၾကတဲ့ သူေတြကို ရြတ္ဖတ္ေပးတဲ့ သီဟိုဠ္ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးက ယခုလို မိန္႔ခဲ့ပါသည္ “ ေဆးသြင္းၿပီး ေသဒါဏ္ေပးတာကို ဦးဇင္းႀကဳိက္တယ္ . ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ ကိုယ္ေသမွာသိလို႔ ျပင္ဆင္ႏိုင္မယ္ .. ေဆးသြင္းတာ ခံရရင္း တရားေလးမွတ္ ေသသြားလို႔ရတယ္.. ” “တကယ္လို႔ ဦးဇင္း ဘုန္းႀကီးျဖစ္ပါလွ်က္နဲ႔ လမ္းသြားရင္း ကားတိုက္သြားလို႔ ေသသြားရင္ .. အဲဒီ ေသဒါဏ္ေပးခံရတဲ့ သူေတြလို တရားေလးမွတ္ ေသသြားႏိုင္မွာ မဟုတ္ဘူး”</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">စာေရးသူကေတာ့ ေနတိုင္းေတာ့ ေကာင္းတာ လုပ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္မယ္ အဲဒီ မတိုင္ခင္ ေသသြားလည္း မတတ္ႏိုင္ဘူး ဒီေန႔ လမ္းသြားရင္း ကားတိုက္လို႔ ေသသြားရင္လည္း မတတ္ႏိုင္ပါဘူး ေသတာကေတာ့ ျဖစ္ၿပီး ပ်က္မယ္ ဆိုတာ မဆန္းေတာ့ မထူးဆန္းပါဘူး ဒါေပမယ့္ ဘယ္လို ေသရမလဲ ဆိုတာကိုေတာ့ စဥ္းစားရင္ ရင္ေလးမိတယ္၊ ေအးေအးေဆးေဆး တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ေလး ျဖင့္သာလ်င္ ေသခ်င္ပါသည္္ ၊ သို႔ေပမယ့္ ကံဆိုသည္ကိုမိမိမွ မျမင္ရျခင္း ဘယ္အခ်ိန္မွာ ဘယ္ပံုျဖင့္ ေသရမည္ကိုမသိျခင္း ေၾကာင့္ တည္တည္ျငိမ္ျငိမ္ နွင့္ေသဖို႔ဆိုသည္မွာ လည္း မေရရာပါ။ ထို ကိစၥေတြနွင့္ ပါတ္သတ္ျပီးလည္း သိပ္ျပီး ခံစားမႈေတြ ပင္ပန္းမႈေတြ ျဖစ္မေနခဲ့ပါဘူး။ ျဖစ္ေနဖို႔လည္း မလိုအပ္ပါဘူးလို႔ထင္မိပါသည္။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">ညတိုင္း တရားဓမၼေတြကို ေဆြးေႏြးေနေသာ ဂ်ာမနီနိုင္ငံက ဂ်ာမန္ဒကာၾကီးက စာေရးသူ ကိုေျပာပါသည္။ မနက္အိပ္ယာထကတည္းက ဒီေန႔ ဟာ ငါ့ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးေန႕ျဖစ္ရင္ဘာလုပ္မလဲ ဆိုတာ အၿမဲေမးျဖစ္တယ္ . အဓိက ကေတာ့ ေန႔တိုင္း ေကာင္းတာ လုပ္ေနဖို႔ ပါပဲ ေကာင္းတဲ့ဘံုေတြ ဘာေတြ ကို ေမွ်ာ္ကိုးတာထက္ ဘာေကာင္းေအာင္ လုပ္သင့္သလဲ ဆိုတာပိုျပီး အေရးၾကီးတယ္ဆိုျပီးေျပာသြားခဲဲ့ပါသည္။</span></span><br /><br /><br /><span style=";font-size:small;color:#660000;" ><span style="font-size:100%;">အထက္ပါအေၾကာင္းအရာမ်ားသည္ စာေရးသူေျပာခ်င္ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားျဖစ္ပါသည္ အကယ္၍ ဤေရးသားခ်က္မ်ားထဲတြင္ မွားတာမ်ား မနွစ္သက္တာမ်ား စာဖတ္သူတို႔ ေတြ႔မိပါလ်င္ စာေရးသူကို လမ္းျပေပးေစခ်င္ပါသည္ အားလံုးကို ၾကိဳဆိုပါသည္။ အားလံုး က်န္းမာခ်မ္းသာ ၾကပါေစ။</span></span><br /><br /><br /><br /></div>မွီျငမ္းထားေသာစာအုပ္မ်ား<br /></div></div><br />T।R.V.Murit, The Central Philosphy of Buddhism<br /><br />Rocket,<br />Second law of Thermodynamics,<br />Bertrand russell, Religion and Science<br />T.W Rhys Davids, Early Buddhism<br />ညိဳေသာင္း - ဘာသာၾကီးေလးခုအနွစ္သာရ<br /><br /><br />ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-4088021852878112676?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2009/11/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)3tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-7855660180529519012Sun, 01 Nov 2009 05:30:00 +00002011-01-30T13:26:01.959-08:00လွဴဒါန္းၾကပါစို႔............<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><span style="font-size: small;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/Su8CdmJjs1I/AAAAAAAAApc/UpVRR74nxsY/s1600-h/15.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5399537185720611666" src="http://3.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/Su8CdmJjs1I/AAAAAAAAApc/UpVRR74nxsY/s320/15.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 154px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 207px;" /></a></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/Su1GrVofiyI/AAAAAAAAAho/ypCUbrIXG2I/s1600-h/shwedagon3-cc-hellonearth2006.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" style="color: black;"><br /></a></span><br /><div style="color: black;"><embed flashvars="host=picasaweb.google.com&amp;hl=en_US&amp;feat=flashalbum&amp;RGB=0x000000&amp;feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2F83myominhtet%2Falbumid%2F5399043050776284385%3Falt%3Drss%26kind%3Dphoto%26hl%3Den_US" height="400" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" src="http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf" type="application/x-shockwave-flash" width="580"></embed></div><span style="color: black; float: left; font-size: small;"><a href="http://picasaweb.google.com/83myominhtet/OdRHPD?feat=flashalbum">View all</a></span><br /><div style="color: black; text-align: right;"><span style="font-size: small;"><a href="http://picasaweb.google.com/lh/getEmbed?feat=flashalbum">Get your own</a></span></div><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><div style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ျမန္မာနိုင္ငံမွာ ဗုဒၶျမတ္စြာသာသနာ ထြန္းကားျပန္႔ပြားေအာင္ တစ္ဖက္တစ္လမ္းကေန မိမိတို႔နိုင္သေလာက္ သာသနာျပဳေနေသာ အဖြဲ႔အစည္း ေျမာက္မ်ားစြာရွိသည့္အနက္ စာေရးသူ မိတ္ဆက္ေပးခ်င္သည္မွာ စစ္ကိုင္းတိုင္း မုံရြာျမိဳ႔တြင္ ပရိယတၱိ စာေပပညာကို ေန႔စဥ္နွင့္အမ်ွသင္ၾကားပို႔ခ်ေပးကာ သာသနာျပဳလွ်က္ရွိေသာ မထင္မရွား သီလ၀တီ အမည္ရွိေသာ သီလရွင္စာသင္တိုက္၏ အေၾကာင္းျဖစ္ပါသည္။<table style="width: 194px;"><tbody><tr><td align="center" style="-moz-background-inline-policy: continuous; background: url(&quot;http://picasaweb.google.com/s/c/transparent_album_background.gif&quot;) no-repeat scroll left center transparent; height: 194px;"><a href="http://picasaweb.google.com/83myominhtet/Ph?feat=embedwebsite"><img height="300" src="http://lh3.ggpht.com/_oKs9Wf8OQSE/Su7woWe0pNE/AAAAAAAAAmQ/8Z5q8PhOKzU/s160-c/Ph.jpg" style="margin: 1px 0pt 0pt 4px;" width="300" /></a></td></tr><tr><td style="font-family: arial,sans-serif; text-align: center;"><br /></td></tr></tbody></table><span style="color: #660000; font-weight: bold;">အုပ္ခ်ဳပ္သူကေတာ့ အသက္ ၃၆- နွစ္ရွိျပီးျဖစ္ေသာ ေဒၚသီလစာရီ (ဓမၼာစရိယ)</span></span><br /><span style="font-size: small;"><br />ေက်ာင္းတိုက္ စတင္တည္ေတာင္သည္မွာ မၾကာေသးေသာလည္း ေဒၚသီလစာရီအပါအ၀င္ စာခ်ဆရာေလး ၃- ပါ၏ ရဲရင့္ေသာ စိတ္ဓါတ္ ျပတ္သားေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ေန႔မအား ညမအား မိမိကိုယ္မၾကည့္ သာသနာအတြက္ သာၾကည့္၍ ၾကိဳးပန္းအားထုတ္မႈေတြေၾကာင့္ ယခုဆို ေက်ာင္းတိုက္အတြင္းမွာ အငယ္တန္း၊ အလတ္တန္း၊ အၾကီးတန္း၊ အထိ ျဖစ္လာရံုတင္မကပဲ ဓမၼာစရိယဆရာေလး ၄-ပါး ေပၚေပါက္လာတဲ့အထိ ေက်ာင္းတိုက္တြင္းမွ ေအာင္ျမင္စြာ ေမြးထုတ္ေပးနိုင္ခဲ့ပါသည္။</span> <br /><table style="height: 363px; width: 314px;"><tbody><tr><td align="center" style="-moz-background-inline-policy: continuous; background: url(&quot;http://picasaweb.google.com/s/c/transparent_album_background.gif&quot;) no-repeat scroll left center transparent; height: 194px;"><table style="height: 407px; width: 334px;"><tbody><tr><td><table style="height: 245px; width: 154px;"><tbody><tr><td><span style="font-size: small;"><a href="http://picasaweb.google.com/lh/photo/dWPvGJKztND61GQKtlMC8g?feat=embedwebsite"><br /></a></span></td></tr><tr><td style="font-family: arial,sans-serif; text-align: right;"><table style="width: auto;"><tbody><tr><td><span style="font-size: small;"><a href="http://picasaweb.google.com/lh/photo/dWPvGJKztND61GQKtlMC8g?feat=embedwebsite"><img src="http://lh3.ggpht.com/_oKs9Wf8OQSE/Su7y12L1V3I/AAAAAAAAAmk/v8DZzzC-WzA/s144/9.png" style="height: 295px; width: 313px;" /></a></span></td></tr><tr><td style="font-family: arial,sans-serif; text-align: right;"><span style="font-size: small;"><br /></span></td></tr></tbody></table><span style="font-size: small;"><br /></span></td></tr></tbody></table><span style="font-size: small;"><a href="http://picasaweb.google.com/lh/photo/dWPvGJKztND61GQKtlMC8g?feat=embedwebsite"><br /></a></span></td></tr><tr><td style="font-family: arial,sans-serif; text-align: right;"><span style="font-size: small;"><br /></span></td></tr></tbody></table><span style="font-size: small;"><a href="http://picasaweb.google.com/83myominhtet/P?feat=embedwebsite"><br /></a></span></td></tr><tr><td style="font-family: arial,sans-serif; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br /></span></td></tr></tbody></table><span style="color: #000099; font-size: small; font-weight: bold;"> <table style="width: 194px;"><tbody><tr><td align="center" style="-moz-background-inline-policy: continuous; background: url(&quot;http://picasaweb.google.com/s/c/transparent_album_background.gif&quot;) no-repeat scroll left center transparent; height: 194px;"><a href="http://picasaweb.google.com/83myominhtet/Pic?feat=embedwebsite"><img src="http://lh6.ggpht.com/_oKs9Wf8OQSE/Su7z07XdxIE/AAAAAAAAAm0/pu7BIYkwy20/s160-c/Pic.jpg" width="300" /></a></td></tr><tr><td style="font-family: arial,sans-serif; text-align: center;"><br /></td></tr></tbody></table>ေက်ာင္းတိုက္အတြင္းရွိ စာခ် သီလရွင္ဆရာေလးမ်ား.</span><br /><span style="font-size: small;"><br />အုပ္ခ်ဳပ္သူ ဆရာေလး ေဒၚသီလစာရီနွင့္ေတြ႔ေသာအခါ ဆရားေလး တို႔ေက်ာင္းမွာ စာသင္သားေတြ၏ တစ္ေန႔တာ လုပ္ငန္း (တာ၀န္) အခ်ိန္ဇယား နွင့္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားကို သိခ်င္ပါသည္ဟု ေမးၾကည့္ေသာအခါ စာေရးသူကို ေအာက္ပါအတိုင္း အေသးစိတ္ ယခုလို ရွင္းျပသြားခဲ့ပါသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">မနက္ေလးနာရီထုိးျပီးဆိုသည္နွင့္ အုပ္ခ်ဳပ္သူအပါအ၀င္ စာသင္တိုက္ရွိ စာခ် ၊ စာသင္သီလရွင္ ဆရာေလးမ်ားသည္ အိပ္ယာမွ ထၾကရပါသည္။ မ်က္နွာသစ္ သြားတိုက္ စေသာ အမႈကိစၥမ်ား ျပီးဆံုး၍ နံနက္ပိုင္း ၅ နာရီအခ်ိန္ သို႔ေရာက္သည္႔အခါ အာရံုဆြမ္းအတြက္ ခ်က္ျပဳတ္ေရးတာ၀န္က်ေနေသာ သီလရွင္ဆရာေလးမ်ားမွတပါး ေက်ာင္းတိုက္အတြင္းရွိ သီလရွင္ဆရာေလး အားလံုးတို႔သည္ တစ္စုတစ္ေ၀းတည္း ဘုရား၀တ္တက္ ျခင္းအမႈကိစၥကို ေဆာင္ရြက္ခဲ့ၾကပါသည္။ <table style="height: 212px; width: 325px;"><tbody><tr><td><a href="http://picasaweb.google.com/lh/photo/oiU2G49fXeXPXYKMsNmsew?feat=embedwebsite"><img src="http://lh4.ggpht.com/_oKs9Wf8OQSE/Su751TLQ8KI/AAAAAAAAAn4/UK50uEAMRrA/s144/mail.google.com.png" style="height: 184px; width: 318px;" /></a></td></tr><tr><td style="font-family: arial,sans-serif; text-align: right;"><br /></td></tr></tbody></table>ဘုရား၀တ္တက္ျခင္း၊ အာရံုဆြမ္းအတြက္ ခ်က္ျပဳတ္ျခင္းကိစၥ ျပီးဆံုးေသာအခါ စာသင္သား ဆရာေလးမ်ားသည္ စာျပန္ၾကည္႔ျခင္း၊ စၾကၤန္ေလွ်ာက္ျခင္း၊ တရားေဆြးေႏြးျခင္း၊ စာေဆြးေႏြးျခင္း၊ စေသာ အမႈကိစၥမ်ားကို အာရံုဆြမ္းမဘုန္းေပးခင္အထိ ေဆာင္ရြက္ၾကပါသည္။ မနက္ ၆ နာရီထိုးေသာအခါမွာလည္း အာရံုဆြမ္း ဘုန္းေပးရန္ အတြက္ ဆြမ္းစားေက်ာင္းေဆာင္သို႔ ညီညီညာညာျဖင့္ သြားကာ လွဴဒါန္းၾကေသာ ဒကာ ဒကာမအားလံုး အစစအရာရာ အစဥ္ေျပပါေစခ်င္း အကိ်ဳးငွာ ေမတၱာပို႔ ျပီးမွ ဆြမ္းကိုဘုန္းေပးခဲ့ ၾကပါသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ထုိေနာက္ မနက္ပိုင္း ၇ နာရီသို႔ေရာက္ေသာအခ်ိန္တြင္ စာက်က္သူကက်က္ စာတက္သူက စာတက္ စသည္ျဖင့္ စာခ်သီလရွင္ဆရာေလး မ်ားနွင့္ စာသင္သားသီလရွင္ဆရာေလးမ်ားသည္ တက္ၾကြြ ထက္သန္ေသာ လံုးလ၀ီရိယျဖင့္ ပရိယတၱိ စာေပပညာကို နံက္၇နာရီမွ သည္ ၁၀ နာရီထိုးသည့္အထိ သင္ၾကား ပို႔ခ်ၾကရပါသည္။ <table style="width: 194px;"><tbody><tr><td align="center" style="-moz-background-inline-policy: continuous; background: url(&quot;http://picasaweb.google.com/s/c/transparent_album_background.gif&quot;) no-repeat scroll left center transparent; height: 194px;"><a href="http://picasaweb.google.com/83myominhtet/Q?feat=embedwebsite"><img height="300" src="http://lh5.ggpht.com/_oKs9Wf8OQSE/Su75GNH_W1E/AAAAAAAAAno/pHoch7L-XAc/s160-c/Q.jpg" style="margin: 1px 0pt 0pt 4px;" width="300" /></a></td></tr><tr><td style="font-family: arial,sans-serif; text-align: center;"><br /></td></tr></tbody></table>ေန႔လည္ ၁၁ နာရီမွာ ေန႔ဆြမ္းကို အာရံုဆြမ္းကဲ႔သို႔ ဘုန္းေပးၾကျပီးလွ်င္ မနက္ပိုင္းပင္ပန္းမႈ႔ေတြကို ဒီအခ်ိန္ေလးမွာ အနားယူၾကပါသည္။ ဒီိလိုနွင့္ ေန႔လည္ ၁ နာရီခြဲ မွသည္ ညေနပိုင္း ၅ နာရီအထိသည္ စာတက္၊ စာျပန္၊ စာအံ စသည္ျဖင့္ ကုန္ဆံုးေစျပီး၍ ေခတၱခဏအနားယူျပီးလွ်င္ ေက်ာင္းတိုက္ သန္႔ရွင္းေရးအတြက္ အုပ္ခ်ဴပ္သူ အပါအ၀င္ ေက်ာင္းတိုက္အတြင္းရွိ သီလရွင္ဆရာေလးအားလံုးတို႔သည္ ညီညီညာညာျဖင့္ လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကရျပန္ပါသည္။ ညေန ၇ နာရီအခ်ိန္မွာ ဘုရား၀တ္တက္ ၾကျပီးလွ်င္ ၈ နာရီ မွသည္ ည ၁၀ နာရီအထိသည္ စာျပန္၊ စာက်က္၊ စာတက္၊ စာအံံ၊ စသည္ကို တဖန္လုပ္ေဆာင္ၾကရပါသည္။ ည ၁၀ နာရီ မွသည္ မနက္ ၄ နာရီမထိုးခင္အထိသည္ တစ္ေန႔တာ ပင္ပန္းသမွ်ကို အနားယူ အိပ္စက္ေသာအခ်ိန္ျဖစ္ပါသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">အထက္ပါအေၾကာင္းအရာမ်ားသည္ ဆရာေလးေဒၚသီလစာရီ၏ စာသင္တိုက္တြင္ တစ္ေန႔တာ အုပ္ခ်ဳပ္သူအပါအ၀င္ စာခ်၊ စာသင္ သီလရွင္ဆရာေလးအားလံုး၏ လုပ္ငန္း တာ၀န္မ်ားျဖစ္ပါသည္။ <table style="width: 194px;"><tbody><tr><td align="center" style="-moz-background-inline-policy: continuous; background: url(&quot;http://picasaweb.google.com/s/c/transparent_album_background.gif&quot;) no-repeat scroll left center transparent; height: 194px;"><a href="http://picasaweb.google.com/83myominhtet/Pict?feat=embedwebsite"><img height="300" src="http://lh4.ggpht.com/_oKs9Wf8OQSE/Su71Qap9yAE/AAAAAAAAAnE/qHC5EV91tw8/s160-c/Pict.jpg" style="margin: 1px 0pt 0pt 4px;" width="300" /></a></td></tr><tr><td style="font-family: arial,sans-serif; text-align: center;"><br /></td></tr></tbody></table>၇ ရက္ တစ္ပါတ္တြင္လည္း ေတာဖိတ္ ၊ ျမိဳ႔ဖိတ္ စသည္႔ရက္မ်ားတြင္ ေက်ာင္းတိုက္ရွိ သီလရွင္ဆရာ ေလးအားလံုးတို႔သည္ ညီညီညာညာ စီတန္းကာျဖင့္ ေမတၱာဘာ၀နာမ်ားပြားမ်ားကာျဖင့္ ဒကာ ဒကာမမ်ား ကုသိုလ္ရပါေစျခင္း အက်ိဳးငွာ ဆြမ္းဆန္အလွဴခံထြက္ၾကရပါသည္။ ရရွိလာခဲ႔ေသာ ဆြမ္းဆန္နွင့္ အျခားပစၥည္းအားလံုးကိုလည္း တစ္ေပါင္းတည္း စုေပါင္း၍ သံုးဆြဲခဲ့ၾကပါသည္။</span><br /><span style="font-size: small;">ဒီပို႔စ္ေလးကို ေရးေနမိရင္းျဖင့္ သီလရွင္ဆရာေလးမ်ား၏ မိမိတို႔နိုင္သေလာက္ သာသနာျပဳေနပံုကို ျမင္ေယာင္ရင္းျဖင့္ ၀မ္းသာပီတိျဖစ္ခါ သာဓု သံုးၾကိမ္ေခၚလိုက္ပါသည္။ ဆရာေလး ေဒၚသီလစာရီ အသက္ရာေက်ာ္ရွည္၍ ဒီထက္မက ပိုလြန္ကာ သာသနာ႔ အက်ိဳးကို ထမ္းေဆာင္နိုင္ပါေစလို႔ သီဟိုဠ္ေျမကေန စာေရးသူ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါသည္၊</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">အမွန္ဆိုေသာ စာသင္တိုက္မည္သည္ ခ်မ္းသာေသာ စာသင္တိုက္ရယ္လို႔မရွိပါ။ ေစတနာ ေမတၱာ ဂရုဏာ မပါပဲ တည္ေထာင္လို႔မရပါ။ မိမိကိုယ္တိုင္လည္း အမ်ားအတြက္ အနွစ္နာခံရပါသည္။ စာသင္တိုက္ တစ္ခု ျဖစ္လာဖို႔ဆိုသည္မွာ လြယ္ကူသည့္ ကိစၥမဟုတ္ သလို ေက်ာင္း ဆြမ္း သကၤန္း ေဆး စေသာ ပစၥည္းမ်ား ျပည့္စံုမွသာလ်ွင္ စာသင္တိုက္တစ္ခု ျဖစ္လာမွာပါ။ သို႔ေပမယ့္ တခ်ိဳ႔မ်ားစြာေသာစာသင္တိုက္တို႔သည္ ျပည့္စံုမရွိၾကပါ ေက်ာင္းထိုင္ဆရာေတာ္ ။ ေက်ာင္းထိုင္ ဆရာေလး စသည္တို႔၏ အနွစ္နာခံ ေစတနာေတြ သာသနာျပဳလိုေသာ စိတ္ဓါတ္မ်ားေၾကာင့္ သာလွ်င္ ဆင္းရဲေနေသာလည္း စာသင္သားတို႔ေကာင္းမြန္စြာ စာေပပညာသင္ၾကားနိုင္ျခင္းအက်ိဳးငွာ မိမိမွာ ရွိသမွ်အင္အားမ်ားကို အစြမ္းကုန္သံုးကာ ၾကိဳးစားျပီးရပ္တည္ေနၾကရပါသည္။ ထိုအထဲတြင္စစ္ကိုင္းတိုင္း မံုရြာျမိဳ႔ ရွိ သီလ၀တီအမည္ ရွိေသာ သီလရွင္စာသင္တိုက္ သည္လည္း အပါအ၀င္ျဖစ္ပါသည္။ <div style="font-family: arial,sans-serif; width: 288px;"><div><embed flashvars="host=picasaweb.google.com&amp;hl=en_US&amp;feat=flashalbum&amp;RGB=0x000000&amp;feed=http%3A%2F%2Fpicasaweb.google.com%2Fdata%2Ffeed%2Fapi%2Fuser%2F83myominhtet%2Falbumid%2F5399510287338860593%3Falt%3Drss%26kind%3Dphoto%26hl%3Den_US" height="400" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" src="http://picasaweb.google.com/s/c/bin/slideshow.swf" type="application/x-shockwave-flash" width="580"></embed></div><span style="float: left;"><a href="http://picasaweb.google.com/83myominhtet/Sayalay?feat=flashalbum" style="color: #3964c2;">View all</a></span><br /><div style="text-align: right;"><a href="http://picasaweb.google.com/lh/getEmbed?feat=flashalbum" style="color: #3964c2;">Get your own</a></div></div><span style="color: #660000;">သီလ၀တီစာသင္တိုက္အတြင္းမွ မျပီးဆံုးေသးေသာ ေဆာက္လုပ္ဆဲ သာသနာ႔ အေဆာက္အဦးမ်ား</span><br /><br />စာေရးသူကိုတိုင္လည္း စာသင္တိုက္ အေသး။ အၾကီး စသည္ ေက်ာင္းတိုက္မ်ားမွာေနထိုင္ခဲ့ဘူး ေသာေၾကာင့္ စာသင္တိုက္အေၾကာင္း ေကာင္းေကာင္းၾကီး သိပါသည္။ ယခု သီလ၀တီအမည္ရွိေသာ သီလရွင္စာသင္တိုက္ကို ၾကည့္ပါ တစ္ဘက္တစ္လမ္းကေန မိမိတို႔နိုင္သေလာက္ သာသနာျပဳေနေသာလည္း ခ်မ္းသာေသာ စာသင္တိုက္ ျပည္႔စံုေသာ စာသင္တိုက္မဟုတ္ပါ။ ေက်ာင္းတိုက္က တည္ေထာင္သည္မွာ မၾကာေသးသည့္ နွစ္အတြင္းက ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အေဆာက္အဦးျပည့္စံုျခင္းမရွိမေသးပါ။ တည္ေဆာက္ဆဲ အေဆာက္အဦးမ်ားလည္း ရွိပါသည္။ စာေပပညာကိုေကာင္းစြာ သင္ၾကားနိုင္ရန္ဆိုသည္မွာ အထက္မွာ စာေရးသူေရးခဲ့သည့္အတိုင္း ေက်ာင္း ဆြမ္း သကၤန္း ေဆး စေသာ ပစၥည္းမ်ား ရွိမွသာလ်ွင္ ဆက္လက္္ေဆာင္ရြက္နိုင္မွာ ျဖစ္ပါသည္။ ထိုေလးပါးေသာ အရာအရာတို႔ျဖင့္ ျပည့္စံုျခင္းမရိခဲ့ပါလ်င္ စာသင္ၾကားဖို႔ဆိုသည္မွာ အခတ္အခဲျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ မလြယ္ကူလွပါ။ ဗုဒၶစာေပကို သင္ၾကားပို႔ခ်ေနေသာ ယခုလို႔ စာသင္တိုက္မွာ စာသင္သားမ်ားေကာင္းမြန္စြာ ပညာသင္ၾကားနိုင္ရန္အတြက္ အေဆာက္အဦးဆိုသည္မွာ မရွိမျဖစ္လိုအပ္ပါသည္။ မည္သို႔ပင္ေစတနာ ျပင္းထန္ပါေသာလည္း ေက်ာင္း၊ ေဆး၊ ဆြမ္း၊ သကၤန္းစေသာ ပစၥည္းမ်ား မျပည့္စံုခဲ့ပါလ်ွင္ သာသနာျပဳနိုင္ရန္ အလြန္ကိုခဲယဥ္းပါလိမ္႔မည္။ မခ်မ္းသာ မျပည့္စံုေပမယ့္လည္း ရလာေသာ ပစၥည္းအနည္းငယ္ျဖင့္ ေက်ာင္းတိုက္အတြင္းရွိ စာခ်၊ စာသင္ သီလရွင္အားလံုးကို မ်တေအာင္ေဆာင္ရြက္ေပးျပီး မိမိကိုယ္တိုင္ အခတ္အခဲကိုဂရုမစိုက္ပဲ အားၾကိဳးမာန္တက္ သာသနာျပဳေနေသာ ဆရားေလ ေဒၚသီလစာရီကို ေလးစားခ်ီးက်ဳးမိပါသည္.။ <table style="width: auto;"><tbody><tr><td><a href="http://picasaweb.google.com/lh/photo/tTOeCD0Pyg-56ZgTlbxVsQ?feat=embedwebsite"><img src="http://lh6.ggpht.com/_oKs9Wf8OQSE/Su76vKMLLGI/AAAAAAAAAoM/FbJEkX3uhz4/s144/mail.png" style="height: 210px; width: 314px;" /></a></td></tr><tr><td style="font-family: arial,sans-serif; text-align: right;"><br /></td></tr></tbody></table></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ေက်ာင္းတိုက္အတြင္းတစ္ခါတစ္ရံသာ အလွဴအတန္းဆြမ္းကပ္မ်ားရွိ၍ အျခားေသာ ေနရက္မ်ားတြင္ ေက်ာင္းတိုက္မွ ခ်က္ျပဳတ္ျပီးလ်င္ ေက်ာင္းတိုက္အတြင္းရွိ သီလရွင္ဆရာေလးအားလံုးကို ဆြမ္းကပ္ရပါသည္။ စာေရးသူလည္းေတြးမိပါသည္ ဆရာေလး ေဒၚသီလစာရီသည္ အခတ္အခဲမ်ားစြာၾကားထဲမွ သာသနာကို မိမိရည္မွန္းထား ၾကိဳးပန္းအားထုတ္ ထားသည့္အတိုင္း ေအာင္ျမင္စြာထိုးေဖာက္နိုင္မည္ ဆိုသည္ကို ယံုၾကည္မိပါသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ထို႔အတြက္ေၾကာင့္ ဆရာေလး ေဒၚသီလစာရီ၏ သာသနာျပဳခ်င္ေသာစိတ္ဓါတ္ ။ ရည္ရြယ္ခ်က္မ်ား အဓြန္႔ရွည္တည္ျမဲေစနိုင္ရန္အတြက္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္သူေတာ္ေကာင္းတို႔ကို မိမိတို႔နိုင္သေလာက္ ၀ိုင္း၀န္ကူညီလႈဒါန္းၾကဖို႔တိုက္တြန္းလိုက္ပါသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ေက်ာင္းတိုက္အတြင္း တစ္ေနတာ အာရံုဆြမ္းအတြက္ အာရံု-၃၀၀၀၀(သံုးေသာင္း) ေန႔လည္ဆြမ္းအတြက္ -၅၀၀၀၀(ငါးေသာင္း) ပံုမွန္ ကုန္က်စရိတ္ရွိတယ္လို႔ သိရပါသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ေက်ာင္းတိုက္ အတြက္ သို႔မဟုတ္ ဆြမ္း၊ သကၤန္း၊ ေဆးအတြက္ လႈွတန္းလိုေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္သူေတာင္ေကာင္းတို႔အေနနွင့္ ေက်ာင္းတိုက္သို႔ တိုက္ရိုက္ေသာလည္းေကာင္း စာေရးသူထံသို႔ ဆက္သြယ္၍ လည္းေကာင္း မိမိတို႔ၾကိဳက္နွစ္သက္သလို ေဆာင္ရြက္လွဴဒါန္းနိုင္ၾကပါသည္။ <table style="width: auto;"><tbody><tr><td><a href="http://picasaweb.google.com/lh/photo/FI-AmENWPWP43yfurZFZkw?feat=embedwebsite"><img src="http://lh4.ggpht.com/_oKs9Wf8OQSE/Su77bdfQdKI/AAAAAAAAAog/f9w9tDrqmIU/s144/10.png" style="height: 249px; width: 334px;" /></a></td></tr><tr><td style="font-family: arial,sans-serif; text-align: right;"><br /></td></tr></tbody></table><span style="color: #6600cc; font-weight: bold;">သီလ၀တီစာသင္တိုက္မွ ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာ စာခ် ၊ စာသင္သီလရွင္ဆရာေလးမ်ား</span></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">စာေရးသူလိပ္စာ</span><br /><span style="color: #660000; font-size: small;">pyinnyarnanda@gmail.com</span><br /><span style="color: #660000; font-size: small;">phone- 0094112913008</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">မုံရြာျမိဳ႔ သီလ၀တီ စာသင္တိုက္လိပ္စာ</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #993300; font-size: small;">ေဒၚသီလစာရီ</span><br /><span style="color: #993300; font-size: small;">သီလ၀တီစာသင္တိုက္</span><br /><span style="color: #993300; font-size: small;">စႏၵကူးလမ္း</span><br /><span style="color: #993300; font-size: small;">စက္မႈဇံု</span><br /><span style="color: #993300; font-size: small;">မံုရြာျမိဳ႔</span><br /><span style="color: #993300; font-size: small;">စစ္ကိုင္းတိုင္း</span><br /><span style="color: #993300; font-size: small;">ဖုန္း-၀၀၉၅-၇၁-၂၅၇၄၂</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ေနာက္ပိုင္း တျခား စာသင္တိုက္မ်ားကိုလည္း ယခုလို ရွာေဖြျပီး တင္ျပသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;">ေက်းဇူးတင္လွ်က္..........<br /><br /><br /><br /></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-7855660180529519012?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2009/10/blog-post_31.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)0tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-4892008659556761076Tue, 20 Oct 2009 09:43:00 +00002009-10-20T03:57:01.667-07:00ပညာေပးစာေပမ်ား.............<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/St2W-T3rJ0I/AAAAAAAAAfk/8boBqpp5yZs/s1600-h/gotama3.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 239px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/St2W-T3rJ0I/AAAAAAAAAfk/8boBqpp5yZs/s320/gotama3.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5394633925889566530" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 0);font-size:130%;" >ေလာက၌ ေရွာင္ရန္ ၄-ပါး</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">၁။ ဦးခ်ိဳရွိေသာ သတၱ၀ါတို႔ကို အေတာင္ ၅၀ ရွိေလာက္ေသာ အရပ္ကေန ေရွာင္ၾကဥ္ရာ၏။</span><br /><span style="font-size:130%;">၂။ အဆြယ္ရွိေသာ ဆင္ကို အေတာင္ ၁၀၀ ရွိေသာ အရပ္မွေန ေရွာင္ၾကဥ္ရာ၏။</span><br /><span style="font-size:130%;">၃။ ျမင္း သတၱ၀ါတို႔ကိုကား အေတာင္ ၁၀၀ အရပ္မွာေန ေရွာင္ၾကဥ္ရာ၏။</span><br /><span style="font-size:130%;">၄။ မေကာင္ေသာ လူယုတ္မာ တို႔ကိုကား အရပ္ကို စြန္႔သျဖင့္ လွ်င္ျမန္စြာ ေရွာင္ၾကဥ္ရာ၏။</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;font-size:130%;" >သရဏဂုံ(စရဏဂုံ) ေဆာက္တည္ျခင္း အေၾကာင္း -၄ ပါး</span><br /><span style="font-size:130%;"><br />၁။ အမ်ိဳးအမွတ္ျဖင့္ ရွိခိုး ကိုးကြယ္ျခင္း ၊ မေျမာက္ပါ</span><br /><span style="font-size:130%;">၂။ ေဘးကိုေၾကာက္ေသာအားျဖင္႔ ကိုးကြယ္ျခင္း၊ မေျမာက္ပါ</span><br /><span style="font-size:130%;">၃။ ေက်းဇူးရွင္ ဆရာအျဖစ္ျဖင့္ ကိုးကြယ္ျခင္း၊ မေျမာက္ပါ</span><br /><span style="font-size:130%;">၄။ ျမတ္ေသာ အလွဴကို ခံေတာ္မူထိုက္ေသာ အားျဖင့္ ရွိခိုးကိုကြယ္ျခင္း၊ သရဏဂုံ (စရဏဂုံ) ေျမာက္ပါသည္။ </span><br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0); font-weight: bold;font-size:130%;" >သီးခံျခင္း အက်ိဳး ၅- ပါး</span><br /><span style="font-size:130%;"><br />၁။ လူအမ်ားခ်စ္ခင္ျခင္း</span><br /><span style="font-size:130%;">၂။ ရန္ျငိမ္းျခင္း</span><br /><span style="font-size:130%;">၃။ အျပစ္နည္းျခင္း</span><br /><span style="font-size:130%;">၄။ အေတြမေ၀ေသရျခင္း</span><br /><span style="font-size:130%;">၅။ သုဂတိသို႔ လားရျခင္း</span><br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 51, 0);font-size:130%;" >သီးမခံျခင္း အက်ိဳး ၅ - ပါး</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">၁။ လူအမ်ား မနွစ္လိုျခင္း</span><br /><span style="font-size:130%;">၂။ ရန္မ်ားျခင္း</span><br /><span style="font-size:130%;">၃။ အျပစ္မ်ားျခင္း</span><br /><span style="font-size:130%;">၄။ ေတြေ၀၍ ေသျခင္း</span><br /><span style="font-size:130%;">၅။ အပါယ္သို႔လားရျခင္း</span><br /><br /><span style="font-size:130%;">အားလံုးေသာ စာဖတ္သူေတြ အရွင္တင္ထားေသာ စာကိုဖတ္ျပီး ေရွာင္နိုင္ ေဆာင္နိုင္ၾကပါေစ.................</span><br /><br /><br /></div><br /><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden"><!--Session data--><input onclick="jsCall();" id="jsProxy" type="hidden"><div id="refHTML"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-4892008659556761076?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2009/10/blog-post_20.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)0tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-6440989898610318619Thu, 08 Oct 2009 15:30:00 +00002011-01-30T20:10:49.147-08:00ေျပာျပခ်င္တာေလးမ်ား..<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/Ss4GiYfz3jI/AAAAAAAAAfQ/CJ9AZaLNbu8/s1600-h/07199_buddish_1_desktop_122_554lo.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5390252991770254898" src="http://1.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/Ss4GiYfz3jI/AAAAAAAAAfQ/CJ9AZaLNbu8/s320/07199_buddish_1_desktop_122_554lo.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 279px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 381px;" /></a><br /><span style="font-size: 130%;"><br /></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဓမၼ ကိုေဆြးေႏြး တဲ့ အခါ မွာ တခါ တေလ ဓမၼ ကေန အဓမၼေတြ ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္ ဘယ္အရာရာကိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဓမၼနည္းက်ေဆြးေႏြး ရန္တြက္ ျမတ္ဗုဒၶ က ေသခ်ာ ေစ့ေစ့စပ္စပ္ေဟာေပးခဲ့ ပါတယ္.............</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">အမ်ားစုေသာ လူေတြ ဟာ ဘယ္အေၾကာင္းအရာကိုပဲျဖစ္ျဖစ္ အျငင္းသန္ျပီးရန္ပြဲေတြ ျဖစ္တာ ၾကားဘူး သလုိ မုန္းသြားတတ္တာေတြလဲ ျဖစ္တတ္ပါတယ္ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ေဟာထားခဲ႔ တာ ကုိ သိေစခ်င္ပါတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">အဂုၤတၳဳရ္ တိကနိပါတ္ ကထာ၀တၳဳ သုတ္ မွ သိျခင္းႏွင့္ ၾကည္ညဳိျခင္း ဟာ စင္စစ္ သိျခင္းၾကည္ညဳိျခင္း အက်ဳိးငွာ လုိ႔ ဆုိတဲ့ စကား ဟာ သိဖုိ႔ အတြက္ ၊ ၾကည္ညဳိျခင္း ျဖစ္ဖို႔ အတြက္သာ ပညာရွိ သူေတာ္ေကာင္းမ်ားဟာေဆြးေႏြးသင့္တယ္ လုိ ့ ဆုံးမ တဲ႔ စကားျဖစ္ပါတယ္ ။</span><br /><span style="font-size: small;"><br />ဘုရား စကားဟာ ဘယ္ေလာက္ၾကည္ညဳိ ဖုိ႔ ေကာင္းသလဲ ..... ဒီသုတၱန္ ဟာ ဘ၀ေရွ႔ ေဆာင္ ဓာတ္မီးေရာင္ တခု ပါပဲ ..... ဒီသုတ္မွာ ဘုရားက တရားကုိ ဓမၼနည္းက်ေဆြးေႏြး ပုံသေဘာကို အတိက် သတ္မွတ္ ျပီး ေဟာပါတယ္ ဒီတရားကိုသာ တစ္ကမာၻ လုံးက လူ ေတြလုိက္နာ က်င့္ၾကံ မယ္ဆုိ ရင္ေတာင္ ျပသာနာမွန္သမွ် ေျဖရွင္း ႏုိင္မယ္လုိ ထင္ပါတယ္....................</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ဘုရားေဟာတဲ ့ဓမၼနည္းက် ေဆြးေႏြးမူရဲ ့အဓိက က်တဲ ့အခ်က္ ေတြရွိပါသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">(၁) ပညာရွိ သည္ မဆန္ ့က်င္ မေထာင္လႊား ဘဲေဆြးေႏြးသင့္တယ္၊</span><br /><span style="font-size: small;"><br />(၂) မျပန္ ့လြင့္တဲ ့စိတ္နဲ ့ ေဆြးေႏြးသင့္တယ္၊</span><br /><span style="font-size: small;"><br />(၃) ဂုဏ္မျပဳိင္ နုိင္ထက္စီးနင္းမျပဳ ဘဲ ေဆြးေႏြးသင့္တယ္၊</span><br /><span style="font-size: small;"><br />(၄) ေကာင္းစြာ သိလုိ ့သာ ေဆြးေႏြးသင့္တယ္ ၊</span><br /><span style="font-size: small;"><br />(၅) သူတစ္ပါးကို ခ်ဳပ္ခ်ယ္ေစာင္းေျမာင္း ျခင္း ကိုမျပဳသင့္</span><br /><span style="font-size: small;"><br />(၆)ခြ်တ္ေခ်ာ္ေသာစကား ကုိလည္း အျပစ္လုိ ့မယူသင့္ ၊</span><br /><span style="font-size: small;"><br />(၇) ပါဠိ ပါဠ္သား မ်ားကိုရြတ္ဆုိျပီးလည္းမလြမ္းမုိး သင့္ ၊</span><br /><span style="font-size: small;"><br />(၈) အေၾကာင္းျပျပီး ဖိႏွိပ္ ျခင္းကုိ လည္း မျပဳ သင့္ ၊</span><br /><span style="font-size: small;"><br />(၉) အမွန္အမွား ေရာေထြးတဲ့ စကားကုိလည္း မေျပာသင့္ ဘူးလုိ႔ လဲ ေဟာတဲ႔ ဓမၼနည္းက် ေဆြးေႏြးျခင္း လမ္းညြန္းျခင္း ကုိ သေဘာက်ႏွစ္သက္မိပါတယ္ ..............</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ေနာက္ ျပီးေတာ့ ဘုရား က ေဆြးေႏြးသင့္တဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ နဲ ့မေဆြး ေႏြးသင့္တဲ့ ပုဂၢဳိလ္ ကုိခြဲျခား ျပီး စံထား အတိက် ေဟာထား တာလည္း ထူးျခား လုိ႔ သေဘာက် ပါတယ္ ဒါေၾကာင့္ ဆက္လက္ ေရးသားခ်င္ပါတယ္</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">(၁) ျပသာနာကို ေမးလုိက္တဲ့ အခါ တုိက္ရုိက္ ေျဖဆုိရမယ့္ ျပသာနာမ်ဳိး ျဖစ္ပါလွ်က္ တုိက္ရုိက္မေျဖခ်င္ဘူးတဲ ့</span><br /><span style="font-size: small;"><br />(၂) ေ၀ဖန္ျပီး ေျဖဆုိရမယ့္ျပသာနာကိုလည္း ေ၀ဖန္ျပီးမေျဖ ဘူး တဲ ့</span><br /><span style="font-size: small;"><br />(၃) တစ္ဖန္ျပန္ေမးျပီး ျပန္ေျဖရမယ္ ့ျပသာနာ မ်ဳိးကိုက်ေတာ့ လည္းျပန္ေမးျပီး မေျဖဘူး ၊</span><br /><span style="font-size: small;"><br />(၄)တခ်ဳိ႔ က်ေတာ့ျပသာနာ ကို ေမးလုိက္တဲ႔ အခါ အေၾကာင္းဟုတ္သည္ မဟုတ္သည္ကုိ လညး္မၾကည္ ့ ၊</span><br /><span style="font-size: small;"><br />(၅) ၾကံဆအပ္ေသာအရာကုိလည္းမၾကံ ဆ၊</span><br /><span style="font-size: small;"><br />(၆) သိရမည့္၀ါဒ ကုိလည္းမျပႏုိင္၊</span><br /><span style="font-size: small;"><br />(၇) ေျဖဆုိသူ တုိ ့ရဲ ့က်င့္၀တ္မွာလည္းမတည္ဘူးတဲ ့</span><br /><span style="font-size: small;"><br />(၈) တခ်ဳိ႔ က်ေတာ့ျပသာနာ ကိုေမးလုိက္အခါ စကားတခု ကုိတျခားစကားတစ္ခု (စကားေၾကာင္းလြဲ) ဖုံးကြယ္ တတ္ၾကပါတယ္ တဲ ့ ၊</span><br /><span style="font-size: small;"><br />(၉) ေမးတဲ ့ျပသာနာနဲ ့မဆုိင္တဲ ့အျပင္စကားမ်ားကို ေျပာျပီး ျပသာနာ ကုိ ပယ္တတ္ၾကပါတယ္ ၊<br /><br />(၁၀) တခ်ဳိ႔က လဲ စိတ္ဆုိး အမ်က္ထြက္ ျပီးမႏွစ္သက္ဖြယ္ အမူရာကိုလည္း ထင္စြာျပတတ္ၾကပါတယ္ တဲ ့၊</span><br /><span style="font-size: small;"><br />(၁၁) တခ်ဳိ ့က်ေတာ့လည္းျပသာနာ ကုိ ေမးလုိက္တဲ ့အခါ ပါဠိ ပါဠ္ သားေတြကိုတသီၾကီး ရြတ္ျပျပီး တစ္ဖက္သားကို လႊမ္းမုိး ဖုိ ့ၾကဳိစား တတ္တယ္တဲ ့</span><br /><span style="font-size: small;"><br />(၁၂) တခ်ဳိ႔က အေၾကာင္းမ်ဳိးမ်ဳိး ျပျပီးဖိႏွိပ္တာ မ်ဳိးလည္းခံရ တတ္ပါ တယ္တဲ ့</span><br /><span style="font-size: small;"><br />(၁၃) တခ်ိဳ႔ ကေတာ့ တတ္ေယာင္ကား ပုံစံ မ်ဳိးနဲ႔ေမးသူ ရဲ့ စိတ္မွာသံသယ ရွိလာေအာင္ ဟားတုိက္ရယ္ေမာတတ္ပါတယ္တဲ ့ ၊</span><br /><span style="font-size: small;"><br />(၁၄) တခ်ဳိ႔ က ေတာ့အနည္း ငယ္ မွားယြင္း ခြ်တ္ေခ်ာ္တာေတြ႔ ရင္ အမွားဖမ္း တတ္ၾကပါတယ္ တဲ႔။ အဲဒီသေဘာရွိတဲ့ သူမ်ဳိးနဲ႔ မေဆြးေႏြးသင္ ့ ဘူး လုိ ့ဘုရားေဟာထားပါတယ္..................</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ဘုရားေဟာတဲ့ သေဘာတရားကို နားလည္သေဘာေပါက္ျပီး ဓမၼေဆြးေႏြး ရာမွာအဓမၼ ေဆြးေႏြးျခင္းမ်ားမွ ကင္းေ၀းၾကပါေစလုိ ့.......</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;">ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလး </span><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /></div><div id="refHTML" style="text-align: justify;"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-6440989898610318619?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2009/10/blog-post_08.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)1tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-2201314181043000417Sat, 03 Oct 2009 01:58:00 +00002011-01-30T20:24:34.782-08:00အဆံုးအမဇာတ္ေတာ္<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/SsaywgbLxmI/AAAAAAAAAeA/6_rgXnWt9B0/s1600-h/Lotus-Flower.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5388190550602794594" src="http://2.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/SsaywgbLxmI/AAAAAAAAAeA/6_rgXnWt9B0/s320/Lotus-Flower.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 161px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 250px;" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: #663366; font-size: small;">ယေန႔ ဘာေန႔လည္း ဆိုေတာ့ သီးတင္းကြ်တ္လျပည္႔ အဘိဓမၼာအခါေတာ္ေန႔ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘာေၾကာင့္ အဘိဓမၼာအခါေတာ္ေန႔ လိုေခၚၾကသလဲဆုိေတာ့ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီး တိတၱိေတြကိုေအာင္ျမင္ျပီးတဲ့ေနာက္ တာ၀တိံသာနတ္ျပည္ကို ၾကြျပီး အတိတ္က မယ္ေတာ္ ျဖစ္ခဲ့ဘူးတဲ့ နတ္သား ကို အမႈူူးထားျပီးေတာ့ နတ္ပရိတ္သတ္ေတြ၊ စၾကာ၀ဠာအနွံ႔အျပားက ေရာက္လာၾကကုန္ေသာ နတ္ျဗဟၼာအေပါင္းေတြကို အလြန႔္္ကို ထူုးျခားတဲ့ အဘိဓမၼာေဒသနာေတာ္ ျမတ္ၾကီးကို ၀ါတြင္း သံုးလပတ္လံုး ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ ပါတယ္။ ၀ါတြင္း သံုးလပတ္လံုး အဘိဓမၼာတရားေတြကို ေဟာၾကားေတာ္မူျပီးေနာက္</span><span style="color: #663366; font-size: small;"> သီးတင္းကြ်တ္လျပည့္ ပ၀ါရဏာေန႔မွာ ၀ာာ၀တိံသာနတ္ျပည္ကေန လူ႔ျပည္ကို ျပန္လည္းၾကြေရာက္လာတာကို အစြဲျပီးျပဳေတာ့ အဘိဓမၼာအခါေတာ္ေန႔ ရယ္လို႔ က်င္းပခဲ့ၾက ပါတယ္။</span> <span style="color: #663366; font-size: small;"><br /><br />ဦးဇင္းတို႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သူေတာ္ေကာင္းေတြ အဘိဓမၼာေတာ္ေန႔ လို႔ ဘာေၾကာင့္ ေခၚတြင္ရတာလည္းဆိုတာကို သိျပီးတဲ့ေနာက္မွာ ဘာေၾကာင့္မ်ား ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးသည္ ဒီေလာက္ ထူးျခားမြန္ျမတ္လွေသာ တရားေတာ္ျမတ္ၾကီးကို နတ္ျပည္မွာသြားေရာက္ ျပီးအပင္ပန္းခံေဟာခဲ့ပါသလဲ ဆိုတာကို ေတြးသင္႔ သိသင့္ပါသည္။ ဘာေၾကာင့္ဘာလိမ့္ <span style="color: #330099;">“အတိတ္ဘ၀က ခုနွစ္ရက္သာ မိခင္အျဖစ္ေတာ္စပ္ခဲ႔ျပီး နို႔ရည္ခ်ိဳခ်ိဳကို ခုနွစ္ရက္သာ ေသာက္သံုးခြင့္ရခဲ့ေပမဲ႔ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ငါ္ကိုယ္္တိုင္ အတုမရွိပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္ေနျငားေသာ္လည္း ေမြးေက်းဇူးတရား ကိုေက်ေအာင္ မဆပ္ရေသးဘူးတဲ့ ဒါေၾကာင္႔ မိခင္ရဲ႔ ေက်းဇူးတရားေတြကို ေက်ပြန္စြာ ဆပ္နိုင္ျခင္းအက်ိဳးငွာ တာ၀တိံသာနတ္ျပည္ကို ကိုယ္တိုင္သြားေရာက္ျပီး မိခင္ ေတာ္ဆပ္ခဲ့ဘူးသည့္ နတ္သားကို ထူးျခားမြန္ျမတ္ေသာတရားေဒသနာေတာ္ကို တစ္ရက္လည္းမဟုတ္၊ တစ္လလည္းမဟုတ္၊ </span></span><span style="color: #330099; font-size: small;">သံုးလပတ္လံုး ပင္ပန္းခံကာ တရားေဟာျပီး ေက်းဇူးဆပ္ခဲ့ပါသည္”။</span> <span style="color: #663366; font-size: small;"><br /><br />ဦးဇင္းတို႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ စဥ္းစားဖို႔တစ္ခ်က္ရွိသြားပါျပီး၊ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က ခုနွစ္ရက္သာ မိခင္အျဖစ္ေတာ္စပ္ခဲ့ နို႔ရည္ခ်ိဳခ်ိဳကို ေသာက္သံုးခဲ့ရပါေသာ္လည္း ဘုရားျဖစ္ေအာင္က်ိဳးစားခဲ့တာေတာင္ တာ၀န္မေက်ေသဘူးတဲ့၊ ဒါေၾကာင့္ေမြးေက်းဇူးကို ေက်ေအာင္ဆပ္နိုင္ရန္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္သြားေရာက္ျပီး သံုးလပတ္လံုးတရားေဟာခဲ့ရပါသည္။ သူေတာ္ေကာင္းတို႔ အတုမရွိတဲ့ျမတ္စြာဘုရားေတာင္ မိခင္၏္ ေမြးေက်းဇူးကို မေက်မွာဆိုး သည့္အတြက္ ဒီလိုေတြေပးဆပ္ခဲ့ရပါသည္။ မိမိတို႔က ျမတ္စြာဘုရားလို အတုမရွိေသာ ပုဂၢိဳလည္းမဟုတ္ပါ ဒါဆိုရင္ ဘယ္လိုဆပ္ၾကမွာလည္း၊ မိခင္၏ေက်းဇူးတရားေတြ ကို ဒီဘ၀မွာ ေက်ေအာင္ဆပ္နိုင္္ရန္ ဘယ္လိုမ်ား စိတ္ကူးထားၾကပါသလဲ ဒီဘ၀မွာ တက္နိုင္သေလာက္ ဆပ္မယ္လို ေတြးမ်ားေတြးထားဘူးခဲ့ၾကပါသလား။</span><span style="font-size: small;"> </span><span style="color: #663366; font-size: small;">မိမိိအသက္ထင္ရွား ရွိေနမယ္ မိခင္ကလည္း အသက္ထင္ရွား ရွိေနမယ္ဆိုရင္ မိမိနိုင္သေလာက္ ေမြးေက်းဇူးကို ဆပ္ေစခ်င္ပါသည္။ ေမ့ေလွ်ာ့ေပ်ာ္ပါးျပီး မိခင္ကိုလည္းမိခင္မွန္းမသိ ဖခင္ကိုလည္းဖခင္မွန္း မသိ ေနၾက မယ္ဆိုရင္ ျဖင့္ မိမိတို႔ရရွိထားတဲ့ ပစၥဳပၸန္ဘ၀မွာလည္း မေကာင္းဘူး ေနာက္ ျဖစ္လာမည့္ ဘ၀</span><span style="color: #663366; font-size: small;">အတြက္လည္းမေကာင္းဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ မိခင္၏ ဂုဏ္ေက်းဇူးတရားေတြကို အျမဲတန္း ေအာင္းေမ႔ </span><span style="color: #663366; font-size: small;">သတိရျပီး ရိုရိုေသေသ ျပဳစုလုပ္ေကြ်းၾကရမယ္၊ ဒီလိုေက်းဇူးတရားေတြကို ဆပ္ေနတဲ့ေနရာမွာ မိခင္တစ္ဦးတည္း မဟုတ္ပါ ဖခင္သည္လည္း ပါပါသည္၊ ေလာကၾကီးမွာ ေက်းဇူးၾကီးမားလြန္းေသာ မိခင္၏ ဂုဏ္ကိုသိေသာ ပုဂၢိဳလ္ေတြရွိသလို ဂုဏ္ကိုမသိေသာ ပုဂၢိဳလ္ေတြလည္း ရွိပါသည္။ မသိေသာ သူေတြအတြက္ေတာ့ျဖင့္ ရင္ေလးစရာပါ၊ ဂုဏ္ကိုသိသူ အဖို႔မွာေတာ့ ဂုဏ္ေတြ ျဖစ္ေနၾကေပမယ့္ ဂုဏ္ကိုနားမလည္း တန္ဖိုးမထား ေသာသူေတြ အတြက္ၾကေတာ့ အျပစ္ေတြ ျဖစ္ေနပါတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #993300; font-size: small;">“ေလာကမွာ ျမစ္ေတြထဲကေရေတြဟာ ခ်ိဳျမိန္ ေအးျမျပီးေတာ့ စီးဆင္းေနၾကတယ္၊ ခ်ိဴု ျမိန္ေအးျမျပီး စီးဆင္းေနၾကေသာ ထိုျမစ္ေရေတြသည္ သမုဒၵရာသို႔ေရာက္ေသာအခါ ခ်ိဳျမိန္မႈေတြကင္းျပီး ေသာက္သံုး၍ မေကာင္းေတာ့ပါ၊ အဲဒီလိုပဲ ေရခ်ိဳေတြဟာ ေရငန္ျဖစ္ျပီး မေကာင္းတာလို႔ ဂုဏ္ေကာင္းေတြဟာ ဂုဏ္သိသူအဖို႔မွာ ေကာင္းေနေပမယ့္ ဂုဏ္ကိုနားမ လည္သူ အဖို႔က်ေတာ့ မေကာင္းေတာ့ဘူး”။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">လူတစ္ေယာက္မွာ ေကာင္းမြန္ေသာ မြန္ျမတ္ေသာ စိတ္ေနစိတ္ထားရွိေနသလို သူ၏ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္ေသာ </span><span style="color: #663366; font-size: small;">မေကာင္းေသာစိတ္ မမြန္ျမတ္ေသာ္စိတ္ေန စိတ္ထားလည္းရွိ သည္၊ ‘ဟီနာဓိမုတၱိက၊ ပဏီတာဓိမုတၱိကဆိုတာရွိတယ္။ ပဏီတာဓိမုတၱိကဆိုတာ မြန္ျမတ္တဲ့ နွစ္လံုးသြင္းတဲ့တာ၊ ဟီနဓိမုတၱိကဆိုတာက ယုတ္ညံံ့တာကို နွစ္လံုးသြင္းတဲ့တာ။မိမိက ဘယ္ အမ်ိဳး အစားထဲမွာလည္း ဆိုတာစဥ္စားပါ၊ ခုေခတ္သားသမီးေတြက မ်ားေသာအားျဖင့္ အရြယ္ေလးေရာက္လာျပီး ကိုယ႔္္အိမ္ကိုယ႔္္သားေတြနွင့္ျဖစ္သြားတဲ့အခါမွာ အလုပ္မ်ားေနလိုပါ သားသမီးေတြ</span><span style="color: #663366; font-size: small;"> ကိစၥနွင့္အလုပ္ရႈပ္ေနလိုပါ စသည္ျဖင႔္္ မိခင္ရဲ့ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတြ ဘယ္ေလာက္ေကာင္း တယ္ဆုိတာေတြလည္း </span><span style="color: #663366; font-size: small;">ေမ့သြားတက္ၾကတယ္။ မေမ့ထိုက္တဲ့ ပု၈ၢိဳလ္ေတြမ်ားကေတာ့ မိဘနွစ္ပါးမေမ့ထိုက္ဘူး၊ ရတနာသံုးပါးမေမ့ထိုက္ဘူး၊ ဆရာသမားကို မေမ့ထုိက္ဘူး၊ မိဘဆုိတာကေတာ့ ေျပာစရာမရွိေတာ့ဘူး ၊ မိဘဆိုတာ လက္ဦးဆရာမည္ထုိက္စြာ ဗုဗၺာစရိယမိနွင့္ဖ ဆိုသလိုပဲ မိဘဆိုတာ လက္ဦးဆရာေတြ ၊ ျဗဟၼာၾကီးေတြပဲ၊</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #006600; font-size: small;">ျဗဟၼာတိ မာတာပိတေရာ၊ ဗုဗၺာစရိယာတိ ၀ုစၥေရ။</span> <span style="color: #006600; font-size: small;"><br />အာဟုေနယ်ာစ ပုတၱာနံ၊ ပဇာယ အနုကမၸကာ။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ျဗဟၼာၾကီးေတြဟာ ေမတၱာ၊ ဂရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥေပကၡာဆိုတဲ့ စ်န္တရားကို္ပြားမ်ားတယ္၊ </span><span style="color: #663366; font-size: small;">အဲဒီလို ျဗဟၼာေတြဟာ ၀ိဟာရစ်န္ပြားမ်ားသလို မိဘေတြဟာလည္း သားသမီေတြအေပၚမွာ</span><span style="color: #663366; font-size: small;">ျဗဟၼာေတြ ပြားမ်ားတဲ့ တရားေလးပါးကို ပြားမ်ားၾကလို႔လည္း သူတို႔နွင့္ တူတာလို႔ေျပာလိုခ်င္ျဖစ္သည္၊</span><span style="color: #663366; font-size: small;"> မိမိကို ဘယ္သူေတြက ဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္လို႔ေျပာေျပာ မိဘေတြရဲ့ ေမတၱာကိုမွီပါမလား ၊ </span><span style="color: #663366; font-size: small;">သားသမီးေတြ အေပၚမွာ ဘယ္သူကိုမွ ပိုခ်စ္တယ္ဆိုတာမရွိ ပါဘူး၊ ျမတ္စြာဘုရား အဂုၤတၱရနိကာယမွာ </span><span style="color: #663366; font-size: small;">ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့ ေဒသနာေတာ္အရ မိဘ၏ ဂုဏ္ကနည္းတာမဟုတ္ဘူး၊ ေက်းဇူးသိတဲ့ေသာ </span><span style="color: #663366; font-size: small;">သားသမီးေတြကေတာ့ မိဘတို႔၏ ကိုယ္က်ိဳး မငဲ့ေသာ သားသမီးအက်ိုုဳးကိုလိုလိုလားလား ေဆာင္ရြက္ခဲ့တာေတြကိုေသခ်ာစဥ္စားမိရင္ သိမွာပါ ေနာက္တစ္ခုက မိမိတို႔လည္း အိမ္ေထာင္က် သြားသည့္အခါမွာ လည္း သားသမီးေတြ ရေသာအခါ မိဘ၏ေမတၱာကိုေတြးမိသတိရမိမွာပါ အဇာတသတ္မင္းသားလို႔ေပါ့၊</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">မိဘေတြကို အမႈ႔မဲ့ အမွတ္မဲဲဲ႔ ထားၾကတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ ေနာင္မွ ေနာင္တရ တက္ၾကပါတယ္၊ မိမိတို႔ သတိရတဲ့အခ်ိန္ ပူေဇာ္ခ်င္တဲ့အခ်ိန္ လုပ္ေၾကြးခ်င္တဲ့အခါ ၾကေတာ့ မိဘေတြက မရွိေတာ့ဘူး၊ အဲဒီအခါ ေနာင္တ ရတတ္ၾကပါတယ္ အဇာတသတ္ ေနာင္တ ရသ လိုမ်ိဳးေပါ့၊ ဒါမ်ိဳးေတြက ေကာင္းတဲ့ အစဥ္အလာ အက်င့္စရိုက္မဟုတ္ပါဘူး၊ ျမတ္စြာဘုရားေတာင္ ဆပ္ဖို႔ခဲရင္းပါတယ္ဆိုတဲ့ မိခင္ေမတၱာကိုလည္း ေပါ့ေပါ့တန္တန္ မေတြးပါနဲ႔၊ လြယ္လြယ္နဲ႔ ဆပ္နိုင္မယ္လို႔လည္းမထင္လိုက္ပါနဲ႔၊ ဒါေၾကာင့္ မိခင္ ဖခင္ေတြကို မေသခင္လုပ္ေကြ်းရမယ္ ျပဳစုရမယ္ ေစာင့္ေရွာက္ရမယ္ ၊ တက္နိုင္သေလာက္ ေက်းဇူးကို ဆပ္ရမယ္။<br /></span> <span style="color: #660000; font-size: small;"><br />ဒါေၾကာင့္ ေျပာခ်င္တာက မိမိ တို႔ေတြက သားေကာင္းသမီေကာင္းေတြအျဖစ္နွင့္ မိခင္ဖခင္တို႔၏ေမတတၱာ ဂရုဏာေတြကို ျပန္လည္အမွတ္ရျပီး ကုသိုလ္ေတြ ပြားမ်ားနိုင္ၾကပါေစလို႔ တိုက္တြန္းလိုက္ပါသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #660000; font-size: small;">ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလး&nbsp;</span> </div><br /><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-2201314181043000417?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2009/10/blog-post_02.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)1tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-6393692575808230685Sun, 27 Sep 2009 04:26:00 +00002011-01-30T20:28:43.051-08:00ေမးၾကေျဖၾကမယ္( Can ask me something here..<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/Sr7_u21hE5I/AAAAAAAAAdY/9I01xXvkHa8/s1600-h/Lotus_Flower_IMGP8189.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5386023384840737682" src="http://1.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/Sr7_u21hE5I/AAAAAAAAAdY/9I01xXvkHa8/s320/Lotus_Flower_IMGP8189.jpg" style="display: block; height: 230px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px;" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-size: small; font-weight: bold;">အရွင္ဘုရားတပည္႔ေတာ္ရုိေသစြာစာေရးေလွ်ာက္ထားအပ္ပါသည္ဘုရား....အရွင္ဘုရားရ႔ဲ ဘေလာ႔ထဲမွာ ပါတ႔ဲအေၾကာင္းအရာေတြကုိ မလြတ္တမ္းဖတ္ရွဳေန တ႔ဲသူတစ္ေယာက္ပါဘုရား၊ အရွင္ဘုရားရ႔ဲ ဘေလာ႔မွာ အေမးအေျဖေလးေတြ ေတြ႔လိုက္ရေတာ႔ တပည္႔ေတာ္ သိခ်င္တာေလး ကို အရွင္ဘုရားအားေမးေလွ်ာက္ဖုိ႔ စိတ္ကူးေပၚလာပါတယ္... ဘုရားဆြမ္းေတာ္တင္ထားတ႔ဲ ဆြမ္းဟင္းေတြ ကို စြန္႔ျပီးစားသုံးသင္႔ ၊မသင႔္န႔ဲ ပတ္သက္ျပီးစာအုပ္ေတြထဲမွာေရးထားတာ ကြဲလြဲေနတာ ကိုဖတ္ရွဳရပါတယ္ဘုရား၊ ဘုရားဆြမ္းေတာ္တင္ထားတ႔ဲဆြမ္းဟင္းေတြ ကို စြန္႔ျပီးစားသုံးလ်ွင္ အႏၱရာကင္းပါတယ္လို႔ ေရးထားပါတယ္ ဘုရား ..ဒါေပမယ္႔ တခ်ဳိ႔စာအုပ္ေတြမွာ ဘုရားဆြမ္းေတာ္ကို ေစတနာသုံးတန္ ျပတ္သားစြာန႔ဲ လွဴဒါန္းထားတာ ျဖစ္တ႔ဲ အတြက္ ျပန္၍မစားသုံးေကာင္းဘူး လို႔ေရးထားပါတယ္ဘုရား ...ဘယ္စာက အမွန္လည္းဆုိတာကို ေမတၱာကရုဏာေတာ္ ေရွ႔ထား၍ ေျဖၾကားေပးေတာ္မူပါဘုရား။</span></div><span style="color: #660000; font-size: small; font-weight: bold;"><br />သိန္းမင္းေအာင္(ေမာင္ေလေျပ)</span><br /><span style="color: #660000; font-size: small; font-weight: bold;">Russian federation</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ေျဖ- ေမာင္ေလေျပ ေမးတဲ့ေမးခြန္းက သိပ္ေကာင္းပါတယ္ အားလံုးလည္း သိသင့္သိထိုက္ပါတယ္. </span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ေမာင္ေလေျပ ေျပာသလို စာအုပ္ေတြထဲ မွာလည္း အမိ်ဳးမ်ိဳး ေရးသားထားတာကို ဖတ္ခဲ႔ဘူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ စာအုပ္တိုင္းမွာ လည္း ဒီကိစၥနဲ႔ပါတ္သတ္ျပီး အတိအက် ညြန္းၾကားျပသ ထားတာမေတြ႔ရပါဘူး။ ဆြမ္းေတာ္တင္ကို ဘုရား ေ၀ယ်ာ၀စၥ လုပ္သူမ်ား စြန္ ျပီး စားေကာင္းပါတယ္လို႔ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။</span><span style="color: #663366; font-size: small;"> ဆြမ္းေတာ္တင္ကို စြန္႔ျပီး စားရင္ အႏၱရာယ္ကင္းတယ္ ။၊ေစတနာသံုးတန္ ျဖင့္ လႈဒါန္းျပီးေသာ ဆြမ္ေတာ္ မ်ားကို မစားေကာင္းဟု ေရးသားထားသည္ မ်ားမွာ စာေရးဆရာတို႔ စာဖတ္သူတို႔ အေပၚ ေကာင္းေသာေစတနာ အာေဘာ္သာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">စာေရးသူ ဟိုတုန္းက ဆရာေတာ္မ်ားမ်ား ကိုေမး ေလွ်ာက္ထားခဲ႔ဘူးပါတယ္။ ထိုဆရာေတာ္မ်ားသည္လည္း ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္ေတာ္မွာ ဒီလိုမ်ိဳး ဆြမ္ေတာ္တင္ကို စြန္႔စားရင္ အႏၱရာယ္ကင္းတယ္ ၊ ေစတနာသံုးတန္ ျဖင့္ လႈးဒါန္းျပီးေသာ ဆြမ္ေတာ္မ်ားကို စြန္၍႔ မစားေကာင္း စားလွ်င္ဘာျဖစ္တယ္စသည္ျဖင့္ ေရးသားထားေသာ စာမ်ား နွင္႔ ေဟာေျပာခ်က္မ်ားကို မေတြ႔ခ႔ဲမိပါဟု ျပန္လည္ ေျဖၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေမးခြန္းကိုေမးလာေသာ ေမာင္ေလေျပ သိသင့္သည္မွာက ဆြမ္ေတာ္တင္ကို စြန္႔ျပီး စားေကာင္းပါတယ္ဆိုတာကို မွတ္ေပးပါ။ု ဆြမ္ေတာ္တင္ ျပီး လူေတြ စြန္႔ျပီး မစားသင့္ဘူးဆိုရင္ တိရစၦာန္ေတြ ပဲစားေကာင္းတာလား။ တန္ဖိုးျမင့္ျမတ္တဲ့ ဘုရားဆြမ္းေတာ္ကိုစြန္႔ျပီး တိရစၱာန္ေတြေတာင္ စားလို႔ ရေသးရင္ အသိညဏ္ရွိတဲ႔ လူေတြက ဘာေၾကာင့္မစားေကာင္းပါသလဲ။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">လူအေတာ္မ်ားမ်ား ဆြမ္းေတာ္တင္ကို စြန္႔ျပီး ေျမျပင္ေပၚကို ပံုတာသိုမဟုတ္ ေျမေပၚကို ၾကဲခ် ျပီး ေက်ြးေမြးေနတာေတြ၊ တစ္ခ်ိဳ႔ဆို တက္ေတာင္နင္းသြားၾကတာေတြကို ေနရာတိုင္းလိုလိုမွာ ေတြ ျမင္ေနရပါတယ္ ။ ဒါေလးေတြကို ေမးေလွ်ာက္သူ ေမာင္ေလေျပနွင့္ စာဖတ္သူတို႔ဘယ္လိုျမင္ပါသလဲ မိမိတို႔ကိုယ္ပိုင္ညဏ္ေလးနွင့္လည္း ေ၀ဖန္သံုးသပ္ေပးပါ ။ ဘုရားဆြမ္းေတာ္တင္ကို ဒီလိုမေလးမစား ျပဳလုပ္လိုက္တာသည္ ဘုရားကိုမေလးစားတာနဲ႔တူပါတယ္။ ဒါမ်ိဳးၾကေတာ့ အႏၱရာယ္ရွိတယ္လို႔ မလုပ္ေကာင္းဘူးလို႔မျမင္ၾကဘူး။ ဆြမ္ေတာ္တင္ ကိုစြန္႔ျပီး စားသုံတာကိုေတာ့ မေကာင္းဘူးလို႔ျမင္ၾကတယ္။ ဆြမ္ေတာ္တင္ကို ခုလိုမရိုမေသ စြန္႔ၾကဲသူနဲ႔ ရိုရိုေသနဲ႔ စြန္႔ျပီးစားတဲ့သူ နွစ္ေယာက္မွာ ဘယ္ပုဂၢိဳလ္မွာ ပိုျပီး အကုသိုလ္ျဖစ္နိုင္ပါသလဲဆိုတာကိုေတာ့ စဥ္စားနိုင္ၾကပါတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #6600cc; font-size: small; font-style: italic; font-weight: bold;">"ျမတ္စြာဘုရားေဟာခဲ့တာ တစ္ခုရွိတယ္။ ငါဘုရားေဟာေျပာတဲ့စကားေတြကို ငါဘုရားစကားေတာ္ဆိုျပီး မယံုၾကည္လိုက္ပါနဲ႔ မွန္တယ္ဆိုျပီး တန္းျပီးမဆံုးျဖတ္ပါနဲ႔ ။ ငါဘုရားေဟာခဲ့တာေတြကို ေသခ်ာစဥ္စားပါ ေ၀ဖန္ပါ ပိုင္းျခားျပီးမွ မွန္တယ္သင့္တယ္ဆိုရင္ လက္ခံပါ။ ဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ေဟာခဲ့တဲ့ တရားပါ"</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ေမးခြန္းေမးလာသူေမာင္ေလေျပနွင့္ စာဖတ္သူေတြ အားလံုးလည္း အေတြးအျမင္ေလးေတြ ရွင္းသြားျပီးလိုထင္ပါတယ္။ အားလံုးက်မ္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ....</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလး </span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><br /><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /></div><div id="refHTML" style="text-align: justify;"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-6393692575808230685?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2009/09/blog-post_26.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)1tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-4854108981348257060Fri, 25 Sep 2009 07:38:00 +00002011-01-30T20:33:21.204-08:00ခံစားခ်က္ကဗ်ာမ်ား.....<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_1fBNg2EupPI/Srx-20dJ3eI/AAAAAAAAAg8/D7OutKetuSE/s1600-h/Lotus_Flower_IMG_5211.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385318734687231458" src="http://3.bp.blogspot.com/_1fBNg2EupPI/Srx-20dJ3eI/AAAAAAAAAg8/D7OutKetuSE/s320/Lotus_Flower_IMG_5211.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 219px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px;" /></a><br /><div class="Nth" style="text-align: justify;"><span style="color: #660000; font-weight: bold;">"</span><span style="font-size: 130%;"><span style="color: #660000; font-weight: bold;">ဒီစိတ္"</span><br /><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ငါ့ဘ၀င္မွာ</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">မထခ်င္ေပမယ့္လို႔</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">ဘ၀အစဥ္ျပတ္အေရး</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">ေမွ်ာ္ေတြးကာအားထုတ္</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">တရားအလုပ္, လုပ္မွာမို႔</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">ဒီစိတ္ ကေလးကို ျပန္ကာရွဳ</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">ႏိုးထမႈျပဳခဲ့...။</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">တစ္ခါတစ္ေလ</span><span style="color: #663366; font-size: small;"><br />လုပ္ေနက်အလုပ္ေတြ</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">လုပ္ေနက်အခ်ိန္မွာ</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">ပံုမွန္လုပ္ႏိုင္ဖို႔</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">ေသြဖီ မိုက္မဲ</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">ခက္ခဲေနလိုက္တာ</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">အေလလိုက္တဲ့ ဒီစိတ္ ေၾကာင့္...။</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;"><br />အေလွ်ာ့ေပးေပါင္းမ်ားေတာ့လည္း</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">ေလ်ာ့က်ေနတဲ့ ဒီစိတ္</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">အတိတ္မွာေပ်ာ္</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">အနာဂတ္ေမွ်ာ္လို႔</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">ေအာ္...</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">လက္ရွိမွာေတာ့</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">ေတာ္ေတာ္ေနသားမက်တာပဲ...။</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;"><br />သာယာလိုက္... ေပ်ာ္ေမြ႔လိုက္...</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">စိတ္ကြက္လိုက္... အလိုမက်လိုက္...</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">ပ်င္းရိလိုက္... ထိုင္းမိႈင္းလိုက္...</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">လူးလြင့္လိုက္... စီးေမ်ာလိုက္...</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">လွဳပ္ရွားလိုက္ ...ေဆာက္တည္ရာမဲ့လိုက္...</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">ယံုမွားလိုက္... သံသယျဖစ္လိုက္...</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">ေအာ္... ဒီစိတ္ ႏွယ္</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">ဂနာကို မၿငိမ္ပါလားေနာ္...။</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;"><br />အဆိပ္ကို အဆိပ္နဲ႔ ေျဖသတဲ့</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">သိုင္းကားေတြထဲမွာေလ...။</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;"><br />ခုေတာ့ ငါလည္း</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">အစိုးမရတဲ့ ဒီစိတ္</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">အေလလိုက္တဲ့ ဒီစိတ္</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">ဂနာမၿငိမ္တဲ့ ဒီစိတ္</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">အစိုးရေအာင္ အားျပဳ</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">အဆိပ္ကို အဆိပ္နဲ႔ ကုစားသလို</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #663366; font-size: small;">စိတ္ ကို စိ္တ္ နဲ႔ပဲ ရွဳပြားရေတာ့မေပါ့...။</span><span style="font-size: small;"><br /></span> <span style="color: #993300; font-size: small; font-style: italic;">ဖိုးသား...<br />--------------------------------------------<br /></span></span></div><div style="text-align: justify;"><pre><span style="font-size: small;"><span style="color: #660000; font-weight: bold;">"လြမ္းတေငြ႕ေငြ႕ ရင္၌ေမ့ေသာ္"</span><br /><br /><span style="color: #663366;">အို...</span><br /><span style="color: #663366;">တစ္ေျမနယ္ျခား၊ ငါ့စိတ္ကားလွ်င္</span><br /><span style="color: #663366;">စိတ္အားရယ္ငယ္၊ လြမ္းေမာဖြယ္တည္း........</span><br /><br /><span style="color: #663366;">စစ္ေၾကာေဝဖန္၊ ပိုင္းျဖတ္ျပန္လွ်င္</span><br /><span style="color: #663366;">ရွင္သန္ေလာက၊ ပညာရရန္</span><br /><span style="color: #663366;">ရင္မွလြမ္းစိတ္၊ စီးယိုဖိတ္လည္း</span><br /><span style="color: #663366;">ႀကိတ္မွိတ္သည္းခံ၊ လမ္းေၾကာင္းမွန္သား</span><br /><span style="color: #663366;">အားမာန္ကိုတင္း၊ လမ္းကိုခင္းအံ့</span><br /><span style="color: #663366;">ေရာင္းရင္းလံု႔လ၊ ဝိရိယႏွင့္</span><br /><span style="color: #663366;">ကံမွေမွ်ာ္ရည္၊ စိတ္ေျခတည္၍</span><br /><span style="color: #663366;">ငါသည္ေလွာ္ခတ္၊ ေျခစံုရပ္မည္</span><br /><span style="color: #663366;">ျဖတ္မည့္ခရီး၊ ပင္ပန္းႀကီးေစ</span><br /><span style="color: #663366;">ရင္းႏွီးပညာ၊ လိုခ်င္ရွာေၾကာင့္</span><br /><span style="color: #663366;">ငါ၏မိဘ၊ ေဆြမ်ဳိးမွသည္</span><br /><span style="color: #663366;">ခ်စ္ရသူပင္၊ ေဝးဖယ္က်ဥ္ခဲ့</span><br /><span style="color: #663366;">ခ်စ္ခင္ႏုိင္ငံ၊ ေကာင္းဖို႔ရန္ႏွင့္</span><br /><span style="color: #663366;">ရွင္သန္တည္လတ္၊ အနာဂတ္တိုင္</span><br /><span style="color: #663366;">မွတ္ေက်ာက္ကမၸည္း၊ ထိုးရစ္ၿပီးေသာ္</span><br /><span style="color: #663366;">ေရာင္မီးထိန္ဝါ၊ သသာနာႏွင့္</span><br /><span style="color: #663366;">ဘာသာအက်ဳိး၊ ငါေမွ်ာ္ကိုးသည္</span><br /><span style="color: #663366;">စိုးမိုးလႊမ္းပတ္၊ ဤစိတ္ျမတ္ေၾကာင့္</span><br /><span style="color: #663366;">လြမ္းတတ္ဖို႔ပင္ေမ့ခဲ့တည္း.........</span><br /><br /><span style="color: #666600; font-style: italic;">(အားလံုးႏွင့္အေဝးခံ၍ ရည္ရြယ္ခ်က္အတြက္ ရုန္းကန္ေနသူမ်ားသုိ႔ရည္ရြယ္၍...)</span><br /><br /><span style="color: #993300; font-style: italic;">ေဇာတိက(ဝီရေျမ)........<br />--------------------------------------------------</span></span></pre><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-style: italic;">စာေရးသူ ဒီအစီအစဥ္ေလးကို လုပ္ျဖစ္သြားတာက ကဗ်ာကိုခ်စ္ျမတ္နိုး သူေတြအတြက္ မိမိတို႔စိတ္ၾကိဳက္ ေရးသား နိုင္ျပီး စာဖတ္သူတို႔အတြက္ သီးသန္႔ လုပ္ေပးထားတဲ့ အစီအစဥ္ေလးပါ... ဒါေၾကာင့္ ကဗ်ာကိုခ်စ္ခင္သူမ်ား မိမိတို႔တင္ခ်င္ပါက ေရးသားျပီးေသာ ကဗ်ာမ်ားကို အမည္နွင့္တကြ ပို႔ေပးနိုင္ၾကပါတယ္။ ဒီအစီအစဥ္ေလးမွာ တေပါင္းတည္း ျပန္လည္ေဖၚျပသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။</span></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-style: italic;">ေမာင္ျငမ္းခ်မ္းေလး </span></span></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-4854108981348257060?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2009/09/blog-post_25.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)0tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-5928339316924251468Wed, 23 Sep 2009 21:49:00 +00002011-01-30T20:35:52.651-08:00မိခင္ေမတၱာဖြဲ႔ ကဗ်ာမ်ား...<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/SrqYcDLcQ_I/AAAAAAAAAak/rLPk7rzltGY/s1600-h/zpfile002.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5384783912131904498" src="http://1.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/SrqYcDLcQ_I/AAAAAAAAAak/rLPk7rzltGY/s320/zpfile002.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 240px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px;" /></a><span style="color: #660000; font-size: 130%; font-weight: bold;">"ေဇာ"</span><br /><div class="Nth"><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: #663366; font-size: small;">ေခြးမႀကီးႏုိ႕၊ေခြးငယ္စို႔သည္</span></div></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="Nth" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ႏို႔အံုႏို႔သား၊မဖြံ႔ထြားဘဲ</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="Nth" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ျပားကပ္ပိန္လီွ႐ွိေခ်သည္။</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="Nth" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အ႐ုိးေပၚတြင္၊အေရတင္လည္း</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="Nth" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">မိခင္ေမတၱာ၊ အၾကင္နာကား</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="Nth" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ရင္မွာျပန္႔စည္၊ ေသြးကိုတည္သည့္</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="Nth" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ႏို႔ရည္မခမ္း၊ သား႐ႊင္လန္းေအာင္</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="Nth" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေပးစြမ္းသမႈ၊ ေခြးမျပဳသည္</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="Nth" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">သာဓုေခၚမိငါ့ရင္ထဲ။</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="Nth" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br />ထိုစဥ္အတြင္း၊ စားၾကြင္းစားက်န္</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="Nth" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ျမင္ျပန္ခဏ၊ ထိုေခြးမသည္</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="Nth" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဘာ၀သတၱိ၊ ျပေလဘိသို႔</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="Nth" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">သူ၏သားငယ္၊ႏို႔ပိန္တြယ္ကို</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="Nth" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">႐ုန္းဖယ္ခ်န္သြား၊ ဆႏၵမ်ားႏွင့္</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="Nth" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">အစားတစ္လုတ္၊ အားအထုတ္တြင္</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="Nth" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">သားျပဳတ္က်န္ရစ္ထိုေနရာ။</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="Nth" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br />ရသာမြန္ဦး၊ အစားထူးတြင္</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="Nth" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ယစ္မူးတပ္မက္၊ စည္းစိမ္ဖက္ခိုက္</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="Nth" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေပၚထြက္အသံ၊ သားငိုသံေၾကာင့္</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="Nth" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">လည္ျပန္လွည့္ၾကည့္၊ ေဇာကပ္ၿငိၿပီ</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="Nth" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">သူ၏အစား၊တစ္၀မ္းလ်ားႏွင့္</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="Nth" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">သူ႔သားေခၚငင္၊သံေယာဇဥ္သည္</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="Nth" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ဆြဲငင္အားျပ၊ ေဇာလံုးၾကြ၍</span></div><div style="text-align: justify;"></div><div class="Nth" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ေခြးမအူသံညံသတည္း။ ။<br /><span style="color: #993300; font-style: italic;"><br />တိုးလူ-(စစ္ျပန္္မဂၢဇင္းေဟာင္းတစ္အုပ္မွ)<br />-----------------------------------------------<br /></span></span></div><div id="summary4020661158020815019" style="color: #663366; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><span style="font-style: italic;">စာေရးသူ ဒီအစီအစဥ္ေလးကို လုပ္ျဖစ္သြားတာက ကဗ်ာကိုခ်စ္ျမတ္နိုး သူေတြအတြက္ မိမိတို႔စိတ္ၾကိဳက္ ေရးသား နိုင္ျပီး စာဖတ္သူတို႔အတြက္ သီးသန္႔ လုပ္ေပးထားတဲ့ အစီအစဥ္ေလးပါ... ဒါေၾကာင့္ ကဗ်ာကိုခ်စ္ခင္သူမ်ား မိမိတို႔တင္ခ်င္ပါက ေရးသားျပီးေသာ ကဗ်ာမ်ားကို အမည္နွင့္တကြ ပို႔ေပးနိုင္ၾကပါတယ္။ ဒီအစီအစဥ္ေလးမွာ တေပါင္းတည္း ျပန္လည္ေဖၚျပသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။</span></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><span style="font-style: italic;">ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလး </span></span></div></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-5928339316924251468?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2009/09/blog-post_5754.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)0tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-4020661158020815019Wed, 23 Sep 2009 21:04:00 +00002011-01-30T20:38:44.530-08:00ပညာေပး ကဗ်ာမ်ား........<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/Sr01qSy_HdI/AAAAAAAAAdQ/nDV5inSRGQg/s1600-h/2386091863_041f0e980c.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5385519730121448914" src="http://4.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/Sr01qSy_HdI/AAAAAAAAAdQ/nDV5inSRGQg/s320/2386091863_041f0e980c.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 210px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px;" /></a><br /><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;"><input id="gwProxy" type="hidden" /><span style="font-size: 130%;"><span style="color: #660000;">"စာ"</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">စာေပပညာ၊ စာေဖြ႐ွာေသာ္၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">စာစာ,စာစာ၊ တစ္စာစာႏွင့္၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">စာျပန္စာတက္၊ စာအံက်က္မွ၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">စာပ်က္၊ စာမွား၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">စာသံၾကားလွ်င္၊ စာနားလည္ဘိ၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">စာဉာဏ္႐ွိသည့္၊ စာသိအေက်ာ္၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">စာေပေမာ္က၊ စာေတာ္အမွန္၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">စာလမ္းညႊန္လိမ့္၊ စာမွန္ရ႐ွိ၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">စာေပသိက၊ စာ၏အဓိပၸါယ္၊ </span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">စာဉာဏ္ၾကြယ္လ်က္၊ စာ၀ယ္လိမၼာ၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">စာကၽြမ္းပါအံ့၊ စာမွာေပ်ာ္ေမြ႔၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">စာအေလ့ျဖင့္၊ (အ)စာေတြ႔ၾကက္ႏွယ္၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">(အ)စာေကာက္လြယ္သို႔၊ စာ၀ယ္ထြန္းေတာက္၊</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="color: #663366; font-weight: bold;">စာစူးေဆာက္သည္၊ထြင္းေဖါက္လိုရာၿပီးအံ့တည္း။.</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="color: #993300; font-style: italic; font-weight: bold;">ေငြသဇင္.. </span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">...............................</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="color: #660000;"><br />"ျပဳိင္လာသူအရႈံးေပး</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေဒါသမာန္ခတ္ထန္နဲ႔</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ဆက္ဆံမႈျပဳလာလွ်င္</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">တုန္႔ျပန္ကာျပန္မနွိပ္</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေကာင္းစိတ္နဲ႔ယွဥ္။</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">သူ႔ေဒါသသူ႔ထံပင္</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ကိုယ္႔ထံတြင္ ေမတၱာေမြး</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">အရႈံးေပးေသာ္လည္း</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေပးသူသာအနိုင္ရပါလို႔</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ျပိဳင္သူမွာ မိႈင္ပူရတဲ့ျပင</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေသာကမေအး။.........</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="color: #663366; font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="color: #993300; font-style: italic; font-weight: bold;">ေငြသဇင္..</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">.............................</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="color: #660000;">"သူငယ္ပုစၦာ အေျဖရွာ"</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေျဖရွင္းစရာ နည္းလမ္း</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">တစ္ခါတစ္ေလ အလွမ္းေ၀း</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">လွမ္းေငးေနရရံုသက္သက္</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">မေျဖရွင္းတတ္ခဲ့...။</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">သူတို႔ေျပာတယ္</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ပုစၦာတိုင္းမွာ အေျဖရွိသတဲ့ေလ...၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ပုစၦာကပဲ ခက္ ေလသလား...</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">အေျဖကပဲ ၀ွက္ ေလသလား...။</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">သက္ေရာက္မႈေတြ</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">တန္ျပန္မသက္ေရာက္ေလေတာ့</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ဟန္ပန္လုပ္ ျပံဳးျပ</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">အရွံဳးနဲ႔ လွည့္ျပန္ခဲ့...။</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">နယူတန္ကေျပာတယ္</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">သက္ေရာက္မႈတုိင္းမွာ</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">တန္ျပန္သက္ေရာက္မႈရွိသတဲ့...၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">သက္ေရာက္တာက နည္း တာလား...</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">တန္ျပန္တာက လြဲ တာလား...။</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေသာက္စရာ ေဆးတစ္လက္</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ ေပ်ာက္ဆံုး</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">တစ္ေယာက္ေသာသူကို အရွံဳးေပး</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ႏွလံုးမေအးစြာ ျပန္ၾက...။</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေျပာၾကျပန္တယ္</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">အနာသိရင္ ေဆးရွိသတဲ့...၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">အနာကပဲ ရင္း တာလား...</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေဆးကပဲ မျပင္း တာလား...။</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေျဖရွင္းရင္း ေျဖရွင္းရင္း</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">အေသနဲ႔နီးလာ</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">အ၀ိဇၨာ အေမွာင္သိုင္းျခံဳရင္း</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေသမင္းႏိုင္ငံ ၾကြျမန္းၾက...။</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ရွင္ျမတ္ဘုရားေဟာတယ္</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">အလင္း(၀ိဇၨာ)ေရာက္ရင္</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">အေမွာင္(အ၀ိဇၨာ)ေပ်ာက္မယ္တဲ့...၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">အလင္းကပဲ အားနည္း သလား...</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">အေမွာင္ကပဲ အားစြဲ သလား...။.</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="color: #663366; font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #993300; font-size: small; font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">ဖိုးသား......</span><br /></span><span style="color: #993300; font-size: small; font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">-------------------------------</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="color: #993300; font-style: italic; font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="color: #660000;">"လက္တြဲၾကမယ္ဒို ့ေမာင္မယ္ "</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">လူငယ္လူရြယ္ဒို ့ေမာင္မယ္ ၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">သာသနာန ဲ ့့ႀကဳံခိုက္၀ယ္၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေလာကီေလာကုတ္ ႏွစ္သာရ၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ကိုယ္စီကိုယ္ငွထမ္း၇ြက္ၾက..............။</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">မေမာမပမ္းႀကိဳးစားရွာ၊ေလာကီနယ္ထဲမွာ</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေကာင္းက်ဴိးေဆြနဲ ့အစဥ္ေတြး ၊ သဒၶါအေဖာ္ေရြး၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">စိတ္ထားျဖဴျဖဴ စြန္ ့လႊတ္မူ ၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ပါရမီေျမာက္တဲ ့ဒို ့အလွဴ၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">မည္တြင္ေခၚၾက`` ပရဟိတ ´´၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">၀မ္းေျမာက္ေခၚၾကေကာင္းေလစြ……………။</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"><br />ဒို ့ညီေနာင္မ်ားရႊင္ပ်ပ်</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">စိတ္တူေဆာင္ရြက္အက်ဴိးထြက၊္</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေန စဥ္မျပတ္ဒို ့ေဆာင္၇ြက္၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေန ့စဥ္မျပတ္ဒို ့ေဆာင္၇ြက္၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">အမ်ားအက်ဴိးအတြက္………………..။</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">နုိင္ငံဂုဏ္ေဆာင္တုိ ့ညီေနာင္၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ကမၻာေပၚမွာ ဂုဏ္၀င့္ေဆာင္၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">အနာဂတ္အက်ဳိး ဒို ့ေမွ်ာ္ကိုး၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">သာသနာ့အက်ဴိးဒို ့ေမွ်ာ္ကိုး၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ႀကိဳးစားၾကစို ့ညီေနာင္တုိ ့……………………..။</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="color: #663366; font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="color: #333399; font-style: italic; font-weight: bold;">ေရးခ်ိန္ ၀၁း၃၅ (၁၁.၉.၂၀၀၉)</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #6600cc; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေရးသူ-ခ်မ္းေျမ ့ေက်ာ္စြာ (ရမၼာ၀တီ)</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="color: #6600cc; font-weight: bold;">---------------------------------------</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="color: #660000;">"ဗုဒၶအလိုေတာ္"</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ငါလို ့တကယ္အထင္လြဲလို ့၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">တကယ္စြဲတဲ ့အပုတ္ကိုယ္၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေန ့ညျပဳျပင္ ျပင္ဆင္ရင္းနဲ ့၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ခဏမစဲအိုတဲ ့ကိုယ္၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">တစ္ေန ့ ငါေနာ္ေသမွာပဲဟု၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">သိရက္သားနဲ ့မေတြးလို ၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">အသီးမွည့္လို အခ်ိန္မေရြး ေၾကြက်ၿမဲမို ့၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ဗုဒၶရွင္ေတာ္ျမြက္ဟဆို ၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">တကယ့္သူေတာ္ပညာရွိမ်ား၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">လူ ့ဘ၀ရဲ့တန္ဘိုးကို၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ရသည့္ခႏၶာ အသုံးခ်လို ့၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">နိဗၺာန္ေရႊျပည္ေမွ်ာ္ရည္ေပ်ာ္၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">လူမိုက္ထိုထို သူငါမ်ားတို ့၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေတြ ့ဆုံဘ၀ေပ်ာ္လို ့ေနာ္၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ရသည့္ခႏၶာ အသုံးျပဳလို ့ ၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">အပါယ္ရြာသို ့လွမ္းၾကေသာ္၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">မသိမလိမၼာေလာကစကားျဖင့္၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">တစ္ခါမိုက္က တစ္ဘ၀ဆို၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ဘ၀သံသရာစက္ရဟတ္က၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">အၿမဲမျပတ္လည္လို ့ေနာ္၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေကာင္းမႈကုသိုလ္ ကံမႈမ်ားျဖင့္၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">လူနတ္ျဗဟၼာ ေမွ်ာ္ရည္ေသာ္၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ခႏၶာတဖန္ဆင္းရဲသစ္ျဖင္ ့ရသည့္ ဘ၀မေတာ္၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေလာဘေဒါသေမာဟမီး၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ခ်ဳပ္ျငိမ္းက်င့္ေစလို၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ဒါနသီလသမထ ပြါးၾကအစဥ္ကို ၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ကိုယ္က်င့္သီလ ျပည့္စုံမွ ဗုဒၶအလိုေတာ္ ၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">သာသနာရဲ့ အႏွစ္သာရ ၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် က်င့္ႀကံမွ၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ဆိုက္ေရာက္နိဗၺာန္ကို …………။</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="color: #663366; font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #000099; font-size: small; font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">ေရးခ်ိန္-၁၈း၃၅ (၁၃.၉. ၂၀၀၉)</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="color: #000099; font-style: italic; font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="color: #333399; font-style: italic; font-weight: bold;">ေရးသူ- ခ်မ္းေျမ ့ေက်ာ္စြာ (ရမၼာ၀တီ )</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">----------------------------------------</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="color: #660000;">"ပညာရွာစဥ္ မာန္မခင္နွင့္"</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">*ေရျဖည့္စဥ္</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">မျပည့္ခင္ေဘာင္ဘင္လႈပ္။</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">အရမ္းမလႈပ္ပါနဲ့</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">လႈပ္လြန္းလွ်င္လဲကာက်</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ကြဲရမယ္အဟုတ္။</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">*တတ္ပညာ</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">သင္တာမွမစံုေသး</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">စပါးႏွံေလးႏွယ္ပ</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ႏွစ္မၾကြယ္အႏွံမ်ားက</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေထာင္ၾကတယ္ေလး။</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">*မေတာက္တေခါက္ရယ္နဲ့</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေပါက္ေပါက္ကယ္ေဖါက္ခ်င္</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ၾကြားခ်င္လို႕ေလလား။</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">မေအာင္အဖ်င္းပင္သို႔</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေဟာင္လြန္းလွ်င္လူမေလး</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="color: #663366; font-weight: bold;">ေ႐ွးကစကား။...</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="color: #333399; font-weight: bold;">ေအာင္နိုင္.(ေနျပည္ေတာ္မွခံစားတင္ျပပါသည္။)</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="color: #663366; font-weight: bold;">-----------------------------------------------------</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="color: #660000; font-weight: bold;">"ေခတ္ေျပာင္းျပန္"</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">တေစၧကိုလူကပူး၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေခြ႐ူးကတုတ္ေဆာင္။</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ႏြားေ႐ွ့ကိုထြန္ကက်ဴး၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ထူးတဲ့တေဘာင္။</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">သည္တေဘာင္၊</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">လြတ္ေအာင္သာေ႐ွာင္ၾက။</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ၾကြက္ညီေနာင္ ေၾကာင္ကိုေခ်ာင္းတယ၊္</span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေျပာင္းျပန္ကာလ။..</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="color: #663366; font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #333399; font-size: small; font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">(စာဆိုအမည္မသိပါ).....</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="color: #333399; font-style: italic; font-weight: bold;">-------------------------------------</span><br /></span><span style="font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">စာေရးသူ ဒီအစီအစဥ္ေလးကို လုပ္ျဖစ္သြားတာက ကဗ်ာကိုခ်စ္ျမတ္နိုး သူေတြအတြက္ မိမိတို႔စိတ္ၾကိဳက္ ေရးသား နိုင္ျပီး စာဖတ္သူတို႔အတြက္ သီးသန္႔ လုပ္ေပးထားတဲ့ အစီအစဥ္ေလးပါ... ဒါေၾကာင့္ ကဗ်ာကိုခ်စ္ခင္သူမ်ား မိမိတို႔တင္ခ်င္ပါက ေရးသားျပီးေသာ ကဗ်ာမ်ားကို အမည္နွင့္တကြ ပို႔ေပးနိုင္ၾကပါတယ္။ ဒီအစီအစဥ္ေလးမွာ တေပါင္းတည္း ျပန္လည္ေဖၚျပသြားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။</span></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;">ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလး </span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: small;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: 130%;"><span style="font-size: small; font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="color: #663366; font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="font-size: 130%;"><span style="color: #663366; font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;"></span><br /></span><span style="font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;"></span></span></div><span style="font-size: 130%;"><br /></span><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /></div><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-4020661158020815019?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2009/09/blog-post_23.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)0tag:blogger.com,1999:blog-2644430834587653450.post-2432227000959593594Tue, 22 Sep 2009 15:12:00 +00002011-01-30T20:40:51.475-08:00ေမးၾကေျဖၾကမယ္( Can ask me something here..<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: justify;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/SrjtXFZYj9I/AAAAAAAAAaM/qGWHzWwm1Rk/s1600-h/Lotus_Flower_lot03.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5384314335362846674" src="http://3.bp.blogspot.com/_oKs9Wf8OQSE/SrjtXFZYj9I/AAAAAAAAAaM/qGWHzWwm1Rk/s320/Lotus_Flower_lot03.jpg" style="cursor: pointer; display: block; height: 320px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 241px;" /></a><span style="color: #009900; font-size: small;">ရိုေသစြာျဖင့္ စာေရးေလွ်ာက္ထားအပ္ပါသည္ ဘုရား ၊ ဆရာေတာ္ကို တပည့္ေတာ္ ဖူးခြင့္ရလိုက္တာက ဓမၼေမတၱာ ဘေလာ့မွာပါ အရွင္ဘုရားေဟာခဲ့ေသာတရားကို တပည့္ေတာ္ဖတ္ ျပီး နွစ္သတ္ခဲ့မိပါတယ္၊ အတိုင္းအထက္လြန္လည္း ၾကည္ညိဳခဲ့မိပါတယ္။ ဆက္သြယ္ရမည့္ လိပ္စာေလးကိုေတြ႔ ေတာ့ တပည့္ေတာ္ ရင္ထဲမွာ ရွိေနေသာ သံသယေလးကို ေမးလ္မွာတဆင့္ ေမးေလွ်ာက္လိုက္ပါသည္ဘုရား။ ပရိတ္တရားေတြက ျမတ္စြာဘုရားကိုယ္ ေတာ္တိုင္ေဟာခဲ့ေတာ္မူပါသလား ဘုရား ၊ စာအုပ္ထဲမွာ တပည့္ေတာ္ ဖတ္ခဲ့ဘူးတာက ပရိတ္ၾကီး ၇- သုတ္ပဲ ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာခဲ့တာလို႔ဖတ္ခဲ့ရပါသည္။ ခုတပည့္ေတာ္တို႔ ရွိတာက ၁၁- သုတ္ပါဘုရား။ ဘယ္စာကအမွန္ျဖစ္သလဲဆိုတာကို ေစတနာေရွ႔ထား၍ ေျဖၾကားေပးေတာ္မူပါဘုရား။</span><br /><span style="color: #009900; font-size: small;">ေမာင္ေကာင္းျမတ္</span><br /><span style="color: #009900; font-size: small;">U.S.A</span></div><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: #663366; font-size: small;">ဒီစာေလးကို စာေရးသူ (၂၂.၀၉.၀၀၉) ေန႔ ညေန မွာ လက္ခံရရွိခဲ့ပါတယ္။ တကၠသိုလ္က ျပန္လာေတာ့ စာေရးမလို႔ ျပင္ေနတုန္း စာေရာက္လာေတာ့ ဖတ္ၾကည့္လိုက္မိတယ္ တကယ့္ကို အံံ့ၾသ သြားခဲ့မိတယ္။ ဘာေၾကာင့္လည္း ဆိုရင္ ဒီေန႔မနက္ကပဲ စာေရးသူ ဒီအေၾကာင္းေလးေတြ ဖတ္လိုက္မိခဲ႔လို႔ပါဘဲ။</span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ေမာင္ေကာင္းျမတ္ေရ..... မင္းသိခ်င္တဲ့အေၾကာင္းေလးေတြကို ရွင္းျပေပးပါမယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ပရိတ္ဟူသည္........ ပရိတၱဟူေသာ ပါဠိဘာသာမွ ဆင္းသက္လာေသာ စကားျဖစ္တယ္။ ပရိတ္ကို ဘာသာျပန္မယ္ဆိုရင္ ေတာ့ ၁။ အကာအကြယ္ အရံအတား။ ၂။ ေသးငယ္ေသာ နည္းေသာ အရာ၀တၳဳ။ ၃။ ကာမတရား၊ ကာမာ၀စရတရား ဟူေသာ အနက္တို႔ကို ရရွိနိုင္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ျဖစ္သင့္တဲ့ အနက္ကေတာ့ အကာအကြယ္၊ အရံအတား ဟူေသာ အနက္သာျဖစ္သင့္ပါတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ျမတ္စြာဘုရားသည္ ..............</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၁၊ ရတနသုတ္..</span><br /><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၂၊ ေမတၱာသုတ္..</span><br /><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၃၊ ခႏၶသုတ္..</span><br /><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၄၊ ဓဇဂၢသုတ္..</span><br /><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၅၊ အာဋာနာဋိယသုတ္.</span><br /><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၆၊ အဂုၤလိမာလသုတ္..</span><br /><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၇၊ ေဗာဇၥ်ဂၤသုတ္..</span></div><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: #663366; font-size: small;">-ဟူေသာပါဠိေတာ္မ်ားကို အကာအကြယ္ "ပရိတ္တရား" အျဖစ္ ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဤ ပါဠိေတာ္မ်ားကို ဗုဒၶေခတ္ပရိတ္ေတာ္ ၇-သုတ္လို႔ ေခၚဆိုခဲ့ပါတယ္။ ျမတ္စြာဘုရား ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္မူျပီးေနာက္ နွစ္ေပါင္း (၅၀၀) ခန္႔အလြန္တြင္ ရတနာသုတ္၊ ေမတၱာသုတ္၊ ခႏၶသုတ္၊ ဓဇဂၢသုတ္၊ အာဋာနာဋိယသုတ္၊ အဂၤုလိမာလသုတ္၊ ေဗာဇၥ်ဂၤသုတ္ ဟူေသာ ပါဠိေတာ္တို႔ကို ပရိတ္တရားေတာ္အျဖစ္ အရွင္နာဂသိန္က မိလိႏၵမင္းၾကီးအား မိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ့သည္။ ဒါကိုေထာက္ျပီးေတာ့လည္း မိလိႏၵေခတ္၌လည္း ပရိတ္ေတာ္ ၇- သုတ္ကိုသာ အသံုးအစြဲျပဳေၾကာင္းကို ဒကာေတာ္ ေမာင္ေကာင္းျမတ္ နားလည္ ေလာက္မယ္လို႔ထင္ပါတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">သာသနာနွစ္ ( ၉၀၀) ေက်ာ္တြင္ ေပၚထြန္းလာေသာ အရွင္မဟာဗုဒၶေဃာသလက္ထက္ သူ၏ အဌကထာက်မ္းတို႔၌...........</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၁၊ ရတနသုတ္..</span><br /><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၂၊ ေမတၱာသုတ္..</span><br /><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၃၊ ခႏၶသုတ္..</span><br /><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၄၊ ေမာရသုတ္..</span><br /><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၅၊ ဓဇဂၢသုတ္..</span><br /><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၆၊ အဋာနာဋိယသုတ္..</span><br /><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၇၊ ေဗာဇၥ်ဂၤသုတ္..</span><br /><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၈၊ ဣသိဂိလိသုတ္..</span></div><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: #663366; font-size: small;">-ဟူေသာ ေသာပါဠိေတာ္တို႔ကို ပရိတ္တရားေတာ္မ်ားအျဖစ္ ထုတ္ျပထားေလသည္၊ ထို႔ေၾကာင့္ အရွင္မဟာဗုဒၶေဃာသေခတ္၌ ပရိတ္ေတာ္ ၈-သုတ္ရွိေၾကာင္း သိရွိရျပန္ပါတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ျမန္မာရဟန္းေတာ္ အရွင္ေတေဇာဒီပသည္ ျမန္မာနွစ္ ၉၇၁-(သာသနာနွစ္-၂၁၅၃) နွစ္တြင္ ပရတၱဋီကာကို ေရးသားစီရင္ခဲ့သည္၊ ထိုက်မ္း၌..</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၁။ ရတနာသုတ္..</span><br /><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၂၊ ေမတၱာသုတ္..</span><br /><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၃၊ ခႏၶသုတ္..</span><br /><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၄၊ ေမာရသုတ္..</span><br /><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၅၊ ဓဇဂၢသုတ္..</span><br /><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၆၊ အာဋာနာဋိယသုတ္..</span><br /><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၇၊ အဂုၤလိမာလသုတ္..</span><br /><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၈၊ မဂၤလသုတ္..</span><br /><span style="color: #ff6600; font-size: small;">၉၊ ေဗာဇၥ်ဂၤသုတ္..</span></div><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: #663366; font-size: small;">-ဟူေသာ ပါဠိေတာ္မ်ားကိုသာ ပရိတ္တရားေတာ္မ်ားအျဖစ္ မွီရာက်မ္းမ်ားနွင့္တကြ ထုတ္ျပထားသည့္ အတြက္ ေနာက္ဘက္လြန္မင္းလက္ထက္၌ ပရိတ္ေတာ္ ၉- သုတ္ အသံုးအစြဲျပဳေၾကာင္း မွတ္သားရေပသည္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">သကၠရာဇ္ (၁၀၀၀) ေက်ာ္ အင္း၀ေခတ္ေနာက္ပိုင္းနွင့္ ကုန္းေဘာင္ေခတ္ဦးပိုင္းသုိ႔ေရာက္ေသာအခါ ၀ဋၬသုတ္နွင္ပုဗၺဏွသုတ္တို႔ကို ထည့္သြင္းကာ ပရိတ္ေတာ္ ၁၁- သုတ္အျဖစ္ အသိအမွတ္ျပဳလာဟန္ ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ယခုေခတ္မွာ ပရိတ္ၾကီး ၁၁- သုတ္ကို သံုးစြဲေနျခင္းျဖစ္ပါေၾကာင္း ေမးခြန္းကိုေမးလာေသာ ေမာင္ေကာင္းျမတ္( U.S.A) နွင့္ စာဖတ္သူပရိတ္သတ္မ်ားသိေစျခင္းအက်ိဳးငွာ ရွင္းျပလိုက္ပါသည္။ ပါဠိေဖာင့္ ရုိက္ေသာအခါ စာေရးသူ၏ ကီးဘုတ္က တစ္ခ်ိဳ႔အကၡရာမ်ားအလုပ္မလုပ္ပါသျဖင့္ မွားယြင္းမူ႔ကေလးမ်ားရွိခဲ့ရင္ ခြင့္လြတ္ေပးၾကပါလို႔ စာေရးသူေတာင္ပန္လိုက္ပါတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ကဲေမာင္ေကာင္းျမတ္ေရ..</span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ဒကာေတာ္ ဒီစာကေလးကိုဖတ္ျပီး သံသယေလးေတြ ရွင္းေလာက္ျပီးလို႔ထင္ပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ပရိတ္ေဒသနာေတြ အားလံုးဟာ ဘုရားကိုယ္ေတာ္တိုင္ ေဟာၾကားခဲ့တာပါ။ ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္တြင္တစ္ ခ်ိုဳ႔ ပရိတ္ေတာ္မ်ား အသံုးမမ်ားခဲ့၍ သာ ျဖစ္ဟန္တူပါတယ္။ ဥပမာ ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္ေတာ္မွာ ရဟႏၱာေတြမ်ားသေလာက္ အကုန္လံုးကို ေဖာ္မျပခဲ့ပါဘူး။ ရဟႏၱာေတြ ရွိခဲ့တယ္ဆိုတာကိုေတာ့ စာအုပ္စာေပ ထဲမွာ အမ်ားၾကီး ေရးသားခဲ့ၾကပါတယ္။ ထင္းရွားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြေလာက္သာ အမ်ားက သိေနၾကတာပါ၊ အဲဒီလိုပါပဲကြယ္.. ဒါေၾကာင့္ ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ပရိတ္ေတာ္ေတြ အားလံုးဟာ ဘုရားရွင္ေဟာခဲ့တာဆိုတာကို ယံုၾကည္စြာနဲ႔ ရြက္ဖတ္ နားၾကားနိုင္ပါတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ကဲ.... ခုလိုပဲ ေမးခ်င္တာမ်ားကို ေမာင္ေကာင္းျမတ္လို အီေမးလ္ ျဖင့္ေသာလည္းေကာင္း ၊ သို႔မဟုတ္ ေမးၾကမယ္ ေျဖၾကမယ္ဆိုသည့္ ေနရာမွာလည္းေကာင္း မိမိတို႔ၾကိဳက္နွစ္သက္သလို ေမးျမန္ေလွ်ာက္ထားနိုင္ၾကပါတယ္။</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ေမာင္ေကာင္းျမတ္( U.S.A) နွင္တကြ စာဖတ္သူေတြ အားလံုး သံသယေတြရွင္းစြာျဖင့္ ကိုယ္စိတ္နွစ္ျဖာက်မ္းမာ ခ်မ္းသာၾကပါေစ..............................</span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="color: #663366; font-size: small;">ေမာင္ျငိမ္းခ်မ္းေလး </span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span></div><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><br /><input id="gwProxy" type="hidden" /><input id="jsProxy" onclick="jsCall();" type="hidden" /><br /><div id="refHTML"></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2644430834587653450-2432227000959593594?l=www.living-in-peace.net' alt='' /></div>http://www.living-in-peace.net/2009/09/usa.htmlnoreply@blogger.com (အရွင္ပညာနႏၵ- M.A)0